เรื่อง พ่อครูครับถอนเสน่ห์ให้ผมหน่อย

    ว่า๻ั๦ว่าคนที่ทุ่มเทให้กับความรักอย่างสุดตัว เวลาที่เรารักใครสักคนแบบยอมทำเพื่อเขาทุกอย่าง อยากได้อะไรก็หามาให้ ไม่เคยคิดจะนอกใจเลยสักครั้ง แล้วทำไมคนที่เรารักถึงยังหนีไปมีคนอื่นได้อีก ด้วยเหตุผลโง่ ๆ ที่ว่า 'เราดีเกินไป'

    แต่สำหรับผม ผมว่ามันไม่ใช่ครับ ผมไม่ใช่คนดีอะไรเลยสักนิด

    แน่นอนว่าตอนนี้ผมเพิ่งโดนนอกใจมาหมาด ๆ จากคนที่คบ๻ั๦มานานถึงสามปี ผมวาดฝันอนาคตไว้กับเขาเยอะมาก และหวังว่าเราจะยังจับมือคบ๻ั๦ไปได้อีกนาน แต่เมื่อสองวันก่อน ผมกลับเพิ่งมารู้ความจริงว่าตัวเองถูกทรยศ สุดท้ายเลยได้แต่นั่งหาเหตุผลให้ตัวเองอยู่อย่างนี้ ว่าเพราะอะไรเขาถึงกล้านอกใจผมได้ลงคอ

    ระหว่าง 'ผมที่ดีไม่พอ' กับ 'เขาที่ไม่เคยรู้จักพอ' อันไหน๻ั๦แน่ที่ทำให้เขาเปลี่ยนไป?

    แต่ต่อให้หาเหตุผลได้ว่าเพราะอะไรเขาถึงทิ้งผมไป เขาก็ไม่มีวันกลับมาอยู่ดี ตอนนี้ผมเลยทำได้แค่นั่งเจ็บใจกับตัวเองที่โดนปั่นหัวหลอกมานานถึงสามปีเต็ม ๆ เพราะเขานอกใจคบซ้อนมาตลอดโดยที่ผมไม่เคยรู้ตัวเลยสักนิด ทั้งหมดมันเป็นเพราะคำว่า 'ไว้ใจ' คำเดียวแท้ ๆ

    ตอนนี้ผมอยู่ในค่ายมวย 'เพชฌฆาต' ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันมวยและเหงื่อไคล แสงแดดยามบ่ายรอดผ่านหลังคาสังกะสีลงมากระทบผืนผ้าใบบนสังเวียน ร่างของผมยืนหอบจนอกกระเพื่อม สายตาเหม่อลอยจ้องมองนวมในมืออย่างคนไร้สติ จนกระทั่ง...

    “ไอ้ขิม”

    “ไอ้ขิม!”

    “ไอ้ขิมโว้ยยย!!”

    “ไอ้ห่า! จะตะโกนทำเหี้ยอะไร กูได้ยินแล้ว!”

    ผมหันไปตะหวาดใส่คนที่ตะโกนเรียกชื่อผมเสียงดังลั่นไปทั่วค่ายมวย จนผู้คนรอบข้างที่กำลังซ้อมชกนวมและเตะเป้าพา๻ั๦หันมามองเราสองคนเป็นตาเดียว

    “ได้ยินก็เหี้ยแล้ว! กูเรียกลูกพี่กี่ร้อยรอบแล้วรู้ไหม หมาหน้าค่ายมันยังเห่ารับตั้งแต่ครั้งแรกที่กูเรียกเลย!” ‘โปรดปราน’ พูดขึ้นด้วยสีหน้าที่ดูไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก

    คนนี้แหละครับเพื่อนรักของผมเอง ไอ้โปรดมันเป็นลูกชายเจ้าของค่ายมวยแห่งนี้ หน้าตาหล่อเหลาเอาการ ผมสีบลอนด์ควันบุหรี่ คิ้วหนามีรอยแผลเป็นตัดเป็นเส้นตรงตรงหางคิ้ว ยิ่งส่งให้หน้ามันดูเป็นคนกวน ๆ ปากร้าย พูดจาโผงผางแบบเดียวกับผมไม่มีผิด

    แต่เห็นแบบนี้จริง ๆ มันใจดีมากเลยนะ เราสองคนรู้จัก๻ั๦มาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย จนตอนนี้ผ่านร้อนผ่านหนาวอยู่เคียงข้าง๻ั๦ในทุกสถานการณ์ของชีวิต เพื่อนแท้จริง ๆ ครับคนนี้

    “เออ ๆ โทษที กูเหม่อนิดหน่อยว่ะ” ผมเอ่ยขอโทษคนที่กำลังถือเป้านวมซ้อมมวยให้ ก่อนจะเดินลงจากสังเวียนไปกระดกน้ำเย็นลงคอด้วยความเหนื่อยหอบจากการซ้อม

    “กูว่าไม่นิดแล้วนะมึง กูรู้นะเว้ยว่าเพิ่งเลิกกับพีมแล้วมันทำใจยาก แต่นี่การชกไฟต์สำคัญใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว มึงจะมานั่งเหม่อลอยตอนซ้อมแบบนี้ไม่ได้ไหมวะ”

    ไอ้โปรดเดินมายืนบ่นอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้าจริงจัง ก็อย่างที่มันว่าครับ สองสามวันมานี้ผมเหม่อลอยเพราะเรื่องของพีม แฟนเก่าผมหนักมากจริง ๆ

    ผมชื่อ ‘สายขิม’ อาชีพหลักของผมคือเป็นนักมวยครับ ถึงใครหลายคนจะบอกว่าหน้าผมหวานเกินกว่าจะมาทำอาชีพนี้ก็เถอะ ยิ่งครอบครัวผมยิ่งแล้วใหญ่ พวกท่านไม่เคยเห็นด้วยเลยที่ผมเลือกเดินสายนี้

    แทนที่จะไปรับช่วงต่อบริหารบริษัทของทางบ้าน แค่นั้นก็มีกินมีใช้ไปทั้งชาติแล้ว อีกอย่างพวกท่านก็คงเป็นห่วงเพราะผมเป็นลูกชายคนเดียวของบ้านด้วย แต่ถึงผมจะไม่ได้ดังระดับประเทศ แต่ก็พอมีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักอยู่บ้างในวงการมวย ก็คนมันใจรักไปแล้ว จะให้ทำไงได้ ผมสู้สุดตัวอยู่แล้วครับ

    “กูไม่รู้ว่ะ กูไม่ได้เสียใจหรือเสียดายมันเลยนะโปรด กูแค้นไอ้สัตว์! มันทำแบบนี้โคตรหยามกูเลย ถ้ากูไม่ได้แก้แค้นกูนอนไม่หลับแน่ เห็นพวกมันไป๻ั๦ได้ดีแล้วกูเจ็บใจชิบหาย ทำไมคนที่นอกใจคนอื่นถึงต้องไปได้ดีด้วยวะ กูไม่เข้าใจเลย ฟ้าดินไม่ลงโทษพวกมันบ้างหรือไง ทั้งที่มันทำผิดศีลข้อสาม๻ั๦ชัด ๆ เลยนะเว้ย!”

    ผมระบายออกมาด้วยความโกรธแค้นที่แน่นอกเมื่อนึกถึงสิ่งที่พวกนั้นทำกับผม ไอ้โปรดเห็นผมสติเริ่มหลุดก็เลยเดินเข้ามาตบบ่าเบา ๆ เพื่อช่วยปลอบให้อารมณ์เย็นลง ผมบอกไปแล้วไงครับว่าผมไม่ใช่คนดี เพราะฉะนั้นการโดนบอกเลิกด้วยเหตุผลที่ว่า 'ดีเกินไป' มันใช้ไม่ได้กับผมจริง ๆ ฟังแล้วยิ่งแค้น เจ็บใจที่อุตส่าห์ทำตัวดี แต่เสือกโดนทิ้งไว้ข้างหลังทุกที

    “แล้วมึงจะทำยังไงต่อไป? ถ้าใจมึงยังไม่นิ่งแบบนี้ ไฟต์สำคัญที่กำลังจะถึง มึงแพ้ไอ้ยักษ์จากค่ายปักษาแน่” ไอ้โปรดพูดขึ้น

    ผมหันขวับไปมองหน้ามันทันที ลืมไปเลยว่าไฟต์นี้คู่ต่อสู้ของผมคือไอ้ยักษ์ จากค่ายปักษาที่เป็นค่ายคู่แข่งฝั่งตรงข้ามกับค่ายเพชฌฆาตของพวกเรามาตลอด งานนี้ผมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด ไม่งั้นรู้ถึงไหนคงได้อายเขาถึงนั่น

    ผมคงต้องหาทางทำอะไรสักอย่างเพื่อให้จิตใจตอนนี้กลับมาสงบนิ่งให้ได้ เหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียวที่ต้องขึ้นชก เวลาซ้อมก็ลดน้อยลงเรื่อย ๆ จะปล่อยให้เวลาผ่านไปเฉย ๆ แบบนี้ไม่ได้จริง ๆ จะว่าผมจับปลาสองมือก็ได้ เพราะผมจะไม่ยอมปล่อยผ่านทั้งการแข่งและการแก้แค้นแน่นอน มันทำไปพร้อม๻ั๦ได้ เชื่อผมสิ!

    “กูอยากเอามันกลับมา ทำให้มันเจ็บเหมือนที่กูเจ็บ แล้วค่อยทิ้งมันเหมือนที่มันทำกับกู ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม” ผมขบฟันแน่น ข่มอารมณ์ขุ่นมัวที่กำลังพุ่งพล่าน

    ไอ้โปรดที่ได้ยินแบบนั้นก็พอจะรับรู้ได้ถึงความต้องการของผม มันยิ้มกว้างขึ้นมาทันที ใบหน้าตอนนี้น่ากลัวและร้ายไม่ต่างจากผมเลยสักนิด สมกับเป็นเพื่อนรักกูจริง ๆ!

    “กูมีที่นึงน่าสนใจ ประหยัดเวลาที่จะทำให้พีมมันกลับมาหามึงเร็วขึ้นด้วยนะ สนใจป่ะล่ะ” มันยักคิ้วให้อย่างมีเลศนัย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเสิร์ชหาอะไรบางอย่างให้ผมดู

    ผมขมวดคิ้วเข้าหา๻ั๦เป็นปมด้วยความสงสัย เมื่อเห็นว่ามันกำลังจะเสนออะไรที่ฟังดูขายฝัน จะไปมีวิธีไหน๻ั๦ที่จะทำให้เมียเก่าผมกลับมาได้เร็วขนาดนั้น ทุกอย่างมันต้องใช้เวลาทั้งนั้นแหละ

    “คนนี้เลยมึง! กูเห็นเพิ่งดังขึ้นมาในติ๊กต็อกช่วงนี้ 'ตำหนักนรสิงห์' เขาบอกว่าคนนี้ของจริง พ่อหมอหล่อมาก แถมศักดิ์สิทธิ์สุด ๆ มึงลองไปทำเสน่ห์ให้มันกลับมาไหม”

    ไอ้โปรดเอ่ยเชิญชวนคะยั้นคะยอ พลางเปิดคลิปทำพิธีต่าง ๆ ของคนที่มันกล่าวอ้างให้ผมดู ผมดึงโทรศัพท์ในมือมันมาถือเอง ก่อนจะเลื่อนดูคลิปอื่นไปเรื่อย ๆ แล้วก็ต้องสะดุดตาเมื่อเห็นคลิปดราม่าเกี่ยวกับตำหนักนี้เต็มไปหมด

    “ไหนศักดิ์สิทธิ์ของมึง? สภาพแบบนี้เหรอ

    'ไปมาแล้วค่ะ ได้น้ำมันพรายมาแต่ผัวไม่กลับมาเลย เพราะหนูอยากได้พ่อหมอมาเป็นผัวแทน แฮชแท็กพ่อหมอหล่อมาก' แล้วยังมีอีกนะ

    'ไปบูชามาทั้งตำหนักแล้วครับ นอกจากหน้าตาพ่อหมอก็ไม่มีอะไรดีเลย ถ้าไม่ได้ผลขนาดนี้ รอบหน้าคงต้องบูชามาทั้งหลังแล้วล่ะครับ แฮชแท็กหมอผีเก๊'

    ไหนมึงบอกว่าของจริงไงไอ้โปรด? แล้วดราม่าพ่อหมอปากเสีย หมอผีปลอมนี่มันยังไงวะ”

    ผมถามออกไปพลางชี้คลิปให้มันดู เมื่อเห็นว่ามีแต่คอมเมนต์ไปในทางที่ไม่ดีเลยสักนิด แล้วแบบนี้จะให้มั่นใจได้ยังไงว่าคนนี้ของจริง ในเมื่อวงการไสยศาสตร์มันอาศัยความเชื่อและความงมงายของคน ซึ่งแน่นอนว่าตั้งแต่เกิดมา ผมยังไม่เคยเจอใครในวงการนี้ที่ทำให้ผมนับถือได้จริง ๆ เลยสักคน

    “โอ๊ยมึง นั่นมันคอมเมนต์แค่ส่วนน้อยไหมวะ ส่วนมากเขาก็บอกว่าของจริงทั้งนั้น พวกนี้อาจจะเป็นพวกปั่น ไม่อยากให้พ่อหมอดังก็ได้ ลองไปดูก็ไม่เสียหายหรอกมึง เชื่อกูเหอะ!”

    มันยังคงพยายามคะยั้นคะยอผมด้วยสายตาอ้อนวอน ตัวไอ้โปรดเองมันเป็นสายมูตัวพ่ออยู่แล้วครับ เชื่อหมดไม่ว่าจะมีกระแสอะไรเข้ามา มันไม่ได้หัวอ่อนนะ แต่มันแค่คลั่งเรื่องไสยศาสตร์เฉย ๆ

    “เออ ๆ ไปก็ไป ถามจริง ไอ้พ่อหมอสิงห์นี่มันดังมาจากอะไรวะ?” ผมถามออกไปด้วยความสงสัย

    ไอ้โปรดเห็นผมยอมเปิดใจ ขยับเข้ามานั่งข้าง ๆ ทันที ก่อนจะเริ่มเล่าประวัติความเป็นมาของพ่อหมอคนนี้ให้ฟัง

    “ก็ตามที่เห็นในคลิปนั่นแหละ ดูเหมือนแกจะทักอะไรตรง ๆ พูดแรง ๆ ไม่ถนอมน้ำใจใคร แล้วก็คงเพราะหน้าตาดีด้วยมั้งเลยดังขึ้นมา แต่มึงดูสิ คำพูดคำจาแต่ละคำของเขาถึงจะแรงแต่มันจริงนะเว้ย กูชอบ ดูจริงใจดี ก็เลยอยากไปลองดูสักครั้ง อีกอย่าง... ถ้าเขาทำให้ไอ้พีมแฟนเก่ามึงกลับมาได้จริง ๆ มันก็ดีไม่ใช่เหรอวะ มึงจะได้แก้แค้นมันให้สมใจ แล้วจะได้กลับมาตั้งใจซ้อมมวยสักที ถือโอกาสไปเที่ยวพักผ่อนต่างจังหวัดสักอาทิตย์นึงด้วยเลยไง แบบนี้ดีออก”

    ไอ้โปรดเล่าแผนการที่วางไว้ให้ฟังก่อนจะถามความคิดเห็น ซึ่งแน่นอนว่าผมเห็นด้วยเต็มประตู ผมซ้อมหนักติดต่อ๻ั๦มาสองเดือนเต็ม ๆ ถือว่าไปพักผ่อนสมองไปในตัวก็แล้ว๻ั๦

    “อืม ก็ดี... แล้วตำหนักเขาอยู่จังหวัดอะไรวะ”

    “ถิ่นอะไรใหญ่ ๆ”

    “กูจะไปรู้ไหมเนี่ย”

    “สุรินทร์ ถิ่นช้างใหญ่ไง ไอ้ควาย!”

    “-วยเหอะ มึงจะมาเล่นทายคำกับกูเพื่อ?” ผมหลุดหัวเราะขำ ๆ ออกมา เมื่อเห็นมันยังคงติดตลกร่าเริงได้ตลอดเวลา

    “อีสานใต้เหรอวะ แล้วสุรินทร์มันมีอะไรน่าเที่ยวบ้าง”

    “ก็ไปดูช้างไงมึง เผื่อจะได้อะไรใหญ่ ๆ กลับมาบ้าง”

    มันพูดพลางทำหน้าตาเจ้าชู้ใส่ผม ดูก็รู้ว่ามันหมายถึงอะไร ถึงเราจะเป็นเพื่อนสนิท๻ั๦ แต่เราอยู่คนละโพนะครับ ผมเป็นฝ่ายรุกมาตลอดถึงหน้าตาจะออกหวานก็เถอะ ส่วนไอ้โปรดก็น่าจะเป็นฝ่ายรุก รุกมานั่งตักพี่! ฮ่า ๆ ๆ

    “สรุปคือมึงไปใช่ไหม กูจะได้จองคิว”

    “เออ ไปก็ไป น่ารำคาญจริง แล้วมันต้องจองคิวยุ่งยากขนาดนั้นเลยเหรอวะ ที่อื่นไม่มีแล้วหรือไง กูรู้สึกไม่ถูกชะตากับไอ้พ่อหมออะไรนี่เลยว่ะ ดูยังไงก็หลอกลวงเห็น ๆ”

    ผมบ่นอุบอิบอยากให้มันเปลี่ยนที่ เพราะรู้สึกไม่ถูกชะตากับคนที่เป็นหมอผีเอาเสียเลย ยิ่งดูจากในคลิปแล้วหมอนี่คงเป็นคนประเภทเดียวกับผมแน่ ๆ ผีเห็นผีครับ ผมไม่ชอบ!