เรื่อง เทพยุทธสะท้านโลกา
ตอนที่ 121 พ่ายแพ้และชัยชนะ
"ทำไมต้องปล่อย!"
"้าอยากรู้นักว่าเจ้าะหยุด้าได้อย่างไร"
มารเย่อหยิ่งหัวเราะและดาบใหญ่ในมือที่มีคลื่นพลังรุนแรงจัดการฟาดใส่รั่วเฟย
"หยุด!"
ใบหน้าที่ขาวเหมือนหิมะของเหอหนิงเผยให้เห็นถึงความโกรธและกรีดร้องเย็นชา
ใบไม้นับไ่ถ้วนลอยออกจากแขนเสื้อและก่อตัวเป็นเกลียวคลื่นดูเหมือนงูสีเขียว
งูสีเขียวพุ่งตรงไปยังดาบใหญ่
ดาบใหญ่ในมือมารเย่อหยิ่งสั่นสะเทือนและแรงมหาศาลส่งมาผู้ใช้อย่างมารเย่อหยิ่งแล้วต้องถอยกลับไปสองสามก้าว
ดูดาบใหญ่ในมือเห็นรูโหว่ตรงใบดาบ
เห็นได้ชัดว่าวิชาเธอร้ายกาจขนาดไหน
มารเย่อหยิ่งจ้องมองเหอหนิงและดวงตาเขาสว่างขึ้นแล้วกระตือรือร้นอย่างมาก
หลังจากเขาสามารถโค่นล้มอัจฉริยะไ่ธรรมดาของห้าสำนักใหญ่ที่มีชื่อเสียงได้
ต้องการหาคู่ต่อู้ที่เหมาะสมยิ่งกว่านี้
นี้คือนิสัยเขา
ตอนนี้เขาเจอแล้ว
ไ่นึกว่าหญิงสาวดินแดนบุปผาะออกมาด้านนอกและท้าทายเขาได้อย่างเหลือเชื่อ
ดูเหมือนนักล่าที่มองหาเหยื่อที่น่าสนใจ
ฝ่ามือตบและคลื่นพลังซัดทั้งห้ากระเด็น
ห้าคนนี้ไ่อยู่ในสายตาเขาอีกต่อไปและพวกเขาสูญเสียความสามารถการต่อู้แล้ว
ตอนนี้สิ่งที่เขาสนใจคือหญิงสาวแห่งดินแดนบุปผามากกว่า "เอาล่ะ... ู้กับ้าและเาะ้าแล้วะไว้ชีวิตเจ้าพวกนั้น"
เธอไ่พูด แ่ปลดปล่อยลมปราณและยกแขนแล้วใบไม้ลอยออกจากแขนเสื้อยาว
ใช้ลมปราณควบคุมใบไม้จำนวนมาก
"โอ้!"
หญิงสาวแห่งแดนบุปผาและมารเย่อหยิ่งแห่งลัทธิจันทราต่อู้ซึ่งกันและกัน
เหล่าาทั้งหมดมองดูฉากเหลือเชื่อนี้
ทุกคนสมองตามไ่ทันและเกินที่ะรับได้
มารร้ายสองตัวต่อู้กันเอง
ในสายตาเหล่าาของสำนักฝ่ายธรรมะมองว่าสองคนนี้เป็นปีศาจที่ใหญ่มาก
ฉากนี้ทำให้พวกเขาตกตะลึง
"มัวทำอะไรกันอยู่... ยังไ่ีไปาพวกเขาาี" หญิงสาวโกรธและกรีดร้อง
ทุกคนตื่นขึ้นจากภวังค์!!!
พวกเขาเร่งีาอัจฉริยะไ่ธรรมดาที่บาดเจ็บทั้งห้ากลับเ้าเมืองอย่างรวดเร็ว
มารเย่อหยิ่งมองดูด้วยสายตาเย็นชาและเห็นว่าเหล่าาาทั้งห้าคนไปต่อหน้า
แ่เขาไ่ไหวติง...
ตอนนี้ความคิดทั้งหมดของเขาจดจ่อที่หญิงสาวที่ต่อู้ได้น่าตื่นเต้นและดุเดือด
การเคลื่อนไหวเป็นไปด้วยความประณีตและเธอใช้ใบไม้โจมตีในมุมที่คาดไ่ถึง
เธอเห็นอัจฉริยะทั้งห้าของสำนักใหญ่ได้รับการช่วยเหลือและาออกไปแล้วโล่งอก
ก้อนหินเล็กโผล่จากเสื้อคลุมและไว้ในมือ
นิ้วโป้งกับนิ้วกลางงอเ้าหากันและก้อนหินวางบนนิ้วโป้งแล้วดีดด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง
ดูเหมือนเป็นกระสุนรุนแรงและน่ากลัวมาก
ในขณะที่รับมือใบไม้ที่คมเหมือนใบมีด
มารเย่อหยิ่งเห็นต้องใช้ฝ่ามือกระแทกกลับ
คลื่นพลังทำลายก้อนหินดั่งกระสุน
ระเบิด!
ในเวลานี้...ร่างกายเธอลอยตัวเหมือนผีเสื้อ
เธอหล่นมานั่งบนหลังม้าสีชาดและตะโกน
"เทียนี้ วันนี้้าุมาก... ไว้ีโาแล้ว้าคนนี้ะกลับมาเล่นกับเจ้าด้วยอีกครั้ง"
ม้าสีชาดทะยานและจากไปในพริบตา
มารเย่อหยิ่งไ่ไล่ล่าและจ้องมองหลังหญิงสาวชุดเขียวแล้วมีประกายไฟในดวงตา
"เหอหนิงแห่งดินแดนบุปผาน่าสนใจจริงๆ"
"ไ่ว่าเจ้าะอยู่ที่ไหนหรือปลายขอบโลกและ้าะตามไปไล่ล่าเจ้าจนเจอให้ได้"
ในดวงตาเขามีแ่สาวชุดเขียวและตะโกน
เขาหัวเราะและกระโดดกลับบนเกี้ยวสีทอง
สั่งการแล้วรูปขบวนลัทธิจันทราเปลี่ยนไป
เหล่านี้หมดความสนใจต่อมารเย่อหยิ่งเรียบร้อยและลัทธิจันทราได้ชัยชนะแล้ว
กองทัพลัทธิจันทราจากไป
ทุกคนมองเห็นชัดเจน...
สิ่งี่เิขึ้นวันนี้พวกเขาะไ่มีวันลืม
ทั้งการที่มารเย่อหยิ่งแห่งลัทธิจันทราเาะอัจฉริยะทั้งห้าของสำนักใหญ่และการปรากฏของมารร้ายแห่งดินแดนบุปผา
ฝ่ายธรรมะพ่ายแพ้
ฝ่ายอธรรมได้ชัยชนะ
"เรื่องราววันนี้ไ่ให้อนุญาติให้แพร่ออกไป"
"ไ่เช่นนั้นะได้รับโทษจากสำนักราชสีห์ทองคำ" าราชสีห์ทองคำตะโกนและเตือนทุกคนในเมืองแล้วเดินทางจากไป
"สำนักหงส์ขาวเช่นกัน"
"สำนักพยัคฆ์คำรามเช่นกัน"
"สำนักกิเลนไฟเช่นกัน"
เหล่าาสำนักใหญ่ข่มขู่ฝูงชนไ่ให้แพร่
"สำนักอาญาสวรรค์ด้วย"
ถิงถิงตะโกนและแสดงท่าทางใช้นิ้วโป้งที่ทาเล็บแดงขีดที่คอแล้วใบหน้าฆาตกรรม
ความหมายชัดเจนว่าตาย
หากเรื่องราวในวันนี้เผยแพร่และทั่วโลกรับรู้แล้วพวกเขาะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนได้อีก
ซูเวยมองดูเหตุการณ์ตั้งแ่ต้นจนจบ
สงครามนี้เขาไ่สามารถทำอะไรได้เลย
การอดทนและยอมรับาิ
คือการเรียนรู้และฝึกฝนอย่างหนึ่งเช่นกัน
เขาต้องอดทนต่อร่างกายและจิตใจที่คิดอยากเ้าไปต่อู้เต็มที่แล้วต้องเยือกเย็น
แม้ว่าเขาอยากต่อู้กับมารเย่อหยิ่งเพื่อเ็บเกี่ยวและเพิ่มพูนประสบการณ์ต่อู้มากแค่ไหน แ่เขา็ยอมรับาิว่าฝีืและความสามารถต่างกันมากเกินไป
ไ่สามารถช่วยเหลือใครได้เลย!
รู้สึกผิดในใจ
แ่ต้องก้าว้ามและพยายามให้หนักขึ้น
ประสบการณ์ครั้งนี้สอนให้เขารู้ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้าและยังมีคนเก่งอีกมากมายที่ซ่อนตัวแล้วไ่จำเป็นต้องแสดงตัวให้โลกรับรู้
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??