เรื่อง มหาตำนานวิถีสวรรค์: จารึกมังกรบรรพกาล
### ที่ 263: คลื่นใต้น้ำ, สายตาาเบื้องบน
*‘มู่เหลา...พ่ายแพ้แล้ว...ดูเหมือนว่า...แผนการของหอสิ้นสลาย...ะต้องเปลี่ยนแปลงไปอีกครั้ง’*
ความคิดนั้นเยียบเย็นราวน้ำแข็งหมื่นปีในจิตใจของเย่เฟิง ะี่เขาเิาเวทีปะ...ท่ามกลางสายตานับแสนคู่ที่จับจ้องมาที่เขา...
ความเงียบงัน...ไ้เข้าปกคลุมทั่วทั้งลานปะอีกครั้ง...
ชัยชนะของเขาในครั้งนี้...แ่าาครั้งก่อนโดยสิ้นเชิง
ครั้งก่อน...ืความะึใน "าเ็" และ "ความแม่นยำ"
แต่ครั้งนี้...ืความหวาดกลัว...ใน "ความลึกลับ" และ "ำา" ที่ไม่าะหยั่งึไ้!
เขาาารถำาเคล็ดวิชาที่ซับซ้อนและน่าสะพรึงกลัวของมู่เหลาไ้อย่างไร? ไ่ีผู้ใดเ็...ไ่ีผู้ใดเข้าใจ...และนั่น...ืสิ่งที่น่ากลัวที่สุด
เย่เฟิงกลับมายืนอยู่ในกลุ่มของผู้เข้าร่วมปะ...
เหล่าอัจฉริยะที่เคยยืนอยู่ใกล้ๆ...บัดนี้กลับถอยห่างออกไปโดยไม่รู้ตัว...ราวัว่ากายของเขามีเขตแดนที่มองไม่เห็นกั้นอยู่
มีเพียงสายตาไม่กี่คู่เท่านั้นที่ัคงจับจ้องมาที่เขาอย่างไม่ลดละ...
"เหยียนคง"...ในแาของเขาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแ่การ่สู้ที่ร้อนแรงยิ่งกว่าเดิม
"หลี่เทียน"...ในแาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัยใู่้
และ "เฟิ่งอู่" าเผ่าพันธุ์วิหคเิ...นางมองมาที่เขาด้วยแาที่ซับซ้อน...ราวักำลังพยายามะมองทะลุเข้าไปในจิตวิญญาณของเขา
การปะัคงดำเนิน่ไป...
แต่บัดนี้...บรรยากาศไ้เปลี่ยนแปลงไปแล้วโดยสิ้นเชิง
ทุกการ่สู้...ดูเหมือนะจืดชืดลงไป...เมื่อเทียบัการ่สู้ที่เพิ่งะจบลง
และในที่สุด...การปะของวันนั้นก็ไ้สิ้นสุดลง...
ผู้เข้า...เหลือเพียงแค่ยี่สิบห้าคนสุดท้าย!
พี่น้องหลง, เี, หลี่เทียน, เฟิ่งอู่...และิ์ที่เหลืออยู่ของ "สำนักหุ่นเชิดโบราณ" อีกาคน...ทั้งหมดล้วนผ่านเข้ามาไ้
"การปะในวันนี้...จบลงเพียงเท่านี้!"
เสียงของู้าุโวิหคเิดังก้องึ้ "ในวันพรุ่งนี้...ะเป็การปะ 'สิบสองคนสุดท้าย'! ับไปพักผ่อน...และเตรียมตัวให้พร้อม!"
เย่เฟิงและเซี่ยิฉางกำลังะเดินาไป...
แต่ในตอนนั้นเอง...
"สหายยุทธ์หลง...โปรดรอสักครู่"
เสียงที่สงบนิ่งแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจไ้ดังึ้าเบื้องหลัง...
ผู้ที่เรียกเา...ื "หลี่เทียน"!
*‘มีธุระอะไรรึ?’*
ความคิดนั้นสงบนิ่งในจิตใจของเย่เฟิง ะี่เขาหันกลับไปเผชิญหน้าับุรุษหนุ่มผู้ซึ่งไ้รับการยอมรับว่าเป็หนึ่งในาอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของการปะครั้งนี้
"สหายยุทธ์หลงเฟิง...สหายยุทธ์หลงฉาง"
หลี่เทียนประสานมือคารวะอย่างุา...การกระทำของเขาแ่าาอัจฉริยะื่ๆ ที่เต็มไปด้วยความหยิ่งโดยสิ้นเชิง...เขาดูสงบนิ่ง...สุขุม...และลึกล้ำราวับ่อน้ำโบราณ
"ข้าหลี่เทียน...ขอแสดงความนับถือในฝีมือของพวกท่านทั้งสอง"
"ท่านหลี่เทียนเกรงใจเกินไปแล้ว" เย่เฟิงัอย่างุาเช่นกัน เขาััไ้ว่า...ชายหนุ่มเบื้องหน้าผู้นี้...อันตรายยิ่งกว่าเหยียนคงหรือจินอ้าวหลายเท่า
"ข้าไม่ไ้เกรงใจ...แต่กำลังพูดความจริง" หลี่เทียนกล่าว...สายตาที่คมกล้าของเขาจับจ้องมาที่เย่เฟิง "เพลงกระบี่ของสหายยุทธ์หลงเฟิงนั้นเรียบง่าย...แ่ับรรลุึแก่นแท้แ่ 'การำาจุดอ่อน'...ส่วนเพลงกระบี่ของสหายยุทธ์หลงฉางนั้นงดงาม...แ่ัแฝงไว้ด้วยจิตสังหารที่เยียบเย็น...พวกท่านทั้งสอง...ไม่น่าะเป็เพียงผู้ฝึกตนพเนจรธรรมดา"
ัืการ "หยั่งเชิง"
เขาไม่ไ้ถามโดยตรง...แ่ัใช้คำพูดเพื่อกดดัน...และสังเกตปฏิกิริยา
เย่เฟิงยิ้มาๆ "โลกนี้กว้างใหญ่ไพศาล...ผู้ฝึกตนพเนจร...ก็ใช่ว่าะต้องอ่อนแอเสมอไปมิใช่รึ?"
คำตอบของเขา...ืการยอมรับ...และในขณะเดียวกัน...ก็ืการปฏิเสธ
เขายอมรับว่าตนเองแข็งแกร่ง...แต่ปฏิเสธที่ะเปิดเผยที่มาของตนเอง
หลี่เทียนจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเย่เฟิง...เขาพยายามะค้นหาาสิ่งาอย่าง...แต่สิ่งที่เขาพบ...กลับเป็เพียงความลึกล้ำที่ไม่าะหยั่งึไ้...ราวักำลังจ้องมองไปัมหาสมุทรแ่ดวงดาว
ในที่สุด...เขาก็เป็ฝ่ายถอนสายตากลับไป...แล้วรอยยิ้มที่เป็มิตรก็ไ้ปรากฏึ้บนใบหน้าของเขา
"ดูเหมือนว่าข้าะเสียมารยาทแล้ว" เขากล่าว "ข้าเพียงแค่...รู้สึกตื่นเต้นที่ไ้พบัยอดฝีมือที่แท้จริง...และหวังว่า...ข้าะไ้มีโอกาส...ปะฝีมือัสหายยุทธ์หลงเฟิงบนเวทีสักครั้ง"
"ย่อมต้องมีโอกาส" เย่เฟิงตอบ
เมื่อกล่าวจบ...หลี่เทียนก็ไ้โค้งคำนับอีกครั้ง...แล้วเดินาไป
การสนทนาจบลง...แต่คลื่นใต้น้ำ...เพิ่งะเริ่มต้นึ้
*‘หลี่เทียน...น่าสนใจ...แต่เป้าหมายที่แท้จริงของข้า...ัคงเป็พวกเจ้า...หอสิ้นสลาย’*
ความคิดนั้นเยียบเย็นและเด็ดเดี่ยวในจิตใจของเย่เฟิง
เขาไม่ไ้สนใจคำชื่นชมหรือความสงสัยาหลี่เทียนอีก่ไป...เขาเพียงแค่พยักหน้ารับเบาๆ...แล้วเดินาไปพร้อมัเซี่ยิฉาง...ทิ้งไว้เพียงสายลมที่ว่างเปล่า...และอัจฉริยะแ่ตระกูลหลี่ที่กำลังจมอยู่ในความคิดของตนเอง
ระหว่างทางกลับโรงเตี๊ยม...บรรยากาศกายของเาไ้เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง
ไ่ีผู้ใดกล้าที่ะมองมาที่เาด้วยสายตาดูแคลนอีก่ไป...ทุกสายตาที่จับจ้องมา...ล้วนเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรง...ความหวาดกลัว...และความสงสัยใู่้
ชื่อของ "พี่น้องหลง"...ไ้กลายเป็ตำนานใหม่ของนครสุริยันแล้วอย่างแท้จริง
"หลี่เทียนผู้นั้น...แข็งแกร่งอย่างยิ่ง" เซี่ยิฉางกล่าวึ้ำาความเงียบ "ข้าััไ้ว่า...เขาัไม่ไ้ใช้พลังทั้งหมดของตนเอง"
"ข้ารู้" เย่เฟิงพยักหน้า "เขา...เหยียนคง...และเฟิ่งอู่...ืตัวเต็งที่แท้จริงของการปะครั้งนี้...แต่เาก็เป็เพียงแค่ 'า้า' เท่านั้น"
"ศัตรูที่แท้จริง...ืผู้ที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด...และรอคอยที่ะแทงข้างหลังเราในเวลาที่คาดไม่ึ"
เมื่อกลับมาึห้องพัก...เย่เฟิงก็ไ้กางม้วนบันทึกรายชื่อของผู้ที่ผ่านเข้ายี่สิบห้าคนสุดท้ายออกมา...
สายตาของเขาจับจ้องไปัาชื่อที่เหลืออยู่ของ "สำนักหุ่นเชิดโบราณ"
"มู่เหลาตายไปแล้ว...แต่พวกัก็ัเหลืออีกาคน...และแต่ละคน...ก็ล้วนแต่เป็ยอดฝีมือระดับปราณจิต...หอสิ้นสลาย...ส่งกำลังคนมามากกว่าที่ข้าคิดไว้"
"ในวันพรุ่งนี้...การปะะยิ่งดุเดือดึ้" เขากล่าว่ "และโอกาสที่เราะต้องเผชิญหน้าัคนของพวกั...หรือแม้กระทั่งอัจฉริยะระดับแนวหน้า...ก็ยิ่งมีสูงึ้"
"เราต้องเตรียมพร้อม"
(จบตอน)
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??