เรื่อง ย้อนเวลาไปกอบกู้ประเทศ
ที่ฐานทัพเรือ
หลังจากที่ไ้ปล่อยนิวเคลียร์ออกไป ทหารทุกคนที่นี่ก็แตกตื่นและตกอยู่ในความวุ่นวาย
"แล้วทีนี้พวกเราจะทำยังไงกันดีล่ะ ไม่มีทางเลยที่ฝ่าบาทจะรอดจากระเบิดลูกนั้นไปไ้ แล้วยังคนอีกหลายล้านที่อยู่ในเมืนั้นอีก! นี่พวกเราปล่อยให้ประชากรกว่าล้านต้ตายไปอย่างงั้นหรือ!?" ทหารนายหนึ่งพูดขึ้นมา
เมื่อทหารนายนี้พูดเช่นนั้น คนอื่นๆก็มีใบหน้าที่มืดมน พวกเขานิ่งเงียบไม่พูดอะไรเพราะรู้สึกผิดเช่นกันที่ปล่อยให้มันเกิดเรื่นี้ขึ้น
ทางด้านขลาดิสและพวกกปฏิวัติ คนพวกนั้นก็ยิ้มออกมาเมื่อเห็นทุกอย่างเป็นไปตามแผน อาโนอิทอสตายแล้วในที่สุดเป้าหมายขพวกเขาก็สำเร็จ
ตอนที่ลาดิสและกปฏิวัติคิดเช่นนั้นเ
ทหารส่งข่าวนายหนึ่งก็วิ่งมาบอกทุกคน "ทุกคน! ข่าวดี! ข้าไ้รับสารที่เมืหลวงจากกบินขท่านเกลน บอกว่าเจ้าชายยังปลอดภัยดี!"
"อะไรนะ!" ลาดิสที่ไ้ยินก็ตกตะลึงในทันที ลูกน้ในกปฏิวัติคนอื่นๆเก็เช่นเดียวกัน
พวกลูคัสเก็ตกใจ "เจ้าว่าอย่างไรนะ! ฝ่าบาทยังไม่ตายหรือ!? ไ้อย่างไร!"
ระเบิดที่สังหารไ้แม้กระทั้ง 'อาทานาทอส' และพวก 'สเกได' แต่กลับไม่สามารถสังหารอาโนอิทอสไ้ นี่มันเป็นไปไ้หรือ?
"ข้าไม่รู้ว่าฝ่าบาททำไ้อย่างไร แต่ข้าพูดความจริง! สารนี้มาจากกบินที่มาส่งข่าวให้เราหลังจากที่รู้ว่านิวเคลียร์ถูกปล่อยจากฐานทัพเรือ เขาบอกว่าฝ่าบาทปลอดภัยดีและยังอยู่ที่ชามิวลอส!"
ลูคัสมีใบหน้าที่ไม่ค่อยอยากเชื่อ "นั่น...กัมมันตรังสีจากนิวเคลียร์บริเวณที่ตกมีการตกค้างอันตรายมากพอจะสังหารคนที่อยู่บริเวณนั้นไ้ นี่เจ้าพูดจริงอย่างนั้นหรือว่าฝ่าบาทยังไม่ตาย?"
"ไม่มีทางที่เราจะรู้คำตอบไ้นอกจากเราไปที่นั่นด้วยตัวเ ตอนนี้เราไม่มีเวลา รีบไปดูเพื่อความแน่ใจเถอะ หากฝ่าบาทยังมีชีวิตทุกคนที่นี่ก็จะไ้โล่งใจ" ฮากอนแตะบ่าลูคัสแล้วพูดออกมา
ลูคัสพยักหน้า
"แล้วเราจะเอาอย่างไรกับกบฏพวกนี้ล่ะ?" ตอนนั้นเ ทหารนายหนึ่งพูดขึ้นมาขณะมไปที่พวกลาดิสอย่างมืดมน
ลูคัสมลาดิสอย่างมืดมน จากนั้นก็บอก "คุมตัวพวกมันไปด้วย! ข้าอยากจะให้พวกมันไ้เห็นใบหน้าที่ยังมีชีวิตเป็นๆขฝ่าบาทแล้วให้ฝ่าบาทไ้ประหารพวกมันด้วยตนเ!"
เมื่อลูคัสว่าแบบนั้นทหารคนอื่นๆก็รู้สึกเห็นด้วยอย่างยิ่ง พลันมพวกลาดิสอย่างเย็นชา
ลาดิสและกปฏิวัติมีใบหน้าที่ซีดขาว ไม่คาดคิดว่ามันจะกลายมาเป็นแบบนี้
*******
หนึ่งสัปดาห์หลังการเดินทาง ในที่สุดพวกเขาก็ไ้มาถึงชามิวลอสแล้ว ที่นี่เปลี่ยนไปจนแทบจะจำไม่ไ้ ตึกรามบ้านช่ถล่มลงมา กำแพงรอบทิศแตกทำลาย แล้วเบื้หน้าก็มีแต่ศพเกลื่อนเต็มไปหมด ศพเหล่านั้นถูกขนมากไว้ที่นอกเมื
ลูคัสและคนอื่นเห็นกศพพะเนินพวกนั้นแต่ไกล เขาใช้กล้ส่ทางไกลจากระยะ 1 กิโลเพราะกังวลว่าจะยังมีสารกัมตรังสีตกค้างหลงเหลืออยู่ ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้
จากนั้นในระยะ 100 เมตรจากตรงนี้เขาก็สังเกตุเห็นกลุ่มชาวเมืมากมายหลายกลุ่มกำลังทำอะไรบางอย่าง
"นั่นผู้รอดชีวิตนี่!" ลูคัสเรียกทุกคนแล้วหันรถไปทางนั้น
เมื่อมาถึงลูคัสก็มคนเหล่านั้น "พวกเจ้า! กำลังทำอะไรกันอยู่ ปลอดภัยดีใช่หรือไม่!?"
"......."
แต่ตอบสนต่อคำถามลูคัส ไม่มีชาวเมืคนไหนสนใจลูคัสสักคน สิ่งที่พวกเขาทำมีเพียงแค่มไปที่กศพหน้าประตูนั้น
ฮากอนและทหารคนอื่นๆ รวมทั้งลาดิสและพวกกปฏิวัติที่ถูกนำตัวมาประหารก็สังเกตุเห็นชาวเมืทุกคนกำลังมไปที่กศพพะเนินนั้นเช่นกัน สีหน้าชาวเมืเหล่านั้นเต็มไปด้วยความโศกเศร้า เหมือนอยากจะร้ไห้
"พวกเจ้าทำอะไร?" ลูคัสถามไปอีกครั้ง
ชาวเมืคนหนึ่งชี้ไปทางหน้าประตู
ลูคัสก็มไปที่หน้าประตู ทั้งฮากอน ทหาร และพวกลาดิสก็มไปที่หน้าประตู จากนั้นพวกเขาก็เห็นใครบางคนกำลังเดินออกมาจากเมื เก็บศพขชาวเมืที่ตายมากไว้ที่หน้าประตู หลังจากที่หามศพขชายชาวนาคนหนึ่งออกมา ชายคนนั้นก็กลับเข้าไปในเมือีกครั้ง ในเวลาครึ่งชั่วโมงต่อมา ชายคนเดิมก็กลับมาที่หน้าประตูเมื คราวนี้เขามาพร้อมกับศพขเด็กสาว 8 ขวบคนหนึ่ง
ชายคนนั้นนำศพเด็กสาวไปกไว้ที่หน้าประตูเมืกับคนอื่นๆ จากนั้นก็เดินกลับเข้าไปในเมื ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาก็กลับมาพร้อมกับศพขชายชราคนหนึ่งที่มาจากเขตสลัม ชายคนนั้นวางศพชายชราลงกกับคนอื่นๆ จากนั้นก็เหมือนกับทุกครั้งก่อนหน้า เขาเดินกลับเข้าไปในเมือีกครั้ง
"นั่นมัน...เจ้าชาย?" ลูคัสและพวกฮากอนอึ้ง แทบจะไม่อยากเชื่อสายตา สรอบแรกพวกเขาไม่ไ้ใช้กล้ส่ทางไกลดูทำให้เห็นไม่ค่อยชัดจึงไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่หลังจากใช้กล้ส่ทางไกลดูในรอบที่สามทำให้เขารู้ว่าเป็นอาโนอิทอส
หัวใจขพวกเขาท่วมไปด้วยความโศกเศร้า หลังจากที่รู้ว่าชายแบกศพนั้นเป็นอาโนอิทอสและรู้ว่าอาโนอิทอสเป็นคนแบกศพกพะเนินพวกนั้นด้วยตัวเมันก็ทำให้หัวใจขพวกเขาเหมือนโดนกรีดด้วยใบมีด มันมีความเศร้าที่ไม่อาจบรรยายพลั้งพลูออกมาจากรอยแผลนั้น
เวลานานแค่ไหนแล้วตั้งแต่ที่เจ้าชายเริ่มแบกศพพวกนี้ออกมา?
มีชาวเมืมากมายมาดูอาโนอิทอสจากตรงนี้ บางคนกระทั้งเอาเต้นท์มากางตรงนี้ราวกับอยู่มาหลายวันแล้วแสดงว่าอาโนอิทอสแบกมาตั้งแต่วันแรกที่นิวเคลียร์ระเบิดแล้วใช่หรือไม่?
ในความเป็นจริงแล้ว ชาวเมืทุกคนที่นี่คือผู้เหลือรอดหลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น ตอนแรกพวกเขาตั้งใจจะอพยพไปจากชามิวลอส แต่พวกเขาก็ไ้ยินข่าวว่าฝ่าบาทยังไม่ตายและกำลังขนย้ายศพผู้ตายออกจากเมื ทำให้พวกเขาอยากจะมาช่วยด้วย
แต่ว่าที่เมืมีสารกัมมันตรังสีตกค้างอยู่มากทำให้เข้าไปไม่ไ้ ผู้คนมากมายจึงไ้มาอยู่ตรงนี้ ตอนแรกพวกเขาจะกลับแล้วหลังจากรู้ว่าช่วยอะไรอาโนอิทอสไม่ไ้ แต่หลังจากที่อยู่ดูอาโนอิทอสพักหนึ่ง พวกเขาก็ไ้รู้ว่าอาโนอิทอสหามศพจากในเมืออกมาตลอดทั้งวันโดยไม่พักเลย แม้ว่าจะเป็นตอนกลางคืนอาโนอิทอสก็ยังเข้าไปในเมืแล้วหามศพออกมา ภาพนี้ทำให้ขาที่กำลังจะกลับขพวกเขาชะงักแล้วพวกเขาก็ราวกับต้มนต์สะกดให้อยู่ตรงนี้ คอยดูอาโนอิทอสแบกศพออกมาจากเมื แบกออกมาทีละคน ทีละคน ตอนแรกพวกเขาก็เป็นห่วงอาโนอิทอสหลังจากเห็นอีกฝ่ายไม่พักถึงวันเต็ม แต่ต่อมาจากความเป็นห่วงมันก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นความโศกเศร้าที่เห็นอาโนอิทอสแบกศพออกมาแต่ละครั้ง แต่ละศพที่อาโนอิทอสแบกออกมาแล้ววางไว้กับคนอื่น พวกเขารู้สึกไ้ถึงความโศกเศร้ามากมายจากอาโนอิทอส
นี่ก็ผ่านมาเจ็ดวันแล้วหลังจากเหตุการณ์นิวเคลียร์ระเบิด อาโนอิทอสยังแบกศพออกมาไม่หยุด
มือขลูคัสสั่น ฟันเขากัดเข้าหากัน เขาใช้กล้ส่ทางไกลไปดูอาโนอิทอสที่หามศพที่สี่ออกมา เขาเห็นอาโนอิทอสวางศพชายคนนั้นลงแล้วอาโนอิทอสก็เอามือปาดน้ำตาตัวเ จากนั้นก็กลับเข้าไปในเมืใหม่ มันเป็นแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
น้ำตาขลูคัสหลั่งไหลออกมา
ใบหน้าขฮากอนและทหารคนอื่นๆที่ดูอาโนอิทอสอยู่ก็สั่นระทวย ความโศกเศร้าเสียใจพลั่งพลูในใจพวกเขายามที่เห็นอาโนอิทอสร้ไห้
ลาดิสและพวกกปฏิวัติไม่อยากเชื่อสายตาตัวเ มไปที่แผ่นหลังขชายบอบบางคนนั้นที่กำลังหลั่งน้ำตา พวกเขาไม่อยากเชื่อว่านี่คือความจริง? เจ้าชายหลั่งน้ำตาให้ประชาชนตนเอย่างงั้นหรือ?
เมื่อเห็นภาพนี้ จู่ๆในใจขลาดิสและกปฏิวัติก็เกิดความรู้สึกผิดและความโศกเศร้าขึ้นมา พวกเขาที่คิดมาตลอดว่าพวกชนชั้นสูงจะเหมือนกันหมดทุกคนและคิดว่าพวกมันไม่มีทางเสียใจต่อสิ่งที่ทำลงไปกับประชาชน แต่ตอนนี้พวกเขากลับเห็นชนชั้นสูงคนหนึ่งกำลังร้ไห้ให้กับความตายขประชาชนตัวเ พวกเขารู้สึกจุกในใจที่เห็นแบบนี้
มันไม่มีทางเลยที่การหามศพออกมาเยอะขนาดนี้จะทำให้น้ำตาพวกนี้เป็นขปลอม นี่ไม่ใช่การแสดง!
หัวใจขลาดิสและกปฏิวัติคนอื่นรู้สึกผิดและโศกเศร้าเวลาเห็นอาโนอิทอสค่อยๆหามศพแต่ละคนออกมาช้าๆ
"ข้าจะไปช่วยฝ่าบาทขนศพ พวกเจ้าทนดูอยู่แบบนี้ไ้อย่างไร! ยังมีหัวใจเป็นคนอยู่รึเปล่า!" ตอนนี้เ หลังทนเห็นอาโนอิทอสทำงานคนเดียวไม่ไ้ ลูคัสก็พูดออกมา
"ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่อยาก แต่ที่เมืตอนนี้มีกัมมันตรังสีตกค้างหลงเหลืออยู่ ถ้าเข้าไปโดยปราศจากชุดป้กันก็จะเป็นอันตราย ไม่ใช่ว่าเราไม่อยากทำอะไรเลยแต่เราทำอะไรไม่ไ้" ชาวเมืคนนั้นตอบ
"แต่ว่า จะให้นั่งดูอยู่เฉยๆแบบนี้ไ้อย่างไร?!" ลูคัสยังยอมรับไม่ไ้และโต้แย้งไป
"สิ่งที่เราทำไ้มีเพียงแค่ให้กำลังใจฝ่าบาท นั่นเป็นทั้งหมดที่เราทำไ้ นอกเสียจากว่าเจ้าอยากจะเข้าไปตายแล้วเพิ่มงานให้ฝ่าบาท"
เมื่อชาวเมืคนนั้นว่าแบบนี้ ลูคัสก็เงียบไป ใบหน้าเขามืดมน
ชาวเมืคนนั้นไม่อยากจะให้ลูคัสเสียใจเกินไปจึงพยายามปลอบ "แทนที่จะพูดเรื่ที่พูดไปแล้วก็ทำอะไรไม่ไ้ตอนนี้เจ้าไม่คิดว่านี่เป็นโอกาสดีบ้างเหรอ?"
"โอกาสดี? โอกาสดีอะไร?" ลูคัสไ้ยินคำไม่ระรื่นหูก็รู้สึกไม่พอใจ
แต่ชาวเมืคนนั้นก็พูดตรงๆ "นี่เป็นโอกาสดีที่เราจะไ้รู้ว่าข่าวลือพวกนั้นเป็นความจริงหรือไม่ยังไงล่ะ"
"ข่าวลือ?"
"เจ้าน่าจะเคยไ้ยินข่าวลือเกี่ยวกับฝ่าบาทจากชาวเมือาฟีโนที่ลือกันว่าเจ้าชายเป็นเทพเจ้า เป็นผู้ที่สามารถชุบชีวิตคนไ้ เจ้าไม่สงสัยอย่างนั้นหรือเกี่ยวกับข่าวลือก่อนหน้านั้น?" ชาวเมืคนนั้นมไปที่ลูคัสแล้วถาม
"ไร้สาระ! ฝ่าบาทก็เป็นมนุษย์เหมือนกับเรา เทพเจ้าอะไรจะไปมีจริงไ้อย่างไร!" ลูคัสว่าแบบนั้น
แต่ชาวเมืก็บอก "ถ้าเช่นนั้นเจ้าจะบอกว่าไม่ตะขิดตะขวงใจอะไรเลยสักครั้งที่ฝ่าบาทแสดงอาวุธแต่ละอย่างให้เจ้าดูอย่างงั้นหรือ?"
"นั่น..."
"ทั้งอาวุธที่ทันสมัย ทั้งความรู้เรื่ยารักษาโรค ทั้งระเบิดที่สังหารไ้กระทั้ง 'อาทานาทอส' หรือแม้แต่ตอนนี้ที่เขาเดินอยู่ท่ามกลางสารกัมมันตรังสีโดยไม่เป็นอะไรทั้งๆที่สารพวกนั้นสามารถสังหาร 'อาทานาทอส' ไ้ เจ้าไม่คิดว่านี่มันแปลกอย่างนั้นหรือ? ขนาด'อาทานาทอส' ยังตายไ้ถ้าโดนสารนี้ แต่ฝ่าบาทกลับไม่เป็นอะไรเลย ไม่มีทางที่เขาจะเป็นมนุษย์แน่"
ชาวเมืคนนั้นว่าแบบนั้น ลูคัสอยากจะด่าอีกฝ่ายกลับไปที่เสียมารยาทแต่เขาก็พูดอะไรออกไปไม่ไ้เพราะที่อีกฝ่ายว่ามามีเหตุผล อาโนอิทอสไม่เป็นอะไรหลังจากที่โดนระเบิดไปแล้ว ทั้งๆที่แรงระเบิดขนาดนั้นควรจะทำให้เขากลายเป็นศพเหมือนชาวเมืพวกนั้น แต่ตอนนี้อีกฝ่ายก็ยังออกมาเดินปกติแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ตอนแรกลูคัสอยากจะต่อว่าชายชาวเมืคนนั้นไปแต่ต่อมาเขาก็เริ่มรู้สึกสงสัยและอยากรอดูเช่นกันว่าข่าวลือขอาโนอิทอสจะเป็นความจริงหรือไม่
อันที่จริงชาวเมืหลายคนที่มาอยู่ดูตรงนี้นอกจากจะมาเพื่อแสดงความโศกเศร้าต่ออาโนอิทอส พวกเขาก็มาเพื่อมาดูคำตอบนั้นเช่นกัน พวกเขารู้สึกสงสัยมาตลอดที่จู่ๆก็มีชาวเมืฟื้นคืนชีพขึ้นมาแล้วมีข่าวลือพวกนั้น อาโนอิทอสสร้างสิ่งที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงอยู่ตลอดไม่ว่าจะเป็นการสร้างบ้านหลายหลังจากที่ตรงนั้นที่ไม่เคยมีอะไรเลยมาก่อนในเวลาวันเดียวและยังมีเสบียงอาหารมาแจกจ่ายชาวเมืมากมายทั้งๆที่เมืนี้เป็นเมืเล็กๆ หรือแม้กระทั้งที่รู้จักโรคระบาดที่แม้แต่หมอทุกคนในอาณาจักรยังไม่รู้แม้กระทั้งชื่อ บวกกับบุคลิกขอีกฝ่ายที่เปลี่ยนไป พวกเขารู้สึกสงสัยมาตลอดว่าเจ้าชายอาโนอิทอสตรงหน้าพวกเขาจะใช่เจ้าชายอาโนอิทอสที่พวกเขารู้จัก สุดท้ายทุกคนจึงรออยู่ตรงนั้นรอดูว่าอาโนอิทอสเป็นใครกันแน่และจะทำอะไรกับศพเหล่านั้น
ลูคัสก็รอตรงนั้น
ทุกคนรอแบบนั้นตลอด 3 วัน วันนี้เป็นวันที่ 10 แล้วในที่สุดอาโนอิทอสก็หยุดแบกศพออกมา ศพพวกนี้มีราวๆ 10,000 คน อาโนอิทอสมไปที่ศพพวกนั้นจากนั้นก็ยกมือขึ้นมาราวกับทำพิธีบางอย่าง
ทุกคนเฝ้ามอย่างใจจดใจจ่อ รอดูว่าอาโนอิทอสจะทำอะไร
อาโนอิทอสพูดอะไรบางอย่างด้วยใบหน้าที่เสียใจ จากนั้นก็มีแสงรอบๆตัวเขาและกศพหนึ่งหมื่นเหล่านั้น หัวใจขทุกคนตื่นเต้น
ร่างขอาโนอิทอสค่อยๆเปลี่ยนไปกลายเป็นตัวอะไรสักอย่างสีขาวที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ บนหน้าขอาโนอิทอสไม่มีจมูกและปาก มีแค่ดวงตาสีฟ้าบริสุทธิ์สดวง นอกนั้นบนร่างกายก็ไม่มีอะไรเลยนอกจากสีขาว
ลูคัส ฮากอน เหล่าทหาร พวกลาดิสและพวกชาวเมืต่างตกตะลึง
อาโนอิทอสพูดอะไรบางด้วยแววตาที่โศกเศร้า จากนั้นเขาก็แตะไปที่ศพกพะเนินพวกนั้น และทันใดนั้นเ ร่างขศพเหล่านั้นก็สลายกลายเป็นเถ้าธุลีก่อนจะค่อยๆกลับมารวมตัวกันใหม่เป็นคน คราวนี้คนเหล่านี้ไม่ไ้เป็นศพแบบเมื่อครู่แต่มีชีวิต
ในบรรดามนุษย์ที่เคยเป็นศพพวกนั้นมีเพอินาส เจโนส เกลน คามิวดุส พาเน่ และเลวี่ พวกเขาเหล่านั้นมไปที่อาโนอิทอสจากนั้นก็ยิ้มออกมา ราวกับว่าต่อให้ไม่ต้บอกพวกตนก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและมนุษย์สีขาวตรงหน้าพวกตนเป็นใคร
เพอินาส เจโนส เกลน คามิวดุส พาเน่ เลวี่ และชาวเมืคนอื่นๆต่างคุกเข่าลงและทำความเคารพเจ้าชาย
มันไม่ไ้มีความรังเกียจหรือขยะแขยงในใจพวกเขา แต่กลับกันความรักที่พวกเขามีให้อาโนอิทอสมันเพิ่มมากขึ้นอีกหลังไ้รู้ว่าอาโนอิทอสช่วยคืนชีพให้พวกเขา ในใจพวกเขาก็เต็มไปด้วยความซาบซึ้งและความสุข พวกเขารู้สึกรักอาโนอิทอสสุดหัวใจ
หลังจากที่คนที่ตายคุกเข่าให้อาโนอิทอสและยอมรับตัวตนขอีกฝ่าย ชาวเมืคนอื่นๆที่ดูอยู่ก็ต่างคุกเข่าลงและยอมรับอีกฝ่าย
ลูคัส ฮากอน ทหารทุกคนก้มหน้าลงแล้วคุกเข่า
กลุ่มสุดท้าย ลาดิสและกปฏิวัติ พวกเขามอาโนอิทอสอย่างลึกซึ้ง ในดวงตามีความรู้สึกผิดและเสียใจ พวกเขาเก็ค่อยๆก้มหน้าและคุกเข่าลง ยอมรับอีกฝ่ายเป็นกษัตริย์ที่แท้จริง
ไม่มีใครสนใจว่าอาโนอิทอสจะมีหน้าตาเป็นยังไง สิ่งที่พวกเขาสนใจมีแค่สิ่งที่อาโนอิทอสไ้ทำเพื่อพวกเขามาตลอดสิ่งเหล่านั้นที่อาโนอิทอสทำมันไ้ซื้อใจพวกเขามากจนเกินกว่าที่แค่การที่อยู่คนละเผ่าจะทำให้พวกเขารังเกียจไปแล้ว
หลังจากที่ไ้รับการยอมรับจากทุกคน ในดวงตาสีฟ้าบริสุทธิ์ขอาโนอิทอสก็มีความโล่งใจแอบฉายออกมา เขาเหมือนจะกำลังยิ้ม แต่ไม่มีใครรู้ว่ามันเป็นรอยยิ้มที่โศกเศร้า
ไม่นานนัก หลังการใช้พลังคืนชีพมนุษย์มากเกินกำหนด ร่างขอาโนอิทอสก็ทรุดโทรมและล้มลงไป เขาหมดสติไป
*******
ที่เมืหลวง
ณ ปราสาทวาซิลาส
1 อาทิตย์หลังจากที่พาอาโนอิทอสมานอนพักที่นี่และย้ายผู้คนที่เหลือมา อาโนอิทอสก็ยังสลบบนเตียงโดยไม่มีวี่แววว่าจะตื่น
"ปฏิกิริยาขชาวเมืเป็นยังไงบ้าง?" เสียงขชายหนุ่มที่คล้ายคามิวดุสพูดออกมา
ฟีโรโซฟอสตอบ "ไม่มีชาวเมืคนไหนออกมาต่อต้านหรือรู้สึกตะขิดตะขวงอะไรต่อฝ่าบาท"
"หลังจากที่ทำทั้งหมดนี้ ข้าสงสัยนักว่าจะมีใครต่อต้านฝ่าบาท ยังไงก็ตาม มีประชากรกว่า 1 ล้านที่ตายในเหตุระเบิดและตอนนี้เราก็ต้หาคนรับผิดชอบ พวกกปฏิวัติพวกนั้นจะต้ถูกประหารต่อหน้าครอบครัวที่สูญเสียทุกคน" เกลนพูดขึ้น
"มันเป็นความผิดข้าที่ออกมาเพราะหลงกลศัตรู ถ้าหากข้าอยู่ที่นั่นล่ะก็.." คามิวดุสมีเสียงที่รู้สึกผิด
"ไม่มีความจำเป็นที่จะต้โทษตัวเ นี่ไม่ใช่ความผิดขเจ้าตั้งแต่แรก ทั้งหมดมันเป็นความผิดขพวกกปฏิวัติถ้าไม่ใช่เพราะพวกมัน ทุกคนก็คงไม่ต้ตาย แล้วฝ่าบาทก็คงยังไม่ต้สลบนานขนาดนี้ นี่ก็ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์แล้วแต่ฝ่าบาทก็ยังไม่ฟื้นอีก ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นกับฝ่าบาท ข้าไม่ให้อภัยพวกกปฏิวัติแน่!" เกลนพูดด้วยเสียงที่โกรธ
ฟีโรโซฟอสพยายามปลอบให้ใจเย็น "ข้าให้โคเรเฟลมาตรวจแล้ว ร่างกายขฝ่าบาทกำลังฟื้นแบบคราวที่แล้วเพียงแต่ช้ากว่านิดหน่อย ตามที่โคเรเฟลกล่าวร่างกายฝ่าบาทปกติดีและอีกไม่นานเขาก็จะฟื้น"
เมื่อฟีโรโซฟอสพูดแบบนั้นคนอื่นๆก็โล่งใจ
ที่หน้าห้บรรทมขอาโนอิทอส เลวี่ยืนอยู่ตรงนั้นคนเดียวด้วยใบหน้าที่ซับซ้อน ภายในหัวขเธอไม่ไ้มีความกังวลเรื่ที่พวกฟีโรโซฟอสพูดกันแม้แต่น้อยแต่กำลังกังวลอย่างอื่น
เลวี่นึกถึงคำพูดในวันนั้นขอาโนอิทอสที่บอกว่าสักวันจะจากไป จากนั้นมันก็ทำให้หัวใจขเธอวุ่นวายมาตลอด เธอไม่รู้ว่าควรจะรับมือกับความรู้สึกตัวเยังไงหลังรู้ว่าอาโนอิทอสจากไป
ในวันนั้นเธอรู้ว่าห้ามอะไรไม่ไ้ หลายวันต่อมาเธอก็ตัดสินใจบางอย่างไ้ ในวันนั้นเธอจึงจะไปหาอาโนอิทอสเพื่อสะสางความรู้สึกขตนเให้เรียบร้อย แต่มันก็เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นมาก่อนทำให้เธอไม่มีโอกาสไ้จัดการเรื่ที่ควรทำให้ถูกต้ เธอรู้สึกโล่งใจที่รู้ว่าตัวเถูกฟื้นชีวิตกลับขึ้นมาแล้วไ้โอกาสรอบที่ส ในรอบนี้เธอจะไม่ปล่อยให้โอกาสนั้นหลุดมือ
เลวี่ตัดสินใจอย่างแน่วแน่จากนั้นก็เปิดประตูห้นอนขอาโนอิทอสแล้วเข้าไปในนั้น
ห่างไกลออกไปไม่มากนัก พาเน่แอบมดูเลวี่ด้วยดวงตาที่แดงก่ำ ในใจเธอเจ็บปวดด้วยความริษยา
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??