เรื่อง เเม่ทัพพ่ายรัก
ตอนที่ 6 มหาบุรุษู้ไร้่าแห่งุ
ท้องาเจิดจรัส หมู่เมฆาเปิดแผ่นฟ้า ไร้เมฆาบดบัง ยามนี้ท้องฟ้าเปิด เกิดพระอาทิตย์ทรงกลด กระจายไปทั่วทั้งสามโลก
พระจันทร์ที่ลาลับได้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง มันได้หมุนวนรอบพระอาทิตย์ทรงกลด เหมือนเป็นดาวบริวาร
ทันใดนั้นกายกายาฤาษีตาไฟ ได้เกิดภาพมายามาปรากฏเหนือพระอาทิตย์ เท้าของท่านเหยีบลงไปที่ดวงอาทิตย์
ทันใด ท้องาทั่วทั้งสามโลกได้เปลี่ยนสี จากสีฟ้าครามกลายเป็นสีแดงเพลิง
ยามนี้ทั่วทั้งสามโลกต่างเกิดความโกลาหล วุ่นวาย ชาวประชาต่างพากันเเตกตื่น เพราะนึดคิดว่าเป็นวันสิ้นสามโลกเกิดการต่อสู้ เพื่อสนองกามอารมณ์ก่อนตาย บางคนไปชุดลูกเมียู้อื่นมาสนองตัญหา
ทั่วราชอาณาจักร มหาสำนักต่างๆ ต้องส่งขุมกำลังของตนออกปราบปราม เพื่อหยุดการจราจล ถึงจะสยบปัญหาเหล่านี้ได้
มหาบรมอาจารย์ยุวราชมองเห็าพเหตุการณ์ความวุ่นวายตรงหน้าด้วยสายตาเฉยชา "โลกก็ยังคงเป็นเช่นนี้ " เขาพึมพำออกมาด้วยความเหน็ดเหนื่อย
หนึ่งในศูนย์กลางอำนาจสูงสุดของหนึ่งทวีป สถานที่แห่งนี้มีรูปแบบการก่อสร้างที่งามวิจิตร ผสมผสานศิลปะกรรมไทยตะวันตก
ตัวพระราชวังทำจากทองคำ บนยอดทำจากเพชรขนาดใหญ่ สถานที่แห่งนี้ มีคลื่นเวทสีดำสีทองปกคลุม คอยเป็นู้พิทักษ์รักษา
ศูนย์กลางอำนาจแห่งนี้ ก็คือ มหาสมาคมยักษา 1 ใน 5 มหาอำนาจสูงสุดของทวีปหินพานต์
ยามนี้ชายชรารูปร่างกำยำ มีรอยสักรูปยักษ์อยู่ตรงกลางหน้าผาก พวกมันมีกันกว่า30คน ได้มารวมตัวกันที่หอประชุมด้วยสีหน้าตื่นเต้น
ู้เป็นหัวหน้ามองไปยังคนทั้ง30 คน มันเอ่ยอย่างร้อนรน" มากันครบหรือยัง "
หัวหน้าอาวุโสรีบเอ่ยกล่าว ท่านกษัตริย์ยักษาธรรม ในระดับอาวุโสมากันครบ มีมหาอาจารย์ 5 ท่าน อาจารย์ 10 ท่าน มหาบรมครู 15 ท่าน
"ดีๆ รอเวลาอีกหน่อยเถอะ " ใบหน้ากษัตริย์ยักษาธรรม ยามนี้ มีเเต่ความปลื่มปิติ เหตุเพราะมันได้รับเเจ้งว่า ท่านมหาบรมอาจารย์ยุวราช ได้มาที่มหาสมาคมยักษา จะไม่ให้มันไม่ดีใจได้อย่างไร เพราะคนที่มาหานั้น คือ ยอดคนเเห่งุ ู้เป็นจุดสูงสุดแห่งโลกจอมเวทในปัจจุบัน อีกอย่างท่านู้นี้มาหา ไม่ได้มีเจตนาร้าย มีความเป็นไปได้ว่าจะมาเพราะเรื่องดี
เหนือทวีปหิมพานต์ บนท้องาอันสูงส่ง ยามนี้มีบุรุษหนุ่ม สวมชุดสีเหลืองทองลายไทยประยุกษ์ผสมผสานความเป็นตะวันตก มีผ้าคลุมที่ด้านหลังสีทองประดับตำแหน่งไว้ คนู้นี้ก็คือ สมเด็จพระเจ้าจักรพรรดิแห่งหิมพานต์ู้เกรียงไกรระดับ มหาเทวาธิราช ขั้นปลายสุด ู้มียศการสอนระดับ บรมอาจารย์
ู้เยาวย์คาราวะท่านมหาบรมอาจารย์ ถือเป็นเกีรยติที่ท่านมาเยือนทวีปหิมพานต์
"มหาศาสตร์ ไม่ต้องมากพิธี ข้ามาวันนี้ก็มีเรื่องร้องขอ "
"ท่านมหาบรมอาจารย์ ต้องการร้องขอสิ่งใด ู้เยาวย์พร้อมทำตามประสงค์ "
มหาบรมอาจารย์ยุวราชอเอ่ยเข้าประเด็นอย่างไม่อ้อมค้อม "ข้าต้องการขอความช่วยเหลือ จากมหาสมาคมยักษา "
มหาศาสตร์ู้ดำรงตำแหน่ง สมเด็จพระเจ้าจักรพรรดิแห่งหิมพาน รีบเอ่ยวาจาอย่างรวดเร็ว "เรื่องนี้ไม่ยากๆ "
เขาได้ส่งกระแสจิตไปยังู้นำสมาคมยักษา " ท่านกษัตริย์ยักษาธรรม ขึ้นมาพูดคุยกับท่านมหาบรมอาจาร์ โดยด่วน "
กษัตริย์ยักษาธรรมได้ยินเช่นนี้ มันรีบนำู้อาวุโสระดับสูงทั้งหมดในมหาสมาคมขึ้นไปยังท้องา ยามนี้ใบหน้าู้อาวุโสทุกท่านต่างปิติยินดี
คาราวะท่านมหาบรมอาจารย์ยุวราช คาราวะสมเด็จพระเจ้าจักรพรรดิแห่งหิมพาน มหาศาสตร์
ใบหน้ายิ้มเเย้มด้วยความเมตตา ได้ยิ้มออกมาจากมหาบรมอาจารย์ยุวราช "สบายดีหรือไม่ กษัตริย์ยักษาธรรม "
" ข้าน้อยสบายดีขอรับท่านมหาบรมอาจารย์ยุวราช "
ยุวราชยิ้มแย้มในขณะที่เอ่ยชม "ไม่พบหน้าเจ้าไม่กี่ร้อยปี ยามนี้เด็กน้อยตัวเล็กกำยำอย่างเจ้า อยู่ระดับ มหาเทวาธิราชขั้นต้นเเล้วหรือ "
ยามนี้ยักษาธรรมที่ได้รับคำชมจากู้ยิ่งใหญ่อย่างมหาบรมอาจารย์ ความรู้สึกของมันยามนี้ช่างมีมาดแห่งู้เกรียงไกรนัก "ท่านมหาบรมอาจารย์ชมข้าเกินไปแล้ว เกินไปแล้ว "
ยักษาธรรมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนอบน้อม " ท่านมหาบรมอาจารย์มาเยือนมหาสมาคมยักษาต้องการสิ่งใดหรือของรับ"
น้ำเสียงเปรียมอำนาจ ยากที่ใครจะเอ่ยขัด "ข้าจะขอเลือดู้ครอบครองกายกายาพระขรรค์พรมัน รวมถึงเชิญเจ้ายักษาธรรมไปทำกิจแห่งสามโลก "
ยามนี้ยักษาธรรมในใจเกิดความสงสัย "ท่านมหาบรมอาจารย์ยุวราช ภารกิจของสามโลก ต้องใช้เวลาเท่าไหรถึงจะเสร็จสิ้น "
มหาบรมอาจารย์เอ่ย "มันขึ้นอยู่กับเจ้า " ไม่ต้องกังวลใจ ข้าจะมีรางวัลให้ถ้าเจ้าทำสำเร็จ
ยักษาธรรมเกิดความยินดี มันไม่ต้องขบคิดอันใด มันรีบตอบรับ ก่อนจะเชิญท่านมหาบรมอาจารย์ยุวราช เข้ามาพักผ่อนในมหาสมาคมยักษา
ยักษาธรรมเอ่ยกับรองหัวหน้ามหาสมาคม "อุปราชยักษาวิชา เจ้าไปเตรียมสถานที่เลี้ยงต้อนรับ ส่งจดหมายเชิญมหาสมาคมยักษาทั่วทั้ง 8 ทวีป เเจ้งเรื่องนี้แก่ มหาจักรพรรดิยักษา รวมถึงให้ศิษย์อัจฉริยะที่โดดเด่นในยักษาเรา มาร่วมงานเลี้ยง"
ขอรับท่าน กษัตริย์ยักษาธรรม
ภายในห้องเล็กมันถือได้ว่าเป็นสถานที่ลับ มีไม่กี่คนที่รับรู้การคงอยู่ของห้องนี้
ภาพสะท้อนมายา 7 ภาพเเสดงใบหน้ากษัตริย์ยักษาทั้ง 7 คน
กษัตริย์ยักษาธรรมได้เอ่ยเรื่องราวทั้งหมดให้คนทั้ง7ฟังเรื่องราวที่มหาบรมอาจารย์เอ่ยร้องขอ
กษัตริย์ยักษามรรค ได้เเสดงความคิดเห็นถึงเรื่องนี้ด้วยใบหน้าเคร่งเครียด "เรื่องที่ท่านมหาบรมอาจารย์ยุวราชต้องการ ข้าคิดว่ามันอาจจะมีอะไรที่มากกว่านั้น เรื่องราวช่วยสามโลก มีหรือจะไม่อันตราย มันคุ้มไหมที่เจ้าจะไปเสียงภัย "
กษัตริย์ยักษานิรธรรมเห็นด้วยกับกษัตริย์ยักษามรรค " ข้าคิดว่าเรื่องที่ ท่านกษัตริย์ยักษาธรรมไม่ควรตอบรับเลย "
น้ำเสียงที่ดุดันเอ่ยขัด เขาไม่เห็นด้วยกับความคิดของกษัตริย์ยักษาทั้งสอง "พวกเจ้าทั้งสอง เป็นถึงกษัตริย์ยักษา เป็นู้ยอดเยี่ยมในหมู่ยักษ์ทั้งปวง เป็นู้เลิศภพในหนึ่งทวีป เป็นู้นำยักษ์ทั้งปวงในหนึ่งทวีป กลับตาขาวได้ขนาดนี้ อย่าหาว่าข้าดูแคลนคนรุ่นใหม่เช่นเจ้าทั้งสอง พวกเจ้ายังไม่มีจิตใจกล้าหาญเช่น กษัตริย์ยักษาคนก่อนหน้าเลยสักนิด"
กษัตริย์ยักษานิรธรรม กับ กษัตริย์ยักษามรรค โดนตำหนิติเตียนพวกมันหาได้โกรธเคืองไม่ ในหมู่ยักษา เคารพู้เเข็งแกร่ง คนที่ว่ามันเเม้จะมีฐานะเท่าเทียมกัน เเต่ด้านพลังเวทพวกเขาทั้งสองไม่อาจเทียบู้ที่ตำหนิมันได้
กษัตริย์ยักษาดับคืน ได้เอ่ยเเทรกเพื่อลดความขัดเเย้ง" ท่านกษัตริย์ยักษาเทเวท อย่าได้โกรธเคืองคนรุ่นหลังเลยกษัตริย์ยักษานิรธรรม กับ กษัตริย์ยักษามรรค พวกเจ้าจงจำไว้ วงค์ยักษาเรายึดถือความกล้า ข้ารู้เจ้าหวังดีในการรักษาผลประโยชน์ มีบ้างสิ่งที่ควรค่ามากกว่าผลประโยชน์ คือ หน้าตา ข้าคิดว่าเจ้าทั้งสองน่าจะมีความคิดว่าท่านมหาบรมอาจารย์ยุวราชเป็นใคร"
ยามนี้กษัตริย์ยักษาู้เป็นู้นำยักษ์ในหนึ่งทวีปเริ่มคิดได้ พวกมันเป็นชนรุ่นหลัง ความรู้เกี่ยวกับ มหาบรมอาจารย์มีน้อยมาก ยามนี้พวกมันรู้ถึงตำนาน 5 มหาบรมอาจารย์ู้เกรียงไกร ถ้าวงค์ยักษากล้าไม่รับความช่วยเหลือ กล้าหักหน้ามหาบรมอาจารย์ยามนั้นไม่เพียงแค่ขายหน้าเท่านั้น วงค์ยักษาจะกลายเป็นที่หัวเราะต่อู้คนทั้งสามโลก
น้ำเสียงแก่ชราที่เงียบมาตลอดเอ่ยดังขึ้น ข้าจะยึดตำแหน่งเจ้าทั้งสอง เป็นเวลา 5 ปี ให้ไปรบกับเผ่าพันธุ์ผีบรรพกาลถือเป็นการลงโทษเจ้าจะได้เข้าใจอะไรมากขึ้น
กษัตริย์ยักษาทั้งสองต่างมีใบหน้าซีดเซียว พวกเขาไม่กล้าปฏิเสธ เพราะน้ำเสียงยักษาู้นี้ก็คือ กษัตริย์ยักษากุมพาู้เป็นหัวหน้ากษัตริย์ยักษาทั้งหมด ู้ดำรงขอบเขตพลังเวท มหาเทวาธิราชขั้นปลายสุด ที่สำคัญท่านู้นี้ยังเป็นู้นำ ยักษาทั้งหมดในยามนี้
กษัตริย์ยักษาทั้งสองรับการลงโทษก่อนจะหายไปจากภาพมายา
กษัตริย์ยักษากุมพา มองมาที่ กษัตริย์ยักษาธรรม ครั้งนี้เจ้าต้องช่วยเหลือท่านมหาบรมอาจารย์ยุวราช สุดความสามารถ อย่าให้เสียชื่อวงค์ยักษ์เรา
ในบรรดาเหล่าคนรุ่นใหม่ข้าคาดหวังกับเจ้าไว้มาก ยักษาธรรม
ข้าน้อยรับทราบ ยักษาธรรมเอ่ยอย่างนอบน้อม
กษัตริย์ยักษาเทเวทเอ่ยเตือน งานเลี้ยงครั้งนี้เจ้าต้องจัดให้ยิ่งใหญ่ ห้ามมีสิ่งใดผิดพลาด
ภาพมายาทั้งที่ปรากฏยามนี้ได้หายไป ยักษาธรรม คิดถึงการลงโทษจากู้นำยักษาเเล้วก็รู้สึกหวาดกลัว พูดผิดเพียงเล็กน้อย อาจทำให้เกิดหายนะได้ แม้กษัตริย์ยักษาทั้งสองจะมีมุมมองรักษาผลประโยชน์ เเต่ใาพรวมถือเป็นการเห็นแก่ตัว โดยเฉพาะู้นำยักษา ที่ถือดีในเรื่องหน้าตามาเป็นอันดับหนึ่ง ยอมปะทะดีดว่ายอมอ่อนน้อม
ยักษาวิชายามนี้ มันรีบร้อนสั่งการกองงานในมหาสมาคมยักษา แม้จะรีบร้อยเพียงใดทุกสรสั่งการของมันก็ทำได้อย่างรวดเร็ว เป็นระเบียบ ใครจะนั่งด้านไหนนั่งตรงไหน ได้เเบ่งเเยกตามอำนาจอย่างชัดเจน
หัวหน้ากองต่างๆ ได้รายงานหัวข้อดำเนินการงานเลี้ยงให้ยักษาวิชาฟังอย่างชัดเเจ้ง
หัวหน้ากองการทูต เจ้าพระยายักษาใหญ่ ยามนี้ทั่วทวีปหิมพานต์ได้รับเขิญให้มางานเลี้ยงตอนรับ เเล้วขอรับ ท่านอุปราชยักษาวิชา
หัวหน้ากองโภชนาการ เจ้าพระยายักษาชบาโภชนา เรื่องอาหารเตรียมการเรียบร้อย เหล้าชั้นดี มีเพียงพอ
หัวหน้ากองทหาร เจ้าพระยาชัยชนะกลาโหมเอ่ย กองกำลังทหารทั่วอาณาจักรยักษาได้คัดเลือกู้โดดเด่นมาคุ้มกัน ราชายักษาทั้ง 10 อาณาจักรใหญ่ 100 อาณาจักรกลาง 1000 อาณาจักรน้อย ต่างส่งกองกำลังที่เเข็งเเกร่งที่สุดมาเเล้ว
ดี เบื่องบนสังการลงมา ห้ามมีสิ่งใดผิดพลาด
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??