เรื่อง ล่าผ่าแดนทมิฬ
สิ้นเสียงประกาศของิเซนต์
าสีเหล็กของเชนแปรเปลี่ยนเป็นสีดำทมิฬไร้ก้นบึ้งในเสี้ยวิาทีนั้นเองจาก ‘สภาวะยมทูตทมิฬ’ และก่อนี่เสียงตะโกนเปิดสนามจะทันจางายไปกับความอื้ออึงบนอัฒจันทร์ ่าของเขาก็ถีบพื้นพุ่งออกไปแล้ว
ก้าวพริบตา!
ระยะสามสิบก้าวายไปสมชื่อวิชา ไม่มีการหยั่งเชิง ไม่มีการเดินวนวัดระยะแบบี่ผู้ชมทั้งสนามคุ้นเคยจากคู่ก่อนหน้าตลอดสองชั่วโมงี่ผ่านมา
มีเพียงเงา่าหนึ่งี่วูบายจากมุมทิศใต้ แล้วไปปรากฏขึ้นเบื้องหน้าชาย่าผอมในชุดเทาหลวมโพรกอย่างไร้เสียง มือขวาี่ผนึกเอ็นริวจนอากาศรอบกำปั้นบิดเบือนเป็นระลอกถูกรวบกำแน่น ก่อนจะตรงเข้าใส่ใบหน้าซูบตอบนั้นชนิดไม่ออมมือแม้แต่ส่วนเดียว!
เสียงบนอัฒจันทร์ดังอื้ออึงเร่งเร้าขึ้น
แม้แต่งูหนามหมอกเอง หนังตาี่หย่อนต่ำจนเหมือนคนง่วงตลอดเวลานั้นก็ยังเบิกกว้างขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย จากทั้งการลงมือไม่คาดฝัน และความรวดเร็วของเชน
แล้วหมัดนั้นก็ปะทะเข้าเต็มใบหน้า!
แต่…
ไม่มีเสียงกระดูก ไม่มีเสียงเนื้อ ไม่มีแรงสะท้อนย้อนกลับมาตามข้อมือแม้แต่นิดเดียว
ใบหน้าี่หมัดของเชนทะลุผ่านไป กลับค่อยๆ คลายตัวและระเหิดายไปในอากาศ ราวกับสิ่งี่เขาลงไปนั้นไม่เคยเป็นเลือดเนื้อมาตั้งแต่ต้น เป็นเพียงมวลไอน้ำี่ถูกจัดเรียงให้มีรูป่าของมนุษย์คนหนึ่ง…
การโจมตีพลาดเป้าชนิดี่นักล่าทั่วไปต้องเสียจังหวะ แต่เชนกลับไม่แสดงท่าทีตกใจแม้แต่เศษเสี้ยว าดำทมิฬเหลือบวูบไปทางขวา ปลายเท้าสลับเปลี่ยนจังหวะกลางอากาศ แล้วส่ง่าพุ่งตรงไปยังทิศทางนั้น
ทิศทางี่มีเพียงความว่างเปล่า
แต่ในเสี้ยวพริบตาต่อมา ห้วงอากาศว่างเปล่าตรงนั้นก็เริ่มขุ่นข้น ไอน้ำบางเบาี่ตาเปล่าแทบมองไม่ทันไหลมารวมตัวกัน ก่อ่าขึ้นเป็นชายผอมในชุดเทาอีกครั้ง
งูหนามหมอกเลิกคิ้วขึ้น เมื่อเห็น่าี่พุ่งมาถึงแล้ว
สองครั้ง…บังเอิญ?
เชนไม่รอให้อีกฝ่ายตั้งหลัก หมัดซ้ายง้างออกในระยะสั้นี่สุดเท่าี่ข้อศอกจะยอมให้ แล้วหวดเข้าใส่ซี่โครงฝั่งขวา!
แต่…
ภาพเดิมปรากฏขึ้นอีกครั้ง
หมัดจมายเข้าไปในชายโครง ทะลุผ่านออกไปอีกด้าน แล้ว่าทั้ง่าก็แตกกระจายเป็นไอขาว ลอยคลออยู่ในอากาศครู่หนึ่งก่อนจะจางาย
แต่…
เชนไม่ชะงัก!
าเหลือบข้ามไหล่ตัวเอง ปลายเท้าถีบพื้นสังเวียน ส่ง่าพุ่งถอยกลับไปทางด้านหลัง และ่าของงูหนามหมอกก่อตัวขึ้นี่นั่นพอดี!
เชนบิดหมุนลำตัวกลางการเคลื่อนี่ ตวัดแขนขวาย้อนกลับหลังด้วยแรงเหวี่ยงของทั้ง่า ส่งกำปั้นตรงเข้าใส่ลำคอ!
และคราวนี้ าี่หย่อนต่ำคู่นั้นถึงกับกระตุกวูบ!
ไม่ใช่! ไม่ใช่บังเอิญ! มันมอง ‘เคลื่อนหมอก’ ออก!?
มันถูกเตือนมาแล้วก็จริงว่าชายคนนี้มีบางอย่างไม่ธรรมดา ห้ามประมาท และมันก็ฟังไ้แล้วก็จริง เพียงแต่ในฐานะขั้นผนึกวิญญาณี่ผนึกธาตุสำเร็จแล้ว จะให้จริงจังกับขั้นก่อเกิดวิญญาณมันก็กะไรอยู่ ระยะห่างระหว่างขอบขั้นระดับนี้ไม่ใช่สิ่งี่ความพยายามหรือไหวพริบจะถมให้เต็มได้
การี่รณกรแพ้ เป็นเพราะอีกฝ่ายประมาทมากกว่า นิสัยชอบดูถูกคนของมันไม่มีทางแก้าย
แถมถ้าพูดกันตามตรง…
ไอ้รณกรนั่นอาจจะพอมีฝีมืออยู่บ้าง แต่ก็เป็นแค่ไอ้คนมีกล้ามแต่ไม่มีสมอง ภาพตอนมันคุกเข่าหมดสภาพตรงหน้าของเขาเมื่อตอนนั้น เขายังจดจำได้ดี
แต่ทำไม…
ใบหน้าี่เมื่อครู่ยังสบายๆ และแฝงความประมาทลึกๆ ไ้ บัดนี้ตึงขึ้นทุกเส้นกล้ามเนื้อ!
น่าเสียดายี่ผลลัพธ์ยังคงเดิม แขนของเชนตวัดผ่านลำคอนั้นไปเหมือนตวัดผ่านควันบุหรี่ ่าะเิกลายเป็นไอหมอกกระจายไปกับสายลมี่พัดข้ามสังเวียน
าดำทมิฬจับจ้องมวลไอี่กำลังจางายนั้นนิ่ง
พร้อมกับข้อมูลจากรรินี่วูบปรากฏขึ้นในหัวทีละบรรทัด
มีวิชาตัวเบา ‘เคลื่อนหมอก’ ซึ่งสามารถทิ้งระยะกับคู่ต่อสู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
.
จุดอ่อน:
1. ก่อนหมอกก่อตัวเต็มี่ คือช่วงเวลาี่ควรลงมือ
.
4. วิชาตัวเบา ‘เคลื่อนหมอก’ ยากจะเข้าถึงตัวและยากในการอ่านการเคลื่อนไหว วิธีรับมือคือการใช้วิชาตัวเบาซึ่งเคลื่อนี่ได้เร็วกว่าในการรับมือ หรือการจู่โจมี่คุกคามอาณาเขตเป็นวงกว้าง
5. การต่อสู้ระยะประชิดไม่ใช่จุดเด่น
าของเชนเหลือบวูบไปทางซ้าย ปลายเท้าสลับจังหวะ ส่ง่าพุ่งตรงไปยังจุดี่ไอน้ำเริ่มขมวดตัวเป็นเงาคนอยู่ห่างออกไปราวยี่สิบก้าว
ข้อสี่บอกทางแก้ไ้สองทาง และทางแรกเขาใช้ไม่ได้
‘วิชาตัวเบากระบี่ล่องนภา’ ของแดนกระบี่ ถ้าเขาใช้มันออกมา ความเร็วนั้นอาจเพียงพอให้เขาเข้าถึงตัวอีกฝ่ายได้ก่อนี่ ‘เคลื่อนหมอก’ จะทันทิ้งระยะ
แต่เหนือหัวเขาคือจอยักษ์สี่ด้าน รอบตัวเขาคือคนนับแสน และเลยออกไปจากกำแพงสนามนี้คือสายตาสองร้อยแปดสิบล้านคู่…
เพราะฉะนั้น ไม่ได้ นี่เป็นอีกหนึ่งวิชาี่เขาห้ามใช้ออก ถ้าไม่อยากให้เกิดปัญาใหญ่ขึ้น
ส่วน ‘ก้าวพริบตา’ นั้นเร็วก็จริง แต่มันเป็นวิชาสำหรับกินระยะทาง ไม่ใช่วิชาสำหรับการฉวยจังหวะครึ่งลมายใจในระยะประชิด
ทางแรกจึงต้องตัดทิ้ง
เพราะฉะนั้นก็เหลือเพียง…
เชนพุ่งไปได้สิบก้าว ระยะราวครึ่งทาง แล้วเปลี่ยนสิ่งี่ทำทั้งหมด
เขาไม่ได้พุ่งเข้าาเพื่ออีกต่อไป
ปาไร้ั์ทั้งหมดี่กักเก็บไ้ใน่าถูกะเิออกมา้ัในเสี้ยวิาทีเดียว!
ไม่ได้ะเิโถมไปข้างหน้าอย่างี่การจู่โจมทั่วไปควรเป็น แต่ะเิกวาดออกไปรอบตัวทุกทิศทางเหมือนคลื่นี่ขยายวงจากก้อนหินี่ตกลงกลางบึง กวาดปิดทุกช่องว่างี่อีกฝ่ายจะเคลื่อนหลบออกไปได้!
ฝุ่นบนลานประลองถูกดันให้กระเด็นออกเป็นวงกว้าง!
งูหนามหมอกมองคลื่นปาไร้รูปี่ะเิตรงมา…
แล้วมุมปากก็ยกกระตุกขึ้น!
คิดจะปะทะด้วยปาไร้ั์? ขั้นก่อเกิดวิญญาณกับขั้นผนึกวิญญาณเนี่ยนะ!?
คราวนี้มันไม่หลบ!
มือผอมยาวี่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อหลวมถูกยกขึ้น ก่อนจะกระแทกออกไปข้างหน้าอย่างเรียบง่ายี่สุด และปาไร้ั์ของขั้นผนึกวิญญาณก็ะเิสวนออกไปตามทิศทางของฝ่ามือนั้น!
มันตั้งใจจะบดขยี้คลื่นปานั้นของเชนให้แหลก แล้วปล่อยให้แรงี่เหลืออัดกระแทกบดขยี้ใส่่าของเขา จบเรื่องนี้ในสิบิาทีแรกต่อหน้าคนทั้งอาณาจักร!
ปาไร้ั์ทั้งสองสายปะทะกันในพริบตาต่อมา!
คลืน!!!!
เสียงแรกของการต่อสู้คู่นี้ะเิขึ้น ณ ตรงนั้น!
แต่อย่างไรก็ดี…
สิ่งี่ปรากฏต่อสายตาของงูหนามหมอก ไม่ใช่ภาพี่มันคาดไ้แม้แต่น้อย!
ไม่มีคลื่นปาของฝ่ายใดถูกกลืน ไม่มีฝ่ายใดถูกดันถอย ห้วงอากาศระหว่างมันกับเชน บิดผันเกรี้ยวกราดจนแสงี่ลอดผ่านตรงนั้นหักเหจนภาพเบื้องหลังยับย่น ปาไร้รูปสองสายเบียดขยี้กันอยู่ตรงกลาง สั่นสะเทือนถี่ยิบ ห้วงอากาศบิดผัน ไม่มีใครกินใครได้แม้แต่คืบเดียว…
ทัดเทียม!
!?!
าี่หย่อนต่ำจนเหมือนคนง่วงนอนตลอดเวลาคู่นั้น เบิกกว้างขึ้นจนแทบฉีกขาดในพริบตานั้น!
ท่ามกลางมวลอากาศี่บิดผันเกรี้ยวกราดจากปาไร้ั์สองสายี่กำลังบดขยี้ใส่กัน ่าของเชนไม่ได้หยุด!
เขายังคงพุ่งไปข้างหน้า สวนตรงเข้าาม่านปะทะอันเกรี้ยวกราดนั้น ราวกับไม่รู้ว่าถ้าโดนคลื่นปะทะนั้นเข้าเต็มๆ ต่อให้เป็นกายเนื้อกระดูกเหล็กผิวทองแดงก็ยากจะแบกรับผลลัพธ์ดังกล่าวได้!
ซึ่งพริบตานั้นเอง าดำทมิฬหรี่แคบลงจนแทบเป็นเส้นตรง มือขวายกขึ้น นิ้วชี้เหยียดตรง แล้วแทงออกไป!
ทันทีนั้น…
ปาไร้ั์ี่ตาเปล่ามองไม่เห็นแต่เข้มข้นจนอากาศโดยรอบยังต้องยอมหลีก ก็เหมือนจะมีบางส่วนถูกดึงกลับมาขมวดเกลียวเข้าากัน บิดผัดซ้อนทับชั้นแล้วชั้นเล่าจนแน่นทึบและเรียวยาวออกเป็นรูปทรงประหนึ่งหอก!
ก่อนี่มันจะ…
กระแทกย้ำเข้าใส่ม่านปะทะนั้น!!
วูม!!!
เสียงทุ้มลึกะเิขึ้น!
นี่ไม่ใช่ ‘หอกมารไร้ั์’ มันเป็นเพียงเทคนิคการควบคุมปาไร้ั์ี่เขาถอดโครงมาจากวิชานั้นอีกทอดหนึ่ง
ตัดส่วนี่ยากี่สุดทิ้ง เหลือไ้แต่หลักการรวมและอัดปาไร้ั์ให้แหลมคม ประสิทธิภาพไม่อาจเทียบได้ แต่สิ่งี่ได้กลับมาคือความง่ายและรวดเร็วในการสร้างและควบคุม
และสำหรับสถานการณ์ในตอนนี้…
เพียงแค่นี้ก็เกินพอแล้ว!
หอกไร้ั์ กระแทกลงไปในม่านปะทะ ณ จุดี่แรงของทั้งสองฝ่ายกำลังยันกันอยู่อย่างดุเดือด
แล้วสิ่งี่เกิดขึ้นก็คือ…
รูโหว่ขนาดใหญ่ซึ่งแหวกเปิดวูบออกี่นั่น!
ขอบของมันสั่นกระเพื่อมอย่างบ้าคลั่ง ปาี่เคยยันกันอยู่พากันไหลทะลักออกทางช่องนั้นเหมือนน้ำี่าทางระบายเจอ ห้วงอากาศตรงกลางกลายเป็นช่องว่างชั่วเสี้ยวิาที
เสี้ยวิาทีเดียวเท่านั้น…
แต่ชายี่จับจ้องรอมันอยู่ตั้งแต่ก่อนแทงนิ้วออกไปด้วยซ้ำ ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้อีก!
ก้าวพริบตา!
่าของเชนายวับจากจุดเดิม แหวกทะลุรูโหว่นั้นออกไป แล้วไปปรากฏขึ้นตรงเบื้องหน้าของงูหนามหมอกซึ่งยังยื่นฝ่ามือค้างอยู่ในท่าเดิม ปากอ้าค้าง าี่เบิกกว้างสะท้อนเงา่าี่โผล่ขึ้นมาห่างจากหน้าตัวเองไม่ถึงสองก้าว!
มือขวาของเชนี่ง้างกลับไปด้านหลังสะบัดวูบ ดาบเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นในมือนั้น
กลิ่นอายเอ็นริวี่ผนึกอยู่ในฝ่ามือลุกลามไปตามด้ามจับ ไต่ขึ้นสันดาบ อาบย้อมใบดาบทั้งเล่มจนอากาศี่ไหลผ่านคมนั้นถูกฉีกออกเป็นสองทาง
แล้วดาบเล่มนั้น…
ก็ถูกแทงตรงเข้าใส่กลางหน้าอกของงูหนามหมอกอย่างเหี้ยมเกรียมี่สุด!!
เสียงในสนาม…
ก่อนการต่อสู้จะเริ่มยังเต็มไปด้วยความอื้ออึง เสียงโห่ เสียงตะโกนด่าี่สาดทับลงมาจากทุกทิศทางราวกับ-่าฝน
ทว่ายิ่งเวลาผ่านไป ิาทีต่อิาที เสียงเหล่านั้นกลับค่อยๆ เบาบางลงไปทีละชั้น…
ทีละชั้น…
จนบัดนี้…
เหลือเพียงความเงียบสงัด!
ความเงียบี่ทอดคลุมอัฒจันทร์หลายสิบชั้น กับสายตานับแสนคู่ในสนาม และอีกหลายร้อยล้านคู่ี่จับจ้องมาจากอีกฟากของหน้าจอ ทั้งหมดเปิดค้างอยู่อย่างนั้น ทั้งตาและปาก!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??