เรื่อง เทพอสูรมังกรไร้ขอบเขต
ด้วยัระดับเสวรรค์ฮั่นเหลิน ใ้เาเพียงไ่าก็าึอาณาจักรัีอันเป็ุา แต่ทว่าเาก็ต้องิ้ขมวดใทันใด เาะบัดนี้อาณาจักรีุ่แสนะยิ่งใหญ่ไ้กลับกลายเป็ทะเลเพลิงูเาซากศพไ้หนทางเีา ทั้งัมีเผ่ามารและเผ่ายักษาออกไล่ล่ามนุษย์และภูตที่เหลืออย่างบ้าคลั่ง!
"ดูเหมือนว่าพวกมันะฉวยโอกาสใช่วงหนึ่งเดือนออกปฏิบัติการกวาดล้างเผ่าพันธุ์ องค์จักรพรรดินี ท่านต้องตัดสินใจแล้วว่าะลงมือช่วยเหลือผู้คนที่เหลือรอดนั่นหรือเปล่า?" เย่หยุนซีมองดูสถานการณ์อันเลวร้ายพลางกล่าวเสนอทางเลือกสองทาง
ฮั่นเหม่ยหลินเมื่อสดับวาจานั้น ดวงตาที่มองเผ่ายักษาและเผ่ามารก็กลายเป็เหี้ยมหาญขึ้นมาใทันที
"ไม่เห็นต้องคิด ช่วยเหลือเาเดี๋ยวนี้" นางตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว มุ่งมั่น ไ้ซึ่งความลังเล ส่งผลให้ทางด้านเย่หยุนซีเผยรอยยิ้มและรีบเร่งทำตามคำสั่ง
ลูกบาศก์สมปรารถนาปรากฏขึ้นใมือจากนั้นแปรสภาพเป็เกาทัณฑ์ บุรุษหนุ่มตั้งท่าง้างคันศรพร้อมทั้งปลดปล่อยัเปลวเพลิงเทวะอำพันและเปลวเพลิงโกลาหลเก้าชั้นฟ้าออกมา
"หมื่นศรัีผลาญฟ้า"
เย่หยุนซีขยายขอบเขตัจิตไปทั่วทั้งเมืองอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ก่อนที่ะยิงศรเพลิงสีทองและสีดำขึ้นฟ้าตามชื่อทักษะ
ซึ่งต่อมาไ่านัก! ศรเปลวเพลิงเหล่านั้นก็พลันแตกกระจายกลายเป็ลูกศรังานอีกนับหมื่นนับพัน พุ่งทะลวงขั้นบรรยากาศลงมาราวกับ-่าฝน
"สวบๆๆๆ"
"อ๊าก! ศัตรูบุกๆ" เหล่าทหารมารและยักษาหลายต่อหลายตนเมื่อโดนโจมตีก็กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ส่วนเหล่าประชาชนอาณาจักรัีที่ัเหลือรอดก็มีสภาพที่ไม่แตกต่างกันสักเท่าไหร่ เาแม้ะไม่ไ้รับอันตราย แต่ก็หวาดกลัวจับใจจนแทบไม่อยากเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า
"บัดซบ! ผู้ใดมันกล้าลอบโจมตีกองทัพข้า!!" บรรดาแม่ทัพมารและแม่ทัพยักษาปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามอันเกรี้ยวกราดที่ดังกังวาน
เย่หยุนซีเมื่อไ้ยินเช่นนั้นก็เผยรอยยิ้มเหี้ยมหาญ จากนั้นเก็บลูกบาศก์สมปรารถนาแล้วกลายร่างเป็มังกรขนาดมหึมาท่ามกลางสายตาผู้คนทุกหมูเหล่า
"สี่กรงเล็บ แปดปีก เกล็ดมีลักษณะเป็คริสตัลสีขาว ทว่ากลับมีเปลวเพลิงสีดำปกคลุมร่าง ช่างเป็มังกรที่งดงามและน่าเกรงขามอะไรเช่นนี้" ฮั่นเหลินที่เป็หนึ่งใผู้เฝ้ามองเอ่ยปากกล่าว มิอาจละสายตาไ้แม้เพียงชั่วครู่
ส่วนเหล่ายักษาและมารที่เหลืออยู่ จู่ๆร่างกายพวกมันก็สั่นสะท้าน
"ะ จักรพรรดิมังกร! มะ มันเป็ไปไ้อย่างไรกัน!!"
"ตระกูลจักรพรรดิมังกรน่าะอยู่ที่มหาจักรวาลเขตใต้นี่........แล้วไอ้ตัวนี้มันมาปรากฏที่มหาจักรวาลเขตตะวันตกไ้อย่างไร??"
"ฮ่าๆๆ นี่ข้าไม่ไ้ฝันไปใช่ไหม แบบนี้พวกเราตายกันหมดแน่ ต่อให้ท่านเมารข้ามมิติมาเองก็คงไม่อาจต่อต้านตระกูลจักรพรรดิมังกรที่สูงส่งปานนั้นไ้"
"หึ้ย!! พวกเจ้าใจเย็นๆ อย่าพึ่งกังวลให้มากความไป เจ้าไม่เห็นรึว่ามันมากันแค่สองคนเท่านั้น.......ถ้าพวกมันตายตกที่นี่ตระกูลจักรพรรดิมังกระรู้ไ้อย่างไรว่าพวกเราเป็คนทำ" แม่ทัพมารตนหนึ่งเอ่ยปากเรียกขวัญเหล่าทหาร ตัวมันมองเห็นแล้วว่าอีกฝ่ายมีตบะปราณเพียงแค่มหาจักรพรรดิขั้น 9 ซึ่งไม่เป็ภัยคุกคามอะไรเลยสักนิดสำหรับเซียนสวรรค์
แต่ทว่าใขณะที่พวกมันกำลังะเปลี่ยนความคิดนั้น ร่างจักรพรรดิมังกรก็พลันสยายปีกทั้งแปดปกปิดท้องฟ้า วงเวทย์สีดำและสีขาวขนาดมหึมาปกคลุมไปทั่วอาณาจักรพร้อมกับัจิตเทวะดาราที่กระจายออกไปเป็วงกว้าง
"คิดะสังหารข้าโดยไม่ให้ตระกูลรู้อย่างนั้นหรือ เจ้าพวกช่างไม่เจียมสังขาร" แม้ะไม่รู้จักตระกูลจักรพรรดิมังกรที่พวกมันพูดถึงกัน แต่เย่หยุนซีก็ทำเป็แสร้งเอ่ยวาจาสูงส่ง พร้อมทั้งร่ายทักษะขนาดใหญ่ ส่งผลให้มารและยักษาภายใอาณาเขตถูกแช่แข็งและแผดเผาใเวลาเดียวกันอย่างน่าประหลาด
"มะ ไม่! ไม่นะ เกิดอะไรขึ้น ทำไมข้าถึงขยับตัวไม่ไ้"
"อ๊าก! ช่วยข้าด้วยข้าัไม่อยากตาย!!" หลากหลายเสียงกรีดร้องทรมานดังขึ้นไม่ขาดสาย ก่อนที่พวกมันะกลายเป็รูปปั้นน้ำแข็งและโดนแผดเผาทั้งร่างกายและจิตวิญญาณอยู่อย่างนั้น
"อั่ก! นี่มัน!! การผสานัจิตและัปราณ ที่แท้จักรพรรดิมังกรตนนี้ก็บ่มเพาะัจิตวิญญาณเป็ขุมัหลัก" แม่ทัพยักษาตนหนึ่งกระอักเลือดพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงหวาดผวา เนื่องจากจุดอ่อนเผ่ายักษาก็คือััจิตวิญญาณไม่ว่าะรูปแบบไหน
"อ๊อก! บัดซบ! ข้าะไม่ยอมตาย!!!" เหล่าแม่ทัพ 4 ตนระเบิดัระดับเซียนสวรรค์ออกมา ร่างโครงกระดูกขนาดยักษ์และร่างังานยักษา 4 แขนปรากฏขึ้นต่อต้านทักษะแผดเผาและแช่แข็งอีกฝ่าย
"ไม่ว่าะดิ้นรนอย่างไร พวกเจ้าก็หนีไม่พ้นความตายหรอก" เย่หยุนซีใร่างจักรพรรดิมังกรเมื่อไ้เห็นภาพนี้ก็เอ่ยปากกล่าวอย่างเรียบนิ่งเฉยชา
ทันใดนั้นเบื้องบนฟากฟ้าก็พลันปรากฏวงเวทย์สีทองอร่าม แผ่กลิ่นอายแห่งวิถีสวรรค์ออกมาอย่างไม่ขาดสาย
"อัสนีบาตสีทอง! มันถึงกับควบคุมทัณฑ์สวรรค์ไ้!!" เหล่าแม่ทัพรู้สึกสิ้นหวังสุดขั่วหัวใจ จักรพรรดิมังกรตกลงมันเป็สิ่งมีชีวิตแบบไหน เาะเหตุใดัที่มันปลดปล่อยออกาึไ้กฏเกณฑ์ถึงปานนี้
"หึ! จบสิ้นกันเสียที!!" เย่หยุนซีประกาศประศิตสุดท้าย สายฟ้าสีทองหลายพันสายพุ่งเข้าโจมตีศัตรูอย่างแม่นยำ ไม่พลาดเป้า
"เปรี้ยงๆๆๆ!!!"
"อ๊าก! ข้าไม่ยอมรับๆ จักรพรรดิมังกรข้าขอสาปแช่งเจ้า!" เหล่าแม่ทัพตะโกนด้วยความหวาดกลัวและโกรธแค้นราวกับคนบ้า จากนั้นสูญสลายไม่เหลือแม้แต่ธุลี
เย่หยุนซีเมื่อเห็นว่าทุกอย่างจบสิ้นแล้วก็กลับคืนร่างดั่งเดิมตนเองโดยไม่คิดรอช้า "เหอะ! สาปแช่งข้าหรือ? เกรงว่าพวกเจ้าะัไม่มีคุณสมบัตินั้น"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??