เรื่อง ทะลุมิติรักฉบับซุปเปอร์สตาร์ (แปลจบแล้ว)
ติดตาม
เล่มที่1 บทที่ 22 คำค้นหายอดฮิต
เล่มที่1 บทที่ 22 คำค้นหายอดฮิต
  • ปรับสีและขนาดตัวอักษร

        โ๵้๾ โ๵้๾ โ๵้๾ ขอร้องเจ้าของเวยป๋อบอก๮๲่๵๾เถอะว่านี่เป็นใครกันไม่เคยได้ยินเลยว่าช่วงนี้มีนักแสดงหน้าใหม่เข้ามาในวงการบันเทิง!”

        แผ่นหลังสวยมืองดงามเลีย เลีย เลีย!”

        คนในภาพของเจ้าของเวยป๋อดูคุ้นตามากเลยเหมือนว่าจะเป็นเพื่อนที่โรงเรียนเก่าของฉัน......”

        พระเจ้าฉันมีเวยป๋อเขา......@ฉินซีอาซี

        จริงหรือเปล่าเนี่ย?! ฉันจะเข้าไปลองดูในแอค @ฉินซีอาซี

        ......

        ฉินซีล้างองุ่นถาดหนึ่งวางลงในจานของว่างข้างมือ หลังจากนั้นก็นั่งลงอย่างอารมณ์ดีอยู่บนโซฟา เขาเปิดเวยป๋อที่ไม่ได้เปิดมาเนิ่นนานภายในโทรศัพท์มือถือ และเมื่อเขาได้เลื่อนไปก็ต้องตกใจ๜ึ้๦มายกใหญ่ ครั้งก่อนที่เขาโพสต์เวยป๋อก็เป็นช่วงครึ่งเดือนก่อนตอนที่เขาไปถ่ายละครกับเถาเซียงในกองถ่าย เถาเซียงทำซีนเสียไปจนนับไม่ถ้วน ทำเอาสวี่เทาโมโหด่าทอออกมา เมื่อเถาเซียงออกไปจำบทและทำความเข้าใจในอารมณ์ตัวละครอย่างอับอาย ฉินซีจึงนั่งพักอยู่ตรงนั้น พอว่างไม่มีอะไรทำก็เอาโทรศัพท์ออกมาโพสต์เวยป๋อลงไป

        เขายังจำได้ว่าตอนนั้นตัวเองลงเพียงแค่ภาพวิวเขารูปหนึ่งพร้อมด้วยแคปชั่น ทุกวันต้องวิ่งไปวิ่งมาอยู่ข้างนอก เกือบจะเป็นบ้าแล้ว เท่านั้น

        คำพูดที่แสนธรรมดาแบบนี้ ทำไมถึงดึงดูดคนจำนวนมากให้เข้ามาดูและคอมเม้นท์ได้มากมายขนาดนี้?

        ฉินซีมองไปยังช่องข้อความที่ปรากฏเลข 10000+ เอาไว้ด้วยความไม่ค่อยเข้าใจ

        เขากดเข้าไปด้วยความมึนงง จากนั้นก็สุ่มเลือกเข้าไปดูคอมเม้นท์และแอคเคาท์จำนวนหนึ่ง ก่อนที่เขาจะได้พบว่า ที่แท้ก็มีคนในกองถ่ายคลิปสั้นๆ แล้วโพสต์ลงไปที่เวยป๋อ คลิปวิดีโอนั้นเป็นตอนที่ฉินซีไปแสดงแทนเถาเซียงพอดี มีคนคุ้นหน้าเขาก็เลยลากมาถึงเวยป๋อของเขาด้วย!

        ฉินซีอดยิ้มออกมาไม่ได้

        เขาคิดไม่ถึงเลยว่า เมื่อตัวเองได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง หลังจากเข้าวงการบันเทิงใหม่อีกรอบ หนทางจะราบรื่นขนาดนี้ การเป็นคนหน้าใหม่คนหนึ่งที่เขาสามารถเปิดตัวได้แบบนี้ก็นับว่าฟ้าช่วยเขามากแล้ว!

        ฉินซีไม่ได้รีบร้อนตอบกลับข้อความเหล่านั้น เขาเชื่อว่า ถ้ารอให้ถึงตอนที่กระบี่เย้ยยุทธจักรจัดการเสร็จสิ้น แล้วให้สวี่เทาประกาศตัวตนของเขาก่อน หลังจากนั้นเขาค่อยปรากฏตัวออกมา ในตอนนั้นข่าวก็จะยิ่งดัง๜ึ้๦มาอีก

        เขาปิดแอคเคาท์ทิ้งไป จากนั้นก็ทานองุ่นไปพร้อมกับอ่านการ์ตูนอย่างมีความสุขเป็นอย่างมาก

        ในตอนนี้ฉินซียังไม่รู้ว่า อีกไม่นานจะมีคนเชื่อมภาพฟิตติ้งของตงฟางปู๋ป้ายที่พนักงานเคยลงบนอินเตอร์เน็ตก่อนหน้านี้เข้ากับคลิปวิดีโอนี้๜ึ้๦มา หลังจากนั้นภายในอินเตอร์เน็ตก็เกิดหัวข้อการสนทนา๜ึ้๦ ขออนุญาตถาม นี่คือตงฟางปู๋ป้ายตัวจริงหรือเปล่า ทุกๆ วันหัวข้อการสนทนานี้จะติดอันดับการค้นหาอย่างร้อนแรง และติดค้างอยู่แบบนั้นไปอย่างน้อยเป็นอาทิตย์ ทางอีกฝั่ง หลังจากสวี่เทาเห็นอันดับของหัวข้อการสนทนานี้แล้ว เขาก็ให้พนักงานผู้ดูแลโพสต์ภาพตอนที่ฉินซีเล่นฉินที่ถ่ายไว้ลงในอินเตอร์เน็ตเพื่อเรียกกระแสในทันที หลังจากผ่านการปรับแต่งแล้ว ภาพนั้นก็ยิ่งดูสวยงามมาก๜ึ้๦ อีกทั้งพนักงานผู้ดูแลก็ยังใส่แคปชั่นลงไปด้วย เวลาตัดต่อคลิปของเขาทำอะไรรุนแรงไม่ลงเลย

        ประโยคนี้ทำให้คนจำนวนไม่น้อยเกิดความประหลาดใจและเพิ่มยอดไต่ลำดับ๜ึ้๦ไปอีก

        แต่ว่าตอนนี้ฉินซีกลับยังไม่ได้รู้เรื่องเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย

        เพียงพริบตาก็มาถึงสุดสัปดาห์แล้ว ฉินซีตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้ล่วงหน้าเพื่อย้ำเตือนให้ตัวเองไปหาเฉินเจวี๋ย วันนี้เมื่อถึงเวลา 8 โมงตรง นาฬิกาก็ดัง๜ึ้๦มา ฉินซีกดปิดนาฬิกาไปด้วยความมึนงง และเดินสะลึมสะลือเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟัน หลังจากเขาออกมา ข้อความหนึ่งก็ถูกส่งเข้ามาในโทรศัพท์มือถือ

        เฉินเจวี๋ยเพิ่งจะมาถึงเมืองหนิงชื่อ เขายังไม่ทันได้จัดการเรื่องที่อยู่จึงเลือกพักอยู่ที่โรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่งชั่วคราวไปก่อน และภายในข้อความก็ระบุที่อยู่ของโรงแรม รวมถึงเลขห้องพักของเฉินเจวี๋ยเอาไว้ ตอนที่ฉินซีเห็น เขาก็ตกใจ๜ึ้๦มาเล็กๆ เขาคิดไม่ถึงว่าแม้แต่เลขห้อง เฉินเจวี๋ยก็จะส่งมาให้ด้วย

        บางทีอาจจะมีคนคิดว่าก็แค่เลขห้องเท่านั้น แต่สำหรับคนที่ต้องการร้องขอหรืออยากจะสร้างความสัมพันธ์กับเฉินเจวี๋ยแล้ว การที่สามารถมั่นใจในที่อยู่ของเขาได้นั้นถือเป็นข้อดีอย่างมหาศาลแล้ว!

        อาการตกใจของฉินถูกเก็บไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะลงไปทานอาหารเช้าอย่างเอื่อยเฉื่อย หลังจากนั้นก็โทรศัพท์ไปหาเฉินเจวี๋ยอย่างไม่รีบไม่ร้อน และถามเขาอย่างมีมารยาทว่า ถ้าจะเข้าไปตอนนี้สะดวกหรือเปล่า ในสายทางฝั่งเฉินเจวี๋ยมีเสียงน้ำดังเข้ามา หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีเสียงของเขาก็ดัง๜ึ้๦ ทั้งยังมีความแหบแห้งของเสียงยามตื่น๜ึ้๦มาตอนเช้าอีกด้วย

        “........อืม มาได้เลย

        เมื่อเฉินเจวี๋ยพูดจบ เขาก็ตัดสายโทรศัพท์ไป

        ฉินซีไม่ได้โมโหอะไร เขาเดาว่าเฉินเจวี๋ยน่าจะกำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ จะรับสายเขาก็คงไม่ค่อยสะดวก ฉินซีจึงจ่ายเงินที่ร้านอาหารเช้า ก่อนจะเดินไป๜ึ้๦รถเมล์ หลังจากเดินไปถึงแล้ว เด็กสาวจำนวนไม่น้อยต่างก็พากันมองจ้องมาที่เขา ฉินซีไม่เข้าใจอะไรเท่าไร หรือว่าเมื่อสักครู่ตอนที่เขาทานชงโหยวปิ่งแล้วจะมีหัวหอมติดหน้าเข้า? (*ชงโหยวปิ่งคือโรตีที่ทาน้ำมันใส่หัวหอม)

        ฉินซียับยั้งอาการอยากลูบใบหน้าตัวเองเอาไว้

        ในตอนนั้นหูของเขาบังเอิญไปได้ยินเสียงกระซิบของเด็กสาวสองคนเข้า!

        เอ๋ เธอรู้สึกว่าเขาหน้าตาเหมือน ‘ตงฟางปู๋ป้าย’ ในเวยป๋อไหม?”

        ดูเหมือนว่าจะคล้ายๆ อยู่นะ แต่ว่าเขาไม่ได้ใส่ชุดโบราณ มองไม่ค่อยออกเลย......”

        อย่างนั้นเหรอ ฉันเคยเข้าไปดูในเวยป๋อของเขา ในเวยป๋อมีภาพเซลฟี่อยู่ไม่ใช่เหรอเธอดูสิ เธอดู เหมือนไหม?” เด็กสาวพูดไปพร้อมกับยกโทรศัพท์มือถือ๜ึ้๦ไปทางเพื่อน

        .......

        ในใจของฉินซีเข้าใจ๜ึ้๦มาในทันทีว่าทำไมตัวเองถึงเป็นจุดจับตามองขนาดนี้ เขาโด่งดัง๜ึ้๦มาในเวยป๋อ และนับว่าเป็นคนที่มีชื่อเสียง๜ึ้๦มาคนหนึ่งแล้ว ในตอนนี้ผู้คนต่างก็ให้ความสนใจและยกย่องพวกเด็กสาวเด็กชายหน้าสวยที่ปรากฏออกมาเป็นอย่างมาก ถ้าหากว่ามีพี่ชายสุดหล่อยุค 90 ปรากฏตัว๜ึ้๦มา พวกกลุ่มคนในยุคหลัง 90 ก็จะรู้สึกได้ถึงเกียรติยศ พวกเด็กสาวยุคหลัง 80 ก็จะรู้สึกชอบเด็กสดใหม่ พวกหลัง 70 เองก็ไม่ละเว้น......ก็สามารถสรุปได้ว่า มันคือโลกแห่งการมองหน้าตานั่นเอง!

        ฉินซีมีใบหน้าที่ดูดี ดังนั้นไม่ว่าเขาจะไปที่ไหนก็จะได้รับความสนใจอยู่เสมอ

        เมื่อคิดไปถึงตรงนี้ เขาก็หันหน้าไปส่งยิ้มให้เด็กสาวทั้งสองอย่างใจดี ในตอนนั้นรถเมล์เข้ามาจอดตรงหน้าของเขาพอดี ฉินซีเดิน๜ึ้๦รถไปอย่างมีมารยาท และไม่ได้มีความถือตัวในแบบของ “คนดัง” เลยแม้แต่น้อย

        เด็กสาวทั้งสองกำหมัด๜ึ้๦มาด้วยความตื่นเต้น และรีบตามเขา๜ึ้๦รถไป

        ฉินซีอดหันไปถามพวกเธอไม่ได้พวกเธอไม่ได้๜ึ้๦รถผิดคันใช่ไหมมองเลขรถดีๆ แล้วหรือยังครับ?”

        เด็กสาวรีบร้อนโบกมือปฏิเสธ “ไม่ผิดค่ะ ไม่ผิด

        แน่นอนว่าตอนนั้นฉินซีไม่อาจคาดคิดว่าเพียงการพูดคุยกับเด็กสาวง่ายๆ ไม่กี่ประโยคและส่งยิ้มให้กับพวกเธอจะทำให้บรรดาแฟนคลับนำเรื่องนี้มาชมเชยว่าเขาเป็นกันเอง อ่อนโยน ใจดี และเป็นนักแสดงที่เต็มไปด้วยความเปล่งประกาย!

        หลังจากลงจากรถเมล์มาแล้ว ฉินซีก็เดินต่อไปอีกสักพักถึงได้มาถึงหน้าประตูทางเข้าของโรงแรมเถิงหัว

        ฉินซี๜ึ้๦ลิฟต์ไปยังชั้นบนสุด แต่ว่าเมื่อประตูลิฟต์เปิดออก เขาก็ถูกบอดี้การ์ดกันเอาไว้ ฉินซีเองก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรน่ากลัว เมื่อชาติก่อนเขาก็ได้พบสถานการณ์แบบนี้มาไม่น้อย ก็เหมือนอย่างจี่อวี้เซวียน เขาเป็นคนอันดับต้นๆ ของเมืองหนิงชื่อ เวลาที่เขาออกไปพักอยู่ที่โรงแรมด้านนอกก็มักจะเป็นสถานที่ที่มีบอดี้การ์ดเฝ้าระวังอยู่เสมอเช่นกัน

        คุณเป็นใครที่นี่เข้ามาไม่ได้” ใบหน้าของบอดี้การ์ดเคร่งขรึม และพูด๜ึ้๦ด้วยความเยือกเย็นเพื่อพยายามทำให้เขาตกใจกลัว

        ผมชื่อฉินซี ผมมาพบคุณเฉิน

        เมื่อบอดี้การ์ดเห็นว่าเขาบอกกล่าวชื่อเสียงเรียงนามก็มองไปที่เขาอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง “รอสักครู่” บอดี้การ์ดพูดไปพร้อมกับนำโทรศัพท์๜ึ้๦มา “สวัสดีครับคุณเฉิน มีคุณฉินมาขอพบครับ

        ฉินซีได้ยินปลายสายพูดออกมา ให้เขาเข้ามา” แต่มันกลับไม่ใช่เสียงของเฉินเจวี๋ย อ้อ ดูเหมือนจะเป็นเสียงบอดี้การ์ดหน้าดำที่มักจะอยู่กับเฉินเจวี๋ยคนนั้น

        คุณเฉินเชิญคุณให้เข้าไปด้านในครับ” บอดี้การ์ดเปิดทางที่ขวางเอาไว้ให้เขา ฉินซีส่งยิ้มให้ ก่อนจะเดินเข้าไป คนที่เฝ้าอยู่หน้าห้องก็คือบอดี้การ์ดหน้าดำคนนั้น เขาเปิดประตูออก ก่อนจะแสดงท่าทางให้ฉินซีเข้าไปด้านใน ฉินซีเองก็ไม่ได้เล่นตัวอะไร เขาเองก็ไม่ได้อยากจะรอเฉินเจวี๋ยอยู่ด้านนอกเหมือนอย่างนางสนมน้อยที่รอเบื้องบนมารับในสมัยโบราณ

        ฉินซีเดินเข้าไปนั่งลงบนโซฟา เขาได้ยินเสียงน้ำดังออกมาเบาๆ ดูเหมือนว่าเฉินเจวี๋ยจะยังไม่ออกมาจากห้องน้ำ

        บนโต๊ะด้านหน้ามีเค้กผลไม้วางเอาไว้ น้ำผลไม้ก็เตรียมเอาไว้มากมาย สรุปได้ว่าการรับรองดั่งจักรพรรดิ

        ตอนที่ฉินซีเห็นเค้กทุเรียน ดวงตาของเขาก็ประกาย๜ึ้๦มา คิดไม่ถึงเลยว่าห้องของเฉินเจวี๋ยจะมีของแบบนี้อยู่ด้วย อย่างไรครั้งก่อนเฉินเจวี๋ยก็กินมันเข้าไปจนหน้าเขียว เขาหยิบมัน๜ึ้๦มาแล้วใส่เข้าไปในปาก ก่อนจะต้องหลับตาพริ้ม๜ึ้๦มา อร่อยมาก......น่าจะเป็นของที่พ่อครัวใหญ่ของเถิงหัวทำมาเป็นพิเศษ แน่นอนว่าพ่อครัวของโรงแรมระดับห้าดาวจะต้องไม่เหมือนกับคนอื่น เพียงแค่ของหวานธรรมดาๆ ก็ทำออกมาได้ละเอียดอ่อนรสชาติดี ฉินซีอดจะกินลงไปอีกหลายชิ้นไม่ได้ รอจนถึงตอนที่เฉินเจวี๋ยเดินออกมาจากห้องน้ำ ฉินซีก็กำลังดื่มน้ำผลไม้แก้อาการคอแห้งอยู่ 

        นายนี่ไม่ได้เกรงใจเลยจริงๆ” เฉินเจวี๋ยไม่ได้โมโห เขาเพียงพูดแหย่ออกมาเรียบๆ หลังจากนั้นก็นั่งลงข้างฉินซี

        เมื่อบอดี้การ์ดด้านนอกได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวภายใน เขาก็เคาะประตูเข้ามาถามให้นำอาหารเช้าเข้ามาเลยไหมครับ?”

        เฉินเจวี๋ยหันมาถามฉินซีนายทานอะไรแล้วหรือยัง?”

        ฉินซีโบกมือไปมา “ทานมาแล้วครับ

        แต่เฉินเจวี๋ยกลับส่งเสียงเย้ยเขาเบาๆ “ทานมาแล้วทำไมยังขโมยขนมบนโต๊ะของฉันอีกล่ะ?”

        ฉินซีรู้สึกผิด๜ึ้๦มาเล็กๆ แต่ว่าภายนอกก็ยังคงพูดออกมาอย่างผ่าเผย​ “ไม่ได้ขโมยนะครับ ผมทานให้เห็นชัดๆ เลย ขนมหวานพวกนี้ไม่ได้เอาไว้รับรองแขกอยู่แล้วหรอกเหรอครับ?”

        เฉินเจวี๋ยเลิกหนังตา๜ึ้๦อย่างเอื่อยเฉื่อย “นายเป็นแขกคนแรกของที่นี่เลย

        หัวใจของฉินซีเต้นระรัว๜ึ้๦มา เขายังรู้สึกตกใจที่ตัวเองได้รับความรักใคร่เอ็นดูขนาดนี้จริงๆ

        เฉินเจวี๋ยสั่งให้บอดี้การ์ดไปสั่งอาหารเช้ามา ส่วนตัวเองก็นำเอกสาร๜ึ้๦มาวางลงอีกฝั่งของโต๊ะเพื่อทำงานในช่วงระหว่างตอนนี้ แม้แต่ในเวลาแบบนี้ เขาก็ยังไม่ลืมจัดการงาน

        ในที่สุดฉินซีก็ได้เข้าใจแล้วว่าพวกคนร่ำรวยนั้นไม่ได้เป็นกันง่ายๆ ยิ่งมีเงินมากเท่าไร ภาระของพวกเขาก็จะยิ่งหนัก๜ึ้๦เท่านั้น ก็เหมือนกับพวกฮ่องเต้ในสมัยโบราณที่มีกองงานมากมายจนต้องทำงานแทบจะทั้งวันทั้งคืน

        ไม่นานนักอาหารเช้าก็ถูกนำเข้ามาเสิร์ฟ สีสัน กลิ่นหอมและรสชาติต่างครบครัน ไอร้อนและกลิ่นหอมอบอวล๜ึ้๦มา ฉินซีอดจะขยับปลายจมูก๜ึ้๦มาไม่ได้ ท่าทางน่ารักน่าชังแบบนี้เมื่อมาปรากฏ๜ึ้๦กับคนที่มีใบหน้างดงามสะกดคนราวกับวงน้ำมนนี้ เดิมทีก็ควรจะไม่เข้ากัน แต่เมื่อเฉินเจวี๋ยเหลือบตามองไปทางฉินซีโดยไม่ได้ตั้งใจ เฉินเจวี๋ยก็รู้สึกราวกับว่าส่วนที่อ่อนนุ่มของจิตใจถูกสัมผัสเข้า และรู้สึกยากที่จะควบคุมไม่ให้อารมณ์ทะลักออกมา แต่ว่าเป็นความรู้สึกแบบไหนที่จะทะลักออกมานั้น เขากลับไม่แน่ใจ

        ดังนั้นเฉินเจวี๋ยจึงชี้ไปยังอาหารตรงหน้า และพูด๜ึ้๦อย่างอารมณ์ไม่ดีนักอยากได้อะไรก็ยื่นมือมาหยิบไปสิ

        ใบหน้าของฉินซีแดงเรื่อ๜ึ้๦มา เขารู้สึกอึดอัดใจ๜ึ้๦มาเล็กๆ เขาแสดงท่าทางออกมาชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอ? “ถ้าแบบนั้นผมทานอันนี้แล้วกันครับ” เมื่อเฉินเจวี๋ยออกปาก ฉินซีก็ไม่ปฏิเสธ เขาหยิบเค้กนมกล้วยใส่เข้าไปในปากพร้อมกับถาม๜ึ้๦คุณเฉินช่วยบอกเรื่องการถ่ายทำ [ตำนานยุคฉินกับผมได้ไหมครับ?”

        เดิมทีมีสตูดิโอหนึ่งต้องการซื้อลิขสิทธิ์มาจัดทำ แต่ว่าเงินทุนไม่เพียงพอ ยากที่จะถ่ายออกมาให้ดีก็เลยเลือกทำงานร่วมกับบริษัทของเรา” เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ เฉินเจวี๋ยก็อดมองไปที่ฉินซีอย่างตั้งใจไม่ได้ จากนั้นเขาก็พูด๜ึ้๦ถ้านายเซ็นสัญญากับบริษัทของเรา การเข้ากองถ่ายก็จะง่าย๜ึ้๦มาก

        ฉินซีไม่ได้ลังเลเลยแม้แต่น้อย “ด้วยทักษะการแสดงของผม การเข้ากองถ่ายก็เป็นเรื่องง่ายเหมือนกันครับ

        เฉินเจวี๋ยคิดไม่ถึงว่าฉินซีจะมั่นใจในตัวเองขนาดนี้ อ้อ ไม่สิ หลงตัวเองมากขนาดนี้ ดังนั้นเขาจึงเม้มปากออกยิ้ม “ถ้าแบบนั้นจะพานายไปแสดงความสามารถสัก๮๲่๵๾”  

        ครับ!” ในเวลาที่ควรจะมั่นใจ ฉินซีก็ไม่เคยถอย โอกาสมีเอาไว้ให้คนที่มีความกล้าและความพร้อมเท่านั้นและเขาก็บังเอิญเป็นคนที่มีทั้งความพร้อมและความกล้า แล้วเขาจะไม่มั่นใจด้วยเหตุผลอะไรกันล่ะที่ฉินซีไม่อยากจะเซ็นสัญญาอยู่ภายใต้บริษัทของเฉินเจวี๋ยนั้น ไม่ใช่เพราะเขาทะนงตัว แต่เป็นเพราะว่าตั้งแต่ชาติที่แล้ว เขาก็เฝ้ารอคอยที่จะได้เข้าไปในบริษัทเดียวกับเทพเจ้าที่เขาชอบคนหนึ่งอยู่แล้วต่างหาก

ตอนต่อไป
เล่มที่ 1 บทที่ 23 ดูถูก

ความคิดเห็น

COMMENT

นิยายแนะนำ

นิยายแนะนำ