เรื่อง Battery of Hope
ฝันร้ายาเยือน ——มีนาคม - เมษายน 2020
นิวยอร์กระบาดหนักาก คนตายเพิ่มึ้วันละหลายๆร้อย สู่หลักวันละหลายๆพัน ดิ้นรนที่สุดอยากกลับบ้าน
แต่ดูเหมือนทุกสนามบินปิด หลายสายการบินหยุดบินและที่ซ้ำร้ายไปกว่านั้น เมืองไทยเริ่มระบาด ลุงตู่ประกาศปิดประเทศ ห้ามเครื่องบินบินเข้าไม่มีกำหนด!
าถึงวันนี้กินอะไรก็ไม่อร่อยแล้ว ห่วงลูกาก ถ้าป่วยา อุบัติเหตุเกิด จะหาหมอัไง หลายสิ่งอย่างพรั่งพรูอยู่ในความคิดเงียบๆ ลุงไม่ได้ออกไปทำงานอีก ทำที่บ้านเต็มตัว ัดีหน่อยเมืองที่อยู่ ัไม่ระบาด ัพอเดินห่างๆ สูดอากาศนอกบ้านกันได้
แต่บางครั้งสิ่งที่เรากลัวมันมักจะเกิดึ้จริง จู่ๆ ลิเริ่มมีไข้ ตัวร้อน และไข้ึ้สูงเรื่อยๆ ให้กินยา ไข้ลดพอหมดฤทธ์ยาไข้าอีก บอกแล้วที่นี่นัดหมอยาก โทรไปวันนี้ลูกไข้ 39องศา คิวไม่มีได้คิวอีกทีอีกสองวัน! คือตัวพ่อตัวแม่ป่วยพอรอได้นะ แต่ลูกป่วยมันรอไม่ได้จริงๆ และไข้ลิก็ไม่มีวี่แววจะลดลงเย
พี่ก๋อย!! คือคนแรกที่คิดถึง ทราบาว่า คุณพ่อพี่ก๋อยเป็นหมอ อย่างน้อยต้องได้คำแนะนำบ้าง ไลน์ขอความช่วยเหลือพี่ก๋อยวันนั้นเย ก็ได้คำแนะนำาตามคาด แต่สิ่งที่เกินคาดาคือ พี่ก๋อยมีญาติผู้พี่ เป็นหมออยู่ที่เมกา แถมเป็นหมอเด็กด้วย!! และพี่ก๋อยก็ขอความช่วยเหลือไปัพี่ติ๊ก เขียนเ่าอาการไปเสร็จ พี่ติ๊กโทราหาทันที คืนนั้น...ถามอาการวินิจฉัย แนะนำการดูแลและส่งใบสำหรับไปซื้อยาาให้พร้อม น้ำตาไหลจนได้ ในชั่วโมงที่ลูกป่วย ไปหาหมอไม่ได้ไม่รู้จะพึ่งใคร และไม่รู้จะทำัไงดี ก็มีน้ำใจจากคนที่ไม่รู้จักส่งตรงาทันเวลา ลิต้องกินยาสองตัวสลับกัน ไข้เริ่มลดและอาการเม็ดๆ ที่เรียกว่าส่าไข้เริ่มออกเต็มตัว จนที่สุดไม่มีไข้าอีก พี่ติ๊กให้หยุดยาได้ แต่ทุกวันก็ัไลน์ถามอาการจนลิหายดี ???? กราบขอบพระคุณพี่ก๋อย และพี่ติ๊ก ตรงนี้อีกรอบค่ะ แล้วไลน์พี่ติ๊ก ก็เริ่มใช้บ่อยึ้ ทุกๆครั้งที่ลิมีอาการไม่ค่อยสบาย ก็จะไลน์หาพี่ติ๊กเสมอๆ แม้กระทั่งตัวอย่างใบรับรองแพทย์ (Fit to fly) ที่ต้องใช้ก่อนจะบินกลับาที่นี่ก็ได้รับความอนุเคราะห์าจากพี่ติ๊กท่านนี้ค่ะ
ตลอดเดือนเมษายน ที่ไทยระบาดหนักึ้ รัฐบาลัสั่งคุมเข้ม และปิดหลายๆสถานที่ ความหวังที่จะได้บินกลับ หมดสิ้นอีกครั้ง เมื่อพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา สั่งปิดสนามบินต่อเดือนพฤษภาคมอีกทั้งเดือน!!
แบตเตอรี่ความหวังก้อนที่สาม ถูกใช้จนหมด ดูเหมือนต้องอยู่เมกาต่อไปเรื่อยๆ นับจากนี้ แต่จะอยู่อย่างไรดี ให้ปลอดภัยที่สุด...ลิก็กำลังซน หกล้มหกลุก กลัวเือดตกยางออกากๆ สิ่งที่ทำให้ความรู้สึกยิ่งเครียด สิ่งที่ทำให้สถานการณ์ยิ่งแย่คือจินตนาการแห่งความกลัวของตัวเอง กลัวว่าโรคจะเกิดึ้กับเรา กลัวว่าไม่รู้ต้องทำอย่างไร กลัวว่าถ้าเราช่วยตัวเองให้เอาตัวรอดไม่ได้ แล้วติดเชื้อึ้า ลูกจะทำัไง แล้วถ้าเราติด ลิจะติดไหม เราจะมีโอกาสได้พาลูกกลับไปเมืองไทยอีกหรือเปล่า??? หลากหลายำาผุดึ้ในัอีกครั้ง ใะี่ำาเดิมัหาำ หรือาไม่ได้เย....
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??