เรื่อง (จบแล้ว)ระบบร้านอาหารสามเวลาต่างโลก พระเอกเก่ง+เน้นอาหารไทย

ตอนที่ 489 เปิดฉากสงคราม

ในตอนนี้กองทัพจักรวรรดิมังกรทมิฬได้ตั้งค่าย เพื่อเตรียม๡ำ๬า๩า๫เย็นทานกันแล้ว เนื่องด้วยมีจำนวนกองทหารที่มากกว่า 2หมื่นคน ทำใ๮้การจัดเตรียมอาหารในค่ายเป็นอะไรที่ยุ่งยากเป็นอย่างมาก

พวกเขาก่อกระโจมไฟ ตั้งกระทะและหุงหาอาหารกันอย่างขะมักเขม้น ควันไฟพวยพุ่งจนเป็นกลุ่มควันที่ลอยโขมง เห็นได้แต่ไกล

“ท่านเอิร์ลนิค ศัตรูกำลังตั้งค่ายกันอยู่ พวกเราชิงลงมือโจมตีเลยไหมครับ?” ทหารผู้ติดตามที่มีตำแหน่งเป็นรองผู้นำทัพ ได้หันมาปรึกษาแผนการรบกับเอิร์ลนิค

“ตอนนี้ยังไม่ใช่ช่วงเวลาที่เหมาะสมในการบุกโจมตี พวกเราเองก็เดินทางมาเหนื่อยๆ ควรพักเช่นเดียวกัน” เอิร์ลนิคไม่ได้รีบร้อน พวกเขาสั่งทหารเข้าไปหลบในตามแนวเทือกเขาที่ห่างออกไปจากค่ายของจักรวรรดิมังกรทมิฬ อยู่ประมาณหนึ่ง ใ๮้แน่ใจว่าหน่วยลาดตระเวนของอีกฝ่ายจะไม่เห็นถึงค่ายของพวกเขา

ซึ่งก็เป็นจริงอย่างที่เอิร์ลนิคได้พูดไว้ไม่มีผิด ทหารของฝ่ายอาณาจักรลูนาเทีย ได้เดินทางกันมาตลอดทั้งวัน แม้พวกเขาจะกินอาหารกันอิ่มท้องมาแล้วก่อนที่จะออกเดินทาง แต่พอต้องออกเดินทางมาทั้งวัน ร่างกายจึงดูอิดโรยกันพอสมควร

เอิร์ลนิค สั่งคนก่อกระโจมไฟกองเล็กๆ เพื่อ๡ำ๬า๩า๫เช่นเดียวกัน เพียงแต่กระโจมไฟของพวกเขาดูจะเล็กจ้อยไปเลยถ้าเทียบกับกระโจมไฟของจักรวรรดิมังกรทมิฬ ทั้งนี้เป็นเพราะพวกเขาไม่จำเป็นต้อง๡ำ๬า๩า๫กันใ๮้วุ่นวายเหมือนกับอีกฝ่าย

พวกเขาแค่อาศัยกองไฟนี้ต้มน้ำใ๮้เดือดเท่านั้น ส่วนบางคนที่พอจะมีพลังเวทเหลือเฟือก็ใช้เวทไฟของพวกเขาอุ่นน้ำใ๮้ร้อนก็เพียงพอแล้ว ทำใ๮้ควันที่พวยพุ่งขึ้นมาไม่ได้มากเหมือนกับของอีกฝ่าย จนเป็นที่สังเกตได้เลย

ยิ่งประกอบกับแรงลมที่เกื้อหนุนและแนวสันเขาที่คอยช่วยบังวิสัยทัศน์ก็พลันทำใ๮้ควันที่ลอยขึ้นไปบนฟ้าได้จางหายไปเสียก่อน ที่จะกลายเป็นจุดสนใจใ๮้กับกองลาดตระเวนของจักรวรรดิมังกรทมิฬนั่นเอง

เหล่าทหารจากอาณาจักรลูนาเทีย ทุกคนต่าง๡ำ๬า๩า๫กันด้วยตัวเอง ทุกคนจัดการตัวเองด้วยการใช้ถ้วยที่ติดห้อยอยู่กับกระติกน้ำ มาเป็นภาชนะในการใส่อาหาร

ก่อนจะฉีกซองบะหมี่ไลท์ไลท์และเทน้ำร้อนลงไป...พร้อมกับรอเวลาอีก 3 นาที

เมื่อนั้นก็ได้อาหารหนึ่งมื้อที่ทำใ๮้อิ่มท้องแล้ว ยิ่งกอปรกับมีเนื้อเสียบไม้หรือเนื้อตากแห้งมากินคู่กันด้วยแล้ว ก็ยิ่งทำใ๮้อาหารมื้อนี้ของพวกเขายิ่งสมบูรณ์

‘ซูด...อ่าห์’ ‘บะหมี่ไลท์ไลท์รสต้มยำนี้เด็ดดวงชะมัด’

‘ท่านไลท์นี้เป็นอัจฉริยะโดยแท้ ไม่คิดเลยว่าในที่แห้งแล้ง ดินแดนสาบสูญแบบนี้ พวกเราจะมีอาหารอร่อยๆ กินกัน’

ทหารของอาณาจักรลูนาเทีย ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที ก็สามารถฟื้นพลังกายที่เสียไปกลับมาแล้ว และเพียงแค่ 1 ชั่วโมงหลังจากรอใ๮้อาหารที่กินเข้าไปเริ่มอยู่ตัว ทันใดนั้นเอิร์ลนิคก็ได้ออกคำสั่งใ๮้ทุกคนเตรียมตัวบุกค่ายของจักรวรรดิมังกรทมิฬกันแล้ว

“ตีวงล้อมออกไป ศึกนี้พวกเราแค่ใช้กลยุทธ์เพื่อก่อกวนเท่านั้น ใ๮้เล็งเป้าหมายไปที่เสบียงอาหารของพวกมันก็พอ!” เอิร์ลนิคได้แบ่งกองกำลังทหาร ออกมาทำศึกนี้แค่เพียง 500 คนเท่านั้น ไม่ได้เรียกกองกำลังทั้งหมด 5000 มาแต่อย่างใด

เพราะในศึกครั้งนี้ ไม่จำเป็นต้องเรียกระดมพลขนาดนั้น...เพราะเป้าหมายของเอิร์ลนิค ไม่ได้คิดบุกทะลวงกองทัพของจักรวรรดิมังกรทมิฬ หากแต่ศัตรูที่พวกเขาต้องกำจัดคือ อาหารของอีกฝ่ายต่างหาก!

และด้วยทหารกว่า 500 คน ของเอิร์ลนิคที่ได้คัดเลือกมา พวกเขามีความโดดเด่นในเรื่องของการใช้อาวุธระยะไกลและพลังเวทอยู่แล้ว จึงไม่มีความจำเป็นเลยที่จะต้องปะทะกับอีกฝ่ายซึ่งๆ หน้า

เอิร์ลนิคนั้นมีแบบแผนที่ชัดเจน อีกทั้งยังอาศัยช่วงเวลาที่ทหารของจักรวรรดิมังกรทมิฬกำลังอยู่ในช่วงพักผ่อนและเตรียมอาหาร ทำใ๮้ตอนนี้ทหารของจักรวรรดิมังกรทมิฬมีสภาพที่ไม่พร้อมสู้รบอะไรเลย

ทหารกว่าหลายหมื่นคนของจักรวรรดิมังกรทมิฬ ต่างผ่อนคลายจากการระแวดระวังไปหมด พวกเขามัวแต่มุ่งความสนใจไปกับอาหารที่ใกล้จะเสร็จ

แต่แล้วในระหว่างที่ความหิวโหยของทหารจักรวรรดิมังกรทมิฬจะได้รับการเติมเต็ม จู่ๆ บนฟากฟ้าก็พลันมีลูกบอลเพลิงมากกว่าหลายร้อยลูก บวกกับ-่าฝนศรเพลิง ปูถล่มลงมายังกระทะอาหารของฝ่ายจักรวรรดิมังกรทมิฬดัง

‘ตูม~!’

“ถล่มมันใ๮้ราบคาบ!” เป็นเสียงสั่งการของเอิร์ลนิคที่แผดเสียงร้องคำราม กองทหาร 500 คนจากฝั่งของอาณาจักรลูนาเทียที่อยู่บนเนินเขา ต่างไม่รอช้ายิงกระหน่ำลูกบอลเพลิงปูพรมลงมายังค่ายของจักรวรรดิมังกรทมิฬอย่างไม่มีความปรานีใดๆ

วูม ชิ้ว~! ภายใน 1 นาที ทหารแต่ละนายของฝ่ายอาณาจักรลูนาเทีย สามารถใช้พลังเวทของพวกเขายิงถล่มศัตรูได้ไม่ต่ำกว่า 20 ลูก

แม้พลังเวทของพวกเขาจะไม่ได้สูงนัก ถ้าเทียบกับพลังเวทของโทมัส จิม เอลล่าและแอล แต่ทว่านี้ก็มากพอแล้วที่จะทำใ๮้ ครัวของจักรวรรดิมังกรทมิฬ พังทลายลงอย่างราบคาบ

เศษอาหาร กระโจมไฟและกระทะร้อนๆ ต่างปลิวกระเด็นจากแรงตกกระทบ อาหารที่เตรียมจะนำมาเสิร์ฟล้วน กระจัดกระจายเกลื่อนพื้น มิหนำซ้ำเชื้อไฟจากศรเพลิงยังได้เผาทำลายอาหารพวกนี้จนหมดสิ้นอีกด้วย

“มีศัตรูลอบโจมตี!” ฝ่ายทางด้านของจักรวรรดิมังกรทมิฬ ก็ไม่ได้นิ่งเฉย พอรู้ตัวว่าค่ายของพวกมันถูกโจมตี หัวหน้ากองทัพก็ได้สั่งใ๮้ทหารทุกคนเตรียมโต้กลับในทันที

เวทต่างๆ ถูกยิงกระหน่ำเข้าใส่เนินเขาที่คาดว่า น่าจะเป็นจุดหลบซ่อนของศัตรูที่ได้ยิงพลังเวทถล่มลงมา

ตูม~! เกิดเสียงระเบิดขึ้นตามแนวสันเขาต่างๆ อย่างต่อเนื่อง ย่อมสีเนินเขาที่เคยแห้งแล้งใ๮้กลายเป็นทุ่งดำทะมึนไปในพริบตา

“หน่วยจู่โจมลงมือได้!” หัวหน้าหน่วยของฝ่ายจักรวรรดิมังกรทมิฬชักดาบของมันออกมา พลางขวบม้าเร็ว โจนทะยานออกไปยังแนวสันเขา

กองทหารมากกว่า 5 หมื่นคนของจักรวรรดิมังกรทมิฬต่างโรมรันกันออกมาจากค่าย หมายจะตั้งใจที่จะเด็ดหัว ศัตรูที่ลอบโจมตีพวกมัน

แต่แล้ว...เมื่อพวกมันเร่งฝีเท้ามาถึงแนวสันเขา ที่คาดว่าน่าจะเป็นจุดโจมตีของฝ่ายศัตรู มันก็พบเจอกับความว่างเปล่า

“พวกมันหนีไปหมดแล้วครับ หัวหน้า!” หน่วยลาดตระเวนของจักรวรรดิมังกรทมิฬ ได้สำรวจและตรวจสอบร่องรอยที่อยู่ตามแนวเขา

ก่อนจะแจ้งถึงการหลบหนีของศัตรูใ๮้กับหัวหน้าของพวกมัน ที่ตอนนี้โกรธแค้น เดือดดาลจนหน้าเหยเกไปหมดแล้ว

“กลับ~!” หัวหน้าหน่วยของฝ่ายจักรวรรดิมังกรทมิฬกระแทกเสียงด้วยความเจ็บแค้น ก่อนจะทหารทั้งหมดกลับเข้าค่าย เพื่อสำรวจถึงความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อไป

“ค่ายของเราไม่มีอะไรเสียหายมากครับ มีก็แต่พ่อครัวที่ได้รับบาดเจ็บกันอยู่พอสมควร ดูแล้วพ่อครัวของพวกเรา คงจะลุกขึ้นมา๡ำ๬า๩า๫ใ๮้พวกเราต่อไปอีกไม่ไหวครับ” ทหารนายหนึ่งได้รายงานถึงความเสียหายที่เกิดขึ้นนี้ใ๮้แก่หัวหน้าของพวกมันได้รับทราบ

“เวรเอ๊ย! ถ้าอย่างนั้นก็ใ๮้ทหารกินเนื้อตากแห้งของท่านดาวทอง กินประทังหิวกันไปก่อน” หัวหน้าหน่วยไม่กล้าสั่งใ๮้คนเตรียมอาหารใหม่ เพราะกลัวว่าจะถูกลอบโจมตีเหมือนกับเมื่อครู่อีก

ดังนั้นจึงได้สั่งการใ๮้ทหารของพวกมัน กินเนื้อตากแห้ง ที่เป็นเสบียงสำรองที่พ่อครัวดาวทองเป็นคนคิดค้นขึ้นมาแทน

แน่นอนเนื้อตากแห้งพอจะช่วยใ๮้ทุกคนอิ่มท้องขึ้นมาได้ก็จริง แต่มันจะอิ่มท้องไปมากกว่าอาหารปกติที่ปรุงสุกไปได้อย่างไร

ทหารจากจักรวรรดิมังกรทมิฬได้แต่กัดกินเนื้อตากแห้งด้วยความหิวโหย รอใ๮้ผ่านวันคืนวันนี้ไปอย่างน่าอเนจอนาถ...ไม่ทันไรก็ถึงเช้าวันใหม่แล้ว

ทหารของจักรวรรดิมังกรทมิฬ เฝ้ารออาหารเช้ากันอย่างคึกคัก หากแต่ว่าหัวหน้าหน่วยของพวกมันไม่อยากทำผิดซ้ำซาก จึงได้สั่งการใ๮้กองทัพเคลื่อนขบวนใ๮้พ้นจากแนวสันเขานี้เสียก่อน ซึ่งกว่าจะได้ทำเลเหมาะๆ ในการตั้งค่าย เวลาก็ปาไปยามบ่ายที่แดดร้อนจัดแล้ว

ซึ่งทางด้านของเอิร์ลนิคและกองทหารกว่า 5000 คน ก็เตรียมรออยู่แล้ว คราวนี้เอิร์ลนิคได้จัดกำลังเต็มอัตราศึก นี้คือการเปิดฉากโจมตีใส่อีกฝ่ายอย่างอุกอาจ ไม่มีการหวั่นกลัวต่อกองกำลังที่มากกว่าถึง 10 เท่าแต่อย่างใด

“ท่านหัวหน้าพบศัตรูกว่า 5000 คน กำลังรุกคืบเข้ามาใกล้ฐานที่มั่นของพวกเราแล้วครับ!” ทหารลาดตระเวนได้วิ่งแจ้นกลับมารายงานเรื่องนี้ใ๮้กับหัวหน้าของมันโดยทันที

แน่นอนเมื่อได้รับแจ้งถึงการบุกโจมตีเช่นนี้ ทางด้านของหัวหน้าหน่วยของฝ่ายจักรวรรดิมังกรทมิฬก็ไม่มีรีรอในทันที รีบเรียกระดมพล ตีกลองรบเสียงดังสนั่นหวั่นไหวเลยทีเดียว

‘ตึง ตึง~!’

เสียงกลองรบถูกตีระรัวๆ ทหารจักรวรรดิที่อดอาหารมาไม่ต่ำกว่าสองมื้อ อีกทั้งพึ่งจะตั้งค่ายแห่งใหม่ยังไม่ทันจะเสร็จ ก็ถูกเรียกระดมพลแล้ว

สีหน้าของทหารที่เคยฮึกเหิม ป่าเถื่อน ไปที่ไหนก็มีแต่โลหิตสีแดงฉานอาบร่างกาย แต่ทว่าในตอนนี้ใบหน้าของพวกมันแทบจะกลายเป็นสีเหลืองเพราะหิวข้าวกันหมดแล้ว!

‘กองทัพต้องเดินด้วยท้อง’ คำๆ นี้ไม่ได้พูดกันเล่นๆ หากแต่เป็นมันมีความหมายเช่นนั้นจริงๆ

กองทัพที่ท้องอัดแน่นไปด้วยอาหารกับกองทัพที่ท้องนั้นว่างเปล่า เพียงแค่เอามายืนประจันหน้ากัน ก็รับรู้ได้ถึงศักยภาพที่แตกต่างกันแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้นด้วยความหยิ่งผยอง ความดูแคลนในกองทัพของอีกฝ่าย รวมไปถึงเชื่อมั่นว่ากองกำลังที่เยอะมากกว่า 10 เท่าของตัวเองจะรบชนะอีกฝ่าย หัวหน้าหน่วยที่ดูแลกองทัพแนวหน้าจึงสั่งการใ๮้ทหารตั้งประจันกลับฝ่ายของอาณาจักรลูนาเทียอย่างไม่เกรงกลัว

“เพื่ออาณาจักรลูนาเทีย เพื่อลูกเมีย เพื่อมิตรสหายของพวกเรา!” เอิร์ลนิคชูดาบในมือขึ้นปลุกใจทหารจากอาณาจักรลูนาเทีย ซึ่งทุกคนก็ต่างขานรับและส่งเสียงคำรามก้องไปทั่วดินแดนที่สาบสูญ

ผิดกับฝั่งของจักรวรรดิมังกรทมิฬ ที่หัวหน้าของพวกมันก็ได้พูดปลุกใจเช่นเดียวกัน

“จักรวรรดิอันยิ่งใหญ่ของพวกเรา ไม่เคยมีใครหน้าไหนต่อกรกับพวกเราได้ จงพิชิตมดปลวกพวกนั้นใ๮้กับราบคาบและบุกเข้าไปพิชิตชัยที่อาณาจักรลูนาเทีย!” หัวหน้ากองกำลังแนวหน้าได้พูดปลุกใจ แต่น่าเสียดายที่ทหารของมันไม่มีเรี่ยวแรงที่จะตอบโต้อีกแล้ว ลำพังแค่ถือดาบ วิ่งเข้าหาศัตรูยังไม่รู้เลยว่าจะมีแรงหรือเปล่า

แต่ถึงอย่างนั้น สมรภูมิสงคราม ไม่มีคำว่าต่อใ๮้หรืออ่อนข้อใ๮้กันและกันอยู่แล้ว ในเมื่อคิดจะทำสงคราม ไม่ว่าจะอยู่ในสภาพไหน ก็ต้องพร้อมที่จะสู้ๆ

แตรสัญญาณจากทั้งสองฝั่ง ได้เป่าดังสนั่นหวั่นไหว...ก่อนที่กองกำลังของทั้งสองฝ่ายจะวิ่งเข้ามาฟาดฟันกันอย่างเหี้ยมหาญ

“รักษาขบวนทัพเอาไว้ใ๮้ดี อย่าใ๮้ศัตรูล้อมพวกเราได้เด็ดขาด!” เอิร์ลนิคได้สั่งการอย่างต่อเนื่อง เขาได้จัดขบวนทัพใ๮้ทุกคนอยู่ในแนวได้อย่างมั่นคง

แม้จะเสียเปรียบในด้านของจำนวนคนที่ต่างกันถึง 10 เท่าก็ตามที แต่พอเอิร์ลนิคค่อยรักษาขบวนทัพใ๮้อยู่ในระเบียบ ก็ทำใ๮้กองกำลังของจักรวรรดิมังกรทมิฬไม่อาจกลืนพวกเขาได้ง่ายๆ

และยิ่งการต่อสู้นี้ลากยาวมากเท่าไร กองกำลังของจักรวรรดิมังกรทมิฬก็เผยใ๮้เห็นถึงจุดอ่อนของพวกเขาออกมาได้เด่นชัด

ตอนนี้สภาพทหารของจักรวรรดิมังกรทมิฬเหมือนกับม้าป่วย ที่ไร้เรี่ยวแรงและไร้ซึ่งความองอาจ

ขีดพลังในการต่อสู้ยิ่งนานยิ่งหดหาย ทหารถูกฆ่าสังหารล้มตายกันเป็นเบือ จาก 50000 นาย เพียงพริบตาเดียวก็สูญเสียไปแล้วกว่า 1หมื่นคน แต่ทว่าเมื่อหันมาเทียบกับกองกำลังของอาณาจักรลูนาเทียที่เสียไปเพียงหลักร้อย

ก็ยิ่งทำใ๮้หัวหน้าหน่วยของฝ่ายจักรวรรดิทมิฬ ถึงกับขวัญเสียไปเลยทีเดียว

‘ทหารของอาณาจักรลูนาเทีย แข็งแกร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร? พวกมันไปเอาเรี่ยวแรงกันมาจากไหน ถึงต้านทัพของเราได้!!’ หัวหน้าหน่วยของจักรวรรดิมังกรทมิฬเริ่มหน้าซีดแล้ว

มันจำเป็นต้องรีบจัดการปัญหานี้ ก่อนจะสายเกินไปและในที่สุด คำสั่งถอยทัพก็ได้ถูกลั่นออกมา ‘ถอยทัพ~! ตึงตึง’ เสียงกลองสัญญาณถอยทัพได้ถูกตีกระหน่ำออกมา

ทันใดนั้นทหารจากจักรวรรดิมังกรทมิฬก็พลันละทิ้งการต่อสู้และรีบล่าถอยกันในทันที พวกมันในตอนนี้ไม่คิดที่จะสู้อีกแล้ว พวกมันล่าถอยกันอย่างไม่คิดชีวิต ซึ่งเอิร์ลนิคที่เห็นความได้เปรียบนี้ ก็รีบรุกไล่ต่อไปอีกสักพักใหญ่ สามารถสังหารอีกฝ่ายเพิ่มเติมได้อีกราวๆ 1 พันคน

ก่อนที่สุดท้ายจะออกคำสั่งใ๮้ทุกคนยุติการโจมตี กลับมาตรวจสอบค่ายของจักรวรรดิมังกรทมิฬที่ได้ตั้งค่ายทิ้งไว้ “ขนของมีค่ากลับไปใ๮้หมด” เมื่อเห็นถึงข้าวของที่อีกฝ่ายทิ้งเอาไว้

ใบหน้าของเอิร์ลนิคก็ได้ยกยิ้มขึ้นด้วยความพอใจ ก่อนจะสั่งทหารทั้งหมด เดินทางกลับป้อมปราการหน้าด่านเพื่อรายงานถึงผลการรบที่เกิดขึ้น

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

ตารางการลงนิยายเวลา 18.00 หยุดทุกวันพุธครับ

เข้าไปร่วมพูดคุยกับไรท์หรือสมาชิกนักอ่านคนอื่นๆ ได้ที่แฟนเพจตามลิงค์ด้านล่างเลยนะครับ

www.facebook.com/writelazy