Game Online

เซโตะชายคนหนึ่งอายุ 20 ปี ได้หลุดเข้าไปในโลกของเกมออนไลน์จะเกิดอะไรขึ้นกับเขา......

    ปี2099 ชายที่เล่นเกมเป็นประจำทุกๆเขาก็ใช้ชีวิตตามปกติเเต่เเล้วเรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นขณะเขากำลังเล่นเกมอยู่นั้นได้มีพายุฝนตกอย่างหนักเเละทำให้เกิดฟ้าผ่าทำให้คอมพิวเตอร์ของเขานั้นเกิดการช็อตขึ้นตัวเขาเองได้ถูกไฟฟ้านั้นช็อตเข้าเต็มๆ

เขาสลบไปในที่สุด ต่อจากนั้น 30 นาที เขาได้รู้สึกตัวเเละตื่นขึ้นมาปรากฎว่าเขาไม่รู้ว่าเขานั้นมาอยู่ที่ไหนมองไปรอบๆข้างๆมีเเต่ต้นไม้เต็มไปหมดเขาค่อยๆคิดว่าตัวเองนั้นมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรเพราะตอนเเรกเขานั้นนั่งเล่นเกมอยู่นั่นเอง

เขาจำได้ว่ามีฟ้าผ่าเเละมันก็ทำให้เขาสลบไปเเค่นั้นเองรู้ตัวอีกทีก็ตื่นมาที่ไหนไม่รุ้เขาค่อยๆลุกขึ้นเดินไปตามทางข้างหน้าเเละนึกได้ว่าบรรยากาศรอบๆคล้ายๆกับเกมส์ที่เขาเล่นเลยเขานั้นคิดว่ามันคงเป็นเเค่ความฝันเเน่ๆเดี๋ยวเราคงตื่นเองเขาเดินต่อไปข้างหน้าพบกับหมู่บ้านหนึ่ง เห็นคนหลายๆคนกำลังทำงานเเละใช้ชีวิตกันตามปกติ

เขาจึงเดินเข้าไปถามกับผู้หญิงคนหนึ่งว่าที่นี่ที่ไหนหรอ ผู้หญิงคนนั้นมองเซโตะด้วยความแปลกใจเพราะชุดที่เขาใส่นั้นดูเเปลกตาไม่เหมือนชาวเมืองที่ใส่กัน ผู้หญิงคนนั้นพุดกับเซโตะว่าคุณมาจากไหนหรอ เซโตะนึกอยู่แปปนึงค่อยๆคิดคำตอบเเก่เธอว่าจะตอบอย่างไรดีทันทีที่เขาคิดเสร็จก็ตอบไปว่าผมมาจากต่างเมืองครับหลงทางมาเซโตะคิดในใจว่าตอบเเบบนี้น่าจะดีที่สุดขืนตอบว่าเขาถูกฟ้าผ่าเเละมาที่นี่อาจทำให้เธอมองเขาดูเป็นคนบ้าได้ หญิงสาวคนนั้นตอบกับมาว่าเเล้วคุณจะทำยังไงต่อไปหรอคุณหิวหรือต้องการให้ชั้นช่วยอะไรหรือป่าวคะ เซโตะตอบกับ อ่อผมอยากได้ที่พักเเละอาหารครับพอมีที่เเนะนำไหมผมไม่มีเงินติดตัวมาด้วยเลย

ไม่ก็ช่วยหางานให้ผมด้วยก็ดีครับ หญิงคนนั้นก็ตอบกลับมาว่าถ้าคุณมาช่วยงานฉันๆจะหาที่พักให้คุณเอง

เซโตะรีบตอบตกลงเพราะว่านี่เป็นโอกาสเดียวที่เขาจะรอดจากที่ๆเเปลกนี้ได้

หญิงคนนั้นได้เเนะนำตัวเองว่าเธอชื่อ คาริน อายุ 22 ปี ทั้งสองทำความรู้จักกันอยู่สักพัก ต่อมาคารินพาเซโตะมายังห้องพักของเขา

เป็นบ้านหลังเล็กๆหลังหนึ่งที่ไม่มีคนอาศัย มันเป็นบ้านของพี่สาวเธอที่ได้หายตัวไปจากหมู่บ้านนี้นานเเล้ว เซโตะถามว่าบ้านนี้ไม่มีคนอาศัยหรอพี่คาริน คารินตอบกับมีนะเเต่ตอนนี้ไม่มีเเล้วหละคนอาศัยได้หายไปนานหลายปีเเล้วคารินไม่ได้บอกรายละเอียดอะไรมากเกี่ยวกับพี่สาวของเธอ เซโตะถามคารินกลับ งั้นผมขออยู่ที่นี่ละกันไหนๆก็ไม่มีคนอยู่บ้านของพี่สาวคารินห่างจากเธอไม่มากสามารถเดินไปหากันได้อย่างสบาย คารินพูดกับเซโตะ ถ้างั้นเซโตะนายพักที่นี่นะเดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าฉันจะมาตามไปทำงานส่วนอาหารเดี๋ยวจะเอามาให้อีกที เซโตะตอบ ได้ครับผมจะพยามทำงานให้เต็มที่เลยพี่คาริน

  เช้าวันต่อมากับบรรยากาศที่สดใส เครินได้มาตามเซโตะไปทำงานตามที่ตกลงกันไว้....