สามีข้าไม่ได้เป็นทาส

ข้าวทิพย์มองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ ความคิดประหลาดวิ่งขึ้นสู่สมองชายผู้นี้ถ้าให้ไปอาบน้ำสะอาดๆ ใส่เสื้อผ้าดีดี คงดูได้อยู่เหมือนกัน

หล่อนกำลังคิดถึงเรื่องที่บิดาต้องการให้หล่อนแต่งงาน ถ้าหล่อนไม่แต่งงาน แต่มีลูกสืบวงศ์ตระกูลได้ บิดาจะว่าอย่างไร

ร่างสูง แต่ผ่ายผอม ยิ่งค้อมตัวลงต่ำ ยามที่ข้าวทิพย์ยังเงียบ

หล่อนโบกมือให้บ่าว 2 คนที่อยู่บนเรือนรวมทั้งชื่น ให้ออกไปก่อน

“ข้าอยากถามเรื่องส่วนตัวเจ้าสักหน่อยได้หรือไม่”

ใบหน้าคมคายเงยขึ้นสบตาหล่อน แล้วรีบหลบอย่างเกรงกลัว

“เชิญนายหญิงถามเถิดขอรับ”

“ปีนี้เจ้าอายุเท่าไหร่ มีเมียหรือยัง”

คร้ามเหลือบตาขึ้นมองหล่อนก่อนตอบ

“กระผมอายุ 20 ยังไม่มีเมียขอรับ”

“มีพี่น้องหรือไม่ อยู่กันกี่คน”

“ไม่มีพี่น้องขอรับ อยู่กับพ่อแค่ 2 คน”

“พอรู้หนังสือบ้างหรือไม่”

“กระผมพอจะอ่านหนังสือออกและพอเขียนได้ขอรับ”

ข้าวทิพย์นิ่งมองอีกฝ่ายเนิ่นนาน การพูดจาของเขาล้วนมีจังหวะจะโคน เสียงกังวานนุ่มหู ลักษณะแบบนี้จะพอขัดเกลาได้

ความคิดที่แวบขึ้นสู่สมอง ทำให้หล่อนแปลกใจตัวเองไม่น้อย

“ข้าช่วยเหลือเจ้าได้ แต่ถ้าข้าต้องการบางอย่างจากเจ้า เจ้าจะทำได้มั้ย”

“เรียนนายหญิง กระผมทำให้นายหญิงได้ทุกอย่างขอรับ ขอเพียงนายหญิงสั่ง จะบุกน้ำลุยไฟ กระผมล้วนไม่กลัว”

ชายหนุ่มรีบให้คำมั่น ในใจคิดว่าทำทุกอย่างให้แม่นายคนนี้ได้จริงๆ

“ข้าไม่ได้ต้องการให้เจ้าไปบุกน้ำลุยไฟ แต่สิ่งที่ข้าต้องการ คือข้าต้องการลูกจากเจ้า”