พลิกฟ้า ท้าชะตา(จบ)

“กูกู ได้โปรดช่วยข้าด้วย!!!”

เสียงบุรุษแหลมสูงเอ่ยอย่างเว้าวอน ในคืนจันทร์ดับรอบตัวมืดแสงบรรยากาศชวนขนกายลุกชัน หากแต่นั่นยังไม่สร้างความหวาดหวั่นในใจของบุรุษตรงหน้าได้เท่ากับเรื่องในใจของเขา

“เป็นเจ้าที่ทำงานพลาด นายท่านไมนิยมเลี้ยงคนที่ไร้ความสามารถเจ้าเองก็รู้ดีมิใช่หรือ”

สิ้นประโยคราบเรียบหัวใจของบุรุษที่เคยอยู่เหนือผู้คนมากมายพลันสั่นไหว สองขาพลันอ่อนแรงคุกเข่าลงอย่างอ้อนวอน

“กูกู...ท่านเป็นคนโปรด เพียงท่านเอ่ยปากช่วยข้า...ไม่สิขอเวลาให้ข้าอีก 7 วัน ไม่ๆ 3วันเท่านั้นข้าจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย”

ร่างสูงท่วมหากแต่สง่างามของหญิงในชุดกูกูสูงศักดิ์พลันปรากฏรอยยิ้มหวานชวนขนลุก จนบุรุษใจบางตรงหน้าใบหน้าซีดเผือดขึ้นมา

“ต้องขอบคุณที่นอกเหนือจากเจ้ายังมีอีกผู้หนึ่งที่ทำงานพลาดเช่นกัน และยามนี้นายท่านได้วางหมากกระดานใหม่แล้ว”