เรื่อง magic and love ชิงหัวใจนายจอมเวทย์
ณ ้โใหญ่
“ทุกคนมากันครบแล้ว ฉันขอเริ่มเลยแล้วกันะ ฉันเป็นอาจารย์ที่จะฝึกให้กับพวกเธอทุกคน” เข้ามายังไม่ทันได้ดี ชายชราเอ่ยขึ้น
“วันนี้คือวันที่เราจะปลุกพลังที่อยู่ในตัวทุกคน ให้ทำงานได้อย่างเต็มที่ ด้วยการหาธาตุในตัวจะได้รู้ทักษะที่ทุกคนต้องเรียนเอาละ ทุกคนมายืนที่หน้าแท่นนี้” อาจารย์พูดต่อเนื่อง แล้วชี้ไปที่แท่นหินรูปร่างเหมือนแคปซูลอวกาศ “เข้าไปในแท่นหินทีละคน แล้วหลับตาตั้งจิตให้มั่นนึกถึงพลังให้ตัว แล้วธาตุจะปรากฏ” อาจารย์ชี้ไปที่แบล็ก
แบล็กเดินเข้าไปช้าๆ หลับตาแล้วก็มีแสงสีบวกกับสายฟ้าแวบไปมาเต็มไปหมด ท้องฟ้ามืดหมดมีเพียงเเสงจากสายฟ้าที่แลบไปมาเท่านั้น แต่แบล็กดูคุ้นชินกับพลังเค้าคงพอรู้้างแล้วว่าคุมยังไง แต่ฉันนี้ซิ “อืมม ธาตุสายฟ้า ให้เจนี่ช่วยดูและ ธาตุเดียวกัน ทุคนที่เข้าผ่านแท่นนี้ไปแล้วจงจำไว้พลังในตัวของพวกเธอจะถูกปลุก พลังจะฝื้นขึ้นอย่างเต็มที่ ” ต่อมาก็ตามด้วยไวท์ เธอเดินเข้าแบบชิวๆ เธอเพียงยกมือขึ้นหลับตาเบาๆลมก็พริ้วไหวเหมือนพายุไปทั่วห้อง
.”ไม่ต้องบอกฉันรู้ดีฉันธาตุลม ฉันถูกฝึกมาอย่างดี เอาเวลาไปึกพวกอ่อนหัดของอาจารย์ก่วาะ” ไวท์ตอบอย่างมั่นใจ
“อือดูมั่นใจดีะ แต่พ่อเธอคงบอกแล้วะว่า คนที่ถูกเลือกไม่ใช่เธอ การที่พ่อเธอเคยเป็นหนึ่งในอาจารย์ไม่ใช่เธอจะเหนือก่วาใครๆ คนต่อไปมาเถอะ อย่าลีรอ” 8นที่ถูกเลือกหรอ?? พ่อยัยนั่นหรอ ไม่น่าละเธอดูไม่ตื่นเต้นอะไรสักอย่างตั้งแต่มาเด็กเส้นี่เอง ออสตินตอนค่อยเดินมาอย่างช้าๆ เอ๊ะฉันเพิ่งสังเกต ในตาเค้าสีเดียวกับฉันเป๊ะ จะว่าไปหมอี่ดูเงียบมาก แทบไม่เคยได้ยินเสียง เค้าอยู่ห้องข้างๆฉันอีกฝั่งด้วย นึกออกไหม นับจากด้านหน้ามา จะเป็นห้องแบล็กห้องฉันและห้องออสติน ก่อนเินเข้าในแท่นหินเค้าเหลือบมามองฉันนิดๆหรือฉันคิดไปเองะ ออสตินยังไม่ทันหลับตาไฟก็ลุกขึ้นในห้องร้อนราวกับมีคนจุดไฟ
“อืม พอได้แล้วละออสติน นายี่มีพลังเหมือนพี่ชายนายเลยะครอบครัวนี้ได้สายเลือดดีจริงๆว่าไหมเจดี น้องชายนายี่ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ” หะ!!! น้องชาย
“ ห่างกันแค่1เดือน ก็เป็นน้องหรอ?” ออสตินเอ่ยขึ้นพร้อมหน้ตายียวน
“คนละแม่ผมไม่นับว่าี่้” เจดีเอ่ยต่อ เอิ่มมม ี่มันศึกสายเลือดรึป่าวะ
“ ฮ่าๆๆๆ อย่างน้อยๆนายก็ธาตุเดียวกัน เวทในตัวก็แทบจะคล้ายกันะ” แหม่ ตาอาจารย์ี่ยังมีอารมณ์ขันได้อีะ “มีนาเธอต่อเลย” อาจารย์คือเปลี่ยนอารามณ์ไวมาก ี่ฉันจะเป็นใบโพล่าไหมะอยู่ที่ี่ หัวเราะอยู่ดีๆ หันมาพูดหน้าขรึมต่อสะงั้น
มีนาเดินเข้าไปแบบกล้าๆกลัวๆ เข้าไปในแท่นหิน เธอค่อยๆหลับตาลงอยู่ๆพื้นดินสั่นไหวไปหมด ถ้าให้ฉันเดามีนาคือธาตุดิน
ดูเหมือนมีนายังควบคุมอะไรไม่ได้พื้นดินสั่นไหวเพิ่มขึ้นเรื่อยแม้เธอจะลืมตาขึ้นมาแล้วก็ตาม “อาจารย์ เอ่ออ ฉันหยุดมันไม่ได้ อาจารย์!!!!!” มีนาตะโกนเรียก
ทุกคนต่างทรงตัวไม่อยู่ล้มลุกคุกคลาน “ยัยโง่ควบคุมง่ายๆยังทำไม่ได้เลย!!!!!” เสียงไวท์ตะโกน ฉันรีบวิ่งเข้าไปดพื่อจะจับตัวมีนาไว้ ไม่รู้เหมือนกันอะไรดนใจให้ฉันกล้าวิ่งเข้าไป แต่อยู่ๆก็….. พรึบ!!!!
บท #พิเศษเจดี
ทั้งห้องเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด เย็นจัดราวกับหิมะตก ทุกอย่างมืดลงราวกับหลงอยู่ใต้น้ำ หลังจากยัยเตี้ยนั้นทะเล่อทะล่าเข้ามาในแท่น สิ่งที่เราได้เห็นทำให้ผมมั่นใจว่าเธอต้องมีอะไรบางอย่าง เธอสลบล้มลงทันทีแต่แปลกที่พลังของเธอไม่หยุดทำงาน
“อาจารย์คค่ะ ทำอะไรสักอย่างเถอะก่อนเราจะแข็งตาย เจดี ออสตินนาย2คนธาตุไฟะธาตุจะแตกเอา” เจี่ตะโกนลั่นน้โ
“ พลังแบบนี้ ธาตุน้ำและน้ำแข็งที่รวมกันนี้ ฉันคิดไว้ไม่มีผิด…..
จบบทพิเศษ
……ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมามองไปรอบๆ
ตึกๆๆๆ เพี้ย!!! ฉันรู้สึกถึงสิ่งที่มากะทบ พร้อมรสชาติเลือดคลุ้งทั่วปาก
‘“ เธอเป็นใครนางปีศาจ เธอเป็นใคร เธอทำเจดีเกือบตายรู้รึป่าว” เสียงยัยรุ่นพี่เจนี่ตะโกนใส่หน้าฉัน ี่มันอะไร ฉันมึนหัวมากทำอะไรไม่ถูก
“หยุดะเจนี่ เธอยังไม่รู้ตัวว่าเธอมีอะไรและเป็นใคร อาจารย์บอกแล้วใช่ไหมให้เธอใจเย็นๆ ไอเจดีมันก็ฟื้นแล้วนิ” สียงรุ่นพี่มาร์คพูดขึ้น
“sยุดทั้งหมดและออกไป ให้จูเน่พักผ่อน” เสียงอาจารย์ดังขึ้น เค้าเดินมาเรื่อยๆหยุดตรงหน้าฉัน “ พักผ่อนะไม่ต้องนึกอะไร เธอจะได้รู้สิ่งที่เธอควรณุ้แน่ๆ” อาจารย์พูดจบพร้อมเอามือมาลูปหัวฉันเบาๆ อ้า อบอุ่นดีจัง “เรียกรุ่นพี่ทุกคนเข้าประชุม ตอนนี้” อาจาย์เอ่นต่อแล้วเดินจากไป
ณ ห้องประชุมลับ
“เจดีนายรู้ใช่ไหมว่าฉันเรียกมาทำไม ฉันใจเย็นและชะล่าใจเิไป” ชายชราตรงหน้าพูด พรร้อมหน้าตาครุ่นคิด“อาจารย์กับเจดีมีอะไรที่ยังไม่ได้บอกพวกเราไหมค่ะ” โยถามพร้อมสีหน้าที่เป็นกังวล
“เธอมีมุกพันปี อยู่ในตัว” เจดีตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“เป็นไปไม่ได้แค่ยัยนั้นธาตุน้ำ อาจารย์เอาอะไรมาตัดสินว่ามุกอยู่ที่มัน” เจนี่ลุกขึ้นโวย
“ไม่ใช่แค่เธอเป็นเป็นธาตุนน้ำ แต่ธาตุน้ำที่เปลี่ยนเป็นน้ำแข็งนั้นทำให้ฉันคิดเป็นอื่นไม่ได้ มีเหตุผลอีกหลายอย่างเจนี่ ทั้งสร้อยเส้นนั้นที่เธอห้อย เป็นสร้อยของญาดา ผู้ปกป้องและพิทักษ์ไข่มุกมังกรพันปี แววตาของเธอที่ถอดมาจากญาดาราวกับเป็นคนคนเดียวกัน ใบหน้านั้นผิวขาวราวสีหิมะ ฉันยังชะล่าใจเพราะคิดว่าเรื่องบังเอิญ วันนี้เราได้ปลุกพลังมันขึ้นมาแล้ว เรามีเวลาเพียง108วันที่จะฝึกและพาเธอไปยังถ้ำมังกร” ชชายชราตรงหน้าาร่ายยาวราวกับอัดอั้นมานาน “ที่ฉันเรียกประชุม เพราะฉันจะบอกว่าเรื่องนี้ต้องเป็นความลับของสายเรา แม้แต่ตัวเธอเองก็ให้รู้ไม่ได้ ถ้าเรื่องหลุดออกไปจูเน่และลูกแก้วจะไม่ปลอดภัย ตามประเพณีที่สืบทอดกันมาของสายเลือดธาตุไฟ นายและออสตินคือผู้พิทักษ์ และปกป้องผู้ครอบครองลูกแก้วและลูกแก้วภารกิจที่รอคอยได้เริ่มขึ้นแล้ว เจดี” ชายชราพูดพร้อมชี้ไม้เท้าไปตรงหน้าเจดี”บอกออสตินเรื่องนี้ด้วย นาย2คนเป็นดังมังกรไฟ ถึงเวลาสามัคคีแล้ว” ชายชราพูดพร้อมยิ้มมุมปาก
“แย่แล้วครับอาจารย์” เสียงมาตินดังมาแต่ไกล “แย่แล้ว” มาตินย้ำ้อีกครั้ง
“ไอที่ว่าแย่ี่อะไรแย่ แกพูดให้หมดซิวะไอติน’” มาร์คสวนกลับอย่างไว
“ไวท์ หายไป เธอทะลุประตูเวทออกไป”
“เป็นไปไม่ได้ที่ไวท์จะไปคนเดียว พลังเวทที่อาจารย์ลงไว้ที่หน้าประตูไม่มีทางที่เด็กเมื่อวานซืนอย่างยัยนั้นจะออกไปได้” เจนี่ตะโกนอย่างหัวเสีย
“ก็เพราะเธอไม่ได้ออกไปเองไงละ ฉันไม่แปลกใจเลย พ่อของเธอตามหาลูกแก้วมังกรพันปีมาตลอด เราคงต้องรีบฝึกและฝื้นพลังของจูเน่ให้ไวก่วานี้แล้วละไม่งั้นคงแย่” ชายชราเอ่ยด้วยสีน่าเป็นกังวล
ตัดภาพมาที่สาวน้อยร่างบางที่นอนขดตัวอยู่บนที่นอน ร่างกายชุ่มไปด้วยเหงื่อที่เปียกทั้งตัวแสดงให้เห็นว่าเธอกำลังเข้าสู่พวังที่เป็นฝันร้ายอีกครั้ง แต่ใครจะรู้ว่าครั้งนี้แตกต่างออกไป……
‘’ จูเน่ ลูกคือดวงใจของพ่อกับแม่ะ เราจะกลับเมื่อสันที่ลูกต้องการ” เพียงเท่านั้นชายหญิงตรงหน้าค่อยๆวับหายไป
“พ่อแม่ อย่าทิ้งหนูไป พ่อแม่อย่าาาา”
“จูเน่ จูเน่ ได้ยินไหม” เสียงของใครบางคนดังขึ้นทำให้เด็กสาวตื่นจากพวัง
“มะมะมีนา เธอเองหรอ” ฉันพยายามปรับสายตามองไปรอบๆ ก็เจอมีนา แบล็ก ออสติน นั่งอยู่
“ฉันเอง เธอดีขึ้น้างไหม พวกรุ่นพี่กับอาจารย์มาเยี่ยมเธอตั้งหลายรอบแะ เธอหลับไป2วันเลยะ” มีนาไล่ยาวราวกับกลัวไม่ได้พูด
“อืม ฉันดีขึ้นแล้ว แล้วทำอยู่กันแค่นี้ไวท์ละ” ฉันจะถามหายัยบ้นั้นขึ้นมาทำไม ปากี่ไวจริงๆฉัน
“เธอไปแล้ว” vอสตินเอ่ยขึ้น
“ไปแล้ว??” ฉันทำน้ำเสียงสงสัย
“ไม่ต้องถามมากอาบน้ำแต่ตัว ซะแล้วไปกับฉัน” ออสตินพูด อ่าาา เย็นชาดีจงนายคนนี้
“เธอู้เื่ลูกแก้วมังกรพันปีอยู่แล้วรึป่าว” แบล็คที่นั่งเงียบมานานเอ่ยขึ้น ทุกคนที่นั่งอยู่ถึงกับชะงักและหันมามองหน้าฉัน ฉันสบตาแบล็คกลับรู้สึกถึงแววตาที่เปลี่ยนไป สายตาที่ไร้ความขี้เล่น ปราศจากรอยยิ้มเหมือนครั้งแรกที่เจอ
“ไม่ มีอะไรที่ฉันต้องรู้เลยไหม” ฉันตอบกลับพร้อมถามหยั่งเชิง
“เอ่อออ ไม่มีหลอก แบล็กก็พูดไปเรื่อยไปอาบน้ำให้สดชื่นะ ฉันไปรอข้างนอกกับแบล็คเมล์” มีนาพูดรัวๆแล้วดันหลังแบล็คออกจากห้องไป
“ ฉันเกิดมาพร้อมกับความไม่รู้อะไรเลยสักอย่างหรอ” ฉันพึมพรำกับตัวเอง อยู่ๆนายออสตินก็เดินมาประชิดตัวฉันเชื่อไหมหัวยังสูงไม่เท่าอกตาี่เลย พี่นอกคู่ี่กินเสาร์ไฟฟ้าเข้าไปหรอ
“เธอรู้แล้วอาจจะผิดหวังก็ได้ะ” พูดจบพร้อมลูปหัวฉันเบาๆ //-// ฉันเดินทิ้งเค้าเข้าห้องน้ำมาดื้อๆเลย ฉันหน้าร้อนผ่าวี่อะไรกันเขิลหรอ ้าน่าี่้คู่ี่จะเิไปแล้วะ
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??