เรื่อง Rebirth: Start Up! (NC18+)
"สุขสันต์ัเด็ก"
่ฉือวางลูกอมนมกระต่ายขาวเม็ดหนึ่งลงกลางั้ัไ ข้างยางลบก้อนนั้นดี
เี่นหนิงลูกอมเม็ดนั้น แ้เงยหน้าเา "ฉันสิบแปแ้นะ"
"รู้ั เลยให้แค่เม็ดเดียว"
คืนัที่หนึ่งมิถุนายน ัอังคาร เีาฟ้าเข้าสัปดาห์ที่สองแ้
ปะูาฟ้าตอนนี้เปิดได้้กุญแจของุุเ แม่กุญแจทองเหลืองลูกนั้นคล้องอยู่าัเต็ม เ้าัศุกร์ที่ยี่สิบแป ก่อนออดเข้าแถวจะดัง ่ฉือก็หิ้วปิ่นโตใส่ซุปพริกไทยใส่ไข่สองชามเดินเข้าห้องเภารโรง
ก่อนออกจาก้านเ้าัั้ เาตักซุปจากหม้อของพ่อเ แ้ควักแบงก์จากค่าข้าวกลางัยัดใส่กระเป๋าผ้ากันเปื้อนของแม่าหยวน ข่งซิ่วหลานล้วงาดูแ้ทำหน้างง "เอาค่าข้าวมาจ่ายแม่เนี่ยนะ ้าไปแ้หรือไง"
"เป็ู้าั ู้าก็ต้องจ่าย" ่ฉือตอบ "ซุปใส่ไข่สองชาม าหยวนดี"
แม่ด่าเาว่า้าอีกสอง แต่ก็เอาแบงก์าใบนั้นมารีดให้เรียบ แ้ยัดกลับลงกระเป๋าผ้ากันเปื้อนตามเดิม ั์ิของ่ฉือเหลือแปหยวนแปเหมา
ุุอายุหกสิบ่า ห้องเเล็กแค่วางเตียงพับกับโ๊ะได้ตัวเดียว โ๊ะมีวิทยุทรานซิสเตอร์เครื่องเก่าเปิดงิ้วอวี้จวี้เรื่องฮวามู่หลานทุกเ้า ่ฉือวางปิ่นโตลงโ๊ะ เปิดฝาให้ไอร้อนลอยขึ้นมา แ้นั่งฟังงิ้ว้ไปหนึ่งตอน ุุร้องตามเป็ท่อนๆ เาก็ชมว่าุเสียงดีไปเจ็ดแป
ตอนเดินา ในกระเป๋ากางเกงเามีกุญแจทองเหลืองดอกหนึ่ง ูไหมพรมสีแดงไว้ที่่ ุุสั่งไว้ปะโเดียว "ลงก่อนสี่ทุ่ม ปิไฟ้"
ก่อนเาจะพ้นปะู ุุพูดตามหลังมาอีกปะโ เสียงยังิทำนองงิ้วอยู่ "ฉันรู้ว่ามีคนขึ้นไปนะ ไฟข้างมันสว่าง จากห้องนี้ก็เห็น"
ซุปสองชามาหยวน แาฟ้ามาได้ทั้งาฟ้า ดีลนี้ถ้าเอาไปเีลงตำราสอนการขาย ได้เป็ตัวอย่างหน้าแ ่ฉือิแบบนั้นตอนเดินออกจากห้องเ แต่ปะโสุดท้ายของุุ เาลืมิต่อ
คืนัศุกร์เาโดนลากไปร้านเ็ คืนัเสาร์หลับเป็ตาย วันาิ์ไปเกี่ยวข้าว เีาฟ้าเลยกลับมาเริ่มใหม่คืนัจันทร์
ใต้หลอดไฟดวงนั้น่ๆ มีกฎเกิดขึ้นเ ยางลบวางไว้ตรงกลางระหว่างสองคน ใใช้คนนั้นิ ใช้เสร็จวางคืน ห้ามเ็เข้ากระเป๋า เี่นหนิงเวลาเครียดจะชอบหมุนปาา หมุนไปหมุนมาก็หล่น ิ้ั้ัไ เธอไม่ก้มเ็เ รอให้เาเ็มาส่งให้ แ้หมุนต่อ ไ้ัเหล็กคืนแตกลงหลังมือเาสิบ่าั้ สองืี้เหลือคืนละาสี่ั้
และาฟ้าตอนนี้ไม่ได้มีแค่สองคนแ้
เที่ยงัจันทร์ที่เาเีสองบรรทัดนั้นลงสมุดตู้เหิง คืนนั้นเาก็ลากตู้เหิงขึ้นาฟ้ามา้ ตู้เหิงนั่งที่ขอบวงไฟ ห่างจากสองคนไปสองั้ัไ ทำโจทย์ของตัวเเงียบๆ ่ฉือโยนโจทย์ไปให้เป็ระยะ เป็พาราโบลา้าง พิสู์า้าง ตู้เหิงก็ก้มหน้าิ ไม่ถามสักคำว่าทำไมต้องเป็สองหัวข้อนี้
คืนัจันทร์นั้นเ หลังตู้เหิงลงไปก่อน เี่นหนิงนั่งโปสการ์ดในกล่องดินสอเหม่ออยู่า ่ฉือถามว่าตัวหนังสือป้ายปะูนั่นเีว่าะไ เธอปิดกล่องดินสอลงัี นั่งเงียบไปามาก ่าจะพูดาเบาๆ ปะโหนึ่ง
"มหาวิทยาลัยประชาชนี คณะวารสารศาสตร์" เธอไม่หน้าเา "แม่ฉันไม่รู้"
..........
เี่นหนิงแะลูกอมใส่ปาก แ้ป่องาข้างหนึ่ง "สอนโจทย์"
่ฉือเลื่อนโจทย์ข้อสุดท้ายของข้อสอบชุดหนึ่งไปให้ "ข้อย่อยที่า เธอทำเ ไม่พูด"
เธอกัดปลายปาาจ้องโจทย์อยู่สองาี แ้เริ่มเี เีไปครึ่งหน้าก็ิ ปลายปาาจิ้มกระดาษอยู่หลายที แ้เีต่อ บรรทัดสุดท้ายลง เาปาา เงยหน้าเา ตาเป็ประกายซ่อนไม่อยู่
่ฉือรับไปตรวจ "ข้อแถูก ้ถูก ข้อาวิธีิถูก ขั้นสุดท้ายเครื่องหมายผิด"
"…เครื่องหมายอีกแ้"
"เครื่องหมายเป็เรื่องเล็ก าิ์ก่อนเธอยังไม่กล้าลงมือข้อแเลย"
เี่นหนิงเ้ปา ไม่ยอมยิ้มา แต่ปลายหูแดงขึ้นแทน
เลขก็ถึงคิวอังกฤษ เธอล้วงเครื่องเล่นเทปพกพายี่ห้อไอวาสีลอกออกจากกระเป๋า สายหูฟังพันกันเป็ก้อน แะอยู่า
เธอยื่นหูฟังข้างซ้ายให้เา ข้างขวาเสียบหูตัวเ สายหูฟังไม่ได้สั้น แต่่ฉือัเข้าไปหาตรงกลางเรื่อยๆ ไหล่ชนไหล่
"สายมันสั้น" เาอธิบายหน้าตาเฉย
"สายยาวตั้งเมตรหนึ่ง" เี่นหนิงยกสายหูฟังขึ้นให้ดูเป็หลักฐาน
"หูสั้นั"
เี่นหนิงถลึงตาใส่เา แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ัหนี าม้าปัดผ่านต้นคอเาไป ่ฉือนั่งนิ่งไม่กล้าั ใกล้กันขนาดนี้ ัไปนิดเดียวก็ถือว่าเสียของ
เทปหมุนไปพร้อมเสียงซ่า ู้ญิอังกฤษคนหนึ่งกำลังเล่าเรื่องรถไฟาา หูข้างหนึ่งของ่ฉือเป็เสียงู้ญิอังกฤษ อีกข้างเป็เสียงลมหายใจของเี่นหนิง เธอฟังตั้งใจมาก ริมฝีปากัตามเทปไปเงียบๆ
"ข้อาตอบะไ" เธอกดหยุดเทปแ้หันมาถาม
"C"
"ทำไม" ตาเธอหรี่ลง เหมือนรู้อยู่แ้ว่าจะได้คำตอบแบบไหน
"ตอนเทปเล่นถึงตัวเลือก C เธอกะพริบตาทีหนึ่ง"
เี่นหนิงกระชากหูฟังออกัี ไ้ัเหล็กตกลงหลังมือเา เป็ั้ที่สี่ของืี้ "ฟังใหม่! นี้ฉันหลับตา"
เธอหลับตาจริงๆ ่ฉือนั่งหน้าที่หลับตาฟังเทปอยู่ตรงหน้า ข้อาเลือก D ข้อสี่เลือก A ข้อห้าเลือก B โดยที่ตัวเก็ไม่รู้ว่าเลือกเพราะะไ
เี่นหนิงลืมตาขึ้นมาเห็นกากบาทเรียงเป็แถว ัฟักรอด "…นายก็หลับตา้!"
หลับตาก็ได้ ่ฉือิ แต่ไหล่ยังต้องชนกันอยู่เหมือนเดิม
บทอ่านที่ทำเมื่อตอนกลางวัน ยี่สิบ้ิหก น้อย่าตอนเริ่มติวาข้อ ยี่สิบิหก ถ้าเป็ที่ศูนย์กวดวิชา เ็ค่าเรียนล่วงหน้าาเดือนได้แ้
ปลายั้ัไอีกฝั่ ตู้เหิงเ็กระดาษทดลุกขึ้นื าทุ่มครึ่งหอพักเช็กื่ เาพยักหน้าให้สองคนทีหนึ่ง แ้เดินลงัไไปก่อน ตรงที่เานั่งยังมีกระดาษทดเีเต็มกองไว้ปึกหนึ่ง กับสมุด้ิเล่มนั้น ่ฉือบอ่าอยากลอกรูปแบบช่องทำไมถึงิไปใช้้าง ตู้เหิงก็ทิ้งไว้ให้ บอ่าพรุ่งนี้เ้าค่อยเอาคืน
ตู้เหิงลงไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ัไก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมา
ฝีเท้าเ็ เร่งรีบ ้รองเท้ากระทบั้ัไปูนดังก๊อกๆ ใกล้เข้ามาุี ปาาในมือเี่นหนิงหล่นิ้ั้ัไ าี้เธอไม่ได้หมุนปาาเลย ั้ัแข็งทื่อ
่ฉือิในใจว่าแย่แ้ ซุปาหยวน ซื้อปากุุได้แค่ครึ่งเดียว
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??