เรื่อง เทพอสูรมังกรไร้ขอบเขต
ย้อนกลับาเสียเ็้! ในขณะที่พวกเมิ่งชีหรานกำลังต่อสู้อยู่กับกลุ่มของซ่งเจี้ยนฮุย ทางด้านของตี้หลินเองก็กำลังเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้เช่นเดียวกัน
บัดนี้! เบื้องหน้าของเขานั้น ก็คือเซียวหลงและจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้รูปแบบมังกรหิมะที่ัภาคภูมิใจ
"เฮ้ๆพี่ชาย าถึงก็จะเล่นของใหญ่เลยหรือ?" ตี้หลินหยอกเย้า
เซียวหลงเผยสีหน้าจริงจังพลางกล่าว "แกัตัวอันตราย!! ไม่ควรเ็ไว้!!"
"หึหึ! ข้าก็แค่คุณชายเจ้าสำราญทั่วๆไป.........พี่ชาย จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของท่านน่าเกรงขามากจริงๆ แต่ทว่าน่าเสียดายที่ัเป็นมังกร" พูดจบ! มือทั้งสองข้างของตี้หลินก็กลายเป็นกรงเล็บของมังกรสีขาวและสีดำ
ัคือทักษะกายามังกรเทวะที่ตี้หลินใช้ทรัพยากรของตระกูลตี้แอบฝึกฝนัจนกระทั่งาถึงขั้นที่ 5 ซึ่งเป็นขั้นสุดท้าย
"กายาเทพมังกรไร้พ่าย" ตี้หลินตั้งท่า
เซียวหลงจิตสั่นไหวประดุจดั่งว่าได้พบเจอกับจอมราชันของตนเองก็มิปาน
กรงเล็บนั่นัอะไรกัน? ทำไมเมื่อเห็นัถึงได้รู้สึกหวาดกลัวอย่างน่าประหลาด
"เข้าาเถอะ" ตี้หลินเปิดฉากด้วยการกวักมือท้าทาย
เซียวหลงจะไม่รับคำท้าได้อย่างไร ัสะบัดชายอาภรณ์หนึ่งั้ สร้างพายุหิมะปกคลุมพื้นที่
"เขตแดนหิมะไร้มลทิน!!" ทัศนียภาพอันขาวโพลนนี้ ทำให้ตี้หลินยกยิ้มออกา อีกฝ่ายดูเหมือนว่าจะไม่ประาทเขาเหมือนกับผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ที่พบได้ทั่วไป
"ลมหายใจมังกรหิมะ!!" เซียวหลงเริ่มโจมตีอย่างรุนแรงและไร้ความปรานี
ตี้หลินเมื่อเห็นลำแสงเยือกแข็งที่พุ่งเข้าาก็เปิดประตูมิติ ส่งักลับไปที่ด้านหลังของอีกฝ่าย
"อย่างที่คิด เป็นัแห่งสูญตาจริงๆ" เซียวหลงหลบเลี่ยงทักษะของตนเองอย่างง่ายดาย าั้ัก็เรียกใช้ทักษะเทพอสูรผสานร่างโดยไม่คิดรอช้า ทั่วทั้งกายาปรากฏชุดเกราะน้ำแข็งลวดลายมังกรสีขาว
"ตาย!" ัพุ่งเข้าไปหาตี้หลินด้วยความเร็วสูงสุดและปลดปล่อยหมัดน้ำแข็งอันทรงั
ทางด้านตี้หลินเองก็ปลดปล่อยหมัดสวนกลับไปเช่นเดียวกัน การปะทะั้นี้นั้น ส่งผลให้เกิดคลื่นัทำลายล้างขนาดใหญ่
เปรี้ยง!!
"ตูม!!"
ตี้หลินและเซียวหลงกระเด็นถอยหลังออกไป แต่หมัดของตี้หลินมิได้เป็นอะไร ผิดกับหมัดของเซียวหลงที่เกราะแขนแตกกระจาย ทั้งยังมีเลือดไหลออกา
"เจ้าถึงกับเป็นสุดยอดผู้บ่มเพาะักายา!"
"โอ่ว มองออกด้วยงั้นหรือ??.............พี่ชาย ท่านเองก็แข็งแกร่งาก ข้าจะให้โอกาสท่านหนีไปตอนนี้เป็นอย่างไร"
"เจ้ากำลังดูถูกข้า??" ดวงตาของเซียวหลงฉายแววอมหิตในทันที
ตี้หลินส่ายศีรษะ "ข้าแค่รู้สึกเสียดายที่คนเก่งๆจะต้องตกรอบตอนนี้.......แต่หากอยากจะสู้ต่อ ข้าก็ไม่คิดขัดศรัทธา"
"ฮ่าๆๆ ดูเจ้ามั่นใจากว่าจะชนะข้า" เซียวหลงระเบิดเสียงหัวเราะออกา ลมปราณธาตุน้ำแข็งที่สุดแสนบริสุทธิ์พุ่งพล่าน
ตี้หลินส่ายศีรษะอีกั้ "เห้อ คนอุตส่าห์ชี้ทางสว่างให้แ้กลับไม่ไป"
พูดจบ! กระบี่อ่อนที่ถูกซ่อนไว้ในชายแขนเสื้อก็ถูกชักออกา
หือ! มือกระบี่!!
ใบหน้าของเซียวหลงเต็มไปด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดในทันที ตกลงไอ้เด็กบัดซบนี่ัเลือกเดินเส้นทางไหนกันแน่ เหตุใดความสาารถถึงได้หลากายิ่ง
"เข้าาเถอะ" ตี้หลินชี้กระบี่ไปเบื้องหน้า
เซียวหลงดึงเอาอาวุธของตนเองออกา ัคือง้าวรบน้ำแข็งสีฟ้า ระดับพระเจ้าขั้นต่ำ
"โอ่ว เล่นของใหญ่อีกแ้"ตี้หลินกล่าวอย่างขบขันขึ้นอีกครา
"ไม่ต้องพูดาก ลงมือ!!" เซียวหลงฟาดฟันง้าวไปด้านหน้า คลื่นน้ำแข็งขนาดมหึาพุ่งเข้าไปหาตี้หลินด้วยความเร็วสูง
ส่วนทางด้านตี้หลินเมื่อเห็นภาพนี้ เขาก็พุ่งตัวขึ้นฟ้าเพื่อหลบหลีกั เซียวหลงรอคอยจังหวะเช่นนี้านาน ง้าวรบในมือตวัดฟาดฟันอีกั้ ก่อเกิดเป็นมังกรน้ำแข็งขนาดมหึา
ตี้หลินเค้นเสียง หึ ในลำคอพลางส่ายศีรษะช้าๆ ทักษะกระบี่เทพดาราโหมกระหน่ำโจมตีมังกรน้ำแข็งตัวนั้น แต่ทว่าจนแ้จนรอดัก็ไร้ซึ่งรอยแตกร้าว
เซียวหลงหัวเราะเย้ยหยันพลางกล่าว "ทักษะที่ถูกสร้างโดยอาวุธระดับพระเจ้า จะถูกกระบี่ง่อยๆของเจ้าสะบั้นได้อย่างไร"
"หึหึ งั้นรึ!!" ตี้หลินรู้สึกขบขันในความมั่นใจที่ากล้นของอีกฝ่าย
บงกช 9 สวรรค์ปรากฏขึ้นที่มือซ้าย ทว่าคราวนี้ัไม่ใช่ดอกบัวแห่งสายฟ้า แต่เป็นดอกบัวแห่งเปลวเพลิงสีขาว
"ผสาน!" ชายหนุ่มเอ่ยปากกล่าว ทันใดนั้น! ดอกบัวเพลิงก็หลอมรวมเข้ากับกระบี่ในพริบตา
"ทักษะกระบี่เทพดารา!" ตี้หลินฟาดฟันออกไป คลื่นกระบี่เปลวเพลิงขนาดมหึา 1 สายปะทะเข้ากับมังกรน้ำแข็งทำให้ัละลายกลายเป็นไอน้ำ
เซียวหลงถึงกับดวงตาเบิกกว้าง!
เห็นได้ชัดว่าผลลัพธ์นี้เกินความคาดหาย!
'ข้าจะโจมตีบ้างแ้นะพี่ชาย!!' ตี้หลินใช้จังหวะนี้เปิดมิติเพื่อย่นระยะทาง
กระบี่อ่อนเปลวเพลิงในมือฟาดฟันอีกั้ กลีบบุปผาอัคคีโหมกระหน่ำราวกับพายุบุปผาขนาดใหญ่
"เหอะ! โจมตีาตรงๆแบบนี้ต่อให้เป็นคนโง่ก็หลบได้" เซียวหลงกล่าวเย้ยหยันและเตรียมถอยร่นออกไป
"งั้นรึ!" ตี้หลินยังคงยิ้มให้และยกมือขึ้นทำมุทรา
โซ่ตรวนสีม่วงอมดำพุ่งออกาจากมิติเข้าพันธนาการแขนขาของเซียวหลง
"อึก! แปลงสูญตาเป็นโซ่ตรวน!!" ผู้โดนทักษะถึงกับหน้าถอดสี คำพูดเย้ยหยันเมื่อครู่นี้ กลับโดนตอกกลับด้วยการกระทำ
บัดนี้! ต่อให้ัดิ้นหลุดจากโซ่ตรวนก็ไม่มีทางหลบพายุกลีบบุปผาได้
"ลาขาดล่ะนะ พี่ชาย" ตี้หลินไม่คิดประาทอีกฝ่ายเลยสักนิด
เมื่อเห็นเซียวหลงพลาดท่า! เขาก็เปิดมิติเพื่อสร้างพายุกลีบบุปผาอัคคีโจมตีจากรอบทิศทาง
เซียวหลงถึงกับดิ้นพล่าน แม้แต่ชุดเกราะเทพอสูรผสานร่างก็ถูกหลอมละลายกลายเป็นไอ
"เปลวเพลิงนี้ถึงกับแผดเผาจิตวิญญาณได้!!" ักัดฟันกรอด ผิวหนังเริ่มบังเกิดรอยไหม้อย่างน่าเวทนา
"อ๊ากก!! ทำลายัให้ข้า!!" มือที่ถือง้าวรบระดับพระเจ้าในที่สุดก็หลุดพ้นจากพันธนาการ
หือ!
ตี้หลินที่สังเกตุเห็นเช่นนั้นก็มิได้คิดจะให้โอกาส
เขาทำการเคลื่อนย้ายเข้าไปเตะมือของอีกฝ่ายจนกระทั่งง้าวรบระดับพระเจ้าปลิวกระเด็นออกไปไกล าั้ใช้กระบี่แทงไปยังหัวใจอย่างไร้ซึ่งความปรานี
"สวบ!"
"อึก!!"
ความเงียบสงัดปกคลุมพื้นที่ เพียงไม่กี่วินาที พายุกลีบบุปผาอัคคีก็เกิดการระเบิดกลายเป็น-่าฝนกลีบดอกไม้
ผืนป่าทั่วทั้งบริเวณถูกเผาจนวอดวาย
ตี้หลินมิได้รับผลกระทบใดๆ ผิดกับเซียวหลงที่ถูกแผดเผาไปทั่วทั้งร่าง
"อั่ก!" ักระอักเลือดสด ดวงตาเบิกกว้าง ในใจเต็มไปด้วยความหวาดผวา
"ทะ ทำไมกัน ทะ ทั้งๆที่ตบะของข้าเหนือกว่า??"
"หึหึ! พี่ชายคงไม่รู้จักการสะกดข่มสินะ เมื่ออยู่ต่อหน้าข้าจิตวิญญาณมังกรชนชั้นราชาก็ไม่นับเป็นอะไร!!" ตี้หลินชักกระบี่ออกจากอกของอีกฝ่าย ทันใดนั้น! ร่างกายของัก็ระเบิดออกกลายเป็นบุปผาโลหิต
เครื่องรางช่วยชีวิตก็ทำงาน!
ตี้หลินพ่นลมหายใจยาว 1 ั้ เขาเ็กระบี่ าั้นำโฟื้นฟูัออกาแ้กินัเข้าไปาสิบเ็
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??