เรื่อง ชีวิตระดับรากหญ้า

แม้ว่า๽้า๥หนานจะเป็นน้องสาวหมู่บ้านเดียวกันกับฉัน แต่นางก็อายุน้อยกว่าฉันแค่ไม่กี่ปี แถมยังมีลูกสาวแล้วคนหนึ่ง ซึ่งตอนนี้ป้าหลิวและคนอื่นๆ เป็นคนช่วยดูแลให้

๽้า๥หนานไม่ได้เหมือนพวกผู้หญิงที่ต้องออกไปตรากตรำทำนา เรือนร่างของนางจึงอวบอิ่มมีน้ำมีนวล บนเรือนร่างมีกลิ่นหอมประจำตัว และกลิ่นหอมสะอาดของผงซักฟอกติดเสื้อผ้า ทำเอาฉันที่นั่งอยู่บนรถบัสอดไม่ได้ที่จะหลับตาลงสูดดมดื่มด่ำอย่างตั้งใจ

ไม่รู้ว่านอนหลับไปนานเท่าไหร่ ๽้า๥หนานก็สะกิดฉันทีหนึ่ง เป็นสัญญาณบอกว่าเดินทางมาถึงแล้ว

ฉันไม่มีนาฬิกาข้อมือ ๽้า๥หนานรู้ความหมายของฉัน จึงบอกว่าผ่านไปไม่ถึงสองชั่วโมง

ไกลจริงๆ นะเนี่ย ครั้งล่าสุดที่ฉันเคยมาตัวอำเภอก็คือตอนเด็กๆ ที่มากับพ่อแม่นู่นเลย

ฉันอาสาช่วย๽้า๥หนานยกกระเป๋าเดินทาง บนตัวของฉันเท่ากับมีกระเป๋าสะพายแขวนอยู่ 3 ใบ ในมือยังหิ้วกระเป๋ากระสอบลายสีแดงขาวน้ำเงินใบใหญ่อีกใบ เดินไปตามทางประมาณ 20 กว่านาที ก็มาถึงประตูใหญ่แห่งหนึ่ง บนป้ายเขียนเอาไว้ว่า โรงงานอิเล็กทรอนิกส์เจิ้งซวี่

อาจเพราะมีการติดต่อไว้ล่วงหน้าแล้ว จึงมีหญิงสาววัยราวๆ 40 ปีคนหนึ่งยืนรออยู่ตรงหน้าประตู พอเห็นพวกเรา นางก็เอ่ยทักทายแล้วเดินตรงเข้ามาหา

๽้า๥หนานเอ่ยทักทายและแนะนำฉันให้รู้จัก ฉันเพ่งมองไป สาวใหญ่คนนี้หน้าตาธรรมดา แต่ผิวพรรณกลับขาวเนียนเป็นพิเศษ ดูละเอียดนุ่มนิ่มมาก

คนนำพวกเราเข้าโรงงานคือสวีเสี่ยวจากแผนกบุคคล ปีนี้อายุ 38 ปี ทำงานที่โรงงานนี้มาสิบเอ็ดปีแล้ว สามีของนางก็ทำงานในโรงงานเหมือนกัน ตอนนี้เป็นหัวหน้ากลุ่มอยู่ในเวิร์กช็อป

สวีเสี่ยวพาพวกเราพาเดินดูรอบๆ แผนกงาน ๽้า๥หนานได้ตำแหน่งฝ่ายบัญชี ส่วนฉันได้ตำแหน่งคนขับรถ ปกติเวลาไม่มีอะไรทำก็คอยวิ่งงานจิปาถะทั่วไป ไม่ค่อยมีอะไรให้ทำเท่าไหร่นัก

ฉันขมวดคิ้วนิดหน่อย ฉันไม่เคยขับรถมาก่อนเลยสักครั้ง จะให้ฉันมาเป็นคนขับรถได้ยังไง

๽้า๥หนานรู้ความลำบากใจของฉัน นางจึงเอ่ยถามสวีเสี่ยว สวีเสี่ยวหัวเราะฮิๆ แล้วพูดขึ้นว่า: "โอ๊ย จริงๆ ไม่ต้องกลัวหรอก คนขับรถโรงงานเราปกติไม่มีอะไรทำกันอยู่แล้ว แถมบวกเธอด้วยก็มีแค่สามคน คนหนึ่งเป็นคนขับรถประจำตัวผอ.โรงงาน อีกคนก็เหมือนเธอนั่นแหละ เป็นคนขับรถสำรองเตรียมพร้อม ถ้าเธอไม่เคยขับรถ ก็ไปหาคนขับรถคนนั้นให้ช่วยสอน เอาให้สอบได้ใบขับขี่เร็วๆ แล้วกัน"

สวีเสี่ยวไม่ได้ใส่ใจอะไร เพราะในสายตานาง พวกเราสองคนก็แค่เด็กฝากเด็กเส้น จะทำเป็นหรือไม่เป็นก็ไม่สำคัญ ด้านหลังมีผู้ใหญ่คอยหนุนหลังอยู่แล้ว

จากนั้นก็เป็นการจัดสรรหอพัก ๽้า๥หนานได้ห้องพักเดี่ยว ส่วนฉันมีผู้ชายคนหนึ่งพาไปยังหอพักชาย

ก็คือไอ้คนขับรถคนที่ไม่มีอะไรทำคนนั้นแหละ

เดิมทีเตรียมจะจัดให้ฉันไปอยู่ห้อง 201 แต่ห้อง 201 เพิ่งมีเด็กหนุ่มเพิ่งเข้าใหม่มาพักเมื่อวาน ฉันเลยโดนเบียดมาอยู่ห้อง 202 แทน

"ไอ้หนุ่ม แกพักห้องนี้แหละ ฮิๆ คืนๆ อาจจะหนวกหูหน่อยนะ เดี๋ยวก็ชินไปเอง" คนพูดชื่อว่าเฉินค่าง

"พี่ค่าง หมายความว่าไงครับ นอนกรนเหรอ? ถ้างั้นไม่เป็นไรครับ ผมไม่ถือ"

เฉินค่างหรี่ตายิ้ม ตบไหล่ฉันเบาๆ แล้วบอกให้ฉันตื่นเช้าพรุ่งนี้ไปหาเขาที่ลานจอดรถ เขาจะสอนฉันขับรถ อาจเพราะสวีเสี่ยวพูดอะไรกับเฉินค่างไว้เหมือนกัน เขาเลยเกรงใจและสุภาพกับฉันเป็นพิเศษ

หลังจากจัดแจงที่นอนเสร็จ ก็เป็นเวลาสี่โมงเย็นแล้ว ฉันไม่ได้รู้สึกหิวกระหาย เลยไม่ได้ลงไปโรงอาหาร

พอถึงเวลาประมาณห้าโมงเย็น พนักงานชุดแรกที่เลิกงานก็ทานข้าวเสร็จและทยอยกลับมา

คนที่เดินเข้าห้องพักมาเป็นคนแรก กลับกลายเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง

พอนางเปิดประตูเข้ามา เห็นฉันนั่งเซ่อซ่าอยู่บนเตียง ก็นึกตกใจเหมือนกัน

"อุ๊ย มีคนใหม่มาเพิ่มเหรอ" หญิงสาวคนนี้อายุราวๆ สามสิบกว่าปี เหงื่อท่วมตัว เอ่ยทักทายฉันทีหนึ่ง

"เอ่อ ครับ ผมเพิ่งมาวันนี้ครับ คุณคือ..." ฉันนึกว่าเป็นญาติของพนักงานคนไหน แต่พอหญิงสาวบอกว่านางพักอยู่ห้องนี้ ฉันถึงได้รู้ว่า ที่แท้หอพักที่ฉันพักอยู่นี้ เป็นหอพักรวมชายหญิง บางคู่ก็เป็นสามีภรรยาพักอยู่ด้วยกัน

ห้องพักนี้มีเตียงสองชั้น 10 เตียง มีเตียงสองชั้น 4 เตียงที่ถูกดันชิดติดกัน นั่นแสดงว่ามีสามีภรรยา 4 คู่ แล้วยังมีอีกสองเตียงที่มีข้าวของวางอยู่ รวมฉันเข้าไปด้วย หอพักนี้มีคนอยู่ทั้งหมด 11 คน

พอเห็นฉันทำหน้าเอ๋อ หญิงสาวก็หัวเราะแล้วพูดว่า: "คนที่จัดหอพักให้ไม่ได้บอกเหรอ? เดี๋ยวก็ชินไปเองแหละ ฮ่าๆ"

มิน่าล่ะพี่ค่างถึงบอกให้ฉันชินไปเอง ที่แท้ก็หมายถึงเรื่องนี้นี่เอง

ขณะที่ฉันกำลังกระอักกระอ่วน ก็มีหญิงสาวอีกคนเดินเข้ามา หญิงสาวคนนี้ดูมีอายุหน่อย น่าจะยังไม่ถึง 40 ปี เหงื่อท่วมตัวเหมือนกัน แต่นางมองฉันแวบหนึ่งโดยไม่ได้เอ่ยทักทาย

นางปลดกระดุมคอเสื้อของตัวเองออกอย่างไม่แยแส แล้วเริ่มถอดเสื้อผ้า โดยไม่สนใจเลยว่าฉันกำลังมองนางอยู่หรือเปล่า จากนั้นก็เอาเสื้อเชิ้ตพาดไว้บนชั้นสองของเตียงเหล็ก เหลือเพียงเสื้อสายเดี่ยวตัวเล็กตัวเดียว

ฉันแอบมองด้วยความเกรงใจ เสื้อสายเดี่ยวของหญิงสาวเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ๳๤เห็นสีของชุดชั้นในด้านในเด่นชัด เสื้อชั้นในสีแดงสด เต้านมพองนูนแน่น ฉันพึมพำในใจทันทีว่า ยายแก่คนนี้ต้องร่านตัณหามากแน่ๆ

หญิงสาวสองคนเริ่มคุยกันประปราย โดยไม่ได้สนใจฉันเลย ฉันทำได้เพียงเงี่ยหูฟังพวกนางคุยเรื่องงาน ซึ่งมีแต่เรื่องจิปาถะเล็กๆ น้อยๆ

พลันได้ยินเสียงรูดผ้าม่าน ฉันหันมองตามเสียง เห็นหญิงสาวที่มีอายุหน่อยเมื่อครู่ คล้ายกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่หลังผ้าม่าน แต่นางดึงผ้าม่านปิดไม่ค่อยเรียบร้อย ตำแหน่งของฉันเอียงนิดหน่อยก็สามารถมองเห็นเงาร่างครึ่งตัวของนางได้แล้ว

ฉันแอบมองหญิงสาวคนหน้า นางนั่งอยู่แถวเดียวกับฉันพอดี จึงมองไม่เห็นว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่

ฉันจึงหันไปมองอีกฝั่ง หญิงสาวหลังผ้าม่านถอดเสื้อสายเดี่ยวออก แล้วโยนทิ้งลงบนเตียงตามสบาย จากนั้นก็ปลดเสื้อชั้นในออก แม้จะมองไม่เห็นทั้งตัว แต่ฉันกลับเห็นเต้านมใหญ่สองเต้าเต็มๆ ตา ขาวผ่องเป็นยองใย ยอดอกโตเป็นพิเศษ เหมือนลูกองุ่นเลยทีเดียว

หญิงสาวโยนเสื้อชั้นในทิ้งแล้วสวมชุดนอนทับ จากนั้นก็เปิดผ้าม่านออก อุ้มเสื้อผ้าเดินไปอาบน้ำ ในโรงงานเป็นห้องอาบน้ำรวม มองตามหลังเรือนร่างของนางที่เดินจากไป ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แล้วเอนกายพิงเตียง

ดูท่าแล้ว ชีวิตหลังจากนี้คงจะยิ่งเพิ่มความเร้าใจตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ แน่!

ผู้คนทยอยกลับมากัน๳๤ครบ ทุกคนในหอพักนี้ส่วนใหญ่เป็นกะเช้า พอเห็นฉันมาคนเดียว ไอ้อ้วนทั่นกะทัดรัดข้างเตียงก็เบียดเข้ามาหา

"ว้าว เชี่ยเอ๊ย หุ่นนายใช้ได้เลยนี่หว่า ปกติออกกำลังกายเหรอ?" ไอ้อ้วนชื่อจางต้าเหลียง

"เปล่าครับ ปกติแค่ทำไร่ทำนา ทำไปทำมาร่างกายมันเลยพอมีกล้ามเนื้อขึ้นมานิดหน่อย" ฉันพูดอย่างถ่อมตัว

ฉันคงไม่บอกมันหรอกนะว่า ฉันตั้งใจฝึกกล้ามเนื้อ ก็เพื่อเอาไว้รังแกคนอื่นได้ง่ายๆ

ไอ้อ้วนหัวเราะฮี้ๆ: "เฮอะๆ นึกว่านายมีเคล็ดลับอะไรซะอีก ฉันยังอยากจะลดหุ่นตามนายอยู่เลย"

หลังจากคุยกับไอ้อ้วนอยู่ครู่หนึ่ง ก็ได้รู้สถานการณ์คร่าวๆ ในหอพัก

แถวเดียวกับฉัน ผู้หญิงคนแรกที่เดินเข้าประตูชื่อเฉ่าเหวินเหยียน อยู่เวิร์กช็อปกลุ่มหนึ่ง ส่วนสามีของนางชื่อโจวเจี้ยน อยู่เวิร์กช็อปกลุ่มสอง หญิงสาวคนที่สองที่อายุราวๆ 40 ปีชื่อเฉินจวน อยู่เวิร์กช็อปกลุ่มหนึ่งเหมือนกัน สามีของนางทำงานฝ่ายพัสดุชื่อฉินเฟิง

สามีภรรยาคู่ที่สาม ฉันเห็นพวกเขากำลังยืนทะเลาะกันเสียงเบาตรงระเบียง ไอ้อ้วนบอกฉันว่าเป็นเรื่องปกติ ทะเลาะกันวันเว้นวัน ทั้งคู่ยังเป็นวัยรุ่น หญิงสาวชื่อเหอเจียลี่ ส่วนผู้ชายชื่อหวังตง

สามีภรรยาคู่ที่สี่ กลับมาโผล่หน้าทีเดียวก็เดินออกไป เห็นว่าออกไปเดินเที่ยวในเมือง เพราะช่วงสองวันนี้ในตัวอำเภอเหมือนจะมีงานแสดงอะไรสักอย่าง พวกเขาเลยไปร่วมวงดูความครึกครื้น

ผู้หญิงชื่อเฉินลู่ ผิวพรรณขาวเนียน จัดอยู่ในประเภทสาวเรียบร้อยเก็บตัว ผู้ชายชื่อหวังเฉียง

นอกจากไอ้อ้วนแล้วยังมีผู้ชายอีกคนหนึ่ง แต่มันไม่ได้คุยกับฉัน สวมแว่นตา ดูเป็นคนเรียบร้อย พอกลับมาก็ถือหนังสือขึ้นมาอ่าน

"พี่ชายคนนี้ชื่อหลินเซิง ไม่ค่อยชอบพูดชอบคุย ในที่สุดก็มีคนมาเพิ่มสักที ฉันจะได้ไม่ต้องเบื่อ ฮี้ๆ"

ไอ้อ้วนเป็นคนบุคลิกเปิดเผย เหมาะกับการคบเป็นเพื่อน โดยเฉพาะตอนที่มันคุยกับฉัน สายตามันจะมองกวาดสอดส่องผู้หญิงทุกคนที่เดินเข้าออกจากประตูอย่างถือดี

สามีภรรยาคู่ที่ทะเลาะกัน หญิงสาวพูดจาอ่อนหวานมาก ไม่รู้ทำไมถึงทะเลาะกับสามีรุนแรงขนาดนั้น

ไม่รู้ว่าตั้งใจประชดสามีหรือเปล่า พอนางอาบน้ำเสร็จก็เจตนาเดินตรงมาทางฉันกับไอ้อ้วน กลิ่นหอมฟุ้งของสบู่โชยมาปะทะจมูกทันที

นางปล่อยผมเปียกชุ่มร่วงลงมา เอียงคอใช้ผ้าขนหนูเช็ดผม สวมเสื้อสายเดี่ยวตัวเล็ก ไม่รู้ว่าสวมเสื้อชั้นในไว้ไหม ยอดอกไม่ได้ดันทรงชัดเ๳๤นัก เต้านมดูไม่ใหญ่นัก ท่อนล่างเป็นกางเกงขาสั้น ขาขาวเนียนเรียวยาวผ่องใส

"สวัสดีจ้ะ หนุ่มหล่อคนใหม่ ไอ้อ้วน นายได้แนะนำทุกคนหรือยัง" เหอเจียลี่ยิ้มแย้มเอ่ยขึ้น

"ฮี้ๆ แน่นอนสิครับ ผมตั้งใจแนะนำพี่เจียลี่เป็นพิเศษเลย คนดี มีน้ำใจ แถมยังสวยอีกต่างหาก" ไอ้อ้วนปากหวานกะล่อน แต่เหอเจียลี่กลับชอบฟังคำนี้มาก

นางตาสบตาไอ้อ้วนทีหนึ่ง แล้วหัวเราะอย่างมีความสุข ไอ้อ้วนจ้องมองขาขาวเนียนของเหอเจียลี่ตาไม่กะพริบ เหอเจียลี่เองก็รู้ว่าไอ้อ้วนกำลังจ้องมองขานางอยู่ ดูเหมือนนางจะเขินอายเล็กน้อย แต่เพราะพักอยู่ด้วยกันมานานแล้ว จึงชินกับสายตาของไอ้อ้วน กลับเจตนาขยับถูไถยวนเสน่ห์อยู่ตรงหน้าพวกเราสองคน

๳๤กระทั่งหวังตงสามีของนางร้องเรียก ด้วยน้ำเสียงที่มีอารมณ์โกรธปนอยู่ เหอเจียลี่ถึงได้ค่อยๆ เดินย่างก้าวกลับไปยังเตียงของนาง

"ผู้หญิงคนนี้น่าสนใจดีนะ" ฉันเจตนาเปิดประเด็นคุย

"ใช่ไหมล่ะ นายมาถึงก็มีโชคทางสายตาเลย เหอเจียลี่เนี่ยเป็นคนที่ผิวขาวเนียนนุ่มที่สุดในหอพักนี้แล้ว ปกติจะสวมกระโปรงยาว แต่วันนี้คงงอนกับสามีมั้ง เลยยอมเปิดโอกาสให้พวกเราได้เจริญตาเจริญใจ"

ไอ้อ้วนเลียริมฝีปากที่แห้งผาก

ไอ้อ้วนคุยกับฉันอีกสองสามคำก็ออกไปอาบน้ำอาบท่า ไม่นานนัก ไฟในหอพักก็ปิดลง มีเพียงแสงไฟวูบวาบจากแท่นชาร์จแบตเตอรี่แบบหนีบรุ่นเก่าที่ติดอยู่หน้าเตียงของคนไม่กี่คน

นอนหลับๆ ตื่นๆ ฉันรู้สึกว่ามีคนเดินเข้าเดินออก แต่ทุกคนล้วนก้าวเท้าเบาๆ พอโดนปลุกให้ตื่นก็พอดีอยากไปปัสสาวะ ฉันมองไปเห็นเตียงไอ้อ้วนข้างๆ ไม่มีคนอยู่ คงจะออกไปข้างนอกมั้ง

ขณะที่ฉันกำลังจะลุกขึ้นเตียง ฉันมองจากตำแหน่งเตียงของฉันไปยังฝั่งของเฉินจวนที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเมื่อตอนเย็น หน้าเตียงของนางมีแท่นชาร์จแบตเตอรี่ส่องไฟวูบวาบอยู่พอดี แสงไฟลอดผ่านผ้าม่านเข้าไปฉายภาพด้านใน

ฉันเพ่งมองอย่างตั้งใจ ข้างในคล้ายกำลังทำเรื่องอย่างว่า เรือนร่างขาวผ่องสองร่างกำลังกอดรัดถูไถสอดประสานกัน โยกย้ายบั้นท้ายกระแทกโถมเข้าใส่เป็นจังหวะ

ฉันไม่นึกเลยว่า ในหอพักที่มีคนเยอะขนาดนี้ พวกเขาจะอดกลั้นไม่ไหวถึงขนาดนี้ ดูท่าคงจะเก็บกดทนไม่ไหวจริงๆ ฉันเลยรู้สึกเกรงใจที่จะลุกขึ้นไปขัดจังหวะพวกเขากลางคัน

พอว่างไม่มีอะไรทำ ฉันก็เลยจ้องมองดูพวกเขาอยู่อย่างนั้น เห็นเพียงเฉินจวนนอนหงายอยู่ สองมือเกี่ยวโอบคอของผู้ชายเอาไว้ มองไม่เห็นสายตา แต่นางต้องกำลังเสพสุขสบายตัวมากแน่ๆ

ผู้ชายกำลังพูดอะไรบางอย่าง เสียงเบามาก แม้จะฟังไม่ชัด แต่ในชั่ววินาทีนั้นฉันกลับรู้สึกคุ้นหูเป็นอย่างยิ่ง พอนึกขึ้นได้ เสียงนี้มันคือเสียงของไอ้อ้วนที่ส่งออกมาจากหลังผ้าม่านเตียงนั้นชัดๆ

ฉันยิ่งตกตะลึงเพ่งมองผ่านช่องผ้าม่านหนักขึ้น แม้จะมองไม่เห็นหน้าผู้ชาย แต่ไอ้หมอนั่นต้องเป็นไอ้อ้วนแน่ๆ

เพราะสามีของเฉินจวนตัวผอมแห้งมาก ไอ้อ้วนกลับกำลังเย็ดเฉินจวนอยู่! ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ฉันจึงตัดสินใจค่อยๆ ขยับย่องเข้าไปใกล้ๆ อีกนิด

๳๤กระทั่งฉันสามารถฟังเสียงของไอ้อ้วนได้อย่างชัดเ๳๤ ฉันอยู่ห่างจากเตียงของเฉินจวนไม่ถึงหนึ่งเมตร ได้ยินเสียงน้ำหล่อลื่นขยับชักถอดสอดใส่ดังจ๊ากๆ อย่างชัดเ๳๤ พร้อมกับเสียงครวญครางอดกลั้นของเฉินจวน

"อื้อ... อื้ม... โอ้..."

"พี่จวน ให้ผมแทรกหัว-วยเข้าไปข้างในเหอะ ถูไถอยู่ข้างนอกตลอดมันไม่เสียวเลย" ทันใดนั้นไอ้อ้วนก็พูดขึ้นมาเสียงเบา

"ไม่ได้ ฉันยอมให้แกแตะต้องตัวก็ดีเท่าไหร่แล้ว รีบๆ ทำเข้า ฉินเฟิงมันใกล้จะกลับมาแล้ว"

ได้ยินเพียงเสียงไอ้อ้วนขยับท่อนเนื้อถูไถเร็วขึ้น เตียงเหล็กก็ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดเป็นระยะ เฉินจวนเอ็ดไปทีหนึ่ง แต่ไอ้อ้วนก็ยังไม่ยอมเสร็จสักที เฉินจวนเลยเลิกพูด ทำได้เพียงขอร้องให้ไอ้อ้วนรีบเสร็จฉีดพุ่งออกมาเร็วๆ

ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเสียงเตียงดังเอี๊ยดอ๊าดขนาดนี้ คนอื่นในหอพักจะไม่ได้ยิน บางทีอาจจะเหมือนฉัน ที่ต่างก็กำลังตั้งใจเงี่ยหูฟังอยู่ หากเขยิบเข้ามาใกล้อีกสักนิด ก็คงจะค้นพบพระเอกนางเอกที่กำลัง "ปีศาจตีกัน" คู่นี้แน่นอน

"อ๊า ผมจะเสร็จแล้ว พี่จวน" ไอ้อ้วนพูดเสียงแผ่วเบา

"เอากระดาษรองไว้ รีบเข้า" เฉินจวนยื่นมือออกมาไขว่คว้าด้านนอก ฉันรีบหันหลังย่องกลับมาที่เตียง ไม่รู้ว่าตอนเฉินจวนเอื้อมมือมาหยิบกระดาษเห็นฉันหรือเปล่า พอกลับมาถึงเตียงได้ไม่นาน ไอ้อ้วนก็ทำตัวย่องเบาแอบลื่นไถลกลับมาจากเตียงของเฉินจวน ฉันทำทีเป็นนอนหลับแต่แอบหรี่ตามอง

เข้าหอพักวันแรก ก็ดันมาพบความลับขนาดใหญ่เสียแล้ว เดิมทีฉันปวดเบามาก แต่ก็เกรงใจไม่กล้าลุกไปห้องน้ำทันที รออยู่ไม่นาน ประตูหอพักก็ถูกผลักเปิดออก ฉันหรี่ตามอง เห็นเป็นฉินเฟิงสามีของเฉินจวนเดินกลับมา มันคงออกไปดื่มเหล้ากลางคัน ไอ้อ้วนมันถึงได้ฉวยโอกาสแอบกิน๳๤สำเร็จแ๡๡๤ี้