เรื่อง พันเส้นทาง หมื่นวิถี (จบ)
ทว่าเ้าหลางเีพอะคลี่ยิ้มได้บ้าง เนื่องด้วยเขาเองก็เก็บเกี่ยวผลพลอยได้ ครั้งนี้ไปได้ไม่น้อยเช่นกัน
เมื่อจินเีตี้ เ้านิกายกระบี่โลหิต มาดูอาวุธพัดสะบั้นมิติเขา ที่กำลังถูกปรมาจารย์ จู๋เกา ปลุกพลัง ส่วนประกอบ ชิ้นส่วนต่างๆ พัดสะบั้นมิติค่อยๆ เชื่อมต่อเข้าหากัน ช้าๆ
ทว่าอาวุธวิเศษ ที่กำลังเชื่อมต่อเป็นหนึ่ง มันปลดปล่อยคลื่นพลัง ที่รุนแรงออกมาไม่ขาดสาย ึกับทำให้ค่ายอาคมป้องกัน ภายในห้องเกิดการพังเสียหาย ก่อนรอบด้าน ภายในจวนสีแดงหลังใหญ่ ะเกิดายุ่งวุ่นวาย เมื่อหมู่ชน พวกเขารับรู้แรงสั่นไหว ที่มาพร้อมคลื่นพลังมหาศาล สาดกระจายออกมาทั่ว
แม้แต่ปรมาจารย์ จู๋เกา ที่ขับเคลื่อนปราณจิต ประกอบชิ้นส่วนพัดสะบั้นมิติ เขายังไม่คาดคิดมาก่อนว่า อาวุธที่ปลุกพลัง ระดับจิตวิญญาณขั้นสูง เกือบไปึระดับป้ายเงิน ะปลดปล่อยคลื่นพลังทำลายล้าง ออกมาได้รุนแรงเฉกเช่นนี้
ด้านจินเีตี้ ที่ดูชมเขาแอบมีรอยยิ้มอยู่ที่มุมปากเล็กๆ ก่อนเ้าหลางเี ะกล่าวเตือนออกมา ั้รับรู้ กำลังมีบางอย่าง ตกลงมาจากฟากฟ้า “ปรมาจารย์ จู๋เกา ท่านระวังตัวด้วย!”
พร้อมอาวุธพัดสะบั้นมิติ ที่ลอยสูงเหนือหัว ะเปล่งแสงออกมาพร่างพราว มาพร้อมท้องฟ้าเมฆครึ้ม ที่มีทัณฑ์สวรรค์ตกลงมา ใส่อาวุธวิเศษ
เสียงเปรี้ยง!! ครืน!! สายฟ้านับพันเส้นสาย ที่ผ่าฟาดลงมา แลบแปลบปลาบ ออกไปทั่วน่านฟ้าไปร่วม10นาที แม้แต่เ้าหลางเี กับคนอื่นๆ ที่ไม่เกี่ยวข้อง ยังต้องถอยฝีเท้า ออกมาจากบริเวณนั้น เมื่อเห็นทัณฑ์สวรรค์ที่รุนแรง บ้าคลั่งตกลงมาเป็น-่าฝน ไปร่วม10นาที ส่งให้อาวุธพัดสะบั้นมิติ แดงร้อนฉ่า เกิดการแตกร้าวน้อยๆ บ่งบอกได้ว่าอาวุธชิ้นนี้ฝืนชะตา ฟ้าดินมากขนาดไหน
ด้านเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ทั่วทวีปแดนพยัคฆ์ ต่างก็ต้องเงยหน้ามองท้องฟ้า ขมวดคิ้วมุ่นจนเป็นปมขึ้นมา เมื่อเห็นทัณฑ์สวรรค์ สายฟ้านับพันเส้นสายผ่าฟาดลงมา ร่วมๆ 10นาที ก่อนที่มันะหยุดลง เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ พวกเขาต่างก็รับรู้ว่า อาวุธระดับ จิตวิญญาณ ขั้นสูง ได้ถือกำเนิด ภายในทวีปแดนพยัคฆ์ แล้วบัดนี้
ภาพการถือกำเนิด พัดสะบั้นมิติ หมู่ชนที่อยู่บนภูเขาไฟ เขตรอยต่อระหว่าง2ตระกูลใหญ่ ที่มีปัญหากัน พวกเขาต่างก็เป็นประจักษ์พยาน การถือกำเนิดสุดยอดอาวุธ พัดสะบั้นมิติขึ้นมา จนพวกเขาหลงลืม จวนสีแดงหลังใหญ่ ที่พังถล่มลงมากอง แล้วบัดนี้
จินเีตี้ ที่พยักหน้าให้ ปรมาจารย์ จู๋เกา ก่อนร่างเขาะหาย ฟึบ! ไปอยู่ที่พัดสะบั้นมิติอย่างรวดเร็ว แล้วเอื้อม ฝ่ามือ หยิบจับพัดสะบั้นมิติ พลิกซ้าย พลิกขวา มองชมมันเล็กน้อย จากนั้นเขาะคลี่ยิ้มออกมาด้วยายินดี
ั้จินเีตี้ สะบัดพัดโลหะสีดำดูน่าคร้ามเกรงในฝ่ามือเล็กน้อย น่านฟ้าที่ว่างเปล่า ก็เกิดมิติแตกร้าว แยกออกมาเล็กๆ ก่อนะค่อยๆ สมาน เข้าหากันอย่างรวดเร็ว
ปรมาจารย์ จู๋เกา เขาที่ปาดเลือดสด ออกจากมุมปาก เขากล่าวพูดออกมา ด้วยายินดี “ข้าสร้างอาวุธระดับจิตวิญญาณขั้นสูง ได้สำเร็จแล้ว” พร้อมกับศิษย์ชายแก่ ะเข้าไปร่วมแสดงายินดีกับ ท่านอาจารย์พวกเขา อย่างออกนอกหน้า
จินเีตี้ เขาพยักหน้าให้เ้าหลางเี ที่ทำตัวไม่โดดเด่นอยู่ด้านหลังเล็กๆ ั้รับรู้ีฝ่ายมีส่วนไม่น้อย ในการสร้างพัดสะบั้นมิติให้กับเขา พร้อมเขาะกล่าวไต่ถามีฝ่าย ผ่านปราณจิตออกมา “เ้าหนูเ้าต้องการสิ่งใด เป็นค่าตอบแทนหรือไม่?”
หลางเีที่ไ้ิเสียง ที่ดังก้องภายในโสตประสาท เขาส่งปราณจิต ออกไปบอกกล่าวีฝ่ายทันที “ถือว่าท่านติดหนี้น้ำใจข้า ครั้งหนึ่งแล้วกัน ท่านเ้าเมืองกระบี่อาบเลือด” จากนั้นเ้าหลางเี ะโบกฝ่ามือ สืบฝีเท้าจากลา
จินเีตี้ ชายวัยกลางคนผมดำยาวประบ่า เขาเผยหางตาแหลมคม ปรายตามองเ้าหลางเี ที่เดินสืบฝีเท้าจากไปเล็กๆ ‘เกรงว่าเขาะมองเ้าเด็กนี่ต่ำเกินไป หากเ้าหลางเี ขอล้ำค่าเขามา ยังดีเสียกว่าติดหนี้บุญคุณเด็กหนุ่ม’
หลางเีที่เดินลัดเลาะกลับจวนตระกูลลู่ เหมือนว่าผู้คน ะยังแตกตื่นกันไม่หาย แม้แต่เ้าิจ๋อ ที่ออกมาจากแหวนมิติ มายืนบนไหล่เ้าหลางเี มันยังกระซิบกระซาบ ไต่ถามเ้าหลางเีออกมา “เหตุใดเ้าไม่ขอจำพวกการฝึกฝน ขัดเกลาตนเองมาเล่า หลางเี”
แม้แต่เจียงหยาง ยังเห็นด้วยกับเ้าิจ๋อ “หากเ้าได้ในการบ่มเพราะขั้นพลังมา ไม่แน่เ้าอาจะลุด หน้าไปได้รวดเร็วมากกว่านี้ ก็เป็นได้หลางเี”
หลางเีส่ายหัว “รอให้ึช่วงนั้นค่อยไปทวงถามก็ได้ไม่ใช่หรือ?” ก่อนเ้าหลางเีะหดหรี่ดวงตาเขาจนเล็กแคบ แล้วกล่าวพูดออกมาีครั้ง “คงไม่ใช่พวกเ้า ต้องการขอส่วนแบ่ง จากข้าหรอกกระมัง?”
หนึ่งคนหนึ่งสัตว์ ต่างก็พูดกลบเกลื่อน เสียงแข็งออกมาทันใด “ะเป็นอย่างงั้นได้ อย่างไรเล่า”
“ใช่ๆ เ้าก็พูดไปเรื่อยเปื่อย” จากนั้นเ้าเจียงหยางะกล่าวขอ เม็ดยาอากาศ ระดับ5 จากเ้าหลางเี “หม้อปรุงยาอากาศประหลาด ที่เ้าได้มา ตอนนี้มันเริ่มส่งกลิ่นหอม ออกมาแล้วนะหลางเี ข้าขอเม็ดยาอากาศระดับ5ได้หรือไม่?”
เ้าิจ๋อมันไ้ิึกับตาลุกวาว เจี๊ยกๆ “ไหนๆ เอามาให้ข้าดูหน่อย”
“เ้าหน้าขน ข้าจองเม็ดยาอากาศนี้แล้ว” ั้เห็นเ้าหลางเี หยิบเม็ดยาอากาศ ออกมาจากทะเลารู้ส่วนลึกเขา เจียงหยางก็ทำเสียงกราดเกรี้ยว ออกมาทันที
เ้าิจ๋อ มันร้องเจี๊ยกๆ เสียงดังไม่หยุด ก่อนหลางเีะบอกกล่าวมัน ั้เขาใกล้ึจวนที่พัก แม่นางลู่ซือหยาง นี่ก็ดึกมากแล้ว “เ้ารอไปี3เดือนแล้วกัน เม็ดยาอากาศเม็ดต่อไปะเป็นเ้า”
เ้าิจ๋อไ้ิ มันึะหยุดาดื้อรั้นมันลง ั้เห็นีฝ่ายัปามัน อย่างัแ่
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??