เยว่ชิงเซียน (มาเฟีข้ามภพ) [จบแล้ว]

เพราะการแข่งขันทางธุระกิจนั้นทำให้ผมถูกลอบสังหารตั้งแต่เด็กมันทำให้จากเด็กคนนึงต้องสร้างตัวตนใหม่ให้เป็นคนเย็นชาทั้งที่ส่วนลึกผมยังคงเป็นคนที่สดใสแต่เพราะมันเป็นตัวตนที่อ่อนแอและไม่มีใครต้องการจึงทำให้ต้องเก็บความอ่อนแอไว้ในส่วนลึกที่สุดในจิตใจ และที่สำคัญมือคู่นี้ของผมไม่ได้ขาวสะอาดบริสุทธิ์อย่างที่ผมอยากให้มันเป็นเพราะมันแปดเปื้อนไปด้วยเลือดทั้งของคนดีและคนเลวมามากมายเพื่อความอยู่รอดของตัวผมเอง..ผมจึงต้องทำ

ผมไม่สนว่าคนๆนั้นจะดีหรือว่าเลวขอเพียงไม่มาขวางทางและคิดร้ายกับผมก็พอเพราะไม่เช่นนั้นคนๆนั้นจะไม่มีวันได้เห็นตะวันของเช้าวันใหม่ที่สวยงาม นั้นจึงเป็นที่มาของฉายาภูติมรณะ

แต่ความเป็นจริงแล้วผมนั้นอยากมีชีวิตที่ธรรมดาเหมือนคนอื่นทั่วไปที่ใช้ชีวิตสงบๆเงียบๆกับครอบครัวและคนที่รัก ผมรักชีวิตที่เรียบง่ายรักธรรมชาติผมไม่ได้ต้องการให้ใครมาประจบประแจงยกยอปอปั้นหรือแม้แต่อำนาจผมก็ไม่เคยต้องการ แต่ที่ทำไปนั้นมันเป็นเพียงการทำตามความต้องการของผู้ให้กำเนิดเท่านั้น

ผมชอบแอบหนีไปพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศที่จังหวัดเชียงใหม่ของประเทศไทยอยู่บ่อยๆ เพราะที่นั่นเป็นบ้านเกิดของคุณแม่ผมบรรยากาศที่นั่นมันทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลาย สดชื่นและร่มรื่นมีทั้ง น้ำตก ภูเขา ป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์และยังมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมายเช่น อุทยานหลวงราชพฤกษ์ สวนแม่ฟ้าหลวง หรือดอยต่างๆ

ครั้งนี้ก็เช่นกันผมตัดสินใจแอบหลบหนีมาที่นี่อีกครั้งแต่ใครจะคิดว่าการมาที่นี่อีกครั้งจะเป็นการมาครั้งสุดท้าย การหนีมาพักผ่อนชั่วคราวจากการทำงานอย่างหนักกลับกลายเป็นการพักผ่อนที่ยาวและตลอดไปและสถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ที่ผมชื่นชอบและมันกำลังจะกลายเป็นภาพความทรงจำสุดท้ายของชีวิตผมด้วย

เพราะตอนนี้รถที่ผมขับอยู่มันกำลังวิ่งดิ่งลงผาสูงชันและอีกไม่กี่วินาทีมันก็คงต้องตกลงไปกระแทกกับก้นเหวลึกแล้ว