หมิงหลัน ตำนานเทพศัสตรา

   นิยายเรื่องนี้หนักไปทางรักดราม่านะคะ (แจ้งไว้ก่อนจ้า) อาจมีบทวาบหวิวอยู่บ้างประปราย เนื้อเรื่องเน้นไปทางแก้แค้น  เพราะฉะนั้นตัวเอกอย่างหมิงหลันอาจเป็นนางเอกหรือนางร้ายในสายตาคุณก็ได้  เรื่องสถานที่หยิบยกขึ้นมาเลาในเรื่องไม่มีจริงไม่ได้อิงอะไรเลยหวังว่าผู้อ่านจะไม่ถือสานะคะ 

     ๐๐๐๐๐ตัวละครทุกตัวและสถานที่ล้วนสมมติขึ้นมาค่ะ๐๐๐๐๐๐

     คำโปรย

     สวรรค์สร้างนางขึ้นมาเพื่อเชื่อมเคราะห์กรรมระหว่างจอมมาร มิรัก มิอาจเคียงคู่ มิอาจหลุดพ้น ความหยิ่งทนงของนางจะหลุดจากบัญชาสวรรค์ได้หรือไม่ 

          “ถูกผิดยังแยกแยะมิได้ กล้าดีอย่างไรถึงชี้นำข้า....เทียนตี้”

   หมิงหลันประกาศกร้าวดังก้องไปทั่วพื้นพิภพ  สายตาที่เต็มไปด้วยความชิงชังจ้องมองบุรุษตรงหน้าอย่างหยิ่งทนง  สองมือบางจับดาบแน่นเตรียมฟาดฟันศัตรูที่อยู่ตรงหน้าให้ดับสูญ  จิตใจที่แหลกลาญเพราะบุรุษผู้นั้นพลักดันให้นางก่อสงครามกับสวรรค์

       “ข้าไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อท่าน  เลือกเอาหากวันนี้ไม่ปล่อยข้าไป.....ก็ยกดาบออกมาหยุดข้า”  นางเอ่ยขึ้นก่อนเดินหันหลังจากไป  คำกล่าวสุดท้ายที่นางฝากไว้คือคำบอกลาอย่างสันติ  คือสิ่งที่นางยอมถอยเพื่อตอบแทนบุญคุณของเขาครั้งสุดท้าย  

       บุรุษอาภรณ์ขาวยื่นนิ่งงันต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น  เขาไม่อาจปล่อยวางสตรีที่ตนรักไปได้ แต่ก็ไม่อาจฉุดรั้งนางต่อไปได้อีกเช่นเดียวกัน

        “เทียนตี้” เสียงเข้มดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียด  เทพสงครามหานตงเอ่ยเรียกพร้อมคุกเข่าคาราวะบุรุษอาภรณ์ขาวตรงหน้า 

       บุรุษอาภรณ์ขาวค่อยๆปรายตากลับมามองอย่างช้าๆ  ดวงตาเยือกเย็นส่งต่อความกดดันให้เทพสงครามจนเขาต้องลดหน้าก้มลง 

       “ปล่อยหรือ.....ตั้งแต่ที่เจ้าเลือกไปจากข้า.......สงครามได้เริ่มต้นขึ้นแล้วหมิงหลัน” เสียงเย็นยะเยือกเค้นผ่านลำคอด้วยความเครียดแค้น  ยามนี้ความสุขุมที่เคยมีเลือนหายไปจนสิ้น  บุรุษที่เคยอบอุ่นเริ่มร้อนลุ่มยิ่งกว่าเปลวเพลิงโลกันตร์  เขาเลือกที่จะก่อสงครามกับจอมมารจิ้นสิงอีกครั้ง 

       ชีวิตที่ถูกกำหนดโดยโชคชะตาแห่งเคราะห์กรรมจะเป็นเช่นไร  บุณคุณ  ความแค้น  ความรัก ความลุ่มหลง  เชื่อมโยงชะตาของทั้งสี่ไว้คลายปมที่ไม่มีวันแก้

แนะตัวละคร

  ปฐมเทพฮุ่ยเหอ  เทพที่สามารถทำนายอนาคตได้อย่างแม่นยำ  ความลับสวรรค์ที่เขาล่วงรู้ทำให้หวาดกลัวอนาคตที่กำลังเกิดขึ้น  ความเมตตา ความห่วงหา พลักดันให้เขาพยายามเปลี่ยนแปลงอนาคต  แม้จะถูกสวรรค์ลงโทษก็ยินยอม   ปฐมเทพฮุ่ยเหออายุยืนยาวมากกว่าห้าหมื่นปี รูปทรงอ้วนท้วม ใบหน้ายิ้มแย้มตลอดเวลา สีผิวที่ดำละเอียดกับสีผมที่ขาวโผนดั่งหิมะหนุนส่งความน่านับถือให้เขามากทีเดียว  ร่างเติมของเขาเป็นเต่ายักษ์บริวารของเทพแห่งน้ำ นามเสวี่ยนอู่ หลังจากเกิดสงครามระหว่างเทพแห่งไฟและเทพแห่งน้ำ  เขาก็หลีทางโลกหลบกายซ่อนตนอยู่บนหุบเขาเหลียงซาน *ปัจจุบันรู้จักในชื่อ เกราะไร้นาม*  ก่อตั้งสำนักไร้นามปฏิญาณตนไม่ยุ่งเกี่ยวกับสามภพ  มีศิษย์ลูกศิษย์ทั้งหมดสี่คน

ศิษย์เอก หยางเกา  บุรุษที่เชื่อมั่นในอุดมคติของตน  ความสุขุมที่แฝงได้ด้วยความเยือกเย็นถูกเก็บซ่อนอยู่ในกายไม่มีผู้ใดล่วงรู้  เขาเป็นคนแน่วแน่หากมีจุดประสงค์อันใดต้องฝ่าฟันทำให้สำเร็จ  หยางเกาเข้ามาอยู่ในสำนักคนเเรกด้วยการฝากฝังของเทพสวรรค์ชั้นสูงผู้หนึ่ง  ต้นกำเนิดของเขายังเป็นปริศนา การดำรงอยู่เรียบง่าย  เขาฝักใฝ่ตำราธรรมและกลศึกยุทธศาสตร์  นานวันจึงจมอยู่ในหอคัมถีร์ไม่สุงสิงกับศิษย์ใด  ยกเว้นศิษย์น้องเล็กที่แวะเวียนมาหยอกล้อเขาเป็นประจำ  ด้วยรูปร่างที่สูงสง่า  ดวงตาสีน้ำตาลที่ดูอบอุ่นและรอยยิ้มอ่อน  ทำให้รูปลักษณ์ของเขาดูใจดี ดูปลอดภัย เมื่อยามอยู่ใกล้

  ศิษย์อันดับสอง เยว่ฉี  ถูกขนาดนามว่า สตรีที่งดงามที่สุดในสามภพ  ทั้งร่างระหงที่สมส่วนชวนฝัน ทั้งกริยาที่เพียบพร้อมชวนเคลิ้ม ทำให้นางได้ฉายานามนี้มาโดยง่าย เดิมเยว่ฉีเกิดในเผ่าหงส์แดง แต่กลับไร้วาสนา  ในยามที่นางเกิดกลับไร้ขนแลดูน่ารังเกลียด เผ่าหงส์แดงยึดถือความเพียบพร้อมยิ่งนักจึงขับไล่นางออกจากเผ่า  ความเจ็บปวดในครานั้นส่งผลให้นางมีจิตใจที่อ่อนแอไร้ความเชื่อมั่น ไม่กล้าเผชิญกับเรื่องต่างๆ  ปฐมเทพฮุ่ยเหอเวทนาต่อเคราะห์กรรมของนางจึงรับนางเข้าเป็นศิษย์ของตน และพร่ำสอนวิธีปรุงยาจากดอกไม้ให้นาง

  ศิษย์อันดับสาม จิ้นสิง ร่างกายกำยำ สีผิวออกคล้ำไม่ขาวผุดผ่องดังคนทั่วไป ใบหน้าคมคายบรับกับดวงตาสีเทาหม่นแลดูชวนหลงไหล  เขาเป็นคนดื้อรั้นไม่เชื่อฟังใครง่ายๆ แต่ก็ฉลาดพอที่รู้ว่าเวลาใดควรลุกเวลาใดควรถอย  สิ่งที่เขาเชี่ยวชาญที่สุดคือวางค่ายกล  เขตอาคมที่เขาสร้างขึ้นล้วนแต่แข็งแกร่งไม่อาจทำลายได้ง่าย  อีกทั้งสมองยังเต็มไปด้วยเหล่เหลี่ยม  เขาไม่ละอายหากต้องลวงหลอกผู้อื่นเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตนต้องการ  แต่แล้วความเจ็บปวดในอดีตก็ทำให้เขาตั้งสินใจผิดพลาดจนก่อสงครามอันยิ่งใหญ่ขึ้น  สงครามในครานี้ไม่เพียงแต่พรากชีวิตผู้คนมากมาก  แต่มันยังพรากจิตวิญญาณเสี้ยวสุดท้ายของเข้าไปด้วย

หลังจบศึกจิ้นสิงกลับคืนร่างเดิม รูปร่างของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง  จากผิวที่เคยดำคล้ำก็ขาวซีดไร้เลือด ผมที่ดำขลับก็ถูกแทนที่ด้วยสีเงินมันวาวทั้งหมด  เหลือไว้เพียงดวงตาที่ยังคงเป็นสีเทาเพิ่มประกายสีฟ้าแลดูมีชีวิตมากขึ้น

  ศิษย์อันดับสี่ หมิงหลัน รูปร่างเล็กกว่ามาตรฐานหญิงทั่วไป ใบหน้าที่ดูอ่อนหวานมักจะทำให้คิดว่านางยังเป็นเด็กอยู่เสมอ ผิวขาวเนียนละออดุจไข่มุกเม็ดงาม ดวงตากลมโตเป็นประกายใสดั่งหยกน้ำ จมูกเรียวเล็กรับกับปากที่อวบอิ่มสีแดงระเรื่อ เครื่องหน้างดงามเหนือสตรีอื่น  แต่นิสัยแปลกประหลาดเดาทางยากกับความดื้อรั้นที่ชอบกลั้นแกล้งผู้อื่นจึงไม่มีสหายมากนัก  มีเพียงแต่จิ้นสิงที่เป็นเพื่อนเล่นกันตั้งแต่เล็กจนโต  หมิงหลันกำเนิดจากปราญหินทั้งห้าของเจ้าแม่หนี่วาส่งผลให้นางสามารถสร้างสรรค์ศัสตราวุธที่มีอนุภาพร้ายกาจออกมาได้อย่างมากมาย