เรื่อง ระบบเกมจีบสาวละเลงสวาท 18+
ชีวิตกลายเป็นเจีบาไปซะแล้ว
| 84 |
ก็แค่คนที่ผ่านทางมา
ตุบ!!!! โ่ม!!!!! เสียงดังสนั่นขึ้นที่ซอยหลังโรงเรียนจากชายหนึ่งถูกกระโดดถีบเข้าเต็มแรง และชายคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน มันคือไอ้แดงหนึ่งในเพื่อนร่วมแก๊งของไอ้เต ไอ้แดงที่โดนถีบโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว มันก็กระเด็นไปถามแรงถีบ จนไปชนเข้ากับกองตู้และชั้นวางของที่มีคนเอวมาทิ้งไว้ตรงนั้นลงล้มมาระเนระนาดไปหมด
"ไอ้เวรนี่มึงเป็นใครวะ" ไอ้เขียวเพื่อนที่เป็นนักซิ่งของมันหันมามองหน้าแล้วสบถออกมาเสียงดังทันที
"นั่นสิกูเป็นใครกันนะ" ตอบมันกลับไปด้วยท่าทางสุดกวน เพื่อจะยั่วโมโหมันพร้อมกับเดินไปอยู่ตรงหน้าของขุนพี่ชายของขิมที่กำลังถูกมันรุมซ้อมอยู่ตอนนี้
"มึงเป็นเพื่อนไอ้กากนี้หรอ เสือกดีนักใช่ไหม เดี๋ยวกูจะจัดให้มึงอีกคนนึง" ไอ้เขียวตอบกลับมาด้วยใบหน้าเกรี้ยวกราด ก่อนที่มันจะพุ่งเข้ามาหาแล้วง้างหมัดต่อยเข้ามาที่หน้าสุดแรง ตุบ!!!!!!!!
แต่ทุกคนคงจะงงสินะว่ามาอยู่ในสถานการณ์ดุเดือดเลือดพล่านแบบนี้ได้ยังไง ต้องย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 20 นาทีก่อน ที่มาเรียนอย่างปกติก็นังเรียนเหมือนอย่างเดิมในทุกๆ วัน แล้วก็วางแผนจะเริ่มทำภารกิจเนื้อเรื่องของขิมให้เสร็จไปด้วย เพราะตอนนี้มันเหลือเวลาอีกไม่ถึงสัปดาห์แล้ว แถมก็แทบไม่สามารถเพิ่มแต้มความประทับใจกับขิมด้วยวิธีอื่นได้เลยนอกจากการทำตามภารกิจเนื้อของเธอ และในช่วงเย็นก็ดูเหมือนว่าโชคจะเข้าข้าง เพราะหลังจากที่เลิกเรียนได้ไม่นานและกำลังเดินมาส่งจินที่หน้าโรงยิมชมรมบาสเหมือนทุกๆ วัน ก็มีสิ่งหนึ่งปรากฏมาตรงหน้า
ระบบ : ขุนกำลังถูกรักแก
ที่เห็นแบบนั้นก็รีบเปิดเข้าไปดูทันที และก็ได้เห็นจากแผนที่ว่าขุนนั้นอยู่ซอยหลังโรงเรียนที่อยู่ไม่ห่างจากมาก และก็มีจุดสีแดงอยู่ในแผนที่ข้างๆ เขาอีก 2 จุด ซึ่งก็คิดว่ามันน่าจะเป็นคนที่กำลังรังแกขุนอยู่ในตอนนี้ ตอนแรกที่เห็นแบบนั้นก็กะว่าจะไม่สนใจอะไร เพราะภารกิจในส่วนที่ต้องไปช่วยขุนก็สำเร็จไปแล้ว แต่พอคิดอีกทีการที่รู้ว่ามีคนถูกคนร้ายอยู่แล้วไม่ไปช่วยมันก็ออกจะใจร้ายไปหน่อย แถมถ้าหากคนที่รังแกขุนอยู่ตอนนี้เป็นพวกไอ้เตก็อาจจะทำภารกิจของขิมเสร็จเร็วขึ้นก็ได้
"งั้นไวเจอกันนะจิน ฉันมีเรื่องต้องไปทำต่อ" หันพูดกับจินพร้อมกับรีบยื่นกระเป๋าให้เธอ
"งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้ กลับบ้าน....."
แต่ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบก็รีบวิ่งออกมาก่อน เพราะว่าในแผนที่ที่ดูอยู่ตอนนี้ จุดของขุนที่เป็นสีเขียวในตอนแรกมันเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแล้ว รีบวิ่งสุดแรงออกมาจากโรงเรียนแล้วตรงไปยังซอยที่อยู่หลังโรงเรียนทันที เพราะหากปล่อยไว้นานกว่านี้ขุนอาจจะแย่ก็ได้ และก็คิดว่ารอบนี้คนที่กำลังทำร้ายขุนอยู่อาจจะไม่ใช่กลุ่มเดิมก็ได้ เพราะหลังจากวันนั้นระบบก็ไม่เคยแจ้งเตือนเกี่ยวกับเขามาอีกเลย แถมครั้งที่แล้วจุดที่อยู่ของขุนก็ไม่มีการเปลี่ยนสีแบบนี้ด้วย
"ไอ้-่านี่กูบอกให้มึงเอามาให้กูอาทิตย์ละหนึ่งพันไม่ใช่หรอ มึงตาบอดสีไงวะแบงก์พันมันสีเทาไม่ใช่สีม่วงแบบนี้" เสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้นมาจากซอยที่กำลังวิ่งเข้าไป
"ขอโทษ ฉันหาได้เท่านี้จริงๆ ฉันขอโทษ" จากนั้นเสียงของขุนก็ดังขึ้นมาด้วยเสียงแผ่วเบา ถึงจะยังไม่เห็นหน้าคนพูดแต่ก็มั่นใจได้ในทันทีว่าเป็นเขาเพราะว่าจำเสียงเขาได้
"ขอโทษหรอ" ตับ!!! "กูอยากได้เงินเว้ยเงิน ไม่ใช่คำขอโทษของมึง" ตับ!! เสียงของชายคนนั้นดังขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับเสียงที่คิดว่าน่าจะเป็นขุนที่ถูกซ้อมดังขึ้นมา
และมันก็เป็นอย่างที่คิดจริงๆ เพราะทันทีที่เข้ามาถึง ก็เห็นว่าตอนนี้ขุนอยู่ในสภาพสะบักสะบอมมีเลือดไหลซิบๆ ออกมาจากปาก และนอนกุมท้องอยู่ที่พื้นข้างกำแพง โดยที่มีไอ้เขียวกำลังยืนถือเงินและไอ้แดงกำลังยืนเตะขุนอยู่ตอนนี้ ที่เห็นแบบนั้นจากที่จะวางแผนสู้กับมันทั้งสองคนอย่างใจเย็นก็เลือดขึ้นหน้าทันที ไม่ชอบเลยไอ้พวกเวรที่รุมรังแกคนอื่นแบบนี้
รีบวิ่งเข้าไปหาไอ้แดงที่กำลังยืนเตะขุนอยู่ตอนนี้ เหวี่ยงกระเป๋านักเรียนที่สะพายอยู่เข้าไปใส่มันสุดแรงจากนั้นก็กระโดดถีบมันเข้าที่กลางอกเต็มแรง โ่ม!!!!!! จนมันกระเด็นไปตามแรงเตะ ล้มไปกระแทกเข้ากับกองตู้และชั้นวางของระเนระนาดไปหมด และก็เป็นอย่างที่ทุกคนเห็นในตอนแรก
ไอ้เขียวมันพุ่งตัวเข้ามาหาพร้อมกับง้างหมัดพุ่งเข้ามาที่หน้าเต็มแรง ตับ!!!! แต่เสียงที่ดังขึ้นไม่ใช่เสียงหมัดของมันที่กระแทกเข้ามาที่หน้า แต่เป็นหมัดของต่างหากที่กระแทกเข้าหน้ามัน จนมันหน้าหันไปตามแรงต่อย ที่เห็นแบบนั้นก็ไม่ยอมปล่อยโอกาสที่จะจบเรื่องนี้ให้ไวที่สุดหลุดมือไป ต่อยย้ำลงไปที่หน้าของมันอีกหนึ่งหมัด สวบ!! แต่ว่ามันกลับหลบได้ทันแล้วรีบถอยหลังกลับไปที่เดิม พร้อมกับยกแขนขึ้นมาตั้งการ์ดด้วยท่าทางที่ดูเอาจริงเอาจังขึ้นกว่าเดิม
"มึงคงไม่กากเหมือนมันสินะ" ไอ้เขียวพูดขึ้น
เท่าที่เปรียบเทียบค่าสเตตัสของมันกับของตัวเองดู ค่าสเตตัสของนั้นมากกว่ามันทุกอย่าง แต่ดูเหมือนว่าค่าความเร็วของกับมันจะไม่ได้ต่างกันมาเท่าไหร่นัก แต่ถึงแบบนั้นก็ยังมั่นใจว่าเร็วกว่าและชั้นเชิงดีกว่ามันอยู่ดี ถึงจะไม่ค่อยมั่นใจมากเท่าไหร่ว่าจะชนะมันทั้งสองคนพร้อมกันได้ แต่ถ้าเข้ามาทีละคนแบบนี้ไม่มีทางแพ้แน่นอน
"แต่กูว่ามึงคงกากน่าดูเลย ถ้ามึงเก่งจริงมึงกับไอ้เพื่อนเวรของมึง คงไม่มารุมคนไม่มีทางสู้แบบนี้หรอก" ตอบมันกลับไป พร้อมกับยิ้มเยาะมุมปากขึ้นมา นี่เป็นหนึ่งในหลายๆ อย่างที่พี่ไทม์สอนให้กับ สิ่งหนึ่งที่ให้นักสู้กับนักเลงแตกต่างกันก็คือจิตใจถ้าจิตใจไม่นิ่งพอก็จะทำให้ถูกยั่วยุได้ง่าย แล้วพวกนักเลงน่ะมันยั่วยุง่ายสุดๆ ไปเลย และมันก็เป็นอย่างที่พี่ไทม์บอกเอาไว้จริงๆ เพราะหลังจากที่พูดจบไอ้เขียวก็เลือดขึ้นหน้าทันที
"ไอ้เวร หวังว่ามึงจะไม่ดีแต่ปากนะไอ้ลูกหมา" หลังจากที่มันสบถออกมามันก็พุ่งตรงเข้ามาหาทันที
สวบ!!! สวบ!!! สวบ!!! และอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้นักสู้กับนักเลงนั้นต่างกันก็คือชั้นเชิง ต่อให้แข็งแกร่งขนาดไหนแต่ถ้าต่อยออกมาอย่างไม่มีชั้นเชิง มันก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาสันดาบฟันไปศัตรู เพราะต่อให้ฟันเข้าที่หัวใจศัตรูก็ไม่ตายอยู่ดี และไอ้เขียวในตอนมันก็ดูไม่ต่างอะไรกับสันดาบที่ไร้คมเลย เพราะทุกหมัดที่มันปล่อยออกมาใส่นั้นอ่านง่ายไปหมด มันต่อยมามั่วๆ แถมยังวางเท้าและก้าวเดินมั่วไปหมดอีกต่างหาก มันก็เลยทำให้หลบหมัดที่มันต่อยออกมาได้อย่างง่ายดาย
"หลบเก่งนักนะมึง" ไอ้เขียวพูดขึ้นด้วยเสียงเหนื่อยหอบ หลังจากที่ต่อยมาตั้งหลายหมัดแต่มันก็ไม่โดนเลย
"มึงมากกว่าที่กากจนต่อยกูไม่โดน" พูดยั่วยุมันขึ้นมาอีกครั้ง และก็เป็นอย่างที่คิดมันต่อยสวนออกมาอีกหมัดทันทีที่พูดจบ ต่อยออกมาในขณะที่ตัวเองยังวางขาได้ไม่ดีเลยด้วยซ้ำ ที่เห็นแบบนั้นก็โยกตัวหลับหมัดของมัน สวบ!! พร้อมกับเตะต่ำเข้าไปที่หน้าแข่งของมัน ตับ!!! จนมันเสียหลักแล้วล้มลงไปกับพื้น ทันทีที่เห็นมันกำลังจะล้มลงไปแบบนั้น ก็เตะซ้ำเข้าไปที่ท้องมันอีกครั้ง ตับ!!!!! จนตัวมันงอตามแรงเตะ
"อั่ก อ๊ากกก" แล้วทรุดลงไปนอนกุมท้องอยู่ที่พื้น พร้อมกับร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
"ไอ้เวรนี่มึงเป็นใครกันวะ" จากนั้นเสียงไอ้แดงที่พึ่งลุกขึ้นมาจากกองตู้ได้ ก็สบถออกมา แล้วเดินตรงมาหาพร้อมกับมองดูเพื่อนมันไปด้วย
"ก็เป็นคนที่จะมากระทืบมึงไง" ตอบมันกลับไป จากนั้นก็ขยับขาวิ่งเข้าไปหามัน รอบนี้จะไม่รอมันเข้ามาเหมือนเพื่อนของมันแล้ว ดังคำพูดที่ว่า เปิดก่อนได้เปรียบ
ที่วิ่งเข้าไปเกือบจะถึงมันแล้วก็กระโดดถีบมันอีกครั้ง แต่เหมือนว่ารอบนี้มันรู้ทันแล้วว่าจะทำอะไร สวบ! ไอเแดงหลบลูกถีบนั้นของได้ พร้อมกับตั้งท่ากำลังจะเตะสวนกลับมา แต่ก็วางแผนให้เป็นแบบนี้เอาไว้อยู่แล้ว ตั้งใจให้มันหลบได้ ก็เลยไม่ได้ถีบมันสุดตัว และทันทีที่ลงมาถึงพื้นก็หมุนตัวและแตะท่าจระเข้ฟาดหางเข้าไปที่ก้านคอมันเต็มๆ ตับ!!!! โ่มมมม!!! และมันก็กระเด็นไปตามแรงเตะกลับไปนอนอยู่ที่กองตู้กับชั้นวางของ ที่มันพึ่งลุกขึ้นมาอีกครั้ง แต่ดูเหมือนรอบนี้มันจะนอนยาวกว่าเดิมเพราะลูกเตะเมื่อกี้เข้าไปที่ก้านคอมันเต็มๆ เลย
ที่เห็นแบบนั้นก็เดินไปหาไอ้เขียวแล้วล้วงแบงก์ห้าร้อยของขุนที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงมันออกมา ก่อนที่จะเดินตรงเข้าไปหาขุนที่นั่งเอาหลังพิงกำแพงในสภาพสะบักสะบอม ก่อนที่จะยื่นแบงก์ห้าร้อยในมือไปให้เขา "ทำไมนายถึงปล่อยให้มันรักแกแบบนี้ล่ะ ฉันมาช่วยนายตลอดไปไม่ได้หรอกนะ" พูดกับเขา ขุนที่ได้ฟังแบบนั้นก็หลบตาไป พร้อมกับค่อยๆ ยืนขึ้นมา
"ฉันขอโทษ" จากนั้นเขาก็พูดขึ้นโดยที่หลบตาอยู่แบบนั้น
"จะขอโทษฉันทำไม นายไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย" ตอบเขาไปพร้อมกับเอาแบงก์ห้าร้อยนั้นยัดใส่กระเป๋าเสื้อเขาไป เพราะไม่เห็นว่าเขาจะเอามันคืนไปสักที
"ไอ้เวรตะไลนี่มันใครกันวะ" แต่ทว่าระหว่างที่ยืนคุยกับขุนอยู่นั้น ก็มีเสียงใครบางคนดังขึ้นมา ที่หันไปตามที่มาของเสียงนั้น ก็ได้เห็นว่าตอนนี้มีชายสามคนที่เดินเข้ามาในซอยนี้ และทั้งสามคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นไอ้อินกับไอ้โด และไอ้เต คนที่เป็นหัวหน้าแก๊งของไอ้สองคนที่พึ่งล้มไป และก็เป็นลาสบอสของภารกิจเนื้อเรื่องของขิมที่กำลังทำอยู่ด้วย
-โปรดติดตามตอนต่อไป-
ชีวิตกลายเป็นเจีบาไปซะแล้ว | ัีวันฟ้าใสเี

นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??