ศิษย์พี่แต่งกับข้าเถอะ!

"ยุทธภพกว้างใหญ่ ลิขิตสวรรค์ยากฝ่าฝืน ก่อเกิดเรื่องราวบุญคุณความแค้นเหลือคณานับ

ทว่าจะมีสักกี่คนที่ติดค้างคนคนหนึ่งทั้งบุญคุณและความแค้น?

บุญคุณ... ที่เขาช่วยชีวิตให้รอดจากเงื้อมมือมัจจุราช สอนสั่งวิทยายุทธ์ ทั้งยังชี้แนะจนบรรลุหนทางแห่งยอดฝีมือ

ความแค้น... เท่าที่บุรุษผู้หนึ่งจะย่ำยีข่มเหงบุรุษผู้หนึ่งได้ หมั่นป้อยอคำหวานจนเขาตายใจ สุดท้ายก็เป็นผู้ทำลายภาพวิมานอันงดงามนั้นลงด้วยมือตนเอง

ความรัก... ความรักที่... เฮ้ย! ไอ้บัดซบคนใดมันใส่ข้อนี้มาวะ!?

ข้าขอบอกตรงนี้เลยนะ ความแค้นนั้นข้าถือว่าข้าสะสางกับเจ้าหมดสิ้นแล้ว หากยังคิดว่าตนเองติดค้างหนี้บุญคุณข้าล่ะก็ จงไสหัวไปให้พ้นหน้าข้าให้ไกลเท่าที่จะไกลได้เถิด นั่นคือการทดแทนบุญคุณที่ดีที่สุดเท่าที่เจ้าจะให้ข้าได้ เจ้าศิษย์น้องเนรคุณ!

"