รักนะ เจ้าคมเข้ม

วันนี้เป็นวันที่ฝนตก ในขณะที่ฉันกำลังตื่นขึ้นมาในสภาพที่งัวเงีย อ่อนเพลีย จากการทำรายงานส่งเมื่อคืน

เมื่อฉันอาบน้ำ แต่งตัว เตรียมตัวไปโรงเรียน และกำลังเดินลงมาจากห้องชั้นบน มายังห้องครัวเพื่อทานอาหารเช้า กับพี่ชายที่มีเสน่ห์ของฉันเอง เวลาไปเรียนเราทั้งสองจะไปด้วยกันตลอด เมื่อเราไปถึงโรงเรียนก็แยกย้ายกันไป ขณะฉันเดินไปหาเพื่อนที่ห้องเรียน ก็เจอกับผู้ชายต่างห้องเรียนที่ชอบแกล้ง ชอบแซวฉัน ฉันก็เจอแบบนี้จนชินแล้วแหละ แต่วันนี้มันต่างจากวันปกติ ที่อยู่ๆ ก็มีเด็กชายคนนึงมาปกป้องฉัน ซึ่งฉันก็ไม่รู้จักเขาหรอก แล้วฉันก็เดินหนีเข้าห้องเรียนไป เมื่อทุกอย่างเป็นปกติ คุณครูก็เข้าห้องมา แล้วบอกว่า "วันนี้จะมีนักเรียนใหม่มาเรียนกับเราด้วยนะ"

เมื่อครูพูดจบ เขาก็เดินเข้ามา ใช่แล้วแหละ เขา คือ เด็กชายคนนั้นที่ปกป้องฉัน เขาชื่อ "เก้า" ไปหาที่นั่งนะเก้า แล้วเก้าก็ค่อยๆ เดินมาใกล้ๆ ฉัน แล้วเขาก็นั่งลงที่เก้าอี้ที่ว่างข้างๆ ฉัน ฉันทำได้แค่ยิ้มอ่อนๆ ให้เขา แถมยังรู้สึกอายๆ จากเรื่องเมื่อเช้าอีกด้วย แต่เขาดูเหมือนจะไม่ได้สนใจอะไรเรื่องนั้น ฉันก็แนะนำตัวฉันเอง ว่าฉัน ชื่อ มะลิ เราก็นั่งเรียนด้วยกัน จนถึงเวลาพักเที่ยง "เก้าไปกินข้าวกัน ไปป่ะ" เสียงกล้วยชวนดังมาแต่ไกล ฉันก็หันไปดูแต่ไม่ได้อะไร ฉันกำลังจะเดินออกจากประตูห้องไป อยู่ๆ ก็มีมือใครสักคนมาจับมือฉัน "ไปกินข้าวด้วยได้ป่ะ" เมื่อฉันหันตามเสียงที่พูดออกมา กลายเป็นเก้าในหน้าตาที่นิ่งๆ "ไปดิ" ฉันตอบกลับ ท่าทางของเขานิ่งๆ ไม่เป็นมิตรกับใครสักเท่าไร เขาซื้อข้าวเสร็จก็มานั่งตรงข้ามฉัน เป็นการทานอาหารที่เงียบที่สุดที่เคยทานมาเลย เขาไม่มีคำพูดอะไรหลุดออกมาสักคำ เมื่อทานเสร็จเขาก็เดินหายไป ฉันทำได้แค่นั่งงงๆ แล้วคิดว่า เขาจะชวนฉันกินข้าวทำไม ในเมื่อเราไม่มีบทสนทนาด้วยกันเลย แล้วฉันก็กลับเข้าห้องเรียน พบเขานั่งอยู่ มีเพื่อนผู้หญิงเข้าหาเขา เข้าไปพูดคุยกับเขา แต่เขากลับเงียบ ไม่พูดจาตอบใครเลย ทำไมเขาถึงนิ่งได้ขนาดนี้ เขาไม่อยากมีเพื่อนรึไง ฉันทำได้แค่คิด ..