เรื่อง ชีวิตนี้ข้าจะลิขิตไว้เอง

พรึ่บ!! พรึ่บ!!

“ พวกมันหายไปไหนกัน “ 

“ พวกเจ้าไปคนให้ทั่วห้อง พวกมันต้องหลบอยู่แน่ “ เสียงของชายชุดดำสั่งให้ลูกน้องหาเป้าหมายตามที่เจ้านายมันสั่งมา 

“ หาอะไรอยู่หรือ ให้พวกข้าหาช่วยหรือไม่” เสียงอันไพเราะเสนาะหูดังขึ้น ทำให้ชายชุดดำต้องหันไปมองก่อนจะพบชายร่างบางใส่ชุดคลุมข้างๆมีเด็กหน้าตาน่ารักกำลังยืนกัดเสี่ยวหลงเปาอยู่

ชายชุดดำตกใจอย่างมากที่จู่ๆ สองคนนี้ก็ปรากฎตัวกลางห้อง โดยที่พวกเขาไม่สามารถสัมผัสถึงการมาสองคนนี้ได้เลย 

“ ใครส่งพวกเจ้ามา “ เยว่ซินเอ่ยถามเป้าหมายของพวกมันทันที

“ ใครส่งพวกข้ามาไม่สำคัญหรอก เจ้าส่งชายคนที่ชื่อซีห่าวมาให้ข้าเสียดีกว่าแล้วพวกข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้าทั้งสอง “ ใช่เป้าหมายของพวกมันในครั้งนี้คือซีห่าว พูดจบพวกมันแต่ละคนก็ปลดปล่อยพลังออกมากดดันให้เยว่ซินทำอย่างที่มันต้องการ

“ พวกข้าคงทำตามคำขอของพวกเจ้าไม่ได้ “ ทันทีที่เยว่ซินพูดจบก็ปลดปล่อยวงแหวนเจ็ดวงออกมา

“ ปราณจักรพรรดิ…อึก “ ชายชุดดำกระอักเลือดออกมาด้วยความระดับที่ต่างชั้นกันเกินไป ไม่คิดว่างานที่รับในครั้งนี้จะพาพวกมันลงนรก

“ ท่านแม่…ข้าจัดการเอง “ 

เสี่ยวหู่รู้สึกโมโหเจ้าพวกนี้มาก ทำให้เขาเสียเวลาในการกินขนมที่แสนอร่อยของท่านแม่อย่างมาก

พรึ่บ!!

“ … “ เสี่ยวหู่กลายเป็นร่างจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางทันที 

“ สัตว์อสูรระดับเก้า“ 

“ ไม่ใช่ระดับเก้า แปลงกลายเป็นมนุษย์ได้ต้องอยู่ระดับสวรรค์ขึ้นไป….หนีเร็ว “ ตอนแรกพวกมันคิดว่าอย่างน้อยยังมีโอกาสที่จะจับเด็กน้อยมาเป็นตัวประกัน เพื่อต่อลองกับคนผู้นี้ดู แต่หลังจากเห็นเจ้าเด็กน้อยกลายร่างเป็นสัตว์อสูร พวกมันก็หมดโอกาสนั้นทันที ตอนนี้มีแต่หนีอย่างเดียว

พวกชายชุดดำพยามยามหลบหนีจากที่นี่ให้เร็วที่สุด จนไปชนกับเกราะใสที่มองไม่เห็นอย่างจัง เกราะพวกนี้แข็งแกร่งกว่าที่พวกมันเห็นมาเสียอีก

“ อย่าทำพวกข้าเลย พวกข้ายอมแล้ว ให้พวกข้าเป็นทาสก็ย่อมได้ จะให้พวกข้าทำอะไรก็ได้ โปรดไว้ชีวิตพวกข้าด้วยเถิดขอรับ “ 

“ ใช่ขอรับ พวกข้าอยู่ระดับนภาขั้นกลางกันทุกคน พวกข้าสามารถเป็นกำลังให้นายท่านได้นะขอรับ “

“ ระดับพลังของพวกข้าสูงเทียบเท่าเจ้าสำนักบางสำนักเลยขอรับ “ชายชุดดำทั้งหลายหลังจากที่รู้ว่าตนนั้นไม่มีทางที่จะรอดชีวิต จึงพยายามอ้อนวอนให้เยว่ซินให้ไว้ชีวิตพวกตน

‘ เอาอย่างไรดีขอรับท่านแม่ ’ เสี่ยวหู่พูดคุยสื่อสารทางจิตกับเยว่ซิน หลังที่เห็นท่าทียอมจำนนของชายชุดดำพวกนี้

“ ข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า แต่พวกเจ้าจะต้องทำพันธะสัญญาทาสเสียก่อน” คนพวกนี้ถือว่าไม่เลว ระดับพลังก็พอใช้ได้  อย่างน้อยก็อาจจะเป็นกำลังสำคัญให้เขาในภายภาคหน้า

“  ขอรับ…พวกข้ายอมขอรับ “ พวกมันได้ตอบตกลง อย่างน้อยพันธะสัญญาทาสก็ดีกว่าตายแล้วกัน

พรึ่บ!! พรึ่บ!! พรึ่บ!! 

“พวกเจ้าจงก้าวเข้าวงเวทย์ แล้วหยดเลือดลงไป “ วงเวทย์พันธะปรากฏขึ้นสามวง กลิ่นอายความน่าเกรงขามแผ่ซ่านออกมาจากวงเวทย์ จะพวกมันทั้งสามรู้สึกได้

ชายชุดดำที่เหมือนจะเป็นหัวหน้าก้าวกลุ่มเข้ามาในวงเวทย์พันธะคนแรกก่อนที่เหลือจะเดินตามมา แล้วใช้มีดสั้นกรีดบริเวณปลายนิ้วของพวกมัน แล้วหยดเลือดลงไปในวงเวทย์พันธะ

วูบ!! วูบ!! วูบ!!

เกิดลำแสงจ้าออกจากวงเวทย์พันธะ ก่อนพุ่งเข้าไปในตัวของชายชุดดำทั้งสาม

อ๊าก อ๊าก อ๊าก 

พวกมันรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดแทบทุกอณูรูขุมขน คล้ายถูดมีดร้อนๆ กรีดตามร่างกาย ก่อนจะรู้สึกว่าตรงบริเวณหัวใจปรากฏบงกชสีขาวสลักลงไปยังขั้วหัวใจอย่างนั้น

เฮือก!! เฮือก!! เฮือก!!

ราวกับพวกมันมัจจุราชดึงพวกมันออกมาจากขุมนรก ก่อนจะพบว่าระดับพลังที่ติดคอขวดมาหลายปีถูกชำระล้างออกหมด จนต้องนั่งปรับความสมดุลของพลังทันที

ปุ้ง!! ปุ้ง!! ปุ้ง!!

หลังจากนั่งปรับลมปราณมาสักพัก ก็เลื่อนขั้นจากระดับราชาขั้นกลางเป็นระดับราชาขั้นสูง

“ ขอบคุณนายท่านมากเลยขอรับ ที่เมตตาพวกข้า “ พวกมันรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมากที่เยว่ซินไว้ชีวิตพวกมัน อีกทั้งยังช่วยให้ผ่านระดับลมปราณที่พวกมันติดอยู่ขั้นนี้มาหลายปีจนคิดว่าทั้งชีวิตนี้ไม่มีโอกาสที่จะไปขั้นสูงกว่านี้

“ พวกเจ้าชื่ออะไร “

“ ข้าชื่อจื่ออี้ขอรับ “

“ ข้าชื่อจื่อเฉินขอรับ “

“ข้าชื่อชุนเฉินขอรับ “

“ ใครส่งพวกเจ้ามา “

“ พวกข้าไม่ทราบขอรับ พวกข้าได้รับว่าจ้างจากชายคนหนึ่ง ให้มาฆ่าชายที่ชื่อซีห่าว เพื่อแย่งชิงอาวุธระดับสวรรค์ขอรับ “  จื่ออี้เล่าออกไปอย่างละเอียดตามที่เขาได้รับมา

“ … “  เยว่ซินก็ไม่อาจจะคาดเดาได้เพราะตอนที่ซีห่าวใช้อาวุธ  ปรากฏต่อสายสายตาของคนทั้งสนาม ไม่สามารถระบุแน่ชัดได้ เลยได้แต่ปล่อยเรื่องนี้ไปก่อน ก่อนจะยื่นถุงผลึกปราณธาตุให้กับทั้งสาม

“ พวกเจ้าจงดูดซับผลึกปราณภายในห้องนี้ “

พรึ่บ 

ทั้งสามคุกเข่าคำนับเยว่ซินทันทีที่รู้ว่าถุงที่ให้มานั้นเต็มผลึกปราณธาตุระดับสูงทั้งนั้น ทั้งชีวิตนี้พวกมันจะมีโอกาสดูดซับหรือเปล่า ก้อนหนึ่งก็หลายสิบก้อนทองแล้ว

วูบ!! วูบ!!

พูดจบเยว่ซินกับเสี่ยวหู่ก็หายไปต่อหน้าต่อตาพวกเขาทั้งสาม

“ พี่ใหญ่ คุณชายดีต่อพวกเรามากๆเลยขอรับ “ จื่อเฉินน้องเล็กในกลุ่มกล่าวออกมาเสียงสั่นๆ ต่อไปพวกมันก็ไม่ต้องรับงานอันตรายอีกแล้ว

“ ใช่..คุณชายดีต่อพวกเรามากจริงๆ ต่อไปข้าจะติดตามคุณชายจนชั่วชีวิต แม้ชีวิตจะหาไม่ “ คำปฏิญาณฝังลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของพวกเขาทั้งหมด

…

วูบ!! วูบ!!

“ เป็นอย่างไรบ้างขอรับคุณชาย “ ซีห่าวกล่าวถามด้วยความร้อนรน เขานั้นกลัวว่าจะเป็นตนปัญหาที่ทำคุณชายต้องเดือดร้อน

“ ข้าจัดการเรียบร้อยแล้ว เจ้าไปดูดซับผลึกปราณต่อเถิด “ เยว่ซินเอ่ยเปลี่ยนเรื่องทันทีที่ซีห่าวถาม ไม่อยากให้ซีห่าวคิดมากกับเรื่องนี้อีก เป็นธรรดาของมนุษย์ ย่อมต้องดิ้นทำทุกอย่างให้ตนเป็นผู้ที่อยู่จุดสูงสุด แม้ว่าจะฆ่าผู้บริสุทธิ์เท่าไหร่ก็ตาม

เขารู้ตั้งแต่ที่ออกมาจากสนามประลองอยู่แล้วว่ามีคนตาม จึงได้พาทุกคนไปเดินตลาดก่อน เพื่อให้เเน่ชัดว่าเป็นกลุ่มของพวกใด พอถึงโรงเตี้ยมก็ได้พาทุกคนเข้าไปในมิติ แล้วก็เป็นไปตามคาดกลุ่มคนพวกนี้ต้องการดาบพิฆาตอสูรของซีห่าวจริง 

“ ขอรับ “

…

“ ยินดีต้อนรับผู้ชมทุกท่าน รับชมการประลองในรอบสอง ที่ดุเดือดและเร้าใจได้เลยขอรับ รับรองว่าจะไม่ทำให้ทุกท่านผิดหวังอย่างแน่นอน “ 

“ กติกาการประลองเหมือนเดิมทุกประการ ขอเชิญ เยว่ซิน หมายเลข 365 ผู้ฝึกตนอิสระ กับ จางลี่หมายเลข 239 ศิษย์จากสำนักสยบเมฆา ขึ้นประลองในคู่แรก “ 

ทั้งสองก้าวขึ้นมาบนสนามประลองทันทีที่พิธีกรกล่าวจบ 

“ แม่นางเยว่ซินสู้ๆ “

“ นี้มันการประลองของเทพธิดาชัดๆ “ 

“ ใช่ๆ พวกข้าเห็นด้วย “ เสียงเชียร์ดังลั่นสนาม เมื่อวานพวกเขาเห็นการประลองฝีมือของเยว่ซินแล้วถือว่าเก่งอย่างมากที่เอาชนะหม่าจื่อมาได้

“ หึ…ก็แค่หญิงที่มีลูกแล้วจะสู้ข้าที่ยังสาวได้อย่างไร “ จางลี่กล่าวเหน็บแนมเยว่ซินทันที่ขึ้นมาบนสนามประลอง 

นางนั้นอิจฉาที่เยว่ซินได้รับคำชม เพราะปกติแล้วที่สำนัก ไว้ว่านางจะไปที่ไหนทำอะไรก็จะมีคนมาชื่นชมนาง แต่มาคราวนี้กลับเป็นเยว่ซินที่มาแย่งความสนใจไปจากนาง หน้าตาต้องอัปลักษณ์แน่นอนถึงใส่ผ้าชมไว้ตลอดเวลา นางนี้แหละจะเป็นคนกระชากผ้าออกเอง ให้ทุกคนได้รู้ว่าหน้าตาเยว่ซินนั้นอัปลักษณ์ขนาดไหน

เยว่ซินได้แต่ยื่นงง ขึ้นมาก็โดนหญิงสาวตรงหน้าด่าให้แล้ว เขาไปทำอะไรให้อีกล่ะหรือไม่หญิงตรงหน้าอาจจะเป็นบ้าก็ได้

“ เริ่มการประลองได้ “

“ เขตแดนอันหนาวเหน็บ “ จางลี่กล่าวเสร็จพื้นสนามประลองก็กลายเป็นน้ำแข็ง อุณหภูมิโดยรอบลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว จนผู้คนข้างสนามสัมผัสได้ถึงความเย็น

“ เจ้าไม่มีทางหนีเขตแดนของข้าได้…บงกชน้ำแข็งโจมตี” 

เกิดดอกบัวน้ำแข็งรอบตัวเยว่ซิน ก่อนที่มันจะระเบิด ทำให้ละลองที่อยู่ในดอกบัวพุ่งกระจายออกมา

“ มีพิษ “ เยว่ซินสัมผัสได้ทันที 

“ ฮ่าๆ  อย่ามาริอาจเทียบเคียงข้า “ 

พรึ่บ!!

เถาวัลย์พุ่งขึ้นรัดจางลี่จากด้านหลังอย่างไม่ได้ทันตั้งตัว ก่อนที่เยว่ซินโผล่ขึ้นต่อหน้าจางลี่ ทำให้นางตกใจอย่างมากไม่คิดว่าเยว่ซินจะสามมารถออกมาจากเขตแดนของนางได้ 

“ ปล่อยข้า แน่จริงมาสู้กับข้าซึ่งๆหน้า อย่าลอบกัดจะดีกว่า “ 

“ ไม่ปล่อย ข้าอยากถามเจ้ามากกว่า ข้าไปทำอันใดให้เจ้าโกรธเคืองกัน “ เยว่ซินถามจางลี่ขึ้น ตั้งแต่ที่เห็นหน้าจางลี่ เขาก็ถูกนางมองด้วยสายตาที่ไม่ดี

“ ไม่ใช่เรื่องของเจ้า…​ เหม่ยเหมยออกมา “ จางลี่ไม่ฟังคำของเยว่ซินนางเรียกสัตว์วิญญาณออกมา ทำให้เยว่ซินต้องถอยห่างออกจากจางลี่ทันที

สิงโตน้ำแข็งปรากฏข้างกายจางลี่ก่อนมันจะใช้กงเล็บตะปบเถาวัลย์ของเยว่ซินขาด ทำให้จางลี่เป็นอิสระ

“ สังหารมันเหม่ยเหมย “ 

สิงโตน้ำแข็งพุ่งเข้ามาโจมตีเยว่ซิน แต่เยว่ซินก็สามารถหลบการโจมตีได้ทุกรอบ

“ นั้นมันสิงโตน้ำแข็งระดับเจ็ดข้าเคยเห็นคนเล่นว่ามันอยู่ในป่าบรรพกาลชั้นกลาง ไม่คิดว่านางจะสามารถสยบมันได้ “

ชายคนหนึ่งพูดขึ้น ทำให้ทุกคนในสนามจับจ้องมาที่จางลี่มากขึ้น ใครก็รู้กันป่าบรรพกาลนั้นอันตรายเพียงใด ยิ่งลึกเข้าไป ยิ่งมีสัตว์วิญญาณระดับสูงอยู่ทั้งนั้น

คำพูดของชายเมื่อสักครู่ยิ่งทำให้จางลี่ยกยิ้มขึ้น ที่ทำให้นางได้รับความสนใจ จนไม่ได้สนใจเยว่ซินที่ดูเหมือนตอนนี้สัตว์วิญญาณของนางที่กำลังจะพลาดท่าให้เยว่ซินเเล้ว

โฮก!!

สิงโตน้ำแข็งร้องด้วยความเจ็บปวด ยิ่งมันดิ้นมากเท่าไหร่เถาวัลย์ก็จะรัดแน่นขึ้นเท่านั้นจนตอนนี้มันไม่สามารถที่จะขยับตัวได้เลย

“ เจ้า…. “ เสียงร้ององสิงโตน้ำแข็งเรียกความสนใจของจางลี่ได้ทันที รู้ตัวอีกทีก็ถูกเถาวัลย์พุ่งขึ้นมารัดตัวของจางลี่

“ คิดดูแล้ว ข้าก็ไม่เคยไปทำอะไรแก่เจ้าสักหน่อย เหตุใดคนที่พึ่งรู้จัก เกียจกันได้ขนาดนี้ “ 

“ ข้าก็ไม่ชอบหน้าเจ้า ก็แค่หญิงที่มีลูกแล้วจะมีสู้คนอย่างข้าที่ทั้งสาว ทั้งสวย อย่ามาคิดแย่งความสนใจไป…….. “

ตู้ม!!

เยว่ซินที่เห็นจางลี่กำลังแอบใช้ยันต์ ก็ได้ซัดพลังใส่จางลี่ก่อนจะได้ใช้มัน 

“ อึก… อึก..” เยว่ซินเผลอใส่พลังมากไป ทำให้จางลี่ชนเกราะป้องกันของสนามอย่างแรง

“ผู้ชนะ บุปผาสวรรค์หมายเลข 365 ผู้ฝึกตนอิสระ เป็นเป็นผู้เข้ารอบคนแรก“