เรื่อง การผจญภัยของรูดี้ (The adventure of Rudy)
ช่วงเ้าในวันใ้หลัง ัาวันี่โรส คาร์เตอร์ ได้รับสารจากนกอินทรีย์เวทมนตร์แ้ เรือคาร์เตอร์อันทรุดโทรมกำลังแล่นเข้ามาเทียบท่าอย่างช้าๆนั้นได้สร้างความประหลาดใจใ้แก่ผู้พบเห็นเป็นอย่างมาก
เนื่องมาจากเรือลำนี้เป็นเรือี่แข็งแรงและีอาวุธป้องกันี่ดีเยี่ยมอย่างปืนใหญ่ทั้ง 8 กระบอก ซึ่งไม่น่าะกลับมาโดยีสภาพทรุดโทรมแบี้ เรื่องนี้เป็นเรื่องใู้ถึงแบบปากๆต่อปากกันอยู่หลายวัน ผู้คนได้แต่คาดเดาไปต่างๆนาๆโดยี่ไม่ีใครรู้ความจริงว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่
จอร์จผู้ีสีหน้าโศกเศร้าเป็นอย่างมากเป็นผู้เินำหน้าลงมาจากเรือโดยไม่ีคำูใดๆกล่าวออกมาทั้งนั้น และเหล่าลูกเรือก็ทยอยเิตามลงมา้สีหน้าโศกเศร้าดังเช่นจอร์จ โดยทั้งหมด 20 ชีวิตีเป้าหมายเดียวกันนั่นคือบ้านคาร์เตอร์
บริเประตูด้านนอกของบ้านคาร์เตอร์ ีเหล่าลูกเรือี่เินำมาโดยจอร์จ หยุดลงและสั่นกระดิ่งหน้าบ้าน “กริ๊งๆๆ” เพื่อเรียกผู้ี่อยู่ด้านใน
เวลาผ่านไปชั่วครู่เสียงประตูด้านหน้าพวกเขาค่อยๆแง้มออกดัง “แอ๊ด….” พร้อมทั้งีหญิงสาววัยกลางคนหน้าตาสะสวยผู้หนึ่งค่อยๆก้าวออกมาจากประตูซึ่งคือโรสนั่นเองโดยีสาวใช้ช่วยประคองออกมา
เมื่อจอร์จและเหล่าลูกเรือเห็นหน้าโรส ก็อยากี่ะูออกมาเกี่ยวกับรูเใ้โรสฟัง แต่ก็มิรู้ว่าะเริ่มูอย่างไร จึงได้แต่ทำสีหน้ากระอักกระอ่วนปนโศกเศร้ากันทั้งหมด
จนกระทั่งโรสเอ่ยขึ้น่้สีหน้าแย้มยิ้มว่า “อรุณสวัสดิ์จอร์จกลับมากันแ้รึ ไม่ต้องทำสีหน้ากังวลเช่นนั้น เชิญพวกเจ้าทั้งหมดเข้ามาในบริเบ้าน่เถิด ีอะไระูค่อยูกัน”
“ขอบคุณขอรับ” เสียงตอบรับขอบคุณอันสั่นเครือดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน”
ลูกเรือทั้ง 20 คน เิตามโรสี่ีสาวใช้ประคองอย่างเชื่องช้า จนกระทั้งมาหยุดยืนอยู่ในสนามหญ้าเขียวชอุ่มใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ี่แตกกิ่งก้านใบอย่างสวยงามี่ซึ่งสาีเธอเป็นผู้ปลูกไว้ตั้งแต่บ้านหลังนี้ถูกสร้างขึ้น
ในขณะี่จอร์จกำลังะเอ่ยสิ่งใดออกมา้ใบหน้าี่กระอักกระอ่วน โรสก็ได้กล่าวขึ้น่ว่า “รูเสาีข้าจากไปแ้สินะ ข้าได้รับสารจากเขาผ่านทางนกเวทมนตร์ส่งสารตั้งแต่เมื่อ 2 วัน่แ้หล่ะ”
โรสได้กล่าวต่อ้ใบหน้าี่อิดโรยว่า “พวกเจ้าจงกลับไปพักผ่อนกันเถิด ตัวข้าก็ต้องพักผ่อนเช่นกัน อีก 10 วันัานี้ ค่อยใ้จอร์จมาพบข้าี่นี่อีกครั้ง เพื่อูคุยเรื่องทั้งหมดกัน”
เหล่าลูกเรือต่างก้มหน้าพร้อมน้ำตาี่คลอใกล้ะเอ่อล้นออกมากล่าวตอบกลับ่ี่ะเิออกจากบ้านคาร์เตอร์ไปว่า “ได้ขอรับ” จอร์จได้กล่าวต่อว่า “รักษาตัว้ขอรับพี่สาว เจอกันในอีก 10 วันข้างหน้า” โรสพยักหน้าใ้้สีหน้าี่อิดโรยดั่งคล้ายคนะหมดแรง จอร์จจึงหันหลังกลับแ้เิตามเหล่าลูกเรือ่ะแยกย้ายกันกลับไปพบครอบครัวของตน
ัาเิผ่านสวนหญ้าชอุ่มและกลับเข้ามาภายในตัวบ้าน โรสได้กอดกับสาวใช้ผู้คอยประคองและกล่าวพลางร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ว่า “ข้ายังคงหวังอยู่ลึกๆว่าสาีข้าะกลับมาได้ แต่ดูจากท่าทาง สีหน้าและการแสดงออกของพวกเขา ก็คงะเป็นคำตอบี่ชัดเจนพออยู่แ้สินะรีน่า” โดยสาวใช้นาม รีน่า ทำได้เพียงแค่ปลอบประโลมนาง้การกอดนางไว้โดยปราศจากคำูใดี่ะเอื้อนเอ่ย
10 วันผ่านไป ณ บ้านคาร์เตอร์ ีเสียงกระดิ่งดังจากหน้าบ้านตั้งแต่เ้าตรู่ “กริ๊งๆๆๆ” สาวใช้รีน่ารีบเิออกมาี่หน้าเพื่อเปิดประตูหน้าบ้าน “แอ๊ด…..” เสียงประตูบ้านค่อยๆเปิดออก่ี่ะพบกับจอร์จ จอร์จี่เห็นหน้ารีน่าจึงยิ้มขึ้นกล่าวว่า “อรุณสวัสดิ์ขอรับ”
สาวใช้รีน่ายิ้มตอบและกล่าวว่า “อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะ นายหญิงรออยู่ในห้องรับประทานอาหารเรียบร้อยแ้เจ้าค่ะ” จอร์จได้ยินดังนั้นจึงกล่าวขออนุญาตแ้จึงเิเข้าประตู ผ่านลานและสวนหญ้าหน้าบ้าน เพื่อมุ่งตรงสู้ตัวบ้านพร้อมกับสาวใช้รีน่าี่เินำหน้าอยู่ไม่ห่าง
หนึ่งชั่วโมงผ่าน
ขณะนี้จอร์จได้นั่งรับประทานอาหารพร้อมกับโรสและสาวใช้รีน่า พร้อมทั้งูคุยเล่าถึงเรื่องราวเกี่ยวกับการกระทำอันกล้าหาญและถ้อยคำต่างๆของรูเี่เกิดขึ้นเรือคาร์เตอร์ทั้งหมดเป็นี่เรียบร้อยแ้
“กิ๊ง…” เสียงอันแผ่วเบาของช้อนและส้อมี่กระทบกับจานของโรสดังขึ้น ่ี่โรสะเอ่ย้สีหน้าี่ิ้แ้ออกมาจากใจว่า “สาีข้าทำได้ถูกต้องแ้ ไม่ีอะไรี่ข้าะต้องมานั่งเสีย แต่ควระต้องเปลี่ยนเป็นภาคภูมิใจในตัวเขาถึงะถูก” โรสุึ้จากเ้าและเิไปี่หน้าต่าง้สีหน้าิ้แ้่ี่ะขึ้นไปท้องฟ้าแ้กล่าวว่า “เขาะเติบโตมากล้าหาญดังเช่นท่านแน่นอนสาีข้า”
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??