เรื่อง ล่าผ่าแดนทมิฬ

ท่ามกลาง๡๮๮๺า๯า๻ที่๰๦๷๸เกลียว๧ึ๹ขีดสุด เชนพุ่งร่างออกไป! มือขวาฉกวูบตรงไปยังลำคอของบุตรแห่งฟ้าครวญผู้มากฐานะและความโอหัง!!

แต่เอเทนที่ดูเต็มไปด้วยช่องโหว่ ท่าทีแลดูผ่อนคลายประหนึ่งอยู่ในจุดที่เหนือกว่ามาตลอดนั้น พริบตาที่เชนลงมือประหนึ่งสายฟ้าฟาด มันกลับสามารถถีบตัวถอยหลังวูบ หลุดรอดจากการคว้าจับของเชนไปได้!

“แน่ใจแล้วเรอะว่าจะเลือกทางนี้?”

เอเทนที่กำลังพุ่งถอยวูบไปพูดออกมาเหมือนอยากให้เชนคิดให้ดี แต่ใบหน้าของมันกลับ...เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ฉีกกว้าง!

เชนแม้จะพลาดการคว้าจับ แต่อย่างต่อเนื่องไร้การชะงักใดทั้งสิ้น ชายหนุ่มพุ่งวูบตามติดไปประหนึ่งเงาภูตผี พร้อมนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความคมกริบ!!

“แกเป็นคนทำให้ไม่มีทางเลือก”

พร้อมกับเสียงพูดเรียบเย็นไร้ความลังเล หมัดขวาของเชนง้างออกไปด้านหลัง เอ็นริวถูกผนึกใส่หมัดข้างนั้น ก่อนที่จะหวดแหวกอากาศดังกระหึ่ม กระแทกใส่แขนของเอเทนที่ยกขึ้นขวางดัง “ตึม!!” สนั่น!!

ร่างของเอเทนสะท้านเฮือก! จากเดิมที่ก็กำลังก้าวถอยอยู่แล้ว เมื่อเผชิญเข้ากับหมัดนี้ของเชน ร่างนั้นก็ยิ่งพุ่งวูบไปด้านหลังด้วยความเร็วที่มากขึ้นกว่าเดิม!

แต่อย่างไรก็ดี…

ทันทีนั้น เมื่อมองไปยังใบหน้าของมัน รอยยิ้มกวนโทโสหายไปจากใบหน้าคิ้วของมัน๰๦๷๸เข้าหากันเล็กน้อย เหลือบมองแขนของตนด้วยสีหน้าที่เหมือนจะดู…

ฉงนสงสัย

เชนไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของมัน! ชายหนุ่มผู้ซึ่งเดินไปบนวิถีแห่งความบ้าคลั่งในการต่อสู้เสมอมาพุ่งตามติดประชิด กระแทกเท้าซ้ายค้ำยันพื้นหนักแน่น ก่อนที่จะเอียงตัว วาดขาขวาที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายข้นหนักของเอ็นริวขึ้นจากพื้น ตวัดหวดหมายจะก้านไปที่ลำคอ แต่ก็เป็นอีกครั้งที่เอเทนยกแขนตั้งการ์ดต้านรับไว้!

เสียงปะทะหนักทึบดังสนั่น! และเป็นอีกครั้งที่เอเทนต้องร่างสะท้าน แม้จะยกแขนตั้งรับไว้แต่ก็ยังต้องวูบถลา! บ่งบอก๧ึ๹ความหนักหน่วงของการโจมตีของเชน!!

แต่นี่ก็เป็นอีกครั้งเช่นกัน ที่เอเทนเหลือบมองแขนของตนแล้วก็ย่นคิ้ว…

เชนพุ่งประชิดเข้ามาอีกครั้งโดยไม่เว้นจังหวะให้มันได้หายใจ แต่ครั้งนี้เอเทนมันเลิกที่จะตั้งรับ เมื่อเชนพุ่งเข้ามา มันที่กำลังเซถลาก็กระแทกเท้าใส่พื้นดัง “ตึง!” สลายแรงเฉื่อยทั้งหมดไปจนสิ้น ก่อนที่จะง้างแล้วหวดหมัดที่ผนึกเอ็นริวออกไปอย่างรวดเร็วที่สุด!

เสียงปะทะดังสะท้าน! เมื่อหมัดนั้นปะทะเข้ากับแขนซ้ายของเชนที่ยกขึ้นขวางกั้น!

แรงปะทะหนักหน่วงที่เกิดขึ้น ทำให้เชนที่พุ่งเข้าไปต้องกระเด็นถอยหลังมาสาม๧ึ๹สี่ก้าว!

และช่องว่างที่เกิดขึ้นนี้ ทำให้เอเทนมันพูดขึ้นในที่สุด…

“เอ็นริวของแกเหมือนจะแกร่งกว่าตอนนั้นซะอีกนี่ แต่ว่านะ…”

เอเทนโยกแขนที่ใช้ยกต้านหมัดของเชนเหวี่ยงไปมาเหมือนทดสอบอาการ ก่อนที่จะมองตรงมาที่เชนพลางเลิกคิ้ว…

“…ความเร็ว…แรงกระแทก…ภาพรวม…แกเทียบตอนนั้นไม่ได้เลยนี่นา อะไรกัน? นี่แกบาดเจ็บอยู่หรือไง?”

มันถามออกมาด้วยสีหน้าสงสัย ทำให้เชนที่ไม่อาจเปิดใช้ “ยมทูตทมิฬ” เนื่องด้วยวิญญาณไม่เหลือแม้แต่ดวงเดียวในเวลานี้ บวกกับร่างกายที่ยังฟื้นฟูไม่เต็มทีได้แต่เงียบงัน กระแทกเท้าพุ่งร่างเข้าใส่มันแทนคำตอบใด!

การโจมตีของเชนกระหน่ำใส่เอเทนประหนึ่ง-่าฝน เดี๋ยวหมัด เดี๋ยวเท้า! เดี๋ยวศอก! เดี๋ยวเข่า!!

การจู่โจมของเชนเต็มไปด้วยความดุดันและเฉียบคม! ยิ่งผนวกกับเอ็นริวแล้วยิ่งไม่ต้องพูด๧ึ๹!

แต่ก็ต้องพูดตามตรงเช่นกัน…

เมื่อไร้ซึ่งยมทูตทมิฬที่ยกระดับสภาวะทุกอย่างให้ทะยานขึ้นไปอย่างน่ากลัว และการที่ยังคงมีอาการบาดเจ็บติดตัวทำให้การขยับร่างกายติดขัดอยู่เช่นนี้ การจู่โจมแม้จะยังเฉียบคมด้วยประสบการณ์ที่สั่งสม แต่เมื่อขาดพลังทำลายล้างอันเด็ดขาด ก็ยากที่จะหักโค่นศัตรูให้สยบแทบเท้าอย่างเบ็ดเสร็จ!

และนั่นส่งให้ยิ่งนานไป เอเทนที่ขยับต้านรับการจู่โจมของเชนเป็นพัลวัน ใบหน้าของมันยิ่งมาก็ยิ่งเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่สุดท้ายจะกลายเป็นการแสยะยิ้มกว้าง!

“ภาพจำของแกตอนนั้น ทำให้ฉันไม่คิดว่าจะชนะแกได้แบบซึ่งๆ หน้าหรอก…แต่แบบนี้ก็ไม่แน่แล้วมั้ง!”

ท่ามกลางเสียงปะทะที่ยิ่งมายิ่งดุเดือด อีกด้านหนึ่ง ริวที่อยู่ห่างออกไป และกำลังยืนเผชิญหน้ากับฟาอีฟ คิ้วของชายหนุ่ม๰๦๷๸แน่นจนเป็นปม ริมฝีปากบางได้รูปเวลานี้เผยอแยกเขี้ยว มือคว้าจับไปที่ด้ามดาบคาตานะ ทำท่าจะก้าวเท้าไปทางที่เชนกับเอเทนกำลังประหัตประหารกันอย่างดุเดือด!

แต่ก็เป็นอีกครั้งที่ฟาอีฟขยับเข้ามาขวางหน้าเขาไว้!

“ถอย!”

ริวตะคอกพลางจ้องหน้าเขม็ง ส่งให้ฟาอีฟเอียงคอ…มุมปากขยับขึ้นเป็นรอยยิ้มท้าทาย

“ทำไมไม่ลองทำให้ฉันถอยดูล่ะ? หรือลูกชายของปีศาจสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่จะไม่มีน้ำยา?”

แทบจะยังไม่ทันสิ้นคำพูดนั้น เสียงตวัดดาบออกจากฝักดังบาดลึกก็ดังขึ้น!

ดาบคาตานะของริวถูกตวัดฟันออกไปด้วยความเร็วจนสายตาแทบมองไม่เห็น! แต่อย่างไรก็ดี ฟาอีฟที่อยู่ห่างเพียงแค่ไม่๧ึ๹สองช่วงแขนนั้น กลับสามารถถีบตัวหลบไปได้อย่างไร้รอยขีดข่วน!

ฟาอีฟที่กระโดดถอยไปได้ สะบัดมือเรียกดาบเล่มหนึ่งออกมา ก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่ริวที่ง้างดาบรออยู่แล้ว!

“แกเคยเร็วกว่านี้นี่เชน! พยายามหน่อยสิ!”

เอเทนที่เพิ่งหลบหมัดของเชนไปได้แบบเฉียดฉิวคำรามลอดไรฟัน ก่อนที่จะขยับร่างด้วยความรวดเร็ว จากขาที่ก้าวถอย ขยับแปรเปลี่ยนออกเป็นรุก หมัดขวาถูกง้างออกอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะตวัดเข้าใส่ใบหน้าของเชนอย่างถนัดถนี่ดังหนักทึบ!!

ใบหน้าของเชนสะบัดวูบไป! ถ้าเป็นผู้ที่อยู่ในขั้นพื้นฐานระดับชั้นแปดทั่วไป เจอหมัดนี้ของมันเข้าคงต้องล้มไปกองอยู่กับพื้น แต่เชนนั้นกลับดึงใบหน้าที่ปรากฏรอยเลือดที่มุมปากเล็กน้อยนั้นกลับมาได้ทันที ซึ่งเหนือกว่าความคาดหมายของเอเทน ส่งให้เขาสามารถหวดหมัดขวาสวนปะทะใส่ใบหน้าของเอเทนดัง “ตึม!” จนสะบัดวูบไปอย่างน่ากลัว พร้อมละอองเลือดที่ปลิวว่อนไปในอากาศ!

‘เอ็นริวมันแกร่งจริง!…’

เมื่อเจอหมัดนี้ของเชนเข้าไป เอเทนที่ไม่ใช่เพียงแค่หน้า แต่ร่าง๧ึ๹กับสะบัดเซไปด้วย ๧ึ๹กับต้องแยกเขี้ยวคำรามในห้วงความคิด!

‘…แต่ยังไงมันตอนนี้ก็ยังเทียบกับมันตอนนั้นไม่ได้! หมัดเมื่อกี้ของเราไม่ได้คมอะไรมากแต่มันก็ยังหลบไม่ได้…ท่าทางมันคงบาดเจ็บจริงๆ หรือไม่ก็ร่างกายมีอะไรผิดปกติ…เยี่ยม! แบบนี้ไม่ต้องใช้แผนพวกนั้นแล้ว! ฆ่ามันซะตรงนี้นี่แหละ!!’

คิดได้เช่นนั้นเอเทนมันก็แยกเขี้ยว! กระแทกเท้าสลายแรงปะทะ ก่อนที่จะก้มตัวต่ำ พุ่งสวนเข้าใส่เชนพร้อมกับมีดที่ปรากฏขึ้นในมือ!

แต่…

!!?

ร่างของเชนที่เคยอยู่ตรงหน้าของมันเมื่อครู่ เวลานี้กลับหายไปเสียแล้ว!?!

และเพียงแค่เสี้ยวพริบตาต่อมา…

“นิสัยหยิ่งยโส พาลให้ชอบประมาทของแกนี่แก้ยังไงก็แก้ไม่หายสินะ? แค่ยอมโดนหมัดเมื่อกี้หมัดเดียว แกก็ตัดสินใจผลีผลามแบบนี้แล้ว”

เสียงของเชนดังมาจากทางด้านหลังของมัน! พร้อมกับมือแกร่งที่คว้าจับศีรษะของมันเอาไว้!!

เอเทนเบิกตาโพลง! เหลือบมองไปทางด้านหลังด้วยหางตาที่แทบฉีกขาด!

“นี่แกหลอก…!?”

“ฉันว่าฉันได้ยินเสียงของแกมาเยอะพอแล้ว”

เชนไม่รอให้มันได้พูดจบประโยค มือแกร่งข้างนั้นของเขาทำการกดศีรษะของมันลงกระแทกใส่พื้นเสียงดัง “ตึม!” สนั่นหวั่นไหว! พร้อมมีดในมือของมันที่หลุดปลิวกระเด็น!!