เรื่อง เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอพาจีนพิชิตหมื่นภพในโลกเทพปกรณัม
"งักฮุย ระวังด้วย คนตาเดียวที่เป็นหัวหน้านั่นแหละคือหัวหน้าโจรป่า ขุนพลระดับราชา" เย่เทียนกล่าวเรียบ ๆ
งักฮุยมีท่าทีสงบนิ่งมาก "นายท่านวางใจได้ แค่ขุนพลระดับราชา ไม่ได้อยู่ในสายตาข้าหรอก"
เตงเมาเมื่อเห็นว่าเย่เทียนนำคนมาเพียง 1,000 คน แต่กลับกล้าบุกโจมตีค่ายโจรขนาดมหึมาที่มีคนกว่า 1 แสนคนเขา ย่อมเกิดความโกรธแค้นเป็นธรรมดา
แม้ว่าโจรป่าส่วนหนึ่งจะถูกส่งออกไปปล้นสะดม แต่ภายในค่ายก็ยังมีคนอยู่เกือบ 1 แสนคน
"แค่พันคน กล้าดียังไงมาบุกโจมตีค่ายชิงอวิ๋นข้า? รนหาที่ตาย!"
เตงเมาโกรธจัด "ให้ตายเถอะ แม้แต่เจ้าเมืองขงเล่งแห่งทะเลตะวันออก และผู้ตรวจการมณฑลเฉงจิ๋วเจียวเหอ ในตอนแรกยังไม่กล้าโอหังขนาดนี้เลย! เจ้าคิดว่าตนเองเป็นเจ้าชวี่ปิ้งในตำนานหรืออย่างไร? พวกเจ้าทุกคน ฆ่ามันให้หมด!"
โจรป่านับหมื่นกรูกันเข้ามาดุจคลื่นสีดำ
ในขณะนี้งักฮุยไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย เขาสั่งการอีกครั้ง
"กองทัพจัดขบวน รูปแบบยิง ยิงได้อย่างอิสระ!"
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ...
ธนูแข็งและหน้าไม้ฉินถูกปล่อยออกไปอย่างต่อเนื่อง ลูกธนูจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานออกไปราวกับ-่าฝน
พวกโจรป่าพยายามใช้ อาวุธ และโล่ป้องกัน แต่ลูกธนูมีจำนวนมากเกินไป อีกทั้งยังมีพลังทำลายล้างสูงจนสามารถทะลุเกราะได้
ไม่นานเสียงกรีดร้องก็ดังระงม โจรป่านับไม่ถ้วนล้มลง บาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก
อย่างไรก็ตาม ในที่สุดพวกโจรป่าก็บุกมาถึงเบื้องหน้าทัพเป้ยเหวย
งักฮุยโบกมือ "ค่ายกลทัพเป้ยเหวย! เสริมพลังให้กองทัพทั้งหมด!"
แสงสีเลือดวาบขึ้น ค่ายกลสงครามเปิดออก ขวัญกำลังใจทหารทุกคนพุ่งสูงขึ้น พลังการต่อสู้เพิ่มขึ้นเกือบหนึ่งเท่าตัว
ความสามารถในการนำทัพงักฮุยเมื่อผสานกับค่ายกลพิชัยสงคราม ให้ผลลัพธ์ที่น่าทึ่ง
"กองทัพทั้งหมด บุกตามข้ามา!" งักฮุยควบม้านำหน้า นำทหารม้าหนักพุ่งทะยานออกไป
เสียงกีบม้าดังกึกก้อง โจรป่าหลายร้อยคนถูกชนจนกระเด็น ราวกับถูกรถบรรทุกที่พุ่งด้วยความเร็วสูงชนเข้าอย่างจัง เลือดไหลออกจากปากและจมูก
ตามมาด้วยทวนทหารม้ายาวทัพเป้ยเหวยที่กวัดแกว่งอย่างบ้าคลั่ง ศีรษะโจรป่านับไม่ถ้วนถูกฟันขาด หน้าอกถูกแทงทะลุ
แม้แต่ทหารอาสาทั้งแปดร้อยคนในตอนนี้ก็กล้าหาญอย่างิ่
ภายใต้การนำเย่เทียนเลเวล 35 ที่มีกำลังรบถึง 86 แต้ม พวกเขาบุกสังหารศัตรูอย่างห้าวหาญ เป็นการบดขยี้ฝ่ายเดียวอย่างสิ้นเชิง สังหารโจรป่าอย่างต่อเนื่อง
สาเหตุหลักคือการเสริมพลังจากค่ายกลงักฮุยนั้นทรงพลังมาก ประกอบกับพวกเขามีพรสวรรค์ที่สูงส่งอยู่แล้ว จึงไม่มีความหวั่นเกรงแม้แต่น้อย
ขณะนี้ทั้งสองกองทัพปะทะกันอย่างดุเดือด แม้จะมีเพียงหนึ่งพันคน แต่สง่าราศีกลับไม่แพ้โจรป่านับหมื่นที่อยู่เบื้องหน้า ศพที่กองอยู่บนพื้นส่วนใหญ่ล้วนเป็นพวกโจรป่า
เมื่อเตงเมาหัวหน้าโจรป่าเห็นภาพนี้ก็ถึงกับอึ้ง
"ไอ้บ้าพวกนี้มาจากไหนกัน? ทำไมข้าไม่เคยได้ยินชื่อเลย? โดยเฉพาะทหารม้าในชุดเกราะสีดำสนิทพวกนั้น น่ากลัวเกินไปแล้ว!"
แม้แต่เตงเมาที่ผ่านศึกมานับร้อย ในตอนนี้เหงื่อก็เริ่มผุดขึ้นบนหน้าผาก เขาไม่เคยเห็นทหารม้าที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้มาก่อน
การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป ทัพเป้ยเหวยิ่สู้ิ่ฮึกเหิม กดดันพวกโจรป่าได้อย่างสมบูรณ์
กระแสพลังสายเล็ก ๆ ลอยออกมาจากซากศพและถูกทัพเป้ยเหวยดูดซับไป ิ่ทำให้สง่าราศีพวกเขาน่ากลัวิ่ขึ้น
แม้จะมีจำนวนคนที่เสียเปรียบ แต่ด้วยความแตกต่างพลังการต่อสู้อย่างมหาศาล มันจึงเป็นการบดขยี้ฝ่ายเดียวเกือบทั้งหมด
เตงเมาเห็นดังนั้นย่อมไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป
"ไม่ดีแล้ว ถ้าสถานการณ์ยังเป็นแบบนี้ต่อไป กองทัพข้าต้องพ่ายแพ้แน่!"
"โบราณว่าไว้จะจับโจรต้องจับหัวหน้าก่อน ต้องจัดการผู้บัญชาการศัตรูให้ได้!"
ในตอนนี้ เตงเมาเริ่มตระหนักถึงความโดดเด่นเหนือชั้นงักฮุยแล้ว
ทันใดนั้น เขาจึงรีบไสม้าพุ่งทะยานไปยังทิศทางที่งักฮุยอยู่ เพื่อเตรียมเปิดฉากโจมตี!
งักฮุยสังเกตเห็นสถานการณ์นี้ด้วยหางตา มุมปากปรากฏรอยยิ้มเย็นชา
"รนหาที่ตายชัด ๆ !"
"เอาชีวิตเจ้ามา! เจ้าทำร้ายพี่น้องข้า ต้องชดใช้ด้วยเลือด!" เตงเมาคำรามด้วยความโกรธ
หอกยาวในมือเขาพุ่งแทงออกไปข้างหน้าอย่างรุนแรง
ในชั่วพริบตา ประกายหอกที่แหลมคมและร้อนแรงสายหนึ่ง พุ่งทะยานตรงไปยังทิศทางงักฮุยอย่างรวดเร็ว
พลังนั้นราวกับคลื่นยักษ์ที่โหมกระหน่ำ พร้อมจะทำลายทุกสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าให้สิ้นซาก
ทว่า งักฮุยไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย เขาเพียงแค่ชักดาบออกมาวาดผ่านเบา ๆ ก็มีปราณกระบี่อันทรงพลังพุ่งทะยานออกไป!
ตูม!
ตามมาด้วยเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวที่ทำให้ผู้คนขวัญผวา
ปราณทั้งสองสายปะทะกันกลางอากาศ ก่อให้เกิดคลื่นกระแทกขนาดมหึมาแผ่กระจายออกไปอย่างไร้ขอบเขต!
และตรงจุดที่ปราณทั้งสองปะทะกัน ได้เกิดหลุมลึกที่น่าสะพรึงกลัวกว้างหลายจั้ง
สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าพลังในการโจมตีทั้งคู่ในครั้งนี้รุนแรงน่าตกใจเพียงใด!
"เป็นไปได้อย่างไร?"
"แค่การลงมือแบบส่ง ๆ ครั้งเดียว กลับมีพละกำลังมหาศาลขนาดนี้เชียวหรือ?"
"หรือว่าระดับคนผู้นี้จะสูงกว่าฉันมาก?"
เตงเมาจ้องมองงักฮุย ความหวาดกลัวและความระแวดระวังเริ่มปรากฏขึ้นเต็มใบหน้า ส่วนงักฮุยแสดงสีหน้าดูแคลน
"มีความสามารถแค่นี้เองหรือ? ข้ายังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่เลยนะ"
"น่าแค้นใจนัก!"
เมื่อได้ยินคำพูดเชิงยั่วยุงักฮุย เตงเมาก็โกรธจนตัวสั่น ระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างรุนแรง
เขาถ่ายโอนปราณก่อนกำเนิดทั้งหมดในร่างกายลงไปในหอกยาว จากนั้นจึงใช้ท่าไม้ตายก้นหีบตน
"วิชาทวนคลั่งพายุพัด!"
"การโจมตีรูปแบบพายุฝนคลั่ง!"
พร้อมกับเสียงคำราม หอกยาวในมือเขาปลดปล่อยเปลวเพลิงที่ร้อนแรงไร้สิ้นสุดออกมาทันที พุ่งแทงไปยังทิศทางงักฮุยอย่างต่อเนื่องและรวดเร็ว
เนื่องจากความเร็วที่สูงมาก หอกยาวในอากาศจึงดูเหมือนกลายเป็นเงาเลือนราง!
ราวกับมีเงาหอกนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นพร้อมกัน!
หลังจากนั้น ปราณกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวก็พุ่งทะลักออกมา คล้ายฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก พุ่งเข้าใส่จุดที่งักฮุยอยู่ด้วยความดุดัน
เนื่องจากจำนวนที่มากมายมหาศาล มันจึงปิดกั้นทุกเส้นทางที่งักฮุยจะหลบหนีได้อย่างสมบูรณ์
"แย่แล้ว!"
แม้จะรู้ว่างักฮุยมีความสามารถไม่ธรรมดา แต่เย่เทียนก็ยังแสดงสีหน้ากังวลเล็กน้อย
ท่วงท่านี้มีพลังที่โดดเด่นจริง ๆ
ไม่นึกเลยว่าแค่เตงเมาที่เป็นกบฏโพกผ้าเหลือง จะสามารถใช้ท่าที่ร้ายกาจขนาดนี้ได้
ยากจะจินตนาการว่าขุนพลในประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง อย่างลิโป้ กวนอู เตียวหุย เตียวฮุน จะสามารถใช้ท่าที่สะเทือนโลกได้ขนาดไหน ทว่าใบหน้างักฮุยยังคงเรียบเฉย ไม่แสดงอารมณ์ยินดียินร้ายใด ๆ
"ก็แค่เท่านี้เองหรือ?"
"เหมือนมดปลวกพยายามเขย่าต้นไม้ ช่างไม่เจียมตัวเสียจริง!"
"เพลงกระบี่เทพตระกูลงักมาแล้ว!"
งักฮุยตะโกนก้อง พร้อมกับวาดดาบฟันออกไปอย่างสุดกำลัง!
เห็นเพียงแสงดาบที่มาพร้อมกับเสียงหวีดหวิว ฟันลงไปยังทิศทางเตงเมาอย่างรวดเร็ว
ปราณดาบสีแดงฉานยาวหลายจั้ง มีพลังราวกับสามารถทำลายล้างทุกสรรพสิ่งในโลกได้
สง่าราศีมันิ่ใหญ่ถึงขีดสุด ราวกับผู้พิพากษาที่มาจากนรก เพื่อตัดสินทำลายล้างทุกสิ่งบนโลกใบนี้!
ตูม!
เงาหอกเต็มท้องฟ้าปะทะกับปราณดาบที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือด!
แต่สุดท้าย ท่างักฮุยก็ทรงพลังกว่าและเป็นฝ่ายได้เปรียบ เพราะงักฮุยบรรลุถึงระดับสูงสุดคือขุนพลระดับมหาจักรพรรดิแล้ว ในขณะที่เตงเมาเป็นเพียงขุนพลระดับราชาเท่านั้น
ทั้งสองต่างกันถึงสองระดับ ซึ่งเป็นความแตกต่างราวฟ้ากับดิน
ชั่วพริบตานั้น ประกายหอกที่ดูสวยงามและไร้สิ้นสุดก็ถูกฉีกกระชากกลางอากาศทันที
จากนั้นปราณดาบที่ราวกับใบมีดเลือดก็พุ่งต่อไปโดยไม่ลดความเร็ว ฟันลงไปยังทิศทางเตงเมาอย่างไร้ความปรานี
สิ่งนี้ทำให้ใบหน้าเตงเมาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวถึงขีดสุด ดวงตาเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมา!
"เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้อย่างไร!"
"ท่าข้าถูกทำลายลงในพริบตาเลยหรือ?"
"คนผู้นี้อย่างน้อยต้องเป็นระดับจักรพรรดิ หรือไม่ก็ต้องเป็นขุนพลระดับมหาจักรพรรดิขึ้นไปแน่ ๆ !"
"ทำไมจู่ ๆ ถึงมียอดฝีมือที่ร้ายกาจขนาดนี้ปรากฏตัวขึ้นในอิวจิ๋วที่ห่างไกลแบบนี้?"
เตงเมาในฐานะนักสู้ก่อนกำเนิด ในอดีตเคยเป็นใหญ่ในยุทธภพ มีชื่อเสียงโด่งดัง
แต่ไม่นึกเลยว่า วันนี้จะต้องมาเจอกับยอดฝีมือที่ร้ายกาจถึงเพียงนี้
เขารีบหนีบสีข้างม้า พยายามกระโดดตัวลอยขึ้นสูงเพื่อหลบแสงดาบสีเลือดนี้ แต่สุดท้ายก็สายเกินไป!
ม้าสีเทาที่เขาขี่อยู่ระเบิดออกทันที หลังจากส่งเสียงร้องอย่างโศกเศร้า ก็ไม่เหลือแม้แต่ซาก
แม้เตงเมาจะหลบการโจมตีที่ถึงแก่ชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด แต่แขนซ้ายเขากลับถูกแสงกระบี่เฉี่ยวเข้าอย่างจัง
ได้ยินเสียง ‘ตูม’ ดังสนั่น!
แขนซ้ายทั้งข้างระเบิดออกกลางอากาศ
เลือดพุ่งกระฉูดราวกับน้ำพุ เห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บสาหัส
งักฮุยชูหอกลี่เฉวียนขึ้นสูง เตรียมจะสังหารเตงเมาในคราวเดียวเพื่อตัดไฟแต่ต้นลม
ในขณะนั้นเอง เย่เทียนก็ตะโกนเสียงดัง "งักฮุย ไว้ชีวิตมันก่อน เดี๋ยวฉันจะไปเอาหัวมันด้วยตัวเอง! ฉันจะฆ่ามันกับมือ!!!"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??