เรื่อง เต็มใจกับผองเพื่อน (7P)

(1.1) จริงหรือท้า?

ตอน ปลุกเต็มใจมาเล่น

“เต็มใจ… เต็มใจ…”เทวินก้มลงกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูของหญิงสาวซึ่งนอนหลับเป็นตาย มือของเขาบีบขยำลงบนหน้าอกอิ่มเพื่อเป็นการช่วยปลุกอีกแรง

"มึงหลบไป เดี๋ยวกูปลุกเอง" เสียงเข้มดังขึ้นด้านหลังของเทวินเมลชายกล้ามแน่นปีนขึ้นนั่งบนเตียง ก่อนจะตวัดขาคร่อมร่างของเพื่อนสาวที่ชื่อเต็มใจไว้

"จะปลุกไงวะ? ไอ้ใจมันตื่นยากจะตายไป"ถุงข้าวชายหนุ่มผู้มีใบหน้าอ่อนเยาว์ที่สุดในกลุ่มถามขึ้น

"กูว่ากูเดาออก…"ไรอันหนุ่มลูกครึ่งตาสีฟ้าพูดขึ้น เขายืนอยู่ข้างเตียงใกล้กับถุงข้าวและเทวินที่เพิ่งลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

"ต้องปลุกงี้" เมลพูดจบก็ถกเสื้อยืดสีขาวของคนที่นอนหลับอยู่ขึ้นสูง จนหน้าอกอวบอิ่มโผล่พ้นเนื้อผ้าออกมาทั้งสองเต้า

เมลไม่รอช้าก้มลงใช้ลิ้นเลียวนที่รอบปานนมข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างเขาใช้นิ้วมือกดลงก่อนจะหมุนวนไปในทิศทางเดียวกันกับลิ้นชื้น

"หัวนมแข็งยัง?"แบล็คชายมาดสุขุมพูดขึ้น เขาเพิ่งเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับแซมผู้ซึ่งไม่ว่าจะไปไหนเขาก็มักจะสายเสมอ

"เอิ่มแอ้งแอ้ว (เริ่มแข็งแล้ว) " เมลตอบด้วยเสียงอู้อี้ เพราะเรียวลิ้นของเขายังคงทำหน้าที่เลียวนไม่ยอมหยุดพัก

"อื้อ..." เต็มใจที่นอนหลับอยู่เริ่มส่งเสียง พอดีกับหัวนมของเธอก็เริ่มแข็งตั้งขึ้นทั้งสองข้าง

"อืม.." เมลเปลี่ยนจากการใช้ลิ้นเลียวนมาเป็นดูดดุนหัวนมสีน้ำตาลอ่อน แรงดูดที่รุนแรงและเสียงดูดจ๊วบจ๊าบดังจนคนที่นอนอยู่เริ่มรู้สึกตัวตื่นจากห้วงนิทรา

"อ๊ะ.. มะ เมล ซี๊ด..." เสียงครางเสียวถูกเปล่งออกมาเมื่อเต็มใจรู้สึกตัวตื่น เธอยกหัวขึ้นมองคนที่ดูดดุนหัวนมเธออยู่ทันที

"เอ้าๆ ใจตื่นแล้ว พอก่อนๆ" ถุงข้าวพูดพลางดึงเสื้อเมลให้ลุกขึ้น

"จ๊วบ! เออๆ … พอก็พอ" เมลดูดแรงๆ อีกครั้งเป็นการทิ้งทวน

"อ่า...พวกมึงเนี่ย เผลอไม่ได้เลยนะ" เต็มใจบ่น ก่อนจะดันตัวลุกขึ้น เธอไม่ได้ดึงเสื้อลง แต่ชายเสื้อก็ร่วงหล่นลงปิดเต้าอวบเองตามแรงโน้มถ่วง

"เออ แล้วนี่มาทำอะไรกัน? ครบแก๊งเลย" เต็มใจถามอย่างสงสัย เหล่าเพื่อนๆ มาหาเธอที่บ้านบ่อยก็จริงแต่นานๆ ทีจะมาพร้อมกันทั้งหกคนแบบนี้

"มาแดกเหล้า" ทั้งหกคนตอบพร้อมกันเสียงดัง เต็มใจตกใจจนสะดุ้งตัวโยน ก่อนจะตั้งสติแล้วเอ่ยถาม

"อะ..เออ แล้วไหนอะเหล้า?"

"ในครัว รอบนี้กูซื้อ... อีกแล้ว" แซมตอบ

"ก็มึงเสือกมาสายเองช่วยไม่ได้เว้ย" ไรอันตอบกลับก่อนออกเดินไปรอที่หน้าประตู แล้วหันกลับมาพูดต่อ

"จะไปแดกกันได้ยัง? กูอยาก…จะแย่แล้ว" ไรอันเน้นเสียงที่คำว่าอยากในขณะที่สายตาสบประสานกับเต็มใจ

เต็มใจลอบลดสายตามองต่ำลง เธอเห็นเป้ากางเกงของไรอันตุงนูนออกมา เธอก็รู้ทันทีว่าที่เขาบอกว่าอยากน่ะ เขาหมายถึงอยากอะไร

แต่น่าเสียดายที่เต็มใจเอาแต่จ้องมองส่วนล่างของไรอัน จนไม่ได้สังเกตว่าเป้ากางเกงของเพื่อนอีกห้าคนนั้นมันปูดนูนออกมามากเพียงใด

เต็มใจและเพื่อนชายอีกหกคนนั่งล้อมวงกันอยู่บนพื้นในห้องครัว บ้านเธอมีโต๊ะกินข้าวก็จริง แต่มันดันเล็กเกินไปสำหรับคนเจ็ดคน

"เต็มใจ... ขออีกขวด" เทวินพูดพลางแบมือแล้วยื่นไปทางเต็มใจที่นั่งอยู่ใกล้ขวดเหล้ามากที่สุด

"อย่าแดกเยอะ เมาหัวทิ่มขึ้นมาแล้วใครจะดูลูกมึง" เต็มใจกล่าวเตือนเสียงแข็ง

เทวินเคยแต่งงานมีภรรยาและลูกชายที่น่ารักหนึ่งคน แต่เขาเพิ่งหย่ากับภรรยาเก่าไปเมื่อสองเดือนก่อน เนื่องจากเธอคนนั้นแอบนอกใจเขาไปมีความสัมพันธ์กับหนุ่มชาวต่างชาติ จนสุดท้ายก็ตัดสินใจไปอยู่กินด้วยกันที่ต่างประเทศ โดยทิ้งลูกชายไว้ให้เทวินดูแลเพียงลำพัง

"กูจ้างพี่เลี้ยง เอาเหล้ามาเร็วๆ"

"ลูกมึงโคตรน่ารัก แต่ดูพ่อดิ?" แซมพูดขึ้นหลังจากกลืนน้ำเมาลงคอรวดเดียวหมดแก้ว

"พ่อหล่อ?" เทวินพูด

"พ่อเชี้ย ฮ่าๆๆๆ" แซมตอบพร้อมเสียงหัวเราะลั่น ทำเอาทุกคนหัวเราะตามอย่างอดไม่ได้ เว้นแต่เทวินที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับ

"ไอ้เวร"

"เออ ใจ" อยู่ๆ ถุงข้าวก็พูดขึ้นท่ามกลางเสียงหัวเราะ

"ฮะ?"

"เมนส์หมดยัง?" เต็มใจย่นคิ้วกับคำถามตรงๆ ของเพื่อนชาย

"อะ..เออหมดแล้ว" เต็มใจตอบ เธอมองไปรอบวงเหล้า ก็เห็นรอยยิ้มกริ่มปรากฏบนใบหน้าของทั้งหกโดยพร้อมเพรียงกัน

"ไม่เชื่ออะ ขอดูหน่อย" ไรอันพูดขึ้น ทำให้เต็มใจหันขวับไปมองหน้าเขาในทันที

"เดี๋ยว.. อะไร? กูจะโกหกเพื่อ?" เต็มใจเริ่มโวยเสียงดัง แต่กลับไม่มีใครตอบโต้อย่างที่ควรจะเป็น ทุกคนมองหน้าเธอนิ่ง นิ่งจนในที่สุดเธอก็ทนสายตาของพวกเขาไม่ไหว จึงตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง

"เออได้ ถ้างั้น… อะ ดู" ว่าแล้วเต็มใจก็ลุกขึ้นยืน ก่อนจะดึงกางเกงลง เผยให้เห็นโหนกนูนเรียบเนียนและแก้มก้นที่อวบอั๋น เนื่องจากเธอไม่ได้สวมกางเกงชั้นใน

"อืม… ยังไม่ชัดว่ะ" ไรอันพูดขึ้นสายตาเขาจับจ้องอยู่ที่โหนกนูนไม่วางตา

"เออใช่ ยังไม่ชัดว่ะใจ…แหกให้ดูหน่อยดิ" แซมพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

เต็มใจกวาดสายตามองเพื่อนๆ ของเธอ สายตาคาดหวังที่พวกเขาส่งมาทำให้เธอรู้สึกอยากจะสนองความหวังนั้น

เธอค่อยๆ แยกขาออก ย่อเข่าลงแล้วกระดกสะโพกไปด้านหน้า จนมองเห็นร่องกลีบสีสวย แค่นั้นยังไม่พอ เต็มใจยังไล้มือขวาลงไปที่ส่วนล่าง แล้วใช้นิ้วชี้และนิ้วกลาง จับกลีบนูนทั้งสองข้างให้แยกออกจากกัน จนสามารถมองเห็นรูรักได้อย่างชัดเจน

"พ..พอใจยัง!" เต็มใจถามกระแทกเสียง

"แม่ง..." แบล็คอุทานออกมาเบาๆ สายตาเขาจับจ้องเข้าไปในรูรักอย่างหื่นกระหาย เช่นเดียวกับอีกห้าคนที่เหลือ

"โคตรยั่วเลยว่ะ" เทวินพูด

"เชี้ย กูแข็งแล้ว ดูดิ" ไรอันรูดซิปกางเกงด้วยความเร่งรีบ จากนั้นก็ควักเอาท่อนลำแข็งตั้งของตัวเองออกมาโชว์

"ใจเย็นไอ้-่า อย่าเพิ่งรีบดิวะ" แซมง้างมือฟาดหลังหัวของไรอันเบาๆ ไปหนึ่งที แล้วพูดต่อ

"มาๆ ใจ มึงนั่งลงก่อน... จะไม่ใส่กางเกงก็ได้นะ พวกกูไม่ติด"

"มาๆ มาเริ่มเล่นจริงหรือท้าด้วยขวดเหล้ากันสักทีเถอะ" เมลพูดพลางเคลียร์ของทุกอย่างออกจากกลางวง แล้ววางขวดแก้วเปล่าขวดหนึ่งไว้ตรงกลางแทน

"เดี๋ยวก่อน ใครเสนอเนี่ย?" เต็มใจถามด้วยความฉงน

"กูเอง" แซมตอบด้วยน้ำเสียงสดใส

"โอ้โห กูเพิ่งเห็นความดีของมึงก็วันนี้แหละ" ถุงข้าวพูดขึ้น ทำให้แซมมีสีหน้าบึ้งตึง แล้วย้อนถามเสียงแข็งในทันที

"แล้วเหล้าที่มึงแดกเนี่ย เงินใคร?"

"แล้วเงินใครอะ? กูมีหน้าที่แดก ไม่ได้มีหน้าที่จำ" ถุงข้าวตอบยียวน เต็มใจเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเปลี่ยนเรื่อง

"พอแล้ว มาเล่นกันสักทีเหอะ มาๆ"

"เออ จะเถียงกันเพื่อ..." ไรอันบ่นเสร็จก็หันหน้าไปหาเต็มใจที่นั่งอยู่เยื้องกัน

"กูให้เกียรติคุณมึงหมุนก่อนเลยครับ"

"นี่มึงให้เกียรติกูจริงๆ ใช่ปะ? ฮ่าๆ" เต็มใจหัวเราะออกมาเบาๆแล้วยื่นมือออกไปจับขวดแก้ว เตรียมตัวจะหมุน

ลำดับในการนั่งเรียงไปทางขวาเริ่มจาก เต็มใจ ตามมาด้วยแบล็ค ไรอัน เมล แซม ถุงข้าว และเทวิน หรือก็คือเต็มใจนั่งอยู่ตรงกลางระหว่างเทวินและแบล็ค

"หมุนนะ" เต็มใจไม่รอฟังคำตอบ เธอออกแรงหมุนขวดอย่างแรง ส่วนปากขวดนั้นหมุนไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็หยุดลง โดยส่วนปากขวดชี้ไปทางที่ถุงข้าวนั่งอยู่

"อ้าวๆ ไอ้ข้าวโดน เต็มใจมึงถามเลย" เทวินพูดต่อ

"แล้วรอบต่อไปก็ให้ไอ้ข้าวถามต่อ ง่ายๆ ว่าใครหมุนคนนั้นได้ถาม โอเคไหม?" ทั้งหกตอบรับคนละเออสองเออ แล้วก็กลับมาสนใจกับเกมต่อ

"ข้าว จริงหรือท้า?" เต็มใจถามพร้อมร้อยยิ้มกริ่ม

"ฮึ ระดับกู.... เลือกจริงครับ" เมื่อถุงข้าวพูดจบ เหล่าเพื่อนๆ ก็โวยวายกันเสียงดัง แต่เจ้าตัวก็ยักไหล่ไม่สนใจ

"โห..." เต็มใจบ่นแล้วพูดต่อ

"เออๆ จริงก็จริง แต่มึงต้องตอบตามความจริงเท่านั้นนะเว้ย"

"แน่นอน" ถุงข้าวตอบ

"ถามแรงๆ เลยมึง" เมลพูดขึ้น

"รู้แล้วหน่า" เต็มใจสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนถามออกมาเสียงดัง

( โปรดติดตามตอนต่อไป )