เรื่อง เทพยุทธสะท้านโลกา
ตอนี่ 77 ่าั
เวลาเริ่มกระชั้นชิดและเาไม่อาจเติบโตช้ากว่านี้ได้อีก
ตอนนี้ต้องรีบเ็บเกี่ยวประสบการณ์มหาศาลมาให้มากี่สุด
เมื่อคิดอย่างนี้เา็กระพริบตาและาว่า "ภารกิจของพวกเจ้าือะไร"
ไม่ีกฎเข้มงวดในการร่วมืกันปฎิบัติภารกิจร่วมกัน
"จับกลุ่มและร่วมืกัน?"
แม่นางอี้เซียวเข้าใจความหมายแล้วีใ้าผ่อนคลายและยินดีึ้มาในใจ
อีกาคน็พยักหน้าเข้าใจทันที
พวกเาใช้เวลาอยู่ี่นี้นานแล้ว
ภารกิจพวกเาไม่าาลุล่วงได้โดยง่าย
"พวกเราต้องร่วมืกัน..."
เากล่าวอย่างจริงจังและจ้องมองกลุ่มัิดาบปามารทีละคน
วิธีนี้ช่วยให้เาได้รับประสบการณ์จำนวนมากและสานสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นยิ่งึ้ในคราวเดียว
"พี่ซูเวยพูดได้ถูกต้อง"
เธอพยักหน้าเห็นด้วยและดวงตาคู่ี่สวยงามจ้องมองเาอย่างเปล่งประกาย
ด้วยชื่อเสียงและความแข็งแกร่งของเา เธอเื่ั่ว่าภารกิจี่ยื้ดเยื้อจะสำเร็จ
เห็นอี้เซียวตกลงอย่างไม่รีรอและปรึกษาหารือคนอื่น...
"ออกเิทางเลยหรือไม่"
ทั้งาคนี่เหลือไม่าาปฏิเสธได้
แ่เมื่อคิดถึงชื่อเสียงและความแข็งแกร่งของเา็ไม่ีเหตุผลอะไรต้องปฏิเสธ
"ไปกันเถอะ!" เาเินำหน้าและึ้ขี่ม้าา มุ่งหน้าาอาคารไปพื้นี่อีกด้าน...
ทั้งสี่คนติดตามด้วยการขี่ม้าของพวกเา
ม้าทั้งสี่ทะยานตามติดเาอย่างรวดเร็ว
คนอื่นๆากลุ่มัิดาบปามารี่ยังู่ในอาคารแ่นี้ ีลักษณะใ้าปั้นาและบิดเบี้ยวไปมา
ภารกิจของสำนักใหญ่ล้วนีความคล้ายคลึงกัน ื กำจัดกลุ่มัิจันทรา
แ้่าไม่าากำจัดได้หมดทั้งกลุ่ม
แ่หลายแ่พยายามลดและหยุดการแพร่ระบาดของเชื้อร้ายนี้ให้มากี่สุด
ทุกคนล้วนีความหยิ่งและศักดิ์ศรี
าจะลดตัวหันมาร่วมืกัน...
...
คนของซูเวยาอาคารไปปรากฏตัวพื้นี่อีกด้านของเืงหมอกดำ
คนของัิจันทราปะปนในเืงนี้
เสื้อผ้าร่างกายเป็นสัญลักษณ์เด่นชัดในฐานะศิษย์กลุ่มัิดาบปามาร
กลุ่มัิดาบปามารมาพร้อมเพรียงกัน
ทำให้หลายคนกลัวและต้องหลีกเลี่ยง
ู้กระจัดกระจายและแยกย้าย
ทันทีี่ีู้หลบหนีและซ่อนตัว
เากระทำอย่างชาญฉลาดและรวดเร็ว
กระโดดึ้ไปหลังคาบ้าน
พลังลมปราณปลดปล่อยและแผ่ขยาย
ทั้งสี่คนตกใจและตกตะลึง
เกือบพริบตาถนนี่ีู้มากมาย ัี้กลายเป็นถนนว่างเปล่าี่เงียบสงบ
เาีใ้าแปลกๆเมื่อเห็นฉากนี้
แ้่าพวกเาทั้งหมดเป็นอัจฉริยะในกลุ่มใหญ่ี่ีชื่อเสียงและน่าเกรงขาม
แ่มันไม่น่าจะเงียบสงบเช่นนี้
อาชญากรต้องซ่อนตัวรอเวลาตอบโต้แน่
เายิ้มและนึกถึงสิ่งี่น่าสนใจต่อจากนี้
"พี่ซูเวย... พวกเรา่าัขนาดั้เชียว"
แม่นางอี้เซียวาด้วยความประหลาดใจ
"ใช่... พี่น้องซูเวยทำไมพวกเาถึงกลัวเรามาก" ทั้งาคน็งงงวยและสงสัย
เาจ้องมองอี้เซียวอย่างแน่วแน่และเอ่ยอย่างจริงจังว่า "เพราะศิษย์น้องอี้เซียว่าัเกินไป ทำให้พวกเาหวาดกลัวเจ้า"
สี่คนนิ่งงัน
"ข้า่าั...!!!" เธอเอาืสัมผัสกับใ้าและีสีหน้าท่าทางนิ่งอึ้งทันที
แม่นางอี้เซียวทั้งโกรธและไม่พอใจ แ่็ดู่าัราวกับเ็้ในเวลาเดียวกัน
ู้อดไม่ได้ี่จะหัวเราะกับการแสดงออกของเธอ
คนทั้งห้ามุ่งหน้าต่อไป
เธอเอากระจกส่องใ้าตัวเองเป็นครั้งคราวและในใจคิดว่า [ข้าเป็นคน่าั?]
[ทำไมพี่เวยถึงพูดอย่างั้กัน]
เาสร้างเรื่องตลกขบขัน เพื่อ้าใหู้้สนิทสนมและแน่นแฟ้นกันมากยิ่งึ้
ไม่ได้คิดถึงว่าเรื่องนี้จะทำให้แม่นางอี้เซียวกลายเป็นคนติดกระจกมากขนาดนี้
ตราบใดี่ีเวลาว่างเธอจะหยิบกระจกออกมาส่องใ้าและพึมพำกับตัวเอง
ห้าคนเิสำรวจเืงสองารอบและเา็เป็นผู้นำอยู่ด้านหน้าของกลุ่มเสมอ
จู่ๆเกิดเสียงดังึ้มา
เาขมวดคิ้วและมองหาต้นเสียง
เห็นคนเมาถือดาบไปทางชายวัยกลางคนี่แ่งตัวธรรมดา
ทำการฟาดฟันดาบอย่างดุร้าย
ชาวบ้านกลัวโดนลูกหลงและถอยห่าง
ีผู้หญิงคนหนึ่งเหืนภรรยาชายวัยกลางคนใ้าีน้ำตาไหลรินออกมามากมาย
เธอพยายาม้าช่วยเหลือสาี แ่ด้วยเี่แของเธอไม่าาช่วยได้
ชายวัยกลางคนล้มลงนอนกับพื้นทั่วร่างีบาดแผลและดวงตาแสดงความสิ้นหวัง
คนเมาไม่ได้สนใจผู้หญิงและยังทำร้ายชายวัยกลางคน่เื่
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??