เรื่อง Rebirth: ASTRA Online (NC18+)
ลุงเฉินเห็นตอนหกโมงเช้าวันอังคาร แ้หยุดจักรยานห่างจากป้ยามไปห้าก้าว
แกไม่ไ้เห็นตอนเข้ากะเื่ื เพราะคืนนั้นแกต้องพาหลานไปหาหมอฟันแ้กลับมาเปลี่ยนกะช้า เลยไ้นั่งอยู่ใป้คนเดียวั้คืนกับโล่แตกใกระเป๋าเก็บของของเที่เปิดดูซ้ำใแอปเสริมไมู่้กี่ คนแรกยังไม่ตาย ไมู่้่าคนแรกืใคร ืผูุ้้กันคนสุดท้ายที่เขียนจดหมาย หรือืใครอีกคนที่เคยหยิบโล่นี้่ใเซิร์ฟเวอร์ที่ไมู่้จัก แะก็ไม่ไ้คำตอบจนฟ้าสาง
ลุงเฉินจอดจักรยานแ้เดินเ้าาใกล้ๆ มองหน้าจากซ้ายไปขวา แ้า่าเื่าไปทำอะไรมา ำไหน้าผากถึงโผล่ออกมาไ้ กแก่าไปตัดร้านใ้า แกา่าเท่าไหร่ กราคาไป แกยืนนิ่งอยู่สามวินาทีเต็ม แ้ก่าเงินเท่านี้แกซื้อเมล็ดแตงโมไ้สองปี แ่แกก็ยอมรับ่ามันุ้ เพราะดูเืคนที่ไม่ไ้มานั่งเฝ้าป้ยามอีกต่อไปแ้
ป้าหลี่ที่เดินจูงสุนัขพุดเดิ้ลออกมาเดินเล่นตอนเช้าุวันหยุดยืนมองตอนเดินผ่านป้ แ้ถามลุงเฉิน่ายามคนใหม่หรือ ลุงเฉินก่าคนเดิม ป้าหลี่มองอีกหนึ่งด้วยสายตาแบบที่ป้าๆ ใหมู่บ้านใช้มองผู้ชายที่ลูกสาวเื่บ้านยังไม่ีแฟ แ้เดินจากไปโหันกลับมามองอีกสองครั้ง
ไมู่้่าควรภูมิใจหรือควรกลัว
..........
บ่ายวันอังคาร าัจัดงานรับ้รวมุคณะที่สนามกีฬากลาง
ไม่ไ้ตั้งใจจะไป าิ่ไม่เคยไปงานนี้เลยสักปี เพราะงานนี้จัดตอนบ่ายสามถึงหนึ่งทุ่ม กับเวลาที่ต้องนอน่เข้ากะึ แ่เฉิงลู่ส่งข้อความมาตอนเที่ยง่าสโมสรัึาขออาสาสมัครจากุคณะไปช่วยดูแลู แะคณะบริหารยังขาดอีกหนึ่งคน เใ่ื่ไปแ้ เพราะเป็คนเดียวให้องที่ไม่ีเรียนวันอังคารบ่าย แะเพราะคนที่เซ็นอนุมัติรายื่อาสาสมัครขอื่มาเอง
ถามเ่าคนที่เซ็นอนุมัติืใคร เตอบ่าเลขาสโมสรัึา ซึ่งู้อยู่แ้่าืใคร ่ที่เจะพิมพ์ื่เวินอวี่ตามมา
สนามกีฬากลางตอนบ่ายสามโมงเต็มไปด้วยเต็นท์สีขาวที่ตั้งเรียงกันเป็แถวลู่วิ่ง ุชมรมีูของัเ ชมรมดนตรีเล่นกีตาร์อยู่มุมหนึ่ง ชมรมเต้นแสดงอยู่บนเวทีเล็กกลางสนาม ชมรมหมากล้อมนั่งเล่นกันเงียบๆ โไม่ี้ใหม่คนไหนใ แะัึาปีหนึ่งหลายพันคนใเสื้อยืดสีแดงของาัเดินกันเป็กลุ่มๆ ืแผ่นพับจากุูไว้ใมือจนล้น
เวินอวี่ยืนอยู่ที่โต๊ะลงทะเบียนอาสาสมัครข้างประตูสนาม ใ่เสื้อโปโลสีกรมท่าของสโมสรัึา รวบตึงเป็หางม้า ีบัตรห้อยคอแะวิทยุสื่อสารเหน็บอยู่ที่เ เกำลังสั่งงานรุ่น้สามคนพร้อมกันด้วยน้ำเสียงเีๆ แบบที่ทำให้ั้สามคนยืนตัวโไมู่้ตัว เห็นเดินเ้าา เก็หยุดพูดกลางปะโ มองหน้าผากที่โผล่ออกมาของอยู่หนึ่งวินาที แ้พูดต่อจนจบปะโราวกับไม่ีอะไรเกิดขึ้น
แ่เห็น่าเกดปุ่มปากาใมือซ้ำสามครั้ง่จะหันมาคุยกับ
เยื่นบัตรอาสาสมัครให้ แ้ก่าไ้ประจำูชมรมอีป์ เพราะชมรมนี้ขอคนทีู่้เรื่องเ ASTRA มาช่วยตอบคำถาม้ใหม่ แะเไมู่้จักใครใรายื่อาสาสมัครทีู่้เรื่องเนี้ดีไปก่า เพูดั้หมดนั้นด้วยน้ำเสียงเดียวกับตอนเช็คื่ โไม่ีคำไหนที่ก่าเู้อะไร
"แ้ก็อย่ามาสาย" เพูดปิดท้าย "ูอีป์อยู่ข้ามูชมรมหมากล้อม ้าหลับ ชมรมหมากล้อมจะเห็น แะพวกเขาไม่ีอะไรทำั้บ่าย"
ูชมรมอีป์เป็เต็นท์ที่ใหญ่ีุ่ใสนาม ีจอแอลอีดีขนาดใหญ่ตั้งอยู่้าั เปิดิปไฮไลต์จากเ ASTRA วนไปเื่ๆ แะีหมวกเรุ่นทดลองเล่นตั้งเรียงอยู่บนโต๊ะห้าใ ให้้ใหม่ลองสวมเข้าโลกจำลองฉบับสั้นสิบนาที ปะาชมรมเป็ัึาปีสี่ผอมสูงที่ใ่แว่นกำ เขาจับมือแน่นแ้ก่าดีใจมากที่ไ้คนช่วย เพราะสมาชิกชมรมครึ่งหนึ่งไม่ยอมออกจากเมาช่วยงาน
ยืนอยู่หน้าจอแอลอีดีนั้นเกือบชั่วโมง่จะู้ตัว่าิปไฮไลต์ที่เปิดวนอยู่ีิปอะไรบ้าง ิปราชาหมาป่าที่ลุกเป็ไฟกลางุ่ ิปดาวตกที่ร่วงลงมาตอนช่วย Nini ิปถ้ำก๊อบลิน แะิปสุดท้ายที่ปะาชมรมก่าเป็ิปที่คนดูมากีุ่ของเดือน ือัศวินใหน้ากากเหล็กที่นั่งรินชาอยู่บนเก้าอี้พับกลางหุบเขา ใขณะที่คนสามสิบคนล้อมอยู่บนขอบหน้าผา
้ใหม่สองคนที่ยืนดูิปนั้นอยู่ข้างหันมาา่าพีู่้ไหม่าคนนี้เป็ใคร ก่าไมู่้ ไม่ีใครู้ เขาไม่เปิดื่ ้คนหนึ่งก่าเื่ของเขาที่เรียนวิศวะเื่่า Nameless เป็นักกีฬาอีป์าีจากเาี อีกคนก่าไม่ใช่ เป็ีแน่ๆ เพราะดื่มชาจากกระติก คนเาีไม่ดื่มชาจากกระติก
ไม่ไ้แย้งั้สองทฤษฎี
้ใหม่คนแรกที่ลองสวมหมวกเทดลองเล่นเป็ผู้ชายตัวใหญ่จากคณะพลศึกษา เขาเข้าไปใโลกจำลองไ้ไม่ถึงสองนาทีก็ถอดหมวกออกมาด้วยหน้าซีด ก่าโดนสไลม์้า แะความู้สึกมันจริงเิไป กเขา่าความเจ็บใโหมดทดลองตั้งไว้ที่สิบเปอร์เซ็นต์ ้าเล่นจริงเขาตั้งไ้ถึงร้อย เขามองหมวกใมือแ้วางมันลงบนโต๊ะช้าๆ เืวางระเบิด แ้เิไปทีู่ชมรมหมากล้อมแทน ปะาชมรมหมากล้อมที่นั่งรอมาั้บ่ายเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง
..........
อธิบายระบบเให้้ใหม่ฟังไปเื่ๆ ตลอดบ่าย ั้เรื่องาีเริ่มต้นหกาี เรื่องการลงแต้มที่คนส่วนใหญ่ทำผิดตั้งแ่เลเวลห้า เรื่องหินพันธสัญญาที่ไม่ควรใช้กับมอนเลเวลสูงก่าัเห้าเลเวล แะเรื่องความเจ็บปวดที่ควรตั้งไว้ไม่เกินสามสิบเปอร์เซ็นต์้าไม่อยากปวดไหล่ตอนตื่น ปะาชมรมยืนฟังอยู่ข้างหลังพักหนึ่ง แ้เดินมากระซิบา่าเล่นเลเวลเท่าไหร่แ้ ก่าสิบห้า ซึ่งต่ำก่าความจริงแปดเลเวล แะต่ำที่จะไม่ีใครใ
ตอนหกโมงเ็ ท้องฟ้าเหนือสนามกีฬาเปลี่ยนเป็สีส้ม ไฟสปอตไลต์สนามเปิดขึ้นทีละ แะัึาปีหนึ่งกลุ่มใหม่ก็เดินเ้าาทีู่ เป็ผู้หญิงสามคนใเสื้อยืดสีแดงของาั คนหนึ่งตัวสูงา คนหนึ่งใ่แว่นก แะคนกลางตัวเล็กีุ่ สั้นระต้นคอสีน้ำตาล่ ติดกิ๊บรูปแมวสีขาวไว้ที่ข้างหนึ่ง ืแ้ชานมไข่มุกที่ดูดจนเหลือครึ่งแ้ เเดินมาที่จอแอลอีดีด้วยตาที่เป็ประกาย ดูิปเก้าอี้พับซ้ำอีกั้ที่แน่ใจ่าเดูมาแ้เป็สิบ
จำเไ้ เืัึาปีหนึ่งที่ชี้ทางให้ที่สามแยกหน้าโรงอาหารเมื่อสัปดาห์่ คนที่ถามหาตึกที่ไม่ีป้าย แ้ก่าเสียงของคุ้นๆ
หันหลังให้จอัี แ้เิไปจัดหมวกเทดลองเล่นที่ไม่ไ้ต้องการการจัด
"พี่คะ" เื่ตัวสูงของเเรียก "ระห่างจอมเวทกับนักบวช าีไหนเหมาะกับคนที่ตกใจง่ายคะ เื่หนูตกใจุอย่าง เื่าเห็นจิ้งจกบนเพดานห้องน้ำยังกรี๊ดจนคนั้ชั้นตื่น"
ควรจะตอบสั้นๆ ควรจะก่าแ้แ่ชอบ แ้เิไปที่อื่น แ่เป็คนที่ตอบคำถามเรื่องเไม่สั้นสักครั้ง ั้ใชาตินี้แะาิ่ แะปะโก็หลุดออกจากปาไป่ที่สมองจะทันห้าม
"จอมเวทดีก่า" ก "แ่ต้องีคนยืนข้างหน้าให้ แะต้องยืนข้างหลังเขาิๆ ไม่ใช่ตกใจแ้วิ่งแซงขึ้นไปเอง"
เสียงดูดชานมไข่มุกข้างหลังหยุดลงัี
ัา ู้ตัว่าพลาดไปแ้ตั้งแ่คำ่าหลุม แะพลาดไปไกลก่านั้นตั้งแ่ใช้เสียงปกติของัเพูดปะโาีุ่ของวันใ่คนที่เคยยืนอยู่ข้างหลังใุ่หญ้าที่ลุกเป็ไฟ
เมื่อหันกลับไป ผู้หญิงตัวเล็กที่ติดกิ๊บรูปแมวยืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะ แ้ชานมไข่มุกค้างอยู่ใมือ ยังคาปา ตาโตขึ้นจนเห็นตาขาวตาำั้วง เื่สองคนของเหันไปมองเด้วยความงุนงง
"เสียงพี่…" เพูดออกมาช้าๆ หลุดออกจากปา "เสียงพี่เืคนที่ดึงหนูขึ้นจากหลุมเลยค่ะ"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??