หนีร้าย พ่ายรัก

“อร่อยไหมครับ” เขาเอ่ยถามเธอ พร้อมกับส่งน้ำขวดเล็กในเธอหนึ่งขวด

“อร่อยมาก”

“ผมกับบะหมี่พี่คิดว่าอะไรอร่อยกว่ากัน” เขาถามหน้าตาย สายตาวิบวับเป็นประกายเมื่อกระทบกับเปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้

“บะหมี่” เธอเองก็ตอบไปในทันทีอย่างไม่ต้องคิดให้เสียเวลา

“เคยชิมผมแล้วเหรอ ถึงได้บอกว่าบะหมี่อร่อยกว่า เอ๋...” เขาทำสีหน้าครุ่นคิด ในขณะที่เธอหน้าเริ่มแดงระเรื่อขึ้นเรื่อยๆ 

“เท่าที่จำได้มีแต่ผมนะที่ได้ชิมพี่ และพี่อร่อยกว่าบะหมี่นี่ซะอีก” มุมปากอมยิ้มน้อยๆอย่างเจ้าเล่ห์ ส่วนคนที่เคยถูกกินนั้นเสหลบตาหน้าแดงไปหมด

“พูดบ้าอะไร พี่ไม่ใช่อาหารซักหน่อย”

“ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงแหละครับ” 

“ไม่คุยด้วยแล้ว ไปนอนดีกว่า” เธอวางถ้วยบะหมี่ไว้ข้างลำตัวแล้วลุกขึ้นยืน จากนั้นก็เดินหนีขึ้นไปบนบ้านหลังเล็กทันที