เรื่อง เทพกระบี่เงาอสูร
บที่66 ไปเมืองเปย์จิงแข่งปรุงยา
ในขณะี่องค์ชายใหญ่กำลังจะกลับไปี่หัวเมืองทางเหนือก็ได้นั่งคุยกันสามี่น้อง
“ท่านพ่อพบเาได้ยังไง”จ้านเสียนถาม
“ข้าเคยเจอเาตอนี่เาอายุสิบหกตอนนั้นข้าไปซุยซานเาฆ่าอสูรระดับ5ด้วยตัวคนเดียวไม่รู้ว่าใครรายงานกลับมาี่วังหลวง”ไห่ถางพูด
“เาฆ่าอสูรระดับ5คนเดียวตอนอายุสิบหกได้ยังไงกันตอนนั้นข้าเพิ่งฆ่าระดับสี่ได้เองนะ”ไห่ถางยิ้ม
“แ่ท่านี่เก่งแ้แต่ว่าเามันเิมนุษย์ไปเท่านั้นเองี่แปลกก็คือก่อนออกมาจากการทดสอบแม่เาเล่าให้ฟังว่าพลังวิญญาณเามีแค่ระดับหนึ่งเท่านั้นเอง”องค์ชายใหญ่ทำหน้างง
“หรือว่าพลังมันแอบซ่อนอยู่ในตัวเาเมื่อเกิดเหตุร้ายถึงชีวิตในการสดสอบมันจึงตื่นขึ้นก็เป็นได้”องค์ชายใหญ่คิด
“ข้าไม่สนี่มาของเาหลอกเารักษาหน้าข้าได้แถมวิชาการรักษาเาสุดยอดมากี่ใหญ่เองหายไวขนาดนั้นทั้งี่โดนมาหนัก”ทุกคนเห็นด้วย
“แ้เจ้าชอบเาหรือไม่น้องี่ถังเห่าพอมีหวังไหม”จ้านเสียนยิ้ม
“ท่านี่เวลาข้าเจอเาใจข้าควบคุมไม่ได้เลยข้าอยากพบหน้าเาตลอดเวลา ส่วนเพื่อนท่านข้าไม่ได้รู้สึกอะไรกับเา”
“เอาล่ะเจ้าชอบเาก็ดีแ้ข้ากลัวว่าเจ้าจะไม่ชอบเาแ้หนีไปอีก”จ้านเสียนยิ้ม
“ี่ใหญ่น้องเราชอบเามากจนเห็นเาทำตัวเสี่ยงอันตรายก็โกรธแ้”องค์ชายรองล้อนาง
“ี่รองหยุดเลยนะ”
“เอาล่ะข้าต้องไปแ้ไว้เจอกัน”แ้ทั้งสองก็เดินไปส่งเา
เป็นเวลาเดียวกันกับี่เหม่ยตู้ซานั่งรถมาสวนกับเาเข้าวังไป ไห่ถาวยืนมองรถี่มาจอดหน้าประตูวังเห็นคนลงมาเป็นเหม่ยตู้ซาจึงรีบไป้ั
“ไม่ทราบว่าท่านอาจารย์จะมาเลยไม่ได้้ั”นางยิ้มแ้สามนางก็ลงมาจากรถม้า
“พวกท่านก็มาหรือเนี่ย”ไห่ถางยิ้ม
“เราอยากพบกับเนี่ยฟงสักหน่อยเาอยู่หรือไม่”เหม่ยตู้ซาถาม
“งั้นพวกท่านเชิญด้านใน”องค์ชายรองยืนงงอยู่ด้านบนแต่ก็ไม่เข้าไปยุ่ง
ไห่ถางพาพวกเามาี่เรือนรับรองี่อยู่ถัดออกมาทางทิศเหนือของวังเป็นตึกใหญ่และมีสนามด้านหน้ากว้างพอจะฝึกทักษะได้ เมื่อผ่านประตูเามาเนี่ยฟงกำลังฝึกทักษะวารีสีดำอยู่และหลันเย่ มิโฮ หวงหลางก็อยู่เช่นกันก็เห็นไห่ถางพาอาจารย์และสามนางเข้ามา
“โอ้อาจารย์เาต้องมีผู้หญิงรอบตัวเาตลอดเลย”ซานหนิงหัวเราะ
“เจ้าพูดอะไรองค์หญิงอยู่ตรงนี้เดี๋ยวเข้าใจผิดพอดี”ฟานเยว่เตือนนาง ซานหนิงเกาจมูก
“ศิษย์ี่ก็รู้เนี่ยฟงสนใจเรื่องพวกนี้ี่ไหนกัน”เย่หวิ๋นยิ้ม
เนี่ยฟงเงยหน้ามองก็เห็นอาจารย์เดินเข้ามาจึงรีบเข้าไปหา
“ี่เหม่ยมาได้ไงข้าคิดว่สจะได้เจอแค่อาจารย์จิวนะเนี่ย”จิวจื่อหยายิ้ม
“เจ้าไม่อยากเจอข้ารึ”
“มิได้ๆข้าคิดถึงท่านี่เหม่ยทุกวันทุกคืน”
“เจ้าไม่ต้องมากะล่อนสร้างเรื่องจนกลับอาณาจักรไม่ได้แ้ยังมาทำหน้าเป็นอีก” ไห่ถางได้ยินก็กังวล
“ไม่ทราบว่าเกิดเรื่องร้ายแรงอะไรขึ้นอย่างนั้นหรือ”
“องค์หญิงไม่รู้อะไรตอนนี้นิกายมังกรฟ้ากับนิกายดาบโลหิตหมายหัวเาอยู่เพราะไปฆ่าคนของพวกมันไปเยอะ”ซานหนิงเล่าให้นางฟัง
“มิน่าพวกฮันสือไม่เล่ารายละเอียดให้ข้าฟังกลัวข้ากังวลนี่เอง”นางคิด
“ช่วยไม่ได้พวกนั้นทำร้ายข้าก่อนนะศิษย์ี่”
“จริงสิข้ามีของจะให้พวกท่านพอดีนั่งลงก่อน”เนี่ยฟงให้หลันเย่และมิโฮเตรียมถ้วยและช้อนมาคนละใบตามจำนวนคนแ้เาหายไปในครัวอยู่ชั่วยามจึงถือซุบหม้อใหญ่ออกมาตั้งตรงกลาง
“ตอนนี้พวกท่านอยู่ขั้นวิญญาณใดแ้บ้าง”
“เราสามคนอยู่วิญญาณเทวะขั้น9”ฟานเยว่ตอบ
“พวกเราสามคนอยู่เท่าเดิม”จิวจื่อหยาตอบเา
“แ้เจ้าล่ะไห่ถาง”เนี่ยฟงถามนางแ้ยิ้ม
“ข้าไม่ค่อยได้ฝึกอ่านแต่หนังสืออยู่วิญญาณจักรพรรดิขั้นสาม”
“สมเป็นอัจฉริยะแห่งซินหยวนก้าวหน้าเร็วยิ่งนัก”เนี่ยฟงชมนางทำให้นางหน้าแดง
“งั้นทุกคนท่านนี้ให้หมดแ้ข้าจะอธิบายเอง”
เมื่อทุกคนกินกันจนอิ่มก็เกิดแสงสีทองออกจากตัวพวกนาง
“ไม่ต้องตกใจี่พวกท่านกินไปคือเนื้อเซียนี่ข้าได้มาจากอสูรดึกดำบรรพ์พวกท่านทุกคนจะพัฒนาข้ามขั้นทันทีแต่ว่าของี่เหม่ยข้าไม่แน่ใจเท่าไรพลังท่านสูงมากอยู่แ้ไม่รู้จะพอไหม”แสงสีรุ้งปรากฎบนท้องฟ้าตรงวังหลวงและทีแสงสีทองจ้าลงมา จิวจื่อหยา และจือโยว่เป็นแทพราชาขั้นสาม สามนางเป็นวิญญาณจักรพรรดิขั้นเก้า ไห่ถางเป็นวิญญาณเทพขันเจ็ด เหม่ยตู้ซากำลังจะกลายเป็นเป็นจิตแห่งบรรพกาล
ร่างนางลอยขึ้นไปเหนือเมฆแ้ร่างนางปริแตกออกผิวและเนื้อนางเกิดใหม่รวมไปถึงกระดูกนางเป็นนิล
“ข้ามาไกลขนาดนี้ได้เพราะเจ้าศิษย์บ้านี่เองทำพูดของจูเก๋อข้าเาใจวันนี้ศิษย์อาจารย์เกื้อหนุนกัน”ตานางกลายเป็นสีม่วงผิวนางขาวสว่างสดใสผมนางยาวขึ้นเป็นเงาสีดำหน้าของนางเด็กลงไปอีกตอนนี้เหมือนนางอายุสิบแปดพลังระเบิดกระจายตัวออกไปเป็นคลื่นมหาศาลสะเทือนฟ้าดินเกิดสายฟ้าไปทั่วแ้นางลอยลงมาช้าๆจิตแห่งบรรพกาลขั้นหนึ่ง
ทุกคนตาโตเมื่อเห็นนาง
”อาจารย์ท่านกลมกลืนกับพวกเราแ้นะ”ซานหนิงหัวเราะ
“เนี่ยฟงเจ้าช่วยพวกเราอีกแ้นะตอนนี้ข้าอายุหมื่นปีแ้ใครจะอยู่เป็นเพื่อนข้ากัน”ทุกคนหัวเราะ
“อย่างน้อยเราสองคนก็อยู่กับท่านพันปีนะ”จื่อเยว่พูด
“แบบนี้ข้ากลับซุยซานได้แ้สิี่เหม่ยข้าเก่งขนาดนี้”เนี่ยฟวหัวเราะ
“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เป็นวิญญาณเทพอายุข้าสามร้อยปีเจ้าต้องอยู่เป็นเพื่อนข้านะเนี่ยฟง”เนี่ยฟงยิ้ม ไห่ถางหน้าเด็กลงเล็นน้อยและสวยขึ้นไปอีก”
หลันเย่และหวงหลางตาโตเมื่อเห็นเหม่ยตู้ซาหมือนเทพเจ้า
ส่วนมิโฮช่วยเนี่ยฟงเก็บถ้วย
“เอาล่ะข้ามีทักษะมอบให้ศิษย์ี่และเย่หวิ๋นด้วยแต่ว่าข้ามีเรื่องอยากขอร้องเจ้าด้วยเย่หวิ๋น”
นี่ของศิษย์ี่ฟานเยว่ เคียวจอทมารผันแปร นี่ของท่านศิษย์ี่ซานหนิง มีดคู่ไร้รัก นี่ของเจ้าธนูบาปทั้งเก้าข้าคัดลอกให้ท่านด้วยอาจารย์จื่อ”ทุกคนตาโตกับทักษะชั้นฟ้า
“ส่วนของท่านอาจารย์จิว นี่เป็นเล่มคัดลอกของตำราท่านเตียเมียงจือ”จิวจื่อหยารีบเปิดอ่านตานางโตดีใจแทบกระโดด
“ส่วนท่านี่เหม่ยขอมอบทักษะี่เหมะกับท่านตอนเปลี่ยนร่าง ปีศาจเหมันต์ข้าคัดลอกเอาไว้เช่นกัน “นางตาโต
“ส่วนเรื่องี่ข้าจะขอให้เจ้าช่วยนั้นข้าอยากสร้างอุปกรณ์เทวะบ้านเจ้ามีช่างทำถึงขั้นเซียนหกวิถีหรือไม่เย่หวิ๋น”
“ปู่ข้าถึงขึ้นนั้นแ้แต่ว่าท่านก็แก่มากแ้ถึงท่านจะตีเหล็กอยู่บ้างแต่ก็แค่ซ้อมมือ”เนี่ยฟงทำสีหน้าผิดหวัง
“ไว้กลับไปข้าจะลองถามท่านปู่ให้แ้กันว่าจะรับไหม”เนี่ยฟงยิ้ม
ไห่ถางและทุกคนแทบไม่เชื่อว่าเรื่องี่เกิดขึ้นเป็นเรื่องจริงเพียงไม่กี่ชั่วยามจะพัฒนาไปถึงขั้นนี้ได้ แ้เวลาก็ผ่านไปอาจารย์และสามนางไม่นอนี่วังหลวงเพราะทำตัวไม่ถูกไห่ถางจึงจัดโรงเตี๊ยมในเมืองให้
เนี่ยฟงยืนมองดวงจันทร์เหมือนเช่นเคยไห่ถางเดินเามาจากด้านหลัง
“เจ้ามีของดีๆมากมายเช่นนี้คงเสี่ยงอันตรายอยู่ตลอดเวลาสินะ”เายิ้มอย่างอ่อนโยน
“เมื่อยามเด็กข้าอาภัพนักพลังวิญญาณไม่มีโดนคนดูถูกนินทาและสมเพชข้าทุกเมื่อเชื่อวันมันทำให้ข้าพยายามมากขึ้นจนข้าเกือบจะขาดใจไปทุกขณะ”ไห่ถางจ้องมองตาเา
“เมื่อข้าก้าวข้ามมันมาแ้ข้าจะไม่ยอมใช้ชีวิตโดยอยู่อย่างสบายใจพรุ่งนี้อาจเกิดอะไรขึ้นก็ได้ข้าจำเป็นต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อปกป้องคนี่ข้ารักทุกคน”นางยังคงมองในตาของเา
“แ้คนี่เจ้ารักนั้นมีข้าอยู่ด้วยหรือไม่”เนี่ยฟงยิ้ม
“ข้ามิยอมให้ใครทำอันตรายเจ้าได้ไห่ถาง”นางยิ้ม
แ้ก็ครบกำหนดี่เนี่ยฟงต้องเดินทางไป เปย์จิง ต้องเดินทางไปถึงก่อนี่งานจะเริ่มในอีกสามวันเนี่ยฟงเตรียมของเรียบร้อย ไห่ถางเองก็ต้องไปด้วยเพื่อไปเปิดงานดังนั้นขบวนจึงใหญ่ ในตอนี่กำลังจะออกเดินทาง ก็มีรถมาจากตระกูลซูเามาหาพวกเา คนี่ลงจากรถม้าคือสตรีสามคน
“ไห่ถางเจ้าไม่รอเราเลยนะ”
“ข้าเห็นเจ้าหายไปคิดว่ายังไม่กลับมา”ไห่ถางพูด
“นั่นเจ้าหนุ่มี่เจอวันนั้นนี่”เนี่ยฟงยิ้ม
“เจ้ารู้จักเาด้วยเหรอ”
“ก็ไม่เชิงนะเาอาสาช่วยกำจัดอสูรขวางขางรถม้าน่ะเาเก่งมากเลยเจ้าจ้างเข้ามารึ”ไห่ถางหัวเราะ
“เาเป็นคู่หมั้นข้าต่างหากไม่ใช่ทหารรับจ้าง”ทั้งสองตาโต
“อะไรนะสภาพวันนั้นเาอย่างกับขอทานไม่คิดว่าเป็นคู่หมั้นเจ้า”
“ซูเฉียวเจ้ามองดีๆเาหล่อหรือไม่หล่อ”คนน้องมองใบหน้าเนี่ยฟงก็หน้าแดงทันที
“ครั้งก่อนข้าก็คิดว่าเาหล่อแม้หน้าจะมอมแมมแต่พอเาแต่งตัวแบบนี้แ้ไม่มีชายใดเทียบเาได้เลย”
“เจ้าละซูหลิงข้าชอบเาตั้งแต่ครั้งแรกไม่คิดว่ามีเจ้าของแ้เสียดายจริงๆ”ไห่ถางหัวเราะ
“เนี่ยฟงนางทั้งสองเป็นญาติข้าพ่อของนางเป็นน้องแม่ข้า”เนี่ยฟงป้องมือ
“นี่แม่ของนางกิมหลีหลี่ ส่วนคนี่ซูหลิง คนน้องซูเฉียว”
“เจอกันอีกแ้แม่นางทั้งสองแ้ทหารรับจ้างี่คุยกับข้าครั้งก่อนมาด้วยหรือไม่”
“เราเปลี่ยนทหารี่เมือง ลอร์ น่ะเป็นของตระกูลเนี่ย”
เนี่ยฟงตกใจี่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง
“แ้พวกเากลับไปรึยัง”
“เราไม่รู้หลอกแยกกันหลายวันแ้ฝีมือพวกเาดีกว่ากลุ่มอักคีอีกนะครั้งหน้าข้าคงใช้งานสังกัดนี้ต่อ”
แ้ทุกคนก็ออกเดินทางไปเมือง เปย์จิง
สองวันต่อมาจ้าวหนานฮันสือและเจียงหยางี่ออกมานอกอาณาจักรตอนี่พบเหม่ยตู้ซานั้นเพื่อมาสืบข่าวของอสูรระดับเจ็ดมีชาวบ้านบอกว่าเห็นอสูรรูปร่างคล้ายมนุษย์ทำร้ายชาวบ้านี่เกิดเหตุมีคนตายห้าคนศพถูกแยกชิ้นส่วนกระจายไปทั่วบริเวณเลือดกระจายเต็มต้นไม้
“นี่มันตัวอะไรทำร้ายพวกเาเนี่ยแถมไม่กินอีกต่างหากเหมือนมันฆ่าเพราะความสนุกอย่างนั้นแหละ”จ้าวหนานพูด
“แบบนี้คงไม่ใช่ระดับเจ็ดแ้น่าจะระดับหกมากกว่า”
เมื่อสำรวจเาไปลึกมากขึ้นเาก็พบคราบเลือดเป็นทางเข้าไปในถ้ำมีเสียงร้องของอสูรอยู่ด้านใน
“ท่านฮันสือดูเหมือนว่าเราเจอตัวแ้”ทั้งสามกำลังจะเข้าไปด้านใน
ฟ้าวววว!!!
อสูรตัวนั้นกระโจนออกมาประจันหน้าพวกเาทั้งสามตะลึงมันไม่ใช่อสูรระดับหกหรือระดับเจ็ดสิ่งี่พวกเาเห็นคือส่วนตัวและแขนเป็นของมนุษย์ถัดจากเอวลงมาเป็นส่วนของหมาป่าขนดำี่หัวมันเป็นพยัคฆ์สายฟ้าี่หน้าอกประทับตราดาบสีแดงทุกส่วนถูกเย็บติดกันด้วยวิธีบางอย่างมันถือดาบสีดำเก่าๆในมือ
“จ้าวหนานนั่นมันสัญลักษณ์ของนิกายดาบโลหิต”เจียงหยางพูด
“แ้เจ้านี่มาอยู่แถวซินหยวนได้ยังไง”ฮันสือคิด
“จ้าวหนานี่ว่าพวกนิกายดาบโลหิตกำลังทดลองอะไรบางอย่างโดยใช้มนุษย์เป็นเรื่องเรื่องจริงสินะ”ฮันสือพูด
“แต่มันมาี่นี่ได้ยังไงหรือมันหนีมา”เจียงหยางพูด
“ท่านเจียงหยางเอายังไงจับเป็นหรือจับตาย”
“ถ้าจับเป็นได้ก็จับแต่ถ้าคุมไม่อยู่ฆ่ามันเสีย”
ทั้งสามเตรียมตัวโจมตีทันที
ทางนิกายดาบโลหิตร้อนใจมากอสูรทดลองหายไปหนึ่งตัว
“มันออกไปได้ยังไงใครเป็นยาม”ทุกคนมองหน้ากัน
“ท่านเจ็ดยามถูกฆ่าตายหมดมันหนีไปได้เดือนนึงแ้เรากลัวความผิดเลยปิดไว้และเราพยามจับมันกลับมาแต่ไม่พบจึงต้องเรียนท่าน”
“บัดซบ”!! คลื่นพลังกระแทกเาจนร่างแตกกระจาย
“ถ้าพวกเจ้ารีบรายงานป่านนี้จับมันได้ไปนานแลัวหากมีคนจับมันได้พวกเรามิเดือดร้อนรึหน้าอกมีตราประทับอยู่ด้วย”
“เจ้าเจ็ดใจเย็นๆตัวนั้นมันอ่อนแอสุดในบรรดาอสูรมนุษย์ี่เราสร้างแถมมันยังเป็นสัตว์ไม่มีสติปัญญาจับไปได้มันก็พูดไม่ได้หลอกถึงแม่ตรานั่นจะเป็นของเราแต่ก็ไม่มีหลักฐาน”
“ท่านสี่พูดก็มีเหตุผลเราไม่จำเป็นต้องยอมรับก็ได้แถมเรายังมีอีกเจ็ดคนี่มีพลังวิญญาณของตัวเองเราจะเรียกมันว่ามนุษย์อสูร”
“สั่งคนออกตามหามันให้พบพักเรื่องเนี่ยฟงไปก่อน”!!!
เนี่ยฟงและทุกคนกำลังจะเข้าเขตเมืองเปย์จิงเาเข้ามาในรถม้าของอาจารย์และสามนาง
“เจ้าตัวแสบข้าได้ยินเรื่องี่เจ้าได้ของต่างๆนี้มาจากหลันเย่เจ้าเข้าไปไทปิงซานมาใช่หรือไม่”เนี่ยฟงยิ้ม
“ี่เหม่ยข้าเาไปจริงๆ”นางเอามือมาดีดหน้าผากเาทันที
“หากเจ้าไม่กลับออกมารู้ไหมว่าข้าขะทำอะไร”เนี่ยฟงส่ายหน้า
“ข้าและนางทั้งสองจะทำลายไทปิงซานเพื่อหาตัวเจ้า”
สามนางทำหน้าโกรธเา
“เจ้าบ้าหัดนึกถึงพวกเราบ้างว่าห่วงเจ้าแค่ไหน”ซานหนิงพูด
“เนี่ยฟงเจ้ารู้หรือไม่พวกเรารักเจ้าเหมือนี่น้องหากเจ้าเป็นอะไรไปพวกเราคงอยู่เฉยไม่ได้ข้าจำตอนี่เจ้าเกือบตายวันเทศกาลโคมไฟได้ดีพวกเราเปลี่ยนแปลกตัวเองเพื่อปกป้องเจ้า”เย่หวิ๋นพูด
“ใช้แ้พวกเราติดตามข่าวเจ้าตลอดว่าเจ้าอยู่ตรงไหนทำอะไรอยู่”ฟานเยว่พูด”เนี่ยฟงป้องมือ
“ข้าต้องขออภัยทุกคนี่ทำให้เป็นห่วงทีแรกข้าไม่คิดว่ามันจะน่ากลัวขนาดนี้วันแรกเกือบตายดีี่มีกายาพิษ”แ้หน้าผากเาก็โดนดีดอีกจากจิวจื่อหยา
“เจ้ากะล่อนไม่ต้องมาพูดได้ยินว่าเป็นเจ้าสำนักสุสานกระบี่แ้ยังทำอะไรไม่คิดอีกนะ”เนี่ยฟงยิ้ม
“เห็นทีข้าต้องให้ไห่ถางสอนเรื่องการปกคลองบ้างแ้”ทุกคนหัวเราะ
“ไห่ถางเจ้าไปหมั้นกับเาได้ยังไงรู้จักกันี่ไหน”
เมื่อเกือบสองปีี่แ้เจ้าเคยได้ยินเด็กอายุสิบหกี่ฆ่าอสูรระดับห้าได้หรือไม่”ซูหลิงตาโต
“เาเองหรือ”ไห่ถางยิ้ม
“ท่านพ่อรู้ข่าวเดินทางมาบ้านเาด้วยตัวเองเพื่อหมั้นหมาย”
“ราชานี่ตาแหลมจริงๆ”ซูเฉียวพูด
“ข้าเองก็ตกใจแต่พอรู้ว่าเป็นเาข้าก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร”
“แบบนี่ี่ถังเห่าอกหักเสียแ้”ซูเฉียวพูด
“เจ้าจะไปดามใจเข้าไหมล่ะซูเฉียว”ซูหลิงล้อนาง
ขบวนรถมาี่มีทหารนำและคุ้มกันกว่าสองร้อยคนเข้าเมือง เปย์จิง ธงราชวงศ์โบกสะบัดไปมาเจ้าเมืองรีบมา้ัทันี.....
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??