เรื่อง ยอดหมอหญิงเทพโอสถ
เมื่อกูเฟยเยี่ยนัาถึงิ้หวางฝู่ หญิสาวก็โยนเรื่องตระกูลีทิ้งแ้รีบไปหาเซี่ยเสี่ยวหม่าน
“ได้ยินาว่าเตี้ยนเซี่ยถูกฝ่าบาทโทษให้ไปนั่งสำนึกผิดที่วัดต้าฉือแ้? ”
“เหอะ! ”
เซี่ยเสี่ยวหม่านหันหลังเดินออกไป้ความหยิ่งยโส แต่เมื่อพ้นจากสายตาของกูเฟยเยี่ยนแ้เขาก็รีบวิ่งไปถามหางจ้งทันที เนื่องจากเขาก็ไม่าว่าเจ้านายของตนเองอยู่ที่ใดเช่นกัน
านี้จวินจิ่วเฉินกำลังเล่นหากรุกัเีอู่ฮ่เ้ใตำหนักบรรทมของเีอู่ฮ่เ้
สีหน้าของเีอู่ฮ่เ้ไม่แย่นัก เีแ่ว่าไม่อาจประทับได้นาน ะ์ตะแคงพิงอยู่ที่ประทับด้านข้างของกุ้ยเฟย ใส่วนของจวินจิ่วเฉินนั้นนั่งอยู่ตรงข้ามัเขา
ะาหากรุกทำาจากไม้สักทอง ีความสง่างามแะประณีต หากสีดำแะีาทำาจากก้อนผลึกหยกขาว ีความหรูหราแะสง่างาม สองพ่อลูกเพิ่งจะเริ่มเล่นจึงัมองไม่ออกว่าาา์จะเป็นเช่นไร
ูเืว่าจิตใจของเีอู่ฮ่เ้จะไ่ไ้อยู่ที่หากรุก ะ์มักจะเงยหน้าขึ้นาพินิจพิเคราะห์จวินจิ่วเฉิน ทว่าจวินจิ่วเฉินัใจจดใจจ่อไม่ละสายตาไปจากะาหากรุก
ภายให้องีเพียงพวกเขาสองพ่อลูก คนรับใช้แะไท่อีล้วนถูกขับไล่ให้ออกไปด้านนอก
ท่ามกลางความเงียบสงบจวินจิ่วเฉินิหากีาขึ้นา ทว่าไ่ไ้วางแต่ำาเคาะไปที่ะาเบาๆ ราวักำลังครุ่นคิดแะกำลังลังเล นิ้วมือของเขายาวแะชัดเจน ูดีสะดุดตาจนทำให้ก้อนผลึกหยกขาวบนะาูหม่นหมองไร้สี
เีอู่ฮ่เ้ชำเลืองตามองพลางเ่ถามเบาๆ “จิตใจไม่สงบ ทำไม ัหาคนร้ายัจริงไม่พบอย่างนั้นหรือ? ”
แม้ว่าเีอู่ฮ่เ้ก็กำลังรอข่าวจากทางด้านศาลต้าหลี่เช่นกัน ทว่าไ่ไ้ใส่ใจากนักจึงไม่ค่อยารายละเอียด
“ัคงตรวจสอบอยู่พ่ะย่ะค่ะ”
จวินจิ่วเฉินกล่าวตอบพลางวางหาก เขาูเืจะิ่ แต่หากที่เดินัเป็หากอันตรายแะทำให้เีอู่ฮ่เ้ได้โอกาสใการสังหารที่เี่
เีอู่ฮ่เ้จริงจังขึ้นาใทันที ะ์ใช้เวลาครุ่นคิดอยู่นานถึงจะวางหากสีดำ เห็นได้ชัดว่าเขาีโาใการ้สังหาร ทว่าัใช้ิีรักษาเ้าแะล่าถอยัไป
ั้นี้จวินจิ่วเฉินไม่ลังเล เขาวางหากใทันทีแะเป็นหากที่อันตรายอีกั้ เีอู่ฮ่เ้ล่าถอยต่อไป สองพ่อลูกไ่ไ้พูดคุยกันอีก ทั้งคู่เพียงแค่เล่นสลับกันต่อไปเรื่อยๆ ผ่านไปไ่าก็าาเป็นาา์ทีู่เืจะธรรมดา แต่แ่กระแสน้ำเาไ้ เีอู่ฮ่เ้เป็นผู้ที่ได้เปรียบอยู่
ัีี่ได้เปรียบ เีอู่ฮ่เ้ก็ะั ประการแรกเป็นเพราะเขาเหนื่อยแ้ ประการที่สองเป็นเพราะเขาไม่้าชะล่าใจ เขาาทักษะการเล่นหากรุกของบุตราคนนี้ดี การเดินแต่ละก้าวูเืจะอันตรายแต่ใความเป็นจริงัเป็ัดักที่ผ่านการคิดาอย่างรอบคอบแะีทางหนีทีไล่แ่ไว้อยู่ เขาทำได้เพียงสอดส่องทุกย่างก้าวแะเหลือทางหนีเาไ้ ไ่ีองค์าองค์ไหน้าเอาชนะเขา แต่ิ้หวาง้า หากเขาชะล่าใจะาตานี้เขาจะต้องแพ้อย่างแน่นอน
ผ่านไปไ่าจู่ๆ เีอู่ฮ่เ้ก็ไอออกา จวินจิ่วเฉินกำลังจะเรียกไท่อีทว่าถูกห้ามเาไ้
“ไม่จำเป็น ยากนักที่เจิ้นจะีกะจิตกะใจนั่งเล่นหากรุกัเจ้า หากเจ้าเรียกไท่อีาจู้จี้จุกจิกข้างหูเจิ้น เจิ้นจะไล่ออกไปให้หมดรวมถึงัเจ้า้! ”
“พ่ะย่ะค่ะ! ”
จวินจิ่วเฉินไ่ไ้เรียกแต่ไปเทน้ำหนึ่งแก้วาป้อนเีอู่ฮ่เ้้ัเอง การกระทำของเขาเต็มไป้ความระมัดระวังแะเคารพนอบน้อมทว่าปราศจากความรู้สึกใกล้ชิดสนิทสนม เมื่อป้อนเรียบร้อยแ้ก็ัไปนั่งที่เดิม
าหนุ่มเ่ออกาว่า “สองวันานี้สีหน้าของฟู่หวงไม่แย่เลย ได้ยินไท่อีบอกว่าใบสั่งยาที่เอ๋อร์เฉินซื้อาจากหุบเขาเสินหนงีประสิทธิภาพาก ฟู่หวงใช้ไปอีกสักช่วงเวลาหนึ่งจะต้องีพลานามัยที่แข็งแรงแน่นอน”
โรคที่เีอู่ฮ่เ้เป็นอยู่ที่ปอด ีอาการไอาเป็นเวลานานแะรักษาไม่หาย ร่างกายค่อยๆ อ่อนแอทุกวัน
ซูไท่อีวินิจฉัยไปเมื่อสิ้นปีที่แ้ว่าอาการประชวรของเีอู่ฮ่เ้ไม่ดีนัก ว่ากันว่าหากฤูนี้ัไม่หาย ฤูร้อนจะยิ่งแย่ แะจะอยู่ไม้พ้นฤูใบไม้ร่วง เมื่อปี่จวินจิ่วเฉินใช้เวลาไปกว่าครึ่งปีใการตามหาใบสั่งยาทั่วสารทิศ ท้ายที่สุดก็ได้ใบสั่งยาประหลาดที่บรรเทาอาการไอาจากหุบเขาเสินหนง เีแ่ว่ามันสาารถบรรเทาอาการไอได้เท่านั้น เป็นการรักษาที่ปลายเหตุไม่ใช่ต้นเหตุ
การที่จวินจิ่วเฉินเ่ถึงเรื่องนี้เป็นเพราะว่าต้องการหยั่งเชิงอย่างแน่นอน
“ร่างกายของเจิ้น เจิ้นาดี เจ้าไม่จำเป็นต้องปลอบใจ”
เีอู่ฮ่เ้เ่พลางูหน้าอก ่จะเปลี่ยนั้สนทนาอย่างรวดเร็ว “เจิ้นให้เจ้าจับตามองค่ายทหารฝั่งตะวันตก เหตุใดเจ้าจึงให้กองกำลังทหารไปตรวจสอบการติดสินบน? ”
น้ำเสียงนี้ฟังูเืว่ากำลังคุยเล่น แต่ใความเป็นจริงัเป็การตั้งคำถาม เรื่องใหญ่เช่นนี้จวินจิ่วเฉินจัดการโดยไ่ไ้รับอนุญาตแ้ารายงานทีหลัง เีอู่ฮ่เ้จึงไม่พอใจาก
“เอ๋อร์เฉินถ่ายทอดคำของฟู่หวงให้แก่กองกำลังทหาร เว่าใต้เท้าหลินของกองกำลังทหารจะเข้าใจผิดไป เอ๋อร์เฉินก็เพิ่งจะาเรื่องเมื่อวันรุ่งขึ้น อยากจะไปขัดขวางแต่ก็สายเกินไปแ้ วันนี้ที่เอ๋อร์เฉินาเข้าเฝ้าก็เพราะต้องการทูลรายงานเรื่องนี้ัฟู่หวง! เอ๋อร์เฉินดำเนินการไม่เรียบร้อย ฟู่หวงโปรดประทานโทษ”
จวินจิ่วเฉินบอกกล่าวเป็นนัยัใต้เท้าหลิน ทว่าัพูดจารวบรัดผลักไสความผิดออกไป
หลังจากที่เีอู่ฮ่เ้าข่าว ะ์ก็ครุ่นคิดาสองาวันแ้ คิดไม่ออกว่าิ้หวางทำไปเพื่อจุดประสงค์ใด ีข้อดีอย่างไร านี้เมื่อได้ยินคำอธิบายของิ้หวางแ้เขาก็ทำได้เพียงปล่อยมันไป
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านาเขาได้กำชับใต้เท้าหลินแ่กองกำลังทหารแ้ว่าให้ออมมือต่อตระกูลี เขาไม่อยากทำลายความสมดุลระหว่างตระกูลีัตระกูลเฉิง ต้องาไว้ว่าตระกูลีัตระกูลเฉิงไ่ไ้ีเพียงแค่ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลัสองกองทัพใหญ่ แต่พวกเขาพัวพันไปถึงค่ายทหารใหญ่สองค่ายแ่อาณาจักรเีเหยียน เขาไม่ต้องการให้ตระกูลเฉิงยิ่งใหญ่จนครอบงำตระกูลี คนของีซื่อหมิงนั้นซื้อัได้ไม่ยาก แต่คนของเฉิงอี้เฟยนั้นต่างก็ดื้อด้านทั้งสิ้น
พวกเขาจงรักภักดีต่อแ่ั ทว่าไม่จงรักภักดีต่อบุตรแ่สวรรค์ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องป้องกันเาไ้
ภายใจิตใจของเีอู่ฮ่เ้ีความหวาดกลัวตระกูลเฉิง การเสียชีวิตของแ่ัเฉิงผู้เฒ่าใตอนนั้นเป็นเพราะแผนการของีซื่อหมิงแะเขาเองก็ีความผิด้เช่นกัน
เีอู่ฮ่เ้พยักหน้าขึ้นแะไ่ไ้ถามอะไรเพิ่มเติม
เขาพักผ่อนอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นจึงเ่ถามออกา “สืบเจอผู้ที่เปิดเผยเรื่องราววัดต้าฉือหรือั? ”
ซูไท่อีเคยเห็นใบสั่งยาปลอมของคดีเฉิงอี้เฟย แน่นอนว่าเีอู่ฮ่เ้ทรงรับรู้ เีอู่ฮ่เ้ทรงาเรื่องที่จวินจิ่วเฉินใช้ใบเซียมซีของวัดต้าฉือาเป็นข้ออ้างใการให้กูเฟยเยี่ยนเข้าไปใจวนเช่นกัน เีแ่เขาคิดไม่ึ่าองค์หญิงาหนิงัตระกูลีจะีส่วนเกี่ยวข้องัเรื่องนี้้ อีกทั้งัคิดไม่ึ่าบุตราที่ตนเองให้ความสำคัญที่สุดจะี่าืัแพทย์หญิงัน้อยที่ป
สายตาของจวินจิ่วเฉินตกอยู่ที่ะาหากรุกได้สักพักแ้ เขาเดินหาก่จะตอบัไป “คนของเอ๋อร์เฉินไม่้าเปิดเผย านี้เว่าจะีคนเจตนาสร้าง่าื”
ัีี่จวินจิ่วเฉินเ่คำพูดเ่าี้ออกา ูเืว่าเีอู่ฮ่เ้จะทรงาเาได้แ้ ดวงตาของะ์ทอประกายถึงความโกรธเคือง ทันใดนั้นไอออกา จวินจิ่วเฉินยืนกรานที่จะเรียกไท่อี ทว่าเีอู่ฮ่เ้ัยืนหยัดที่จะเล่นหากรุกตานี้ให้จบ
จวบจนกระทั่งกลางดึกจวินจิ่วเฉินถึงได้ออกจากพระราชวัง เสียงกีบเท้าม้าทำลายความเงียบสงบใเมือง เขาเดินทางออกนอกัเมืองไปโดยไ่ไ้ัไปที่ิ้หวางฝู่
แผ่นหลังของจวินจิ่วเฉินจากไปไกลเรื่อยๆ บนหลังคาที่ไม่ไกลนักก็ปรากฏัของาหนุ่มคนหนึ่ง ท่ามกลางความมืดมิดจึงเห็นรูปร่างหน้าตาเขาไม่ชัดเจน เห็นเพียงแค่กรอบหน้าได้รูปที่แฝงไป้เสน่ห์แ่ความชั่วร้าย
เขาีรูปร่างสูงโปร่ง มัดผมครึ่งหนึ่ง ใ่เสื้อคลุมรวบรัดี่โดยที่ไ่ีเครื่องประดับแม้แต่ชิ้นเดียว หากเป็นุอื่นที่ใ่เสื้อคลุมี่ันี้ เว่าคงูธรรมดาไม่น่าใ แต่เมื่อมันถูกใ่อยู่บนร่างกายเขามันัให้ความรู้สึกหรูหราสูงศักดิ์ที่ไม่อาจพรรณนาได้
เขายืนอยู่บนหลังคาท่ามกลางแสงจันทร์บางๆ ใาราตรี เมื่อมองูแ้ให้ความรู้สึกงดงามราวัภาพวาดรูปหนึ่ง
เขามองไปัประตูเมืองที่ปิดัอย่างช้าๆ มุมปากยกขึ้นอย่างีเลศนัย เพียงแค่รอยยิ้มบางเบานี้ก็ทำให้ผู้คนสัมผัสได้ถึงความอันตรายราวัว่าเป็นใบหน้าหยกของิ้จอกที่แ่ัไม่ปรากฏออกา
เมื่อแน่ใจแ้ว่าจวินจิ่วเฉินจะไม่้ัา เขาก็มุ่งหน้าไปที่ิ้หวางฝู่ทันที เขาไม่ใช่คนอื่นคนไกลแต่เป็นิ้จอกเฒ่าดั่งที่กูเฟยเยี่ยนเรียกขานเาไ้ เจ้านายของอู๋กงกง ผู้ที่อยู่เบื้องหลังของคดีใบสั่งยาัคดีย่าวซ่าน
เป้าหายของเขาคือตระกูลีัตระกูลเฉิงจริงๆ เีแ่ใตอนนี้เป้าหายของเขาเปลี่ยนาเป็นกูเฟยเยี่ยนแ้ เขาเกลียดการพ่ายแพ้าโดยตลอด ทว่าใั้นี้ัพ่ายแพ้อย่างีความสุข
้เหนึ่งั้ ทว่าได้พบัแพทย์หญิงัน้อยที่น่าใ คุ้มาก!
เขารอให้กูเฟยเยี่ยนสืบาถึงัเขา รอไปรอาก็เกิดความรู้สึกร้อนใจแ้…
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??