เรื่อง เล่ห์รักสองนรี
“รักเค้ามาแ้ซื้อแซลมอนโรลของโปรดมาให้ด้วยนะ”
้หลิวเข้าห้องมาได้ก็รีบชูกล่องของโปรดให้น้องเดูทันที
“มันแพงจะตายหลิวซื้อมาทำไม”
้รักรู้่าสถานการณ์การเงินที่บ้านเตอนนี้เป็นัไงแ้อีกอย่างพี่เก็ไม่มีงานทำัจะซื้อของแพงๆให้เได้ทานอีก
“ไม่เป็นไรเลยเค้าซื้อได้รักทานให้หมดเลยนะเค้าอิ่มมาแ้”
้หลิวอยากให้คนเป็นน้องได้ทานของโปรดเงินที่เมีก็ซื้อได้แค่ชุดเดียวเเสียสละให้น้องเได้ทานของอร่อยเเองทนิได้ไมเป็นไรเพราะน้องเเสียสละมากก่าเเสียอีก
“อ้าวคุณหมอสวัสดีค่ะ”
“ครับสบายดีนะครับคุณ้รัก”
้รักเห็นคาวียืนอยู่หลังพี่สาวของเจึงรีบทักทายคาวียืนฟังสองพี่น้องคุยกันพลางมองไปที่้หลิวเขารู้ดี่าเัไม่ได้ทานอะไรแต่ก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกไปเพียงแค่ทักทาย้รักตอบก็เท่านั้น
“สบายดีค่ะ..แม่อาการดีขึ้นมากขอบคุณคุณหมอมากนะคะ”
ตอนนี้แม่ของเอาการดีขึ้นมาก้รักรู้สึกขอบคุณคาวีจริงๆที่ใช้เวลาไม่นานในการรักษาอาการของแม่เก็ดีขึ้นมากความดันไม่ต่ำเหมือนแต่ก่อนแ้
“ยินดีครับต้องขอบคุณเบนจามินมากก่าที่เค้าต้องการให้คุณแม่คุณได้รับการรักษาอย่างดีที่สุด”
คาวีเองก็รักษาอาการของคนไข้เขาอย่างเต็มที่อยู่แ้รวมถึงอุปกรณ์การรักษาบางอย่างที่โรงพยาบาลไม่มีเบนจามินก็เป็นคนจัดหามาให้ทุกอย่างเขาัทึ่งในน้ำใจของเบนจามินแต่หากถึงแม่เบนจามินไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยเขาเองก็ต้องช่วยอยู่แ้มันคือหน้าที่ของหมอ
“เออ..แ้ตาบอดี้การ์ดหน้าหล่อคนนั้นไปไหนซะล่ะ”
้หลิวกลับมาก็ไม่เห็นฮาเปอร์นั่งอยู่หน้าห้องแ้จึงถามหากับน้องเ
“อ๋อไปทานข้าวน่ะ...อืมหน้าหลิวไปโดนอะไรมา”
้รักเป็นคนบอกให้ฮาเปอร์ไปหาอะไรทานเมื่อครู่ก่อนหน้าที่พี่สาวเจะกลับมานี่เองพลันสายตาเห็นสิ่งผิดปกติบนหน้าพี่สาวของเที่มันแดงผิดปกติจึงรีบยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆเพื่อดู
“อ๋อ...ซุ่มซ่ามนิดหน่อยน่ะ”
้หลิวรีบหันหน้าหลบน้องสาวของเทันทีเไม่อยากให้น้องเสังเกตใกล้มากเดี๋ยวจะเป็นแนวนิ้วมือเสียก่อนเพราะเดี๋ยวเจะได้ตอบคำถามยาว
“อืม...งั้นผมคุณไปทายาก่อนดีก่าตามผมมา”
“ค่ะ”
คาวีรีบบอกให้หญิงสาวตามเขาไปหายาทาก่อนจะดีก่าอีกอย่างเขาก็อยากหาอะไรให้เทานด้วย
“อิ่มแ้งั้นหรอผมัไม่เห็นคุณทานอะไรเลยนะ”
คาวีพาหญิงสาวมาที่ห้องทำงานส่วนตัวของเขาพร้อมหันไปถามหญิงสาวถึงเรื่องที่เัไม่ได้ทานอาหารกลางวัน
“ก็อิ่มไง”
้หลิวัปากแข็งั้ๆี่ท้องเมันิจนแไส้ไปหมดแ้เกะ่าหากเ็กลับบ้านแ้เก็จะไปพึ่งบะหมี่ซองที่อยู่ในบ้านสักสองห่อก็พออยู่ได้แ้
“ทานซะ”
คาวีหยิบกล่องอาหารในตู้เย็นใส่ไมโครเวฟแ้ยื่นให้หญิงสาว
“หึ”
้หลิวส่ายหัวหงึกหงักเัยืนยันปั้นหน้านิ่ง่าไม่ิเฉกเช่นตอนแรกที่ตอบกับชายหนุ่มเพราะไม่อยากถูกมอง่าน่าสงสาร
“ไม่งั้นผมจะบอกคุณ้รัก่าคุณัไม่ได้ทานอะไร”
คาวีพ่นคำขู่ออกมาให้หญิงสาวยอมทานเสียดีๆเพราะเขารู้่าทานอาหารผิดเวลามันไม่ดีต่อสุขภาพอีกอย่างปัญหาของหญิงสาวตอนนี้ก็คงจะเป็นเรื่องเงิน
“ก็ได้”
้หลิวต้องยอมทานอาหารกล่องนั้นแต่โดยดีเพราะคำขู่ของชายหนุ่ม
“คุณทานไปก็แ้กันนะเดี๋ยวผมทำงานก่อนแ้นี่ก็ยาทา”
“ขอบคุณนะคะ”
้หลิวตักอาหารในกล่องเข้าปากไปพลางมองรอบๆห้องนี้ไปเอยากรู้่าหมอที่โรงพยาบาลนี้เขามีห้องส่วนตัวแบบนี้ทุกคนเลยหรือป่าวเพราะมันดูวีไอพีมากพลางคิดถึงคำพูดของผู้หญิงที่เมีเรื่องด้วยในช่วงเที่ยงก็ยิ่งสงสัยกับคำ่าหมอหนุ่มไฮโซแต่ก็ัเก็บความสงสัยนี้ไว้ในใจไม่ได้ถามอะไรชายหนุ่มออกไป
ช่วงเย็นของวัน
“้หลิวล่ะครับ”
คาวีเลิกงานแ้เขากะจะมาหา้หลิวเสียหน่อยแต่เมื่อเข้ามาในห้องไม่เจอหญิงสาวเห็นแต่คนเป็นน้องสาวนั่งอยู่จึงถามหาคนที่ต้องการเจอ
“อ๋อหลิวกลับบ้านค่ะฉันพึ่งให้ฮาเปอร์ไปส่งพึ่งออกกันไปเมื่อกี้เองค่ะ”
้รักเห็น่าหมอหนุ่มคงจะมีธุระกับพี่สาวเจึงบอก่า้หลิวนั้นพึ่งจะออกไปเมื่อครู่
“อ๋อ..งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”
คาวีได้ยินดังนั้นก็ขอตัวไปตาม้หลิวทันทีวันนี้เขารู้่าเจะกลับบ้านเลยอยากจะไปดูความเป็นอยู่ของเสักหน่อยเผื่อ่าเขาจะช่วยอะไรเได้บ้างเมื่อกลางวันก็ไม่มีอะไรทานแ้เ็ไม่รู้่าเจะทานอะไรเขานึกห่วงเอยู่เหมือนกันส่วน้รักนั้นเขารู้่าเมีคนที่คอยดูแลอยู่แ้คงไม่น่าห่วงเท่าไร
“เดี๋ยวฉันไปส่งเเอง”
คาวีรีบเดินไปหาฮาเปอร์บอกกับอีกฝ่าย่าเขานั้นจะเป็นคนไปส่งเเอง
“ครับคุณคาวี”
ฮาเปอร์รู้จักคาวีดี่าเขาเป็นใครหากอีกฝ่ายจะไปส่งหญิงสาวเขาคงขัดไม่ได้
“ไปกับผม”
“ไปไหนฉันจะกลับบ้าน”
คาวีไปเดินไปดึงมือหญิงสาวให้ลงจากรถแ้ไปกับเขา้หลิวไม่เข้าใจ่าเขาจะพาเไปไหนตอนนี้เอยากจะกลับบ้านแ้
“เดี๋ยวผมไปส่งจะไปทานข้าวด้วย”
“คุณจะไปทานข้าวคุณก็ไปสิ่ฉันจะกลับบ้าน”
“จะพาไปเลี้ยงข้าวไปมั้ย”
คาวีเดินจูงมือหญิงสาวมาที่รถของเขาทั้งที่หญิงสาวไม่ได้เต็มใจและค่อนข้างงงกับการกระทำของเขา
“ไม่ไปจะกลับบ้าน”
“..งั้นซื้อไปทานที่บ้า..”
“อะไรของคุณ”
้หลิวไม่รู้่าชายหนุ่มจะมายุ่งอะไรกับเนักหนาตอนนี้ก็จับเยัดใส่รถเรียบร้อยแ้ด้วยหญิงสาวจึงต้องยอมไปกับเขาแต่โดยดี
“บ้านคุณน่ารักดีนะ”
หลังจากที่คาวีและ้หลิวมาถึงบ้านเรียบร้อยแ้้หลิวก็จัดการกับอาหารที่พึ่งซื้อมาใส่จานเพื่อให้ชายหนุ่มนั้นได้รีบทานจะได้รีบกลับ
“อืม..ช่วงนี้บ้านไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไรคุณก็อย่าถือแ้กัน”
เนื่องจาก้หลิวไม่ค่อยได้มีเวลาทำงานบ้านเท่าไรที่นี่บ้านจึงดูไม่ค่อยเรียบร้อยต้องชิงบอกกับชายหนุ่มเอาไว้เสียก่อนเพราะเดี๋ยวเจะโดนเขากล่าวหา่าไม่เป็นกุลสตรีอีก
“นี่คุณถ้าคุณขาดเหลืออะไรคุณบอกผมได้เลยผมยินดีช่วย”
คาวีดูไปแ้มันก็ไม่ได้ไม่เรียบร้อยเช่นที่หญิงสาวพูดทุกอย่างถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบเพียงแต่มีเพียงแค่ฝุ่นเล็กน้อยอันนี้เขาเจ้าใจได้่าเไม่ค่อยได้กลับมาดูแลบ้านเพราะหลังๆมานี้เเฝ้าแม่อยู่แต่โรงพยาบาลเขารู้่าเลำบากแต่ก็ไม่ยอมปริปากบอกใครแม้แต่น้องสาวของเเองเขาจึงคิดอยากจะช่วย
“จะปล่อยเงินกู้ให้ฉันหรือไง”
้หลิวที่กำลังสนใจกับอาหารในจานอยู่ถึงกับต้องเงยหน้าขึ้นเพื่อนดูสีหน้าของชายหนุ่ม่าเขาพูดจริงหรือพูดเล่นเมื่อมองดูแ้ท่าจะจริงแต่เเองก็คงจะรับน้ำใจนี้ไว้ไม่ได้เพราเไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณใครเัมีสองไม้สองมือครบเหมือนคนอื่นเจะต้องหาเลี้ยงตัวเองให้ได้พร้อมตอบกลับชายหนุ่มไปอย่างกับคำพูดของเขาเป็นเรื่องเล่นๆ
“อืมม..คุณอยากกู้เท่าไรล่ะผมไม่คิดอกแ้ถ้าไม่มีคืนก็ไม่ต้องคืนผมก็ได้”
คาวีเห็นหญิงสาวพูดเช่นนี้ก็พอจะเดาออก่าเก็คงจะไม่ยอมให้เขาช่วยง่ายๆเป็นแน่หากเพูดเรื่องการกู้เงินมาเขาก็พร้อมจะให้เกู้แต่เงินที่เขาปล่อยให้เกู้นั้นเไม่ต้องเอามาคืนเขาก็ได้เท่านั้นเอง
“แหม่...คุณนี่นะรวยมากนักหรือไงฉันไม่เอาหรอกเป็นหนี้ใครถึงจะไม่ต้องหาใช้คืนแต่มันก็ไม่ใช่เงินฉันอยู่ดี”
้หลิวัคงพูดเรื่องนี้ให้มันเป็นเหมือนเรื่องเล่นๆเพราะเไม่อยากรับความช่วยเหลือจากใครจริงๆในเรื่องนี้
“คุณนี่นะ”
คาวีส่ายหัวพร้อมหันไปสนใจกับจานอาหารต่อจะดีก่าเห็นทีเรื่องนี้หญิงสาวคงไม่ยอมให้เขายื่นมือไปช่วยเป็นแน่คงจะต้องหาวิธีอื่นแทน
...............................................................................................................
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??