เครื่องรางมงคล

ธุรกิจขายของออนไลน์นั้นเป็นธุรกิจที่เติบโตเร็วในยุคสมัยนี้เพราะมันเข้าถึงทุกพื้นที่และกลุ่มพ่อค้าแม่ขายทุกกลุ่มไม่ว่าจะขายอะไรก็ตามเหมือนกับ ส้ม นักเรียนมัธยมปลายที่หันมาทำอาชีพขายของออนไลน์เพราะสถานการณ์โรคระบาดที่เกิดขึ้นเลยทำให้เธอตกงาน สำหรับเธอที่ต้องอาศัยเงินจากการทำงานพาร์ทไทม์เลี้ยงปากเลี้ยงท้อง นับว่าเป็นช่วงชีวิตที่ลำบากแต่เพราะต้องการเงินเธอเลยตัดสิ้นใจที่จะมาขายของออนไลน์เหมือนกับ นัท เพื่อนรวมอพาร์ทเม้นท์ที่อยู่ห้องข้างๆ ไลฟ์การขายของของนัทนั้นมีคนเขาไปดูเยอะมากๆและขายของได้ยอดสูงในแต่ล่ะวันจึงทำให้ส้มสนใจที่จะเริ่มงานใหม่ด้วยการเป็นแม่ค้าขายของออนไลน์นั้นเอง…

หลังจากมีข่าวโรคระบาดเริ่มรุนแรงมากขึ้นกิจการที่ส้มทำงานอยู่ก็เกิดประคับประคองตัวเองไม่ไหวและต้องปิดตัวลงอย่างกะทันหัน ทำให้ลูกจ้างหลายคนรวมทั้งส้มเองต้องตกงานกันหลายสิบคน แม้จะได้รับเงินชดเชยแต่มันก็ไม่ได้มากพอที่จะใช้ไปได้ตลอดในเมืองใหญ่แบบนี้ทำให้ส้มคิดที่จะหางานใหม่ แต่เพราะงานใหม่ไม่ได้หากันง่ายๆในช่วงสถานการณ์แบบนี้ที่ไม่ว่าใครๆต่าวก็เกาะงานที่ตัวเองทำอยู่ไว้แน่นยิ่งกว่ากาวตราช้างก็เลยทำให้เธอต้องใช้เวลาพอสมควรในการเริ่มต้นหางานใหม่จนวันหนึ่งขณะที่เธอนอนเล่นโทรศัพท์อยู่ก็ได้เลื่อนไปเจอกับนัทเพื่อนสาวข้างห้องที่แก่กว่าเธอหนึ่งปีที่กำลังไลฟ์สดขายของออนไล์อยู่ นัทชักชวนให้ส้มมาขายของอ่อนไลน์ด้วยกันซึ่งก็เป็นผลิตพันธ์เสริมความงามที่เป็นแบรนด์ที่ส้มไม่เคยได้ยินชื่อแต่กลับมียอดสั่งซื้อมากกว่าที่เธอคิดไว้

ที่แรกส้มก็ยังลังเลอยู่ว่าจะทำดีมั้ยแต่จากคำพูดของนัทในวันนั้นทำให้เธอเชื่อและเอาเงินจำนวนหนึ่งที่เธอมีอยู่ตัดสินใจลงทุนซื้อของจากนัทเพื่อมาลองขายออนไลน์ดูบ้าง… ในช่วงแรกๆถึงแม้จะเคอะเขินอยู่บ้างเพราะเป็นคนที่ไม่เคยไลฟ์สดเลยแต่พอเริ่มทำไปก็เริ่มจะคุ้นชินขึ้นเรื่อยๆเช่นเดียวกับผู้คนี่ถยอยเข้ามาชมและพอขายไปได้กำไรบ้างเพราะคิดว่าคนคงอยู่บ้านกันเยอะในช่วงที่ต้องเฝ้าระวังกักตัวอยู่แต่ในบ้าน แต่ผ่านไปแค่อาทิตย์เดียวยอดคนดูก็ตกฮวบและขายของออกได้น้อยมาก เลยทำให้เธอเริ่มมีความกังวลว่าเธอจะขายของไม่ได้จึงกลับไปปรึกษานัทซึ่งขายของได้กำไรทุกวันแบบที่ส้มเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าจะขายของได้กำไรมากขนาดนั้น

“ขยันอย่างเดียวไม่ได้หรอกนะแก… มันต้องหาของดีมาบูชาบ้าง ส้มลองหาดูสิ!”

คำแนะนำของนัทแม้จะไม่ใช่คำแนะนำที่ดีเท่าไรแต่ส้มก็ลองทำตามที่เพื่อนข้างห้องแนะนำและเพราะเธอไม่รู้จักพวกเครื่องรางหรือของบูชาสักเท่าไรนักเธอเลยคิดจะหาตามอินเตอร์เน็ตแทน เมื่อลองหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตแล้วเธอก็ไปเจอกับเครื่องรางชิ้นหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายเหล็กเหลวใส่อยู่ในผอบลายครามสลักยันต์กำกับไว้ ในรายละเอียดนั้นเขาเรียกเครื่องรางนี้ว่า เหล็กเหลวมงคล ตรงตามลักษณะของมัน ส้มรู้สึกถูกชะตาจึงตัดสินใจบูชาเหล็กเหลวมงคลมาเพื่อช่วยให้การค้าขายของเธอดีขึ้น เมื่อได้เหล็กเหลวมงคลมาวันแรกส้มก็จัดการทำพิธีและสวดคำบูชาตามที่เธอร้านแนะนำเธอมาในแชทข้อความก่อนเริ่มไลฟ์สดขายของซึ่งเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อเป็นอย่างมาก เพราะหลังจากที่เธอขายของไม่ได้มาหลายวัน วันนั้นเธอได้ยอดเยอะกว่าที่ผ่านๆมาตั้งแต่ที่เริ่มขาย แต่เธอก็ยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งว่าจะเป็นผลมาจากเหล็กเหลวมงคลที่เธอสั่งมาบูชาหรือเป็นเพราะเงินที่เธอยอมลงทุนเสียค้าโฆษณาไปเมื่อวันก่อน แต่เพราะมันได้ยอดเงินมาเยอะพอสมควรก็เลยทำให้ส้มรู้สึกหายเหนื่อยและคล้ายกังวลเรื่องรายได้ไปบ้าง แต่คืนเดียวกันก็เริ่มมีเรื่องราวแปลกๆเกิดขึ้นเธอ ซึ่งก็เป็นเหตุการณ์ที่เธอก็ไม่แน่ใจนักว่ามันเกิดขึ้นกันเธอจริงๆรึเปล่า

ในตอนที่ส้มกำลังนอนหลับอยู่นั้นเธอก็รู้สึกตัวเพราะอากาศร้อนก่อนสลึมสลือตื่นขึ้นกลางดึกและได้ยินเสียงกุกกักๆดังอยู่บริเวณปลายเตียง ส้มดันตัวเองลุกขึ้นและคิดจะลุกไปเปิดแอร์ซึ่งรีโมท์แอร์นั้นว่างอยู่ที่โต๊ะทำงานของเธอเสียงกุกกักก็เงียบไป แต่พอลืมตาแล้วพยายามจะมองให้ชัดๆในความมืด…เธอก็เห็นร่างของใครบ้างคน สูงใหญ่ กำยำ กำลังยืนอยู่ที่หน้าตู้เสื้อผ้าของเธอ! เมื่อเห็นแบบนั้นส้มจึงพยายามขยี้ตาตัวเองเพื่อที่จะมองให้ชัดอีกครั้งแต่ปรากฎว่ามันไม่มีอะไรอยู่ตรงหน้าตู้เสื้อผ้าแล้ว ส้มไม่อยากจะคิดอะไรและไม่ต้องการจะคิดว่าเป็นผี เธอเลยรีบหันไปเปิดไฟที่หัวเตียงและเมื่อไฟสว่างขึ้น เธอก็เห็นว่ามีใบหน้าของสัตว์คล้ายลิงกำลังแสยะเขี้ยวจ้องมองเธออยู่ที่หลังโคมไฟ! ส้มสะดุ้งตัวโยนตกจากเตียงพยายามมองซ้ายมองขวาว่าเธอเห็นมันยังมีอยู่เปล่า ก่อนจะรีบลุกไปเปิดไฟให้ความสว่างทั่วทั้งห้อง

เพื่อความสบายใจของตัวเองคืนนั้นทั้งคืนเธอจึงเลือกที่จะเปิดไฟนอน แสงเธอทำให้รู้สึกโล่งใจมากขึ้นและคิดว่าสิ่งที่เห็นเมื่อสักครู่อาจจะเป็นเพราะเธอคิดไปเองหรือจินตนาการขึ้นมาจากความง่วง แต่ในเช้าวันต่อมาตอนที่เธอกำลังจะทำพิธีบูชาเหล็กเหลวมงคลเช่นเดิม เธอก็ต้องเจอเรื่องประหลาดใจเมื่อพบว่าผอบนั้นว่างเปล่า ตอนแรกเธอคิดว่าผอบคงคว่ำ แต่เมื่อลองหาก็ไม่พบร่องรอยเหล็กเหลวตามพื้นเลยแม้แต่น้อย หลังจากพยายามอยู่นานในที่สุดเธอจึงตัดสินใจเลิกหาและจุดธูปขมาขอให้อโหสิกรรมให้เธอ อย่าโกรธ อย่าถือโทษที่เธอดูแลไม่ดี เสร็จสรรพก็เริ่มไลฟ์ขายของในช่วงสายๆ แต่ในขณะที่ไลฟ์สดไปได้สักพักจู่ๆก็มีคอมเม้นท์แปลกๆส่งเข้ามาถามเธอว่า

‘ลิงตัวเล็กที่เกาะบนบ่าพี่ ซื้อมาจากไหนเหรอครับ’

ส้มที่ได้อ่านข้อความนั้นถึงกับใจหายวาบก่อนจะรีบขอตัวปิดไลฟ์ขายของทันที เธอเริ่มรู้สึกไม่ดีมากขึ้นเรื่อยๆและเพราะเป็นคนที่มีความเชื่ออยู่แล้วก็เลยเริ่มแน่ใจว่าที่เธอเจอเมื่อคืนนั้นมันอาจจะเป็นอย่างที่เธอคิดก็ได้ เธอจึงตัดสินใจโทรหาร้านที่เปิดให้บูชาเหล็กหลวมงคลและเล่าเรื่องที่เธอเจอตั้งแต่คืนแรกที่เครื่องรางมาอยู่ที่นี่ให้ทางร้านฟังซึ่งอีกฝ่ายก็ยืนยันกับเธอว่าเหล็กเหวมงคลไม่ใช่ของดำที่จะมีผีสางอะไรแบบนั้นก่อนจะรีบวางสายของเธอไปและเมื่อโทรกลับไปอีกรอบทางร้านก็ไม่ยอมรับสายเธออีกเลย หลายวันผ่านไปก็เริ่มมีเหตุการณ์แปลกๆเกิดขึ้นรอบๆอพาร์ทเม้นท์เริ่มจากเหตุการเล็กๆอย่างมีคนได้ยินเสียงประหลาดเหมือนเสียงกรีดร้องตอนกลางคืน เสียงเหมือนมีตัวอะไรวิ่งอยู่บนระเบียงทางเดิน นานวันก็หนักข้อขึ้นเช่นมีสัตว์ถูกฆ่าตายและนำศพไปทิ้งในป่าหลังอพาร์ทเม้นท์แต่เรื่องสยองก็คือทุกศพถูกควักหัวใจออกไป และล่าสุดมีคนเห็นร่างปริศนาที่มีลักษณะคล้ายคนกำลังทำร้ายสุนัขแม่ลูกอ่อน เมื่อได้ยินเสียงคนเอะอะมาพร้อมแสงไฟมันเลยหนีไป ส้มมั่นใจว่ามันก็คือสิ่งที่เธอเห็นและคิดอยู่นานว่าเธอจะทำยังไงดี เธอไม่อยากให้คนอื่นต้องมารับเคราะห์มากกว่านี้ ในเมื่อเธอเป็นคนนำมันมาเธอก็ควรเป็นคนจบสิ่งที่เริ่มไว้

สุดท้ายเธอเลยตัดสินใจที่จะแก้ด้วยวิธีทางไสยศาสตร์โดยไปขอความช่วยเหลือจากนัทที่รู้จักพวกเครื่องรางของขลังดียิ่งกว่าเธอเพราะไม่อยากทำผิดซ้ำรอย แต่ส้มไปขอให้ช่วยในนามผู้ที่ได้รับผลกระทบเช่นเดียวกันแต่ไม่ได้บอกความจริงว่าเธอเป็นต้นเหตุ หนึ่งสัปดาห์ต่อมานัทก็กลับมาที่อพาร์ทเม้นท์พร้อมน้ำมนต์ปลุกเสกจากพระเกจิที่เธอเลื่อมใสศรัทธาแถมยังเสริมว่าได้ผลได้นักหนาไม่ว่าจะเป็นผีมีฤทธิ์แก่กล้าขนาดไหนโดนสาดไปทีเดียวก็ถึงกับสิ้นท่าเป็นหมาโดนน้ำร้อน คืนนั้นส้มจึงจุดธูปอธิษฐานในใจว่าถ้าหากเหล็กเหลวมงคลมีอยู่จริงและเป็นสาเหตุของเรื่องทั้งหมดก็ขอให้มาหาเธอตอนนี้ว่าต้องการอะไร ให้มาบอกกันดีๆ หากเธอทำให้ได้เธอก็จะทำให้ แต่อย่ามาสามารถความเดือดร้อนให้คนเป็นอีกเลย เมื่อเธอกล่าวคำสื่อสารในใจจบลง จู่ๆธูปที่ส้มกำลังจะเอื้อมมือไปปักที่กระถางธูป…ก็ร่วงตกลงจากมือ นั้นยิ่งทำให้ส้มรู้สึกไม่ดีมากขึ้นกว่าเดิม

คืนนั้นเธอจึงโทรหานัทให้มานอนเป็นเพื่อน ทว่าวันนี้นัทออกไปทำธุระให้ทางบ้านและบอกว่าจะกลับถึงอพาร์ทเม้นท์ก็ตอนดึกๆ ส้มเลยต้องอยู่คนเดียวไปสักพักก่อน แต่เพราะส้มเป็นที่นอนเร็วจึงทำให้เธอเผลอหลับไประหว่างนอนเยียดกายอยู่บนโซฟาห้องนั่งก่อนที่นัทจะมาถึง ส้มสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งในห้องก็มือไปทั่วบริเวณ…จะมีก็แต่แสงไปจากโทรทัศน์ที่เปิดค้างอยู่เท่านั้น ทำให้ห้องสว่างแบบสลัวๆ ส้มหยิบมือถือขึ้นมาดูนาฬิกาก็เห็นว่าเกือบจะ 4 ทุ่มแล้ว เธอเลยว่าจะโทรหานัทว่าถึงไหนแล้วแต่ในจังหวะที่กำลังจะกดเข้าหารายชื่อในโทศัพท์เธอก็สังเกตเห็นเงาตะคุ่มๆที่ปลายเท้า เธอพยายามเพ็งมองว่ามันคืออะไร และเมื่อเงานั้นเงยหน้าขึ้นมาเธอก็แทบช็อกกับสิ่งที่เห็น ใบหน้าเหยี่ยวย่นราวกับคนแก่อายุสักร้อยปีแต่มีรูปพรรณสัณฐานเล็กเท่าชะนี แสยะยิ้มจนเห็นฟันเล็กแหลมเรียงกันเหมือนกับฟันหนูชุ่มเลือดที่ดูดจากนิ้วหัวแม่โป้งเท้าของเธอ!

ส้มหวีดร้องสุดเสียง ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่หัวแม่โป้ง ดีดตัวพรวดพราดจากโซฟาไปหาสวิตช์ไฟ แต่ยังไม่ทันไปถึงร่างเล็กเท่าลิงก็กระโดดมาเกาะหลังและฝังเขี้ยวลงบนไหล่ขวาของเธอ ส่งเสียงร้องน่าสยดสยองเหมือนเด็กทารกร้อง ส้มสะบัดตัวอย่างแรงเพื่อเอามันออกแต่เขี้ยวของมันฝังแน่นเกือนไป สุดท้ายเธอจึงรวบรวมกับทั้งหมดกระชากร่างเท่าลิงเหวี้ยงฟาดกับพื้นดัง ตับ! แล้วถลาไปเปอกไฟได้สำเร็จทำให้เธอได้เห็นตัวมันชัดๆเป็นเครื่องแรกเพียงแวบเดียว ก่อนที่มันจะกระโจนไปยังมุมต่างๆในห้องด้วยความเร็วดุจสายลม ฟุบ! ฟับ! ตรงนั้นทีตรงนี้ที ส้มถอยหลังติดลิ้นโต๊ะเครื่องแล้วตอนนั้นเองที่มันกระโจนเข้าใส่เธอจากด้านหน้าด้วยความเร็วสูง แต่ส้มเตรียมพร้อมไว้อยู่แล้ว เธอสาดน้ำมนต์จากขวดใส่หน้ามัน มันเสียสูญพุ่งชนกระจกโต๊ะเครื่องแป้งแตกละเอียด ร่วงไถลลงไปกรีดร้องอย่างทุรนทุราย จากนั้นร่างของมันจึงค่อยๆสูบผอมลงก่อนจะแห้งแข็งและกลายสภาพเป็นก้อนเหล็กที่มีลัษณะคล้ายลูกกรอก ส้มตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น เมื่อตั้งสติได้เธอเลยใช้ไม้คีบหนีบมันไปใส่ไว้ในขันน้ำมนต์ที่แบ่งไว้ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่นัทโทรมาพอดี…

วันต่อมาส้มกับนัทก็พากันไปที่วัดที่นัทเอาน้ำมนต์มาพร้อมกับนำลูกกรอกเหล็กเหลวไปด้วยเมื่อพระท่านเห็นก็รีบร้องห้ามให้เอาของนั้นไปไกลๆก่อนจะหันไปเรียกสัปเหร่อประจำวัดเข้ามาหาที่ศาลา เมื่อสัปเหร่อเห็นก็ร้องอ่อขึ้นมาทันทีก่อนจะบอกให้ทันสองขึ้นตามไปที่ใกล้ๆกับเมรุเผาศพและบอกว่าพวกเธอเป็นรายที่สี่แล้วที่มาในเดือนนี้และเป็นรายที่สองของเช้านี้ด้วย เมื่อได้ยินแบบนั้นส้มกับนัทก็รู้สึกตกใจขึ้นมาทันที “เพล้ง!” สัปเหร่อเคี้ยงลูกกรอกเหล็กเข้าไปในเตาที่ลุกไหม้ เสียงแตกดังกังวาลในก่อไฟที่กำลังโหมแดงฉาน สัปเหร่อบอกว่าเดี๋ยวเขาจะจัดการทำพิธีทุกอย่างให้เองแต่หลังจากนี้ก็ให้ส้มไปทำบุญให้ครบร้อยวันเพื่อเป็นกุศล แล้วเรื่องของเครื่องรางอาถรรพ์ก็เป็นอันสิ้นสุดลง

ยามเย็นย่ำสนธยาแสงอาทิตย์อัสดงส่องผ่านม่านก่อนเข้ามาในห้องของส้มที่ตอนนี้เธอเลิกทำงานขายของออนไลน์แล้วได้ใหม่เป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อใกล้มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ชีวิตของเธอตอนนี้เหมือนฟ้าหลังฝน หลังจากผ่านเรื่องราวร้ายๆมาได้เธอก็ตั้งใจทำงานด้วยกำลังของตัวเองและรอบคอบมากขึ้นก่อนจะสั่งซื้อของจากโลกออนไลน์ สถานที่ที่เราไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเบื้องหลังมีความลับดำมืดอะไรซุกซ่อนเอาไว้จากผู้ค้าไร้จรรยาบรรณบางคนที่สักแต่ยากได้เงินโดยไม่สนใจความเป็นตายชีวิตคนอื่น ส้มยังคอยเตือนเรื่องนี้กับน้องสาววัยกำลังโตผ่านโทนศัพท์เสมอให้ระวังถึงอันตรายจากมองไม่เห็นเมื่อมีโอกาศได้โทรกลับบ้านเช่นครั้งนี้

หลังการพูดคุยกว่าสามสิบนาทีเธอจึงวางสายและเตรียมตัวออกไปทำงานกะดึก แต่จู่ๆเธอก็รู้สึกเจ็บหน้าอกขึ้นมา ทีแรกเธอคิดว่ามันเป็นเพราะเธอจามแรงเกินไปเมื่อคืนเลยไม่ได้ใส่ใจจนกระทั่งมันความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วกล้ามเนื้อ เธอทรุดนั่งคุกเข่ารู้สึกเหมือนมีบางอย่างวิ่งอยู่ทั่วร่างกายและความไม่เป็นตัวเอง แล้วทันใดนั้นมันก็ระเบิดออกมา ของเหลวสีเทาแยกตัวผ่านชั้นผิวหนังกอปรเป็นโครงร่างแบบหยาบๆขนาดใหญ่ที่มีใบหน้าคล้ายลิงบาบูนแมนดริลเขี้ยวยาวคม ดวงตาสีขาวโพลนปราศจากตาดำ มันคือร่างแท้จริงของเหล็กเหลวที่เข้าสิงตัวกับพานะออกหากินเพื่อเจริญเติบโต

“มาแล้ว อยู่นี่แล้วไง ไม่อยากให้อยู่ด้วยเหรอ!” มันพูด

“กะ แก…พูดถึงเรื่องอะไร” ส้มถามเสียงสั่น มองร่างกายที่มีระยางเหลวของอสูรกายออกตัวเอง ก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะเหมือนคนแก่ดังขึ้นเบาๆ ตอนนั้นเองที่ส้มเหมือนจะรู้คำตอบของมันแล้ว

“ไหนบอกจะช่วยกู มึงจะช่วยกูเหรอ ได้… กูชอบร่างนี้ กูจะเอาร่างมึงนี่แหละ!”

Relic-เขียน

โครงเรื่องจาก : นางเรียกทรัพย์xอาทิตย์อัสดง EP.178 ช่อง เล่าเรื่องผี