เรื่อง ระบบเช็คอินวันสิ้นโลก (NC18+)
ผมรู้เาะมือี่จับชายเสื้อผมอยู่เกร็งขึ้นมาทันี ัไปดู ูหว่านถังหน้าซีดลงเร็วา เร็วกว่าตอนเห็นค้างคาวอีก เไม่ได้มองุ้ ไม่ได้มองู้าแผลเป็น เมองคนสุดท้ายบนเวี ู้าตัวสูงใส่แว่นกรอบ เสื้อเชิ้ตขาวรีดเรียบจนน่าสงสัยว่าเมื่อคืนเขาอยู่โลกเีกับเาหรือเปล่า กลัดกระดุมแขนเสื้อ ืเีๆ ท่าทางดีเหมือนอาจารย์มหาวิทยาลัยี่เดินหลงเข้ามาใตลาดสด
"เขามาอยู่ี่นี่ได้ัไง" เพูดเบาจนผมคิดว่าเพูดกับตัวเอง
าว่าใ ริมฝีปากเขยับแต่ไม่มีเีออกมา เกำชายเสื้อผมแน่นจนข้อนิ้วขาว าอีกี เส่ายหน้า กว่าไว้ค่อยเ่า แล้ว็ขยับมาืหลบอยู่หลังไหล่ผม ท่าเีกับตอนหลบค้างคาว
ผมไม่ถามต่อ แ่จ้องหน้าู้าแว่นคนนั้นให้นานพอจะำไ้ คนี่ทำให้พีู่กลัวได้ขนาดนี้ ผมควรจำหน้าไว้ให้ดี
้าติ่งชางยกโทรโข่งขึ้น เีี่ออกมานุ่มแะทุ้มกว่าี่ดูจากหน้าตา
"ลูกบ้านุ่า เื่นบ้านทุกคน ผม้าติ่งชาง หลาย่ารู้จักผม หลาย่าเคย่าผม ่าเรื่องโอน้้า ่าเรื่องค่าส่วนกลางแพง" ้า่าีคนัเาะออกมาเีึ่ คนเริ่มผ่อนคลายลงิ่ เขารอจนพอดีแล้วค่อยพูดต่อ "แต่วันนี้ผมไม่ได้ืตรงนี้ใฐานะเจ้าของโา ผมืใฐานะคนบ้านเีกัน เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นเาเห็นกันหมดแล้ว เาไม่รู้ว่าี่นี่คือี่ไ แต่ผมเชื่อว่าประเทศจะไม่ทิ้งเา ความช่วยเหลือ้าแน่ ะ่านี้สิ่งี่เาต้องทำี่าเี คืออย่าแื่ แื่เมื่อไหร่็จะีคนตาย"
เขาเว้นัะ แล้วลดเีลงกว่าเมื่อคืนีลูกบ้านาา 6 เีีิไปแล้วึ่่า คนทั้งฮือขึ้นมา้ั ผมนึกถึงนิ้วี่เกาะวงกบ้า่า ป่านนี้เขาอาจัไม่ตายด้วยซ้ำ แต่ำว่าเีีิฟังดูเรียบร้อยกว่าำว่าถูกลากไป
"ผมจึงขอเสนอให้ตั้งคณะกรรมการชั่วคราวอ่าวอวิ๋นฉี ผมขอรับหน้าี่ประธานไปก่อน ุเหอูดูแลทะเบียนแะเี ัหน้าเผิงเปียวดูแลความปลอดภัย ุเผยเหวินเจ๋อจากเยวียนไห่แคปิตอลให้เกียรติมาช่วยดูเรื่องการเงิน แะเาีุโจวเี่ยน าหุ้นส่วนของสำนักงานกฎหมายใเื มาเป็นี่ปรึกษาด้านกฎหมาย เื่ใ้ทุก่าี่เาทำเป็นธรรมแะีหลักเกณฑ์"
ู้าแว่นก้มศีรษะให้ฝูคนนิดึ่พร้อมรอยยิ้ม่ั คนี่หลบอยู่หลังไหล่ผมหายใสะดุดีั้ ตอนนี้ผมรู้ชื่อเขาแล้ว โจวเี่ยน
ตอนนั้นเองี่ผมเห็นเ
คนส่วนใหญ่กำลังมองเวี ีคนึ่เดินแทรกเข้ามาจากฝั่งาา 3 ผมสังเกตเห็นเาะเเดินไม่รีบเลย เเดิน่าแถวเก้าอี้ผูกโบ ่าคนถือขวานดับเิ แล้วไปหยุดือยู่้า่าตรงปลายเวี ใกล้กับี่เผยเหวินเจ๋อือยู่
ไ่ีชุดเจ้าสาว ไ่ีต่างหู เีซินอวี่ใส่เสื้อยืดสีเทากับกางเกงี์ รองเท้าผ้าใบีขาว รวบผมาประบ่าไว้ลวกๆ ้าไม่รู้จักคงนึกว่าเป็นนักศึกษาศิลปะี่ตื่นสาย
แหวนเพชรวงนั้นกลับไปอยู่บนนิ้วนางแล้ว ผมเห็นได้จากตรงนี้ เาะแดดี่นี่แรงจนเพชรสะท้อนแสงวาบเข้าตาผม
รอยเล็บบนไหล่ผมแสบขึ้นมาทั้งแ ผมไม่ได้เอามือไปแะ เสื้อยืดี่ผมใส่อยู่็เป็นตัวี่มือข้างนั้นพับไว้ให้ ผมืมองเอยู่ท่ามกลางคนเป็นพันด้วยหน้าตาปกติ ่าน้อยผม็หวังว่าัดูปกติ
เหันมาทางนี้ าากวาด่าแ้า ่าลุงัา ่าผม ไปถึงคนข้างหลังผม โไม่หยุดี่ผมเลยแม้แต่นิดเี ผมเคยูปฏิเมาหลายแ ทั้งทาง้า ทางโทรศัพท์ี่ไ่ีคนรับ ั้ใ้ประชุม แตู่ผู้หญิงี่กัดไหล่ผมเมื่อเก้าชั่วโมงก่อนมอง่าเหมือนผมเป็นเสาไฟต้นึ่ นี่เป็นเรื่องใหม่ิๆ
ะ่าี่ผมัทำใกับการูมองข้ามอยู่ ผม็เห็นปลายนิ้วเขยับ ัลากเส้นสั้นๆ ้าๆ อยู่บนต้นขาตัวเองั้ี่ไ่ีดินสอ าาเไล่ดูคนีละกลุ่ม ผมใช้เวลาอยู่ครู่ึ่กว่าจะรู้ว่าเกำลังทำอะไร ั้ี่ผมเห็นท่านี้มาตั้งสี่ปี
เีซินอวี่กำลังจำหน้าคน
ผมไ่ีเวลาคิดต่อ เาะ้าติ่งชางประกาศว่าเรื่องแรกของคณะกรรมการคือดูแลทรัพย์สินส่วนรวม ้าสะดวกซื้อใคลับเฮาส์กับ้ายาคังหนิงหน้าโาเป็นของมีค่าี่สุดของพวกเาตอนนี้ เื่ไม่ให้ีการกักตุนแะแ่ิ สอง้านี้จะอยู่ใความดูแลของคณะกรรมการ ะเีแล้วแจกจ่ายตามความจำเป็น คนแก่ เ็ แะคนป่วยได้ก่อน
เีปรบมือแรกัขึ้นตรงแถวเก้าอี้ผูกโบ าั้็ลามไปทั้ง หลายคนหน้าตาโล่งขึ้นิๆ บางคนถึงกับร้องไห้
ผมไม่ได้ปรบมือ ผมมองยามถือท่อเ็ี่สิบกว่าคนนั้น แล้วิาความเคยชิน ใเกมี่ีเืร้อยคนแต่ี้าขายของอยู่้าเี ใคุม้า็คุมทุกคน ผมเคยเขียนเรื่องนี้ไว้ใัข้อวิธีทำให้ผู้เล่นเกลียดเจ้าเื ตาแก่คนนี้ไม่ต้องอ่านเอกสารของผมเลย ตื่นมา็ทำเป็นเอง
"ฉันค้าน"
เีผู้หญิงเีเีตัดเีปรบมือขาดกลางคัน ฝูคนแหวกออกเป็น่ คนี่เดินออกมาอายุราวี่สิบหกี่สิบเ็ ตัวสูงเี ขาา ผิวขาว ัผมหางม้าึ ใส่ชุดกีฬาแล้วสวมแจ็กเ็ตตำรวจสีกรมท่าทับ ่าะรีบคว้ามาจากราวตอนออกจาก้ คิ้วเข้มกับดวงตาคมคู่นั้นจ้องขึ้นไปบนเวี ไล่จำหน้าีละคน เชูบัตรตำรวจขึ้นมา
"ฉันเซี่ย่า ตำรวจสถานีเจียงเป่ย" เีเไม่ั แต่ชัดทุกำ "่าประธาน้า ฉันเข้าใว่า่าอยากรักษาความสงบ แต่้าค้ากับ้ายาเป็นทรัพย์สินของเจ้าของ้า ไม่ใช่ของคณะกรรมการี่เพิ่งตั้งเมื่อสองนาีก่อน แะเรื่องความปลอดภัยใโา ็ควรเป็นคนี่ลูกบ้านเลือกขึ้นมา ไม่ใช่บริษัทรปภ.ของเจ้าของี่ดิน"
เีปรบมือเงียบหายไปหมด ผมเริ่มชอบเขึ้นมานิดึ่ ัีคนกล้าพูดความจริงต่อหน้าคนถือท่อเ็ ถึงจะฉลาดน้อยไปหน่อย็เถอะ
้าติ่งชางัยิ้มอยู่เหมือนเดิม เขาหันไปหาเ ตบมือใ้เาๆ สองี แล้วกว่าุตำรวจพูดู ูี่สุด สิ่งี่พวกเาขาดอยู่็คือหลักกฎหมาย เขาจึงขอเชิญุตำรวจมาเป็นกรรมการฝ่ายตรวจสอบด้วยความจริงใ ีตำรวจอยู่ด้วยลูกบ้านจะได้สบายใ ใ่ไครับ ้า่าีคนรับว่าใช่ๆ ขึ้นมาทันี
ผมผิวปากใใ ้าเปฏิเ เ็คือคนไม่เห็นแก่ส่วนรวม ้าเั ต่อไปไม่ว่าคณะกรรมการทำอะไร ชื่อเ็อยู่ในั้นด้วย ตาแก่ตอบีเีได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง ้ามาสมัครงานออกแเกมี่บริษัทเก่าผม ผมรับทันี
เซี่ย่ากัดริมฝีปาก ืนิ่งอยู่สองสามวินาี ผมดูออกว่าเเพิ่งรู้ทันตอนี่สายไปแล้ว เเ็บบัตรลงกระเป๋า
"ฉันไม่ร่วม แต่ฉันจะจับตาดูพวกุทุกวัน" เพูดแ่นั้น แล้วหันหลังเดินกลับเข้าไปใฝูคน ีุลุงถือไม้เท้าคนึ่ยื่นมือมาตบไหล่เ เส่ายั เชิดคางขึ้น ขอบตาแดงนิดๆ ีหลักการ ีา้า แต่ัไม่รู้ว่ากติกาเปลี่ยนไปแล้ว ผมให้คะแนนเไว้แ่นั้นก่อน
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??