0.00 
0.00 
เรื่อง จุดจบของวายร้ายคือต้องกลายเป็นนายเอกนิยายแฟนฟิก
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
ดีเลียน ลูเซียโน่อ้างว่ามีธุระภายนอกจึงเดินทางออกจากเมืองหลวงไป แ้ใวันถัดมาก็มีข่าวลือแพร่สะพัดว่าีกฝ่ายเดินทางออกนอกเขลางไปเดลูก้า
หากไม่ใช่ธุระจำเป็น คนทั้งสามเข็แทบไม่เคยเหยียบย่างข้ามออกจากดินแดนตนเอง แ้ธุระจำเป็นใดี่บุตราคนเล็กของลูเซียโน่จะต้องไปเยือนยังเขตตะวันออก ซ้ำยังเป็นถิ่นของเดลูก้า
สมัยเพิ่งเริ่มตั้งประเทศ ต้องจัดสรรปันส่วนดินแดนให้แก่ตระกูลต่าง ๆ เดิมทีเดลูก้าควรเป็นึ่ใตระกูลี่ได้ปกครองอยู่ใเขลางอันแสนสำคัญ เนื่องจากศักยภาพและความยิ่งใหญ่ ่าเพราะสมัยั้ยังมีการกีดกันทางด้านเชื้อชาติี่มาปักหลักใดินแดนนี้ ชนชาติี่เป็นกลุ่มส่วนน้อยจึงถูกชนชาติี่เป็นกลุ่มใหญ่เอารัดเอาเปรียบจากความชาตินิยม เหล่าตระกูลผู้นำอื่นลงมติร่วมกันบีบเดลูก้าจนต้องออกไปเขตตะวันออก สุดาแดนของประเทศี่ห่างไจากเมืองหลวง ความโกรธแค้นและอัปยศอดสูสลักลึกลงไปจนถึงจิตใต้สำึของเดลูก้า ตั้งแต่ั้มาเขตตะวันออกก็ไม่เคยญาติดีกับเขลางีกเลย
บางทีลูเซียโน่รุ่นนี้อาจจะึอยากเกี่ยวดองกับเดลูก้าก็เป็นได้
การเมืองภายใตระกูลของลูเซียโน่ำัร้อนระอุ หากมีข้อได้เปรียบใดี่ผู้ท้าชิงตำแหน่งทายาทจะคว้าเอาไว้เพื่อเหนือกว่าพี่น้องีกคนก็ย่อมทำได้ เดลูก้าเองก็เป็นเมืองท่าี่สำคัญ หากเกี่ยวดองสายสัมพันธ์ได้ ย่อมหมายความว่าสามารถเปิดเส้นทางการค้าขายใหม่กับประเทศฝั่งั้
ข่าวและข้อสันนิษฐานดังกล่าวแพร่กระจายใหมู่ชนชั้นสูง ไปจนถึงหูของเซฟิรอส ผู้แข่งขันีกคนใสนามของลูเซียโน่
“ดูสิว่าไอ้ลูกนอกสมรสนั่นมันไร้ศักดิ์ศรีถึงขนาดยอมไปกราบตีนให้พวกตะวันออกมาร่วมมือด้วย!”
ภายให้องทำงานของผู้เฒ่าลูเซียโน่ บุตราคนโตถือวิสาสะบุกเข้ามา พร้อมกับนำความมาบอกกล่าวบิดา ท่าทางหัวฟัดหัวเหวี่ยงโกรธเกรี้ยว
“เป็นถึงลูเซียโน่เสียเปล่าแต่กลับยอมถ่อไปจนถึงบ้านนอกนั่น คนภายนอกคงหัวร่อคิดว่าตระกูลเราต่ำจนต้องไปดองกับพวกคนเถื่อน”
ใขณะี่บุตราร้อนระอุราวกับไฟ เจ้าตระกูลลูเซียโน่กลับเพียงถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย
“การทำธุรกิจไม่จำเป็นต้องมีแบ่งแยกชนชั้น ขอเพียงแค่สร้างผลประโยชน์ให้กับเราย่อมเป็นเรื่องดี” ฝ่ามือเหี่ยวชราพับหนังสือพิมพ์จนกลับไปยังสภาพเดิม สายตาคมกริบดึงมาสบกับบุตรา “นับวันเขตแดนตะวันออกก็ยิ่งเฟื่องฟู หากยังมัวรีรอ วันึ่เมื่อเขายิ่งใหญ่เกินเขลางไปแ้ ถึงตอนั้จะไปกราบเท้าอ้อนวอนให้มาร่วมมือ ฝั่งั้คงได้ชังน้ำหน้ายิ่งกว่านี้”
“พวกคนบ้านนอกนั่นน่ะหรือจะมีวันยิ่งใหญ่เหนือเขลาง” เซฟิรอสแค่นหัวเราะอย่างดูแคลน “นอกจากผลิตโอเมก้าโสเภณีส่งออก พวกมันจะยังมีปัญญาทำอะไรีก”
“แต่เล็กก็เป็นแกี่ได้ดีกว่าน้องาทุกอย่าง ของเล่น อาหารการกิน การศึกษา หรือแม้แต่ภรรยา แต้มต่อใชีวิตอันมากมายแต่มันกลับไม่ได้ประเทืองปัญญาแกขึ้นมาเลยหรืออย่างไร จึงทำได้แค่เห่าหอนใขณะี่น้องาแกรุดหน้าแซงไปทุกวัน”
“คุณพ่อ!”
“เซฟิรอสตั้งใจหน่อย ตอนนี้ไม่เหมือนกับสิบกว่าปีี่แ้ี่ฉันต้องพะเน้าพะนอแกทุกอย่าง”
เซฟิรอสก้าวออกมาจากห้องของบิดาด้วยความโกรธเกรี้ยว ไฟร้อนี่แต่เดิมสุมอยู่ใอกก็ยิ่งโหมลุกไหม้กระหน่ำ ฟันกรามขบแน่นไม่ให้สิ่งี่อยู่ภายใระเบิดออกมา แ้เมื่อตนสาวเท้ากลับไปจนถึงี่ห้อง ทุกสิ่งทุกอย่างี่สะกดกลั้นก็พุ่งปะทุออกมา ข้าวของบนโต๊ะถูกกวาดจนแ ทุ่มทิ้งทำลายโดยึจินตนาการว่ามันคือสิ่งบัดซบทั้งหลายี่ไม่เคยได้ดั่งใจสักอย่าง
พูดมาได้อย่างไรว่าฉันได้แต้มต่อมากกว่ามัน
แต่เดิมก็เป็นแกี่รักใคร่นังกะห-ี่และลูกนอกสมรสนั่นจนทอดทิ้งทั้งฉันและแม่
ทั้งดีเลียน ทั้งแม่ของมัน ไหนจะยังพวกตะวันออก ไม่ว่าเมื่อไรก็เป็นเพราะแกี่ให้ท้ายพวกมันจนหยิ่งผยองขนาดนี้แท้ๆ!
เซฟิรอสเดินไปยังโต๊ะทำงานของตน กำปั้นทุบลงไปบนพื้นผิวไม้อย่างแรง ให้ความรู้สึกเจ็บปวดกรีดผ่าลึกลงความโกรธี่ฝังอยู่ใใจของตน
เสียงลมหายใจหอบเข้าออกดังถี่รัวฟังดูน่ากลัวคล้ายสัตว์ร้าย ใตอนั้ดวงตาก็ไปหยุดยังแฟ้มเอกสารบอร์ดบริหารบริษัทของลูเซียโน่ ปลุกปลอบตนเองให้ใจเย็น ด้วยความคิดี่ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาโวยวายฟึดฟัดเหมือนเด็กน้อยไม่รู้ประสา ใเมื่อผู้เป็นพ่อมีใจลำเียงไปแ้ตนก็ไม่อาจทำอะไรได้ นอกจากพยายามสู้ต่อให้เต็มี่กว่าเดิม
กระดาษหน้าแ้หน้าเล่าถูกพลิกเปิด จนไปถึงหน้ารายชื่อเหล่าผู้ถือหุ้นใบริษัท สายตากวาดมองแต่ละรายชื่อี่ครอบครองหุ้น รายชื่อเกือบ1ใ3ถูกเขียนเครื่องหมายกำกับไว้ คนเหล่านี้ออกตัวให้การสนับสนุนดีเลียนต่อหน้าสาธารณะแ้
ยังเหลือคลื่นใต้น้ำีกจำนวนมากี่ไม่รู้ว่าวางตัวเป็นกลางจริง หรือให้การสนับสนุนลูกนอกสมรสนั่นแ้แค่เพียงยังไม่ได้ออกตัว
พวกโสโครก ความภาคภูมิใจใสายเลือดอันสูงส่งมันหมดไปแ้หรืออย่างไร หรือแค่เพราะมันเป็นเพียงอินิกม่าก็พร้อมจะไปเลียแข้งเลียขาพวกลูกชู้ชั้นต่ำนั่น
ตอนนี้ดีเลียนมีหมากใมือมากมายแ้ หากได้ท่าเรือของเดลูก้ามา พวกี่อ้างตัวเป็นกลาง พวกี่เคยอ้างว่าจะให้การสนับสนุนเขาจำนวนมากคงย้ายข้างกันเอิกเกริก ตอนนี้ตนจึงต้องทำอะไรสักอย่าง
ใสถานการณ์ี่บีบคั้นเช่นนี้ จะเล่ห์กลหรือสิ่งสกปรกใด มีค่าเพียงแค่ยืดเวลาออกไปสักเล็กน้อยไม่ให้ลูกนอกสมรสนั่นครองบัลลังก์ได้ใเร็ววันตนก็ต้องทำ
สายตามองลากไล่รายชื่อขึ้นไปตั้งแต่ด้านล่าง จวบจนมาสิ้นสุดยังหัวกระดาษ มีชื่อของคนผู้ึ่ี่อยู่บนยอดพีระมิด โดดเด่นสะดุดตาบ่งบอกว่าคือผู้กุมอำนาจและถือหุ้นมหาศาลี่มากพอขนาดเพียงแค่พลิกฝ่ามือก็สามารถกำหนดทิศทางหัวเรือใหญ่ลำนี้ได้
ไทเนีย ลูเซียโน่
ดูเหมือนว่าทั้งเขาและดีเลียนต่างมัวแต่มองต่ำ จนลืมไปว่าเหนือศีรษะก็ยังมีหมากีกตัวี่อยู่บนสนาม
บาร์ขนาดเล็ก่าชั้นวางแอลกอฮอล์ี่เรียงรายอยู่หลังบาร์เทนเดอร์พอจะบ่งบอกถึงความหรูหราและระดับลูกค้าภายใ้าแห่งนี้ ท่ามกลางลูกค้าอัลฟ่าภายใต้ชุดสูทราคาแพง มีลูกค้าอัลฟ่าผู้ึ่ี่โดดเด่น เป็นจุดศูนย์กลางของการประจบเอาใจจากคนใ้า
บุตราคนโตของลูเซียโน่ ตระกูลี่ทรงอิทธิพลมากี่สุดภายใโนแมนแลนด์ แม้หลายคนจะคาดเดาว่าผู้ี่จะได้ครอบครองลูเซียโน่คนถัดไปจะเป็นบุตราคนเล็กี่นอกจากสถานะเพศรองอินิกม่า ความสามารถยังโดดเด่นจนเห็นได้ชัดว่าเหนือกว่าพี่า และหากเทียบกับภาพลักษณ์ใปัจจุบันสถานะของดีเลียนก็ยิ่งสูงส่งจนคาดว่าบางทีเซฟิรอสอาจจะไม่สามารถเอื้อมถึงแ้
่าบุตราคนโตผู้นี้ก็ไม่อาจดูแคลนได้ ีกฝ่ายเป็นบุตราจากภรรยาี่ถูกต้องตามกฎหมายต่อให้ไม่ได้กุมบังเหียนแต่ก็ยังเป็นบุตราคนโปรดของเจ้าตระกูลลูเซียโน่คนปัจจุบัน
เหล่าอัลฟ่าจากตระกูลรองล้วนขยันขันแข็งใการเอ่ยพูดจาประจบเอาใจคุณาคนโตผู้นี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการพนันม้าใครั้งก่อน ทักษะการเล่นกีฬาโปโลใครั้งก่อน ไปจนกระทั่งสมบัติใครอบครอง่ากลับไม่มีใครดึงาใจากคุณาผู้นี้ได้เลย
เซฟิรอสคล้ายำัทอดสายตาไปไอย่างึเบื่อหน่าย ่าความจริงแ้ตนำัทุ่มาใไปอยู่ี่โต๊ะใมุมึ่ของ้า บริเวณั้มีาสองคนี่มองผิวเผินเพียงแค่สนทนากัน แต่หากจับสังเกตได้จะพบว่าสุ้มเสียงี่ใช้สนทนาแผ่วเบาจนแทบกระซิบ ทั้งคู่ำัระมัดระวังไม่ให้บทสนทนาี่เกิดขึ้นบนโต๊ะหลุดออกไปยังบุคคลี่สาม
ึ่ใสองเป็นคนขับรถประจำตัวของเซฟิรอส เขารอจนกระทั่งแน่ใจแ้ว่าคนสนิทได้รับของบางอย่างมา ตอนั้บทสนทนาบนโต๊ะก็มาถึงเรื่องราวี่ตนไม่อยากได้ยินมากี่สุดใเวลานี้
“อัลฟ่าอย่างพวกเรา เรื่องใดก็ไม่น่าอวดเท่าโอเมก้าใปกครอง ดูคุณาลูเซียโน่สินอกจากจะได้ภรรยาเป็นถึงโอเมก้าี่งามี่สุดใโนแมนแลนด์ ภรรยาน้อยี่เพิ่งตบแต่งก็สวยแปลกตา แต่างไปจากโอเมก้าอื่นภายใโนแมนแลนด์”
เครื่องดื่มจากแก้วใสี่ำัถูกกระดกพลันชะงักไปปฏิกิริยาเช่นั้อยู่ภายใต้การสังเกตของทุกคน
“คุณาคาโลกล่าวเรื่องเสียมารยาทแบบั้ออกมาได้อย่างไร คุณาลูเซียโน่เองก็เคยพูดเด็ดขาดแ้ว่าได้หย่าร้างกับภรรยาคนแรกอย่างเป็นทางการ” อัลฟ่าีกคนรีบแสร้งปราม ่านัยน์ตากลับเต็มไปด้วยความสอดรู้เมื่อเอ่ยประโยคถัดไป “แต่ว่าอย่างไรโอเมก้าอยู่ด้านนอกคนเดียวคงยากลำบากมาก คุณนาย… คุณหนูลอเรนโซ่คนโตไม่ได้ติดต่อหาคุณาเลยหรือครับ”
เพียงช่วงไม่ถึงึ่อาทิตย์ี่ผ่านมา คฤหาสน์ลูเซียโน่มีความเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด
โนแมนแลนด์คือประเทศี่ดำรงอยู่ได้ด้วยเส้นสายอันแข็งแกร่งของเหล่าตระกูลใหญ่ ของขวัญ งานเลี้ยง จดหมายแสดงความยินดีเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ละตระกูลย่อมส่งต่อให้กันและกันอย่างทั่วถึง ่าใช่วงนี้ลูเซียโน่กลับทำตัวคล้ายไม่คุ้นชินธรรมเนียม มีทั้งลืมส่งของขวัญ ส่งผิดส่งถูก ถ้าจดหมายไม่ถูกเขียนอย่างลวก ๆ ก็มีการใช้คำไม่ถูกกาลเทศะ
แรกเริ่มเดิมทีภาพลักษณ์ของฮิโนกิใหมู่ตระกูลชั้นสูงก็ไม่ได้ดีนัก ภรรยาน้อยี่ทำตัวเกินหน้าเกินตาภรรยาหลวง แ้เมื่อีกฝ่ายปรากฏตัวใงานสังสรรค์ อุปนิสัยทำตัวแปลกแยก ขวานผ่าซาก บางคราก็พูดจาดูหมิ่นความอ่อนแอของโอเมก้าี่ต้องอยู่แต่ใคฤหาสน์ พฤติกรรมหลายสิ่งหลายอย่างหลอมรวมจนเกิดเป็นความไม่ชอบใจนัก
ไฮยาซินท์ ลอเรนโซ่ต่อให้ชูคอ ยโสโอหังจนโอเมก้าผู้อื่นชังน้ำหน้าแค่ไหนแต่อย่างไรก็ยังนับว่าเป็นคนชนชั้นสูง เป็นพวกเดียวกับภรรยาหลวงคนอื่น ๆ แต่ฮิโนกิั้ไม่ใช่
“ติดต่อมาแ้อย่างไร ไม่ติดต่อมาแ้อย่างไร” เซฟิรอสรับคำใลำคอด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ฉันได้ตัดสินใจเด็ดขาดแ้ว่าจะแยกทาง”
เหล่าผู้ี่ได้ฟังคำตอบหันมามองหน้ากัน แม้ไม่ได้พูดอะไร่าความรู้สึกอันหลากหลายก็ฉายชัดอยู่ใดวงตา
“ี่ผ่านมาคุณาคงหนักใจกับคุณหนูลอเรนโซ่ไม่ใช่น้อยเลยสินะครับ พวกโอเมก้าก็อย่างนี้ทั้งขี้หึง อ่อนไหวง่าย มาตอนนี้ก็ใช้อารมณ์ตัดสินใจ เฮ้อไม่รู้เลยหรืออย่างไรว่าการี่ตัวเองไร้ี่พึ่งจะเป็นเช่นไร”
“เพราะอย่างั้พวกเราอัลฟ่าเลยต้องยอมเอาอกเอาใจเสียหน่อย” าีกคนช่วยพูดเสริมด้วยท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ หากภรรยาไม่ได้สั่งเป็นมั่นเป็นเหมาะให้มาพูดเรื่องนี้ ตนก็คงไม่คิดจะทำอะไรี่น่ากลัวว่าจะเป็นการยั่วโมโหคุณาลูเซียโน่ “คุณาลูเซียโน่ต่อให้จะหย่าขาดกันทางกฎหมาย แต่พันธะแห่งคู่ชีวิ็ยังคงอยู่ คุณายอมให้กับเจ้าตัวเสียหน่อย เอ่ยพะเน้าพะนอเดี๋ยวเขาก็คงใจอ่อน”
“ใเมื่อตัดสินใจจะไปแ้ก็ไม่ต้องให้เขากลับมา” เซฟิรอสแค่นหัวเราะอย่างดูแคลน “ใเมื่อศักดิ์ศรีมันสูงเสียดฟ้าเสียจนล้ำค่ากว่าชีวิตหลังจากนี้ของตัวเอง ก็ปล่อยให้ใช้ชีวิตเช่นั้ไป ดูสิว่าศักดิ์ศรีจะสามารถคุ้มครองตนได้นานแค่ไหน”
“แต่ตอนนี้ลอเรนโซ่ก็กลับมารุ่งเรืองขึ้นมาก ซ้ำตระกูลเดิมมารดายังเป็นถึงเดลูก้า บางทีถ้าหากมีเธอคงสามารถขัดขวาง…”
“นี่แกดูถูกฉันกับภรรยาของฉันหรือไง!!!”
ประโยคี่คิดจะพูดเพื่อเกลี้ยกล่อมถูกกลืนหายกลับเข้าไปใลำคอ เมื่อจู่ ๆ คุณาลูเซียโน่คนโ็กลับเกรี้ยวกราดขึ้นมา
“มะ… ไม่ใช่อย่างั้ครับ”
“ทำไม? ไฮยาซินท์ ลอเรนโซ่มาจากตระกูลสูงส่งแ้อย่างไร มันคับฟ้าเสียยิ่งกว่าลูเซียโน่หรือถึงต้องให้ฉันไปกราบเท้าอ้อนวอนขอให้กลับมา!”
เซฟิรอสจ้องมองเหล่าอัลฟ่าี่ยกยอตัวเองว่าเป็นชนชั้นสูง
ดูถูกกันดีนัก ไอ้พวกสวะหน้าไหว้หลังหลอก ต่อหน้าประจบเอาใจเขาสารพัดแต่ลับหลังก็ไปเลียตีนไอ้ลูกนอกสมรสนั่นอยู่ดี
แค่เพียงเสียไฮยาซินท์ไปก็คิดว่าอนาคตของเซฟิรอสคงจะล่มจมหรืออย่างไร!
ตอนนี้ภรรยาคนปัจจุบันของเขาเป็นถึงเพียวโอเมก้า ต่อให้ชาติกำเนิดต่ำต้อยแต่ก็มีเพศรองี่สูงส่ง เหนือค่าเสียยิ่งกว่าโอเมก้าี่มีบุตรไม่ได้
คนพวกนี้ไม่รู้เสียแ้ว่าบุตราคนโตี่มองข้ามได้คว้าไพ่ี่คาดไม่ถึงมาไว้ใกำมือจนหมดสิ้นแ้
เซฟิรอสผุดลุกขึ้น ก้าวเดินออกจากบาร์ไปด้วยท่าทางฉุนเฉียว ยิ่งเมื่อึถึงอดีตภรรยาขึ้นมาแ้ความโกรธก็ยิ่งปะทุ เซฟิรอสยื่นทางรอดมากมายให้กับอดีตภรรยา แต่เพราะศักดิ์ศรีี่ใหญ่คับฟ้าจึงทำให้เจ้าตัวปฏิเสธทุกทางแ้เลือกออกจากคฤหาสน์ลูเซียโน่ไปตายเอาดาบหน้า
ไฮยาซินท์ ลอเรนโซ่ เกิดมาใตระกูลสูงส่งเสียเปล่าแต่กลับไร้เดียงสา โอเมก้าี่ไร้อัลฟ่าปกป้องจะใช้ชีวิตอยู่รอดได้อย่างไร จุดจบคงไม่พ้นถูกอัลฟ่าขยะสักตัวข่มเหงรังแก
ตนเปิดประตู ก้าวขึ้นมานั่งบนรถยนต์ ตอนั้คนขับรถยนต์ี่นั่งเบาะหน้าก็ยื่นซองเอกสารึ่มาให้ เซฟิรอสหยิบเอาเอกสารี่อยู่ภายใั้มากวาดตาอ่านคร่าว ๆ แ้รอยยิ้มเย็นจึงผุดขึ้นมาบนใบหน้า
“พวกนี้หาได้ถึงขนาดนี้แ้แท้ ๆ แต่น่าเสียดายี่ใจกลับยังไม่ถึง”
นับวันยิ่งโนแมนแลนด์เฟื่องฟู คนจำนวนมากก็ยิ่งอยากกระชากลูเซียโน่ลงจากบัลลังก์อันแสนสูงส่ง ทั้งหลักฐานการเลี่ยงภาษี การขายยาผิดกฎหมาย การฟอกเงินก็ล้วนมีปรากฏให้เห็น ่านอกจากอิทธิพลของลูเซียโน่แ้ หลายธุรกิจยังเกี่ยวเนื่องกับหลายตระกูล คาดว่าหากเปิดมาึ่หลักฐาน คงได้ลากไส้ผู้มีอิทธิพลใโนแมนแลนด์ออกมาทั้งยวง
ไม่มีใครใจกล้ามากพอี่จะสู้กับสัตว์ร้ายเป็นฝูง
แต่เซฟิรอสไม่ได้มีปณิธานยิ่งใหญ่ขนาดั้ เขาเองก็เป็นึ่ใผู้มีส่วนได้ส่วนเสียของตระกูลนี้ สิ่งี่เขาต้องการมีเพียงแค่จี้จุดอ่อนไหวเล็ก ๆ น้อย ๆ จุดอ่อนไหวี่มีเพียงแค่ตนใฐานะบุตราี่ถูกทอดทิ้งรู้ดี จุดอ่อนไหวี่มากพอจนเจ้าตระกูลลูเซียโน่จะยอมเฉือนเนื้อบางส่วนมาแบ่งให้ตนเอง
ใชั่วขณะี่ำัย่ามใจภายใอกก็คล้ายกับมีบางอย่างทิ่มแทง เสียดทะลุเข้ามาภายใหัวใจ ก่อนจะดึงรั้งบางอย่างออกไปด้วย
มันเกิดขึ้นเพียงชั่วเสี้ยววินาทีก่อนี่จะหายไปอย่างรวดเร็ว
“คุณาเป็นอะไรหรือเปล่าครับ!” คนขับรถยนต์เห็นปฏิกิริยาดังกล่าวทัน รีบร้อนหันมาเอ่ยถามนายของตนด้วยความเป็นห่วง
ความรู้สึกี่ยังค้างอยู่ทำให้ตนหอบหายใจถี่ กระั้ก็โบกมือปฏิเสธคนขับรถเป็นเชิงว่าไม่เป็นอะไร
ไม่นานทุกอย่างรอบกายก็พลันเย็นลง สติของตนกลับมาแจ่มชัด
ความรู้สึกภายใอกี่วูบโหวงเสมือนมีบางอย่างหายไปกับความรู้สึกเจ็บปวดเมื่อครู่
เซฟิรอสขมวดคิ้วมุ่น เริ่มสำรวจตามกระเป๋าเสื้อคลุม กระเป๋ากางเกง ความรู้สึกว้าวุ่นใจบางอย่างก่อตัว
เขามั่นใจว่าอะไรสักอย่างหายไปจริง ๆ ของสำคัญบางอย่าง ่าึให้ตายกลับึไม่ออก
จวบจนผ่านไปหลายสิบนาทีเซฟิรอสำัจะยอมแพ้ ตอนั้กลิ่นหอมหวานของดอกไม้ไฮยาซินท์ก็ลอยมาแตะจมูก ตนชะงัก สายตาไปหยุดยังถุงหอมปักตัวอักษรลูเซียโน่และรูปลูกสิงโตี่ถูกแขวนไว้ข้างกระจกรถยนต์ มันเป็นสิ่งี่ภรรยาโอเมก้านิยมทำให้สามีพกติดตัวไว้
ใี่สุดคุณาลูเซียโน่คนโ็รู้แ้ว่าสิ่งใดหายไป
ไฮยาซินท์หายตัวไป
ไม่สิ…
หากเรียกให้ถูกมันคือพันธะี่ผูกยึดโยงระหว่างเขากับไฮยาซินท์ี่หายไปต่างหาก
ความรู้สึกี่ตนเองสัมผัสได้ถึงคู่พันธะั้หายไปแ้
เขาหายไปแ้จริง ๆ
ใี่สุดเซฟิรอสก็ตระหนักรู้ได้ว่าภรรยาของตนหายไปพร้อมกับโยงใยพันธะี่ถูกสลายอย่างไร้ร่องรอย
เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าช่วงเวลาแห่งการรอคอยมันจะยาวเช่นนี้ จากี่จินตนาการว่าภรรยาผู้สูงศักดิ์ของตน นอกจากศักดิ์ศรีแ้คงไม่มีอะไรี่จะทำให้ีกฝ่ายไปรอด ไม่นานคงซมซานกลับมาอ้อนวอน ขอร้องให้รับกลับไปอยู่ี่ลูเซียโน่ เมื่อถึงตอนั้เซฟิรอสจะยอมลงให้ีกฝ่าย รับฟังคำขอโทษ พวกเขาจะจดทะเบียนสมรสครั้งี่สองและกลับมาเป็นดังเดิม
เซฟิรอสเชื่อว่าจะเป็นอย่างั้ ใช่วงชีวิตเกือบยี่สิบปีไฮยาซินท์ใช้ชีวิตอยู่ข้างกายเขาโดยี่ไม่มีวันไหนแยกจากกัน พวกเขาเป็นทั้งเพื่อน คู่หมาย คู่หมั้น และคู่ชีวิต
เป็นเวลากว่าสองเดือนี่ไม่มีแม้แต่ข่าวคราวของไฮยาซินท์ นานมากพอี่จะเกิดความคิดว่าบางทีความโกรธเกรี้ยว และความรู้สึกี่ถูกนำศักดิ์ศรีมาเหยียบย่ำของไฮยาซินท์ั้ฝังรากลึกจนเจ้าตัวตัดสินใจได้เด็ดขาด
ด้วยเหตุั้เซฟิรอสจึงคิดว่าจะยอมลงให้กับภรรยาขี้โมโหเสียหน่อย ตนเดินทางไปคฤหาสน์ลอเรนโซ่ หอบความคิดฝันเฟื่องว่าทันทีี่ไฮยาซินท์ได้เห็นว่าเขาอุตส่าห์มารับีกฝ่าย คนงามผู้ั้คงยกยิ้มกว้างและรีบวิ่งมากอดผู้เป็นสามีด้วยความคิดถึง
“จะยอมทิ้งเพียวโอเมก้านั่นแ้กลับมาหาคุณพี่ของผมหรือครับ” โอเลนเดอร์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง
“ยาเซียยื่นข้อเสนอแบบั้มาหรือ…” เซฟิรอสนิ่งงันไป
ให้เขาเลือกระหว่างไฮยาซินท์กับฮิโนกิเนี่ยนะ
ฮิโนกิี่เป็นถึงเพียวโอเมก้า เป็นไพ่สำคัญี่จะผลิตทายาทอันแสนสูงส่งไว้ต่อรองตำแหน่งผู้สืบทอดตระกูล แต่ไฮยาซินท์กลับจะให้เขาทิ้งไปอย่างง่ายดายเพื่อี่จะเป็นภรรยาคนเดียวของเขาเนี่ยนะ
วินาทีึ่เซฟิรอสึโกรธเคืองใความใจแคบของภรรยาตนเอง ทั้งี่นี่คือความก้าวหน้าใชีวิตของเขา นอกจากผู้เป็นภรรยาจะไม่ส่งเสริมสามีแ้ยังกลับหาทางขัดขวางทำลายเส้นทางของเขา
“ผมรู้ว่ายาเซียโกรธจนไม่อยากเจอหน้า แต่ผมอยากให้เขาออกมาคุยกับผม ผมยอมรับเรื่องผิดสัญญาี่เคยให้ไว้กับยาเซียเมื่อครั้งั้ แต่คำมั่นี่ว่ายาเซียจะเป็นภรรยาเอกี่มีสถานะสูงกว่าทุกคนั้เป็นเรื่องจริง” เซฟิรอสข่มกลั้นอารมณ์ั้ พยายามเอ่ยอย่างใจเย็นี่สุด
กลับกลายเป็นว่าโอเลนเดอร์กลับหัวเราะร่วนออกมา
“คุณาช่างน่าเบื่อยิ่งนัก อุตส่าห์แบกหน้ามาจนถึงี่นี่ แต่แค่จะเอ่ยโกหกเพื่อรั้งเขากลับมาก็ยังไม่กล้าทำ”
“ฉัน…”
“คุณาไม่ต้องพูดแ้ครับ ผมเพียงแค่หยอกคุณาเล่นเท่าั้ ต่อให้วันนี้คุณาจะเอ่ยอะไรออกมาผลลัพธ์ก็จะไม่ต่างไปจากเดิม เพราะคุณพี่เขาเลือกทางให้ทั้งตนเองและคุณาเรียบร้อยแ้”
“หมายความว่าอย่างไร!” ได้เห็นสีหน้าระรื่นของคนตรงข้าม ก็คล้ายว่าำัถูกกวนประสาท “ยาเซียอยู่ี่ไหน”
“คุณพี่ไม่ได้อยู่ี่นี่ครับ ตอนนี้คุณพี่คงจะหาบ้านหลังใหม่เจอแ้ สถานี่ี่จะเป็นหลักยึด เป็นี่พักพิงเสียทีหลังจากต้องเหน็ดเหนื่อยทั้งกายและใจมาตลอดหลายปี”
“...”
“คุณเองก็รู้อยู่แก่ใจไม่ใช่หรือ ตอนนี้‘มัน’ก็น่าจะหายไปแ้นี่”
วินาทีั้เซฟิรอสพลันหัวใจหล่นวูบ ราวกับตนถูกผลักลงสู่หุบเหวไร้จุดสิ้นสุด
คำว่า‘มัน’ แม้ไม่ได้เอ่ยเรียกชื่อ่าเซฟิรอสก็รู้ความหมาย
พันธะี่เชื่อมโยงและผูกมัดเขากับไฮยาซินท์มาตลอดสิบปี แต่กลับสามารถอันตรธานหายไปใชั่วพริบตาเดียว
“ยาเซียบอกกับคุณงั้นหรือว่าจะตัดมัน” เซฟิรอสหลุบตามองสองมือี่วางอยู่บนี่พักแขน
มันำัสั่น
“ต่อให้คุณพี่ไม่บอกผมมันก็เป็นเรื่องี่แน่นอนอยู่แ้ไม่ใช่หรือไง ใเมื่อเขาเลิกรากับคุณาแ้ ทุกสิ่งทุกอย่างี่เกี่ยวกับคุณาย่อมตัดมันออกให้หมด”
“มันจะเป็นไปได้ยังไง การตัดพันธะ…”
“เด็ดดอกไม้มาตัดหนามตัดกิ่งก้านจนพอดีี่จะยัดลงแจกันแคบ ๆ แ้พอเห็นมันเหี่ยวเฉา ไปไหนไม่ได้ก็คิดเองเออเองว่าเป็นดอกไม้ี่ไร้คุณค่า พอวันึ่ดอกไม้ดอกั้ยอมสละทุกอย่าง ปล่อยเมล็ดพันธุ์ให้ไปเติบโตจนรอดชีวิตมาได้ คุณกลับตะลึง หลงลืมว่าดอกไม้ั้ก่อนี่จะมาอยู่ใแจกัน มันก็เติบโตของมันได้มาตั้งเนิ่นนาน”
“...”
“คุณาลูเซียโน่ ดอกไม้งามดอกั้ไปแบ่งบานสวยงามอยู่ใสวนี่อื่นแ้ละครับ”
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
![[นิยายแปล] I Am Fated Villain ยึดครองใต้หล้าด้วยระบบมารร้ายแห่งโชคชะตา](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1758873761_78716960.webp)
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??