เรื่อง พิชิตเกมส์วันสิ้นโลก ด้วยระบบผู้กอบกู้
ณ ชั่วขณะนั้น าัแม้แต่เสียงกรีดร้องอันโหยหวนของฝูงแมลงี่อยู่ไกลออกไปก็ยังถูกกลบจนสิ้น
เสียงนี้... พวกเขาจำได้
ภายใี่รวมตัว ผู้ปลุกพลังัหมื่นััต่างเงยหน้าขึ้นโดยสัญชาตญา ก็เห็นเพียง ณ ใจกลางท้องฟ้าเหนือี่รวมตัว บุรุษผู้หนึ่งี่ทั่วร่างห่อหุ้มอยู่ใหมอกทมิฬกำลังก้าวเดินออกมาจากช่องทางมิติอันมืดสนิทอย่างช้าๆ รอยแยกมิติี่ถูกฉีกเปิดออกนั้นาัห้วงอเวจีอันไร้ี่สิ้นสุด กำลังสั่นไหวอยู่เบื้องหลังเขา
“เรน!?”
“ท่านเรนงั้นรึ!?”
แทบจะใทันที อารมณ์ี่เรียกว่าความยินดีอย่างบ้าคลั่งก็พลันปะทุออกมาจากส่วนลึกของจิตใจทุกคน กระทั่งพรสวรรค์ใร่างของหลินอันก็าัจะถูกกระตุ้นขึ้นมาใบัดดล กลิ่นอายี่เคยซ่อนเร้นไว้พลันถูกำาลงใทันที ระเบิดออกเป็นลำแสงี่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
มองจากระยะไกล ก็าัเทพเจ้าได้ตอบรับคำวิงวอนของพวกเขา กำลังก้าวเดินออกมาจากความว่างเปล่า
เสียงโห่ร้องดังกระหึ่มาัสึนามิ ถึงแม้ฝูงแมลงี่อยู่ไกลออกไปจะกำลังบุกเข้ามาอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ว่าจะเป็นเหล่านักรบี่จิตใจพังทลายลงแล้ว ณ แนวหน้า หรือเหล่าผู้บริหารระดับสูงภายใี่รวมตัว ณ บัดนี้ ความตื่นเต้นใใจของพวกเขาก็าัจะระเบิดออกมา
“ขอโทษครับ...! ขอโทษครับ!”
“ข้าไม่ได้ตั้งใจจะตำหนิท่าน...”
ชายวัยกลางคนี่กำลังวิ่งไปยังหอคอยพลังจิตเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก เอ่ยขอโทษหลินอันอย่างตะกุกตะกัก แรงกดดันี่ถาโถมเข้ามาเต็มไปทั่วทั้งสนาม ไม่เพียงแต่จะไม่ทำให้เขารู้สึกอึดอัด กลับกันยังทำให้รู้สึกถึงความอุ่นใจและความหวังี่ห่างหายไปนาน
นี่คือเกียรติยศแห่งเขตสงครามของพวกเขา! คือผู้ี่แข็งแกร่งี่สุดใโซเวียต! คือปาฏิหาริย์ใหมู่มวลมนุษย์! เขาโกรธแค้นี่เรนไม่ปรากฏตัว... ไม่ใช่ตัวเรน!
ทุกคนเชื่อว่า ขอเพียงแค่ท่านเรนลงมือ ปัญหาทุกอย่างก็จะคลี่คลาย ฝูงแมลงน่าสะพรึงกลัวก็จริง แต่เรนผู้ซึ่งสามารถแก้ไขมหาวิบัติแห่งชีต้าได้ ย่อมต้องมีหนทางี่จะจบสิ้นหายนะครั้งนี้อย่างแน่นอน!
ใเวลาเดียวกัน ไทล์ี่ยืนอยู่บนซากแมลงก็ทำอุปกรณ์สื่อสารใมือร่วงหล่นลงพื้นดัง “แปะ” หนึ่งทีด้วยความเหม่อลอย ความกดดันทั้งหมด ณ บัดนี้ถูกปลดปล่อยออกมาโดยสิ้นเชิง
หากไม่ใช่เพราะพวกเขา “รอคอย” มานานเกินไปใยามวิกฤต บางทีอาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรมากขนาดนี้ ผู้ี่แข็งแกร่งระดับสุดยอดคนหนึ่ง มีความสำคัญต่อเขตสงครามเพียงใด ผู้ี่สามารถแก้ไขวิกฤตทั้งหมดได้ จะสามารถปลุกขวัญกำลังใจของเหล่านักรบได้มากเพียงใด
เห็นได้ชัดว่าเรนยังไม่ได้ลงมือ แต่ใตอนนี้ เมื่อได้ฟังเสียงโห่ร้องี่เปี่ยมด้วยความฮึกเหิมและตื่นเต้นยินดีาัถูกฉีดยากระตุ้นของทุกคน ไทล์กลับรู้สึกว่า บางทีอาจจะไม่ต้องให้เรนลงมือ พวกเขาก็สามารถยืนหยัดต่อไปได้แล้ว...
เขาแข็งใจรวบรวมพลังี่กำลังพลุ่งพล่านขึ้นใร่างกาย
หลินอันพยักหน้าอย่างสงบนิ่ง ไม่ได้ใส่ใจคำพูดของผู้บริหารระดับสูงโซเวียตก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย
เขายอมรับว่ามาช้าไปหน่อย
เขาก็ไม่คิดว่า โลกบนพื้นดินี่ดูเหมือนจะไม่มีอุปสรรคใดๆ ี่จริงแล้วระหว่างแต่ละเขตสงครามกลับมีม่านพลังบางๆ กั้นอยู่ ด้วยความจนปัญญา เขาจึงต้องย้อนกลับไปยังป้อมปราการของชาวเทียนมู่ ให้ฝ่ายนั้นส่งเขาเข้ามาอีกครั้ง แน่นอนว่า ตอนี่เขาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งใวงโคจรใกล้โลก อาเรียลี่กำลังประชุมด้วยสีหน้าเคร่งขรึมก็ตกใจจนแทบสิ้นสติ หลังจากี่เขาแสดงเจตนาแล้ว ฝ่ายนั้นถึงได้รีบส่งเขาไปาัส่งเทพเจ้าแห่งโรคระบาด
แต่คิดดูแล้วก็เป็นเรื่องปกติ ถ้าหากผู้ปลุกพลังสามารถวิ่งไปมาได้ทั่วทุกแห่ง แล้วจะเรียกว่าการประจันหน้าระหว่างเขตสงครามได้อย่างไร
เมื่อเหลือบมองซากศพมนุษย์จำนวนมากี่ปะปนอยู่กับซากแมลง หลินอันก็สังเกตเห็นว่าชาวโซเวียตเชื่อฟังคำพูดของเขาจริงๆ ัตั้งแต่ี่เขาส่งคำเตือนไป ก็ไม่มีใครกินชาวเทียนมู่แม้แต่คนเดียว สามารถยืนหยัดมาจนถึงตอนนี้ได้ ัว่าไม่เลวจริงๆ...
สายตาหันกลับมา หลินอันก็พลันรวบรวมดาบยักษ์ขึ้นมาใมือโดยตรง พลังแห่งอารมณ์ี่ดูดซับมาใร่างกายก็ไม่สิ้นเปลืองโดยเปล่าประโยชน์ รวบรวมเป็นประกายดาบยาวร้อยเมตรโดยตรง
“หึ่ง”
พลังงานวิญญาสั่นสะเทือน ก่อให้เกิดลมกระโชกแรงทีละระลอก
ดาบชี้ออกไป เมื่อดาบพลังงานวิญญาี่ครอบคลุมไปทั่วทั้งสนามรบปรากฏขึ้น อากาศโดยรอบก็าัจะบิดเบี้ยว
เผชิญหน้ากับฝูงแมลงโดยตรง หลินอันก็ขี้เกียจจะพูดจาไร้สาระอะไร เพียงแค่เอ่ยปากเสียงเย็น:
“รับศึก!”
“โครม!!”
สัมผัสได้ถึงพลังแห่งอารมณ์ี่ใกล้จะสลายไปใร่างกาย หลินอันก็เลยระเบิดมันออกมาทั้งหมดใคราวเดียว อย่างไรเสียของสิ่งนี้เดี๋ยวก็จะหายไป สู้ใช้ทิ้งไปโดยตรงจะดีกว่า
ใชั่วพริบตา ร่างของเขาก็าัพองขยายขึ้นร้อยเท่า ประหนึ่งเทพยักษ์ พุ่งเข้าใส่ฝูงแมลงอย่างบ้าคลั่ง ภายใต้ความเร็วี่สูงถึงขีดสุด กระทั่งแรงกดอากาศก็แปรเปลี่ยนเป็นอาวุธอันน่าสะพรึงกลัวี่สุด บีบอัดอากาศให้กลายเป็นคมหอก ทะลวงเข้าใส่ใจกลางฝูงแมลงอย่างรุนแรง
“ตูมตูม!! ตูม! ตูม!”
ภายใต้พลังแห่งอารมณ์ี่เสริมความแข็งแกร่งจนเข้าใกล้ระดับสี่ หลินอันใยามนี้ก็าัเทพสงครามผู้ไร้เทียมทาน เพียงแค่เข้าใกล้ฝูงแมลง กระแสพลังงานวิญญาอันบ้าคลั่งี่ระเบิดออกมาอย่างไม่ยั้งคิดก็บดขยี้แมลงฝูงนี้จนแหลกละเอียด
ทะลวงใคราวเดียว! เสียงเนื้อหนังี่ถูกฉีกกระชากดังสนั่นาัเสียงประทัดี่ระเบิดออก
มองจากระยะไกล ฝูงแมลงี่กินพื้นี่หลายกิโลเมตรก็าัถูกฉีกเปิดออกเป็นร่องลึกสายหนึ่งอย่างหยาบคาย ลำแสงทมิฬขนาดมหึมาทีละสายก็สว่างวาบอยู่ในั้น
ใเวลาเดียวกัน ผู้ปลุกพลังโซเวียตี่เพิ่งจะกลับมาได้สติก็โห่ร้องอย่างบ้าคลั่งพุ่งเข้าใส่ฝูงแมลง เพียงแต่พวกเขายังไม่ทันจะได้พุ่งออกไปไม่กี่ก้าว พลังงานวิญญาปริมาณมหาศาลี่าัการระเบิดของนิวเคลียร์ก็พลันกวาดไปทั่วทั้งสนามรบใทันที
“เชี่ย!?”
“ตูม!!!!”
“ตูม!!!”
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งโลก! ก็เห็นเพียง “เรน” ี่พุ่งเข้าไปใฝูงแมลงใพริบตาก็พลันปักดาบยักษ์ร้อยเมตรลงบนพื้นอย่างรุนแรง พลังงานวิญญาอันไพศาลสายแล้วสายเล่าก็พวยพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง สั่นสะเทือนืิทั้งผืนให้ลอยขึ้นโดยตรง
ืิาัถูกสึนามิซัดถล่ม! ชั้นิี่ทะลวงออกมาประหนึ่งคลื่นยักษ์ก็พุ่งขึ้นด้วยความเร็วเสียง กวาดไปรอบทิศทางอย่างฉับพลัน
ไม่ว่าจะเป็นแมลงระดับสามหรือระดับต่ำ พลังป้องกันี่เคยแข็งแกร่งอย่างหาี่เปรียบมิได้ ทำให้เหล่าผู้ปลุกพลังต้องปวดเศียรเวียนเกล้า ภายใต้พลังำา้าี่ผสมผสานระหว่างธรรมชาติและพลังงานวิญญาอันไร้เทียมทานนี้ กลับเปราะบางาักระดาษขาว ถูกกระแทกจนกลายเป็นกองเนื้อเละใทันที
ระลอกแล้วระลอกเล่า... ืิาักำลังคำรามอย่างพิโรธ
เมื่อประกายดาบขนาดมหึมาสุดท้ายี่ส่องสว่างไปทั่วทั้งท้องฟ้าหมุนวนอย่างรวดเร็วหนึ่งรอบ แมลงบินบนท้องฟ้าก็าัดอกไม้ไฟสีเลือด พริบตาเดียวก็ระเบิดออกเป็นหมอกเลือดัหมื่นัักลุ่ม
“ตูมตูมตูม! ตูม!”
ซากศพโปรยปรายลงมาาั-่าฝนสีเลือด
สนามรบี่เคยโกลาหลบัดนี้เละเทะไม่มีชิ้นดี ฝูงแมลงี่เคยปกคลุมไปทั่วทั้งท้องฟ้าถูกกวาด้าจนิ้ และืิยิ่งาัซากปรักหักพังี่ถูกำาย่อยยับ ฝัเหล่าเัาแมลงัหมื่นััไว้ใเศษิ
การต่อสู้...สิ้นสุดลง
หลินอันผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ พลางมองไปยังแมลงระดับสามตัวหนึ่งี่โชคดีรอดตายอยู่ขอบสนามอย่างไม่ใส่ใจ
แมลงทั้งหมดหกหมื่นตัว... แมลงบินสามหมื่นตัว แมลงดินสามหมื่นตัว... ระดับสามสี่สิบหกตัว ระดับสามขั้นกลางสามตัว...
จบการต่อสู้ใเวลาประมาณสี่วินาที
“ขั้นกลางงั้นรึ? ทนทานดีเหมือนกันนะ”
ก็เห็นเพียงแมลงขาใหญ่ขนาดสี่สิบเมตรตัวนี้ถูกพลังงานวิญญาี่ระเบิดออกมากวาดไปโดนขอบร่างกาย ใตอนนี้เหลืออยู่เพียงครึ่งร่าง โลหิตแมลงี่เหม็นหืนาัน้ำตกก็พวยพุ่งออกมาไม่หยุด ส่งเสียงฉี่ฉ่ากัดกร่อนซากปรักหักพัง
หัวเราะเบาๆ หนึ่งที หลินอันก็ชี้ไปยังแมลงตัวเล็กี่ยังคงดิ้นรนอยู่ส่งๆ ใชั่วขณะนั้น ลำแสงขนาดเท่าครึ่งตัวคนก็พลันระเบิดมันใทันที
“พรวด”
ท่ามกลางหมอกเลือดี่คลุ้งเต็มฟ้า หลินอันส่ายหน้าเล็กน้อยก็เก็บดาบยักษ์ี่ปลอมแปลงขึ้นมากลับไป บินกลับไปยังี่รวมตัวโดยตรง
อ่อนแอเกินไป... ไม่ใช่ฝูงแมลงระลอกสุดท้าย สำหรับเขาแล้วไม่มีภัยคุกคามอะไรเลยแม้แต่น้อย
ภายใี่รวมตัว ผู้ปลุกพลังจำนวนมากต่างก็ตะลึงงันมองดูหลินอันี่บินกลับมา... อารมณ์ี่เรียกว่าความหวาดกลัวและเลื่อมใส ก็บังเกิดขึ้นใขณะนี้
นี่... มันพละกำลังอะไรกัน!?
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??