แกรนด์ทัวร์ นี้ฉันอยู่ที่ไหน

เหตุการณ์ไม่คาดฝัน การบุกจู่โจมของสิ่งมีชีวิตลึกลับ

ให้ตายจริง..! นี้เรากำลังจะกลับบ้านจริงแล้วเหรอ…”

แค่ช่วงอึดใจ… ก็เดินทางมาถึงสนามบินแห่งชาติ ที่นี้ใหญ่มาก มีผู้คนพลุกพล่านมากมาย

“ไง คุโระ…!!” เสียงดังมาทันทีที่เดินไปถึงทางออกสนามบิน

สาวผมสั้นซอยริ้วๆราวต้นคอ ผมสีเข้ม ในตาสดใส เธอจองมองหน้าด้วยลอยยิ้ม เจ้าของเสียงนิ่มๆที่ทักทายเราทันทีที่เห็น ด้วยชื่อเล่นที่ไม่มีใครเรียกเรียกมานานหลายปีดีดับ แต่เธอก็ยังคงยืนมองเราด้วยรอยยิ้มรอให้ทักเธอราวกับเด็กน้อยที่ติดของเล่น“นั้นสินะ…แกล้งสักหน่อยคงดีกว่า” ในใจกลับคิดแบบนี้จริงๆ

“ใครเหรอ…?” ผมก็แค่แกล้งทำเอามือเกาหัว แล้วยิ้มๆดีกว่าอย่างน้อยก็อยากรู้ว่าหน้าเธอจะเป็นอย่างไร

“เอ๊ะ…ลืมกันเหรอเนี่ย” เธอทำหน้าน้อยใจแอบเก็บมุมปากไปด้านหนึ่ง ดูๆไปก็น่ารักดีนะน่ะ

ผมได้แต่หัวเราะในใจเล็กๆ

“เอาน่าๆ …ไม่แกล้งแล้ว..”

ทันทีที่เธอได้ยินแบบนั้นก็งอน ตุบปองๆ ใส่ผมในทันที ก่อนที่เธอจะกลับมายิ้ม แล้วบอกกับผมว่า

“นี้นายกลับมาก็ดีแล้ว ไว้พาฉันไปกินอาหารข้างทางอีกนะ…” แล้วเธอก็จ้องหน้าด้วยรอยยิ้มที่สบายใจ

เธอ มีชื่อจริงๆว่า ดานนา หว่าน เป็นเพื่อนในวัยเด็กของผม เรียกได้ว่าแทบจะตัวติดกันตลอดจนเมื่อสิบปีก่อนที่ผมต้องไปต่างประเทศ แต่เราก็ยังคุยกันผ่านออนไลน์ตลอด

“เฮ่…!!”

.

.

.

“คิดถึงนายคุโระๆ ไม่ใช้เหรอ…” เสียงแหล่มๆ ทอมๆ ดังมาจากข้างหลังดานนาจัง

“เอ๊ะ… เดี๋ยวสิ พูดแบบนั้นได้ไง น่าอายออก” เธอหน้าแดงใสผม และมองไปที่คนตนเสียง แบบเลิ่กลั่ก

“เอาน่าๆ….” สาวผมบลอนด์ยาว ท่าทางสบายๆ ยกมือบอกเธอไม่เป็นไรหรอก เธอคือ ซอฟท์ เพื่อนของผมอีกคนในวัยเด็ก เธอสนิทกับดานนามาก และเรียกว่าซี้กันเลยก็ว่าได้

“เออ.. ดีนะ ซอฟท์”

“ดี… ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคุโระ”

ก่อนที่เธอจะทำสายตามองไปที่ ดานนา อย่างมีเล่ห์ใน และทำเสียงต่ำๆในลำคอ

“ไหนๆ… ก็กลับมาแล้วสินะ…ถ้างั้นแต่งงานกันเลยดีกว่า ถ้าเป็นปลากัดคงจะท้องแล้วอิ..”

ก่อนที่เธอจะหัวเราะเล็กในลำคอ ทำเอาผมกับดานนา เหวอนิ่งไปตามกัน แต่นะ… อย่างน้อยมันก็เป็นมุมหน้ารักๆ ของสาวน้อยทั้งสองคน

เสียงกระจกแตกดังขึ้นในทันที!! ทุกคนรอบข้างต่างตกใจ

ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าผมคือความเสียหายขนาดใหญ่ของสนามบินแห่งนี้

หัวเครื่องบินขนาดใหญ่ทิ่มทะลุกระจกเข้ามาในห้องล็อบบี้ พื้นเต็มไปด้วยซากเก้าอี้พังๆ ชิ้นส่วนจากกระจก และโครงที่แตกออก ยังไมนับศพคนจำนวนหนึ่งจากการปะทะครั้งนี้ เสียงกรีดร้องของผู้คนจำนวนมากดังไปทั่วบริเวณ ราวกับเหตุการณ์ในหนังก่อการร้ายที่ผู้คนกำลังวิตกจริต

ทันใดนั้นเอง !!

.

.

.

ข้างตาของผมก็เหลือบมองไปเห็นเเงาลางๆ ของบางสิ่งที่อย่างที่อยู่บนท้องฟ้าแทบจะปกครองพื้นของสนามบินไปทั่วบริเวณ ปีกสีดำ สะท้องตัดกับแสง ร่างราวกับหญิงสาวที่ดูมีทรวดทรงปรากฎขึ้นเหนือท้องฟ้าจะนวนมหาศาล โอ้มายก๊อด ไม่เคยเห็นอะไรที่วิปลาสขนาดนี้ มันไม่ใช้มนุษย์ ผมไม่รู้จะหาคำบรรยายใดๆเกี่ยวกับมัน หรือ มันอาจจะเป็นเทวทูตตามตำนานกรีกโบราณอย่างที่เคยกล่าวถึง ผมได้แต่ตกใจอยู่ลึกๆ… และไม่รู้จะพูดยังไรกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น

ตึกๆๆๆ นี้มันยิ่งกว่าหนังสัตว์ประหลาดเสียอีก…

ระหว่างที่ผมกำลังสับสนก็สัมผัสได้บางอย่าง ความกลัวของดานนา

เธอกำลังตัวสั่นด้วยความกลัวอย่างสุดขีด สีหน้าที่ซีดขาวเปียกชุ่มไปด้วยเหงือ หนำซ้ำตาของเธอยังจ้องมองไปเพียงข้างหน้าด้วยความตื่นกลัว สติของเธอตอนนี้คงจะหลุดแล้ว

เมื่อผมมองไปตามสายตาของเธอไป

.

.

.

“โธ่เว้ย…!” ซอฟท์ตายแล้ว เธอถูกเศษซากของโคร้งกระจกสนามบินแทงทะลุตัวปักกับพื้น…

ผมเริ่มจะขาอ่อนกับภาพของซอฟท์ที่ปรากฎอยู่ตรงหน้า สติเริ่มค่อยๆหายไป หายไป …

ผมเริ่มจะ… ไม่ไหว แล้วเสียงก็ค่อยๆดับลง ผมพึ่งเคยรู้ว่าคนสติหลุดมันเป็นแบบนี้นี้เอง

.

.

.

ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะหายไปปปปปปปปป

-----------------------------------------------------------------------------------