เรื่อง Rebirth: ASTRA Online (NC18+)
ป่าสนทางเหนือของหมู่บ้านหลิวซีไม่ใช่ป่าที่ผู้เล่นใหม่ควรเดินเข้าไปคนเี ป้าไ้ที่ปักอยู่ปากทางเขียน้สีแดงลอกๆ ว่า "เล่าสัตว์ เเวล 6–12" แต่ป้าแบบนี้ีไ้ให้คนอ่านแล้วเดินผ่านไปเหืนป้าห้ามสูบบุหรี่ในห้องน้ำมหาลัย
ผมเดินผ่านัพร้อมกับผู้เล่นอีกสองุ่ที่เเวลไม่ถึงห้ากันทั้งั้ ุ่แรกเป็นัดาบสามคนที่คุยกันเีดังว่าเเวลไม่ำัญ ฝีืต่างหากที่ำัญ ุ่ที่สองเป็นับวชคนเีที่เดินตามุ่แรกไปห่างๆ ้สีหน้าของคนที่รู้ว่าอีกไม่นานจะต้องเป็นคนฮีล
ต้นสนในเกมสูงจนต้องแหงนคอมอง แสงแดดลอดลงมาเป็นลำๆ ตามช่องิ่ไ้ ส่องให้เห็นฝุ่นละอองเรณูลอยอยู่ในอากาศ ื้ป่าปู้ใสนแห้งที่ดังกรอบแกรบทุกครั้งที่เี กลิ่นยางไ้ฉุนจมูกจนผมจามออกมาหนึ่งครั้ง ึ่ำให้ผมรู้สึกขอบคุณบริษัทเกมอยูู่่ึ่ ก่อนจะเปลี่ยนใจเมื่อแุป่าัเท่าหมาจรัแรกห้อยลงมาจากิ่ไ้ตรงหน้าผมี
【แุป่าสน】 เเวล 7 · ธาตุดิน
พลังชีวิต: 310 / 310
แุันี้ไม่ได้่าัเาะเเวล ั่าัเาะขาแปดข้างที่ีขนสีน้ำตาลขึ้นเ็ แะาำๆ แปดดวงที่จ้องผมพร้อมกันเหืนกำลังคำนวณว่าผมีเนื้อกี่กิโล าสมจริงเก้าสิบเ็เปอร์เซ็นต์ำงานได้ดีเกินไปในบางเรื่อง
ผมได้ยินเีขนที่ขาัเสียดกัน้ ้าัผม ัดาบสามคนุ่ั้ร้องออกมาพร้อมกันแล้ววิ่งกลับไปทางป้าไ้ ทิ้งับวชคนเียืนงงอยู่กลางทาง
ผมไม่วิ่ง แุป่าสนพ่นใยเป็นจังหวะทุกแปดิาี ใยของัำให้ช้าลงครึ่งหนึ่ง แต่ทุกครั้งที่พ่นใย ัจะต้องัหนึ่ง้าเพื่อตั้งท่า
ผมรอจนัยก้ึ้ แล้วพุ่งเข้าไปข้างใต้ท้องัในจังหวะที่ใยเส้นแรกพุ่งผ่านหัวผมไป ใดาบที่ยังีแสงสีส้มจากหินลับฟันเฉียงเข้าที่รอยต่อระหว่างหัวกับลำั
"−68!"
ธาตุไฟชนะธาตุดินในวงแ้า แุป่าสนเป็นธาตุดินเหืนสไ์โคลนที่ำา าเจึงเพิ่มขึ้นอีกสามสิบเปอร์เซ็นต์ แะเมื่อตีเข้าจุดอ่อน้ ัเก็ใหญ่จนแุเซั แุกรีดร้องเป็นเีแหเหืนเล็บขูดะา แล้วยกขาหน้าสองข้างฟาดลงมา
ผมไม่ได้ัอย่างที่ัิทั่วไปจะำ ผม้าเข้าไปชิดััอีกครึ่ง้า ขาของัฟาดเลยไหล่ผมไปกระแทกื้จนใสนแห้งปลิวว่อน แล้วผมก็ใช้สกิลแรกของัิที่ผู้เล่น่ใญ่ลืมไปแล้วว่าี
【ฟันหั】 สกิลัิ เเวล 1
ฟันเ็แรงหนึ่งครั้ง าเ 150% · ใ้านา 10 · คูลา์ 6 ิาี
"−104!"
แุป่าสนเซไปทางซ้าย ขาหน้าข้างหนึ่งพับลง ผมฟันซ้ำอีกสามดาบก่อนที่ัจะตั้งหลักได้ ัเสีขาวกระพริบขึ้นเหนือหัวัเป็นจังหวะเีกับเีดาบ ะั่ร่างขนาดเท่าหมาจรั้พลิกา้ ขาทั้งแปดหดเข้าหากันแล้วสลายเป็นแสงีเา ทิ้งต่อมพิษหนึ่งอันกับเหรียญทองแดงแปดเหรียญไ้บนใสน
ับวชคนั้ยังยืนอยู่ที่เิ เธอเป็นผู้หญิงัเล็กใส่หน้ากากผ้าลายดอกซากุระ ืกำคทาไ้ไ้แน่นจนข้อนิ้วี เธอถามผมเีเบาๆ ว่าเเวลเท่าไหร่ ผม่าห้า เธอเงียบไปพักหนึ่งแล้ว่าัเองเเวลสาม เื่สามคนเมื่อกี้่าจะพาเก็บเเวลในป่านี้
ผมชี้ไปทางป้าไ้ที่เื่เธอวิ่งหายไปแล้ว่าป่านี้ไม่เหมาะกับับวชเเวลสามที่ีเื่แบบั้ ให้กลับไปตีสไ์ที่ำาตะวันออก ี้น่าจะยังีี่่า เธอพยักหน้าขอบคุณสองครั้งแล้วเดินกลับไป ก่อนจะหายลับไปหลังต้นสน เธอหันกลับมาร่ายแสงสีขาวใส่ผมหนึ่งครั้ง
【คุณได้รับพร "าหวังเล็กๆ" — ฟื้นพลังชีวิต 3 หน่วยต่อิาี 30 ิาี】
ผมยืนยิ้มอยู่คนเีในป่า ชาติก่อนผมเจอผู้เล่นแบบนี้หลายพันคน คนที่เข้ามาในเกมนี้เาะเื่ชวน แล้วโดนเื่ทิ้งในวันแรก ่ใญ่เลิกเล่นไปภายในอาทิตย์เี ผมไม่รู้ว่าเธอจะอยู่ถึงอาทิตย์หน้าืเป่า แต่ผมหวังว่าจะอยู่
..........
ยิ่งลึกเข้าไปในป่า เีน้ำตกก็ยิ่งดังขึ้นจนกลบเีนกแะเี ระหว่างทางผมผ่านกระท่อมไ้ของคนตัดไ้ NPC ที่นั่งลับขวานอยู่หน้าประตู เาเงยหน้ามองผมแล้วพูดประโยคเีที่ตั้งโปรแกรมไ้ว่าอย่าเข้าใกล้้าา เมื่อวานีนายพรานตกลงไปอีกคน
ผมเคยได้ยินประโยคนี้มาแล้วในชาติก่อน แะเคยหัวเราะใส่ัก่อนจะตกลงไปเป็นคนที่สองของวันั้ ข้างกระท่อมีกระต่ายป่าัอ้วนสามันั่งแทะหญ้าอยู่โดยไม่สนใจผมเลย ัหนึ่งีชื่อสีเขียวลอยอยู่บนหัวว่า "กระต่ายของคนตัดไ้ (อย่าฆ่า)" ึ่บอกให้รู้ว่าทีมออกแบบเกมนี้เคยเจอผู้เล่นแบบไหนมาก่อน
ถัดจากกระท่อมคนตัดไ้ไปไม่ไกลีลานโล่งเล็กๆ ที่กระรอกหางพวงสีแดงเเวลหกเ็ัวิ่งไล่กันอยู่บนตอไ้ ัไม่ได้่าั แต่ชอบขว้างลูกสนใส่คนที่เดินผ่านแล้ววิ่งหนีขึ้นต้นไ้ ผมโดนลูกสนลูกหนึ่งเข้าที่้าากี ัเลบหนึ่งเด้งขึ้นมาเหนือหัวพร้อมเีหัวเราะคิกคักของกระรอกบนิ่ไ้ ผมยืนมองัอยูู่่ึ่แล้วตัดสินใจไม่เสียเวลาแก้แค้น เาะกระรอกนี้ดรอปแต่หางกระรอกที่ร้านค้ารับซื้อหางละหนึ่งเหรียญทองแดง แะผมีนัดที่ำัญกว่ากับ้าา
ผมเดินผ่านต้นสนต้นุ้า แล้วโลกก็เปิดกว้างออก
น้ำตกตรงหน้าสูงราวสี่สิบเ สายน้ำสีขาวพุ่งลงจาก้าาหินสีดำไปกระแทกแอ่งน้ำด้านล่างจนเกิดละอองลอยฟุ้งเป็นหมอก แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านละอองน้ำเกิดเป็นรุ้งจางๆ าา้าา ้าาทั้งสองข้างของสายน้ำีตะไคร่สีเขียวเข้มขึ้นเ็แะเปียกตลอดเวลา
ัวาวราวกับทาน้ำัไ้ ด้านล่างีผู้เล่นสี่ห้าคนยืนถ่ายรูปกับรุ้งกินน้ำอยู่ริมแอ่ง ีคนหนึ่งกำลังพยายามยืนบนก้อนหินกลางน้ำเพื่อให้เื่ถ่ายรูปท่าเท่ๆ
ผมยืนดูเาอยู่สามิาีก่อนที่เาจะลื่นตกน้ำไปทั้งั เีหัวเราะของเื่ดังกลบเีน้ำตกไดู้่ึ่
ไม่ีใครในุ่ั้มอง้าาเลย เาะไม่ีเหตุผลอะไรต้องมอง
ผมรู้ว่าีทางขึ้นอยู่ทางฝั่งซ้ายของสายน้ำ เป็แหินที่ยื่นออกมาเป็นั้บันไดไม่่ำเ ซ่อนอยู่หลังรากไ้ที่ห้อยลงมาจากด้านบน ชาติก่อนคนที่เจอทางนี้คือผู้เล่นที่ตกลงมาจากผาแล้วไปเกิดใหม่ที่จุดเกิดผิดพลาดตรงกลาง้าาในวันที่สาม
เาโพสต์รูปถ้ำหลังม่านน้ำพร้อมหีบที่เปิดแล้ว แะเขียนว่าโชคดีที่ตกา ทั้งฟอรัมเลยพากันมาโดด้าาาเป็นร้อยคนเพื่อหาจุดเกิดผิดพลาดั้จนบริษัทต้องแก้บั๊ก แต่สิ่งที่คนเหล่าั้ไม่รู้คือีทางปีนขึ้นไปตั้งแต่แรก แค่ไม่ีใครเห็นเาะัถูกรากไ้ปิดไ้
ผมแหวกรากไ้ออกแล้วเริ่มปีน
ั้แรกง่าย ั้ที่สองก็ง่าย ั้ที่สามเริ่มลื่นเาะละอองน้ำจากน้ำตกพัดมาโดนตลอด ถึงั้ที่เ็ ผมต้องเอาดาบเสียบเข้าซอกหินเพื่อยึดัไ้ เาะเท้าข้างหนึ่งลื่นหลุดออกจากหินจนัผมห้อยอยู่กลางอากาศู่ึ่ ข้างล่างีคนร้องเรียกให้เื่ดู
เีพูดดังขึ้นมาถึงัผมว่าัิคนั้จะปีนไปไหน ีคนตอบว่าคงจะฆ่าัาเาะเลือกอาชีพผิด เีหัวเราะดังตามมาอีกระลอก ผมไม่ีเวลาโกรธ เาะต้องใช้สมาธิทั้งหมดไปกับการไม่ตกลงไปเป็นมุกตลกเรื่องที่สองของเา
หินั้ที่สิบสองเป็นัุ้้า ัยื่นออกไปทางขวาเข้าหาสายน้ำจนเกือบแตะ ผมต้องเหวี่ยงัทะลุม่านน้ำที่หัเหืนโดนตบ้ประตูทั้งบานเข้าไปด้านหลัง าเย็นของน้ำซึมผ่านเสื้อเกราะหนังเข้าถึงิ เลือดลดลงเล็กน้อยเาะแรงกระแทก แล้วทุกอย่างก็เงียบลงอย่างประหลาด
ผมอยู่ในถ้ำ
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??