เรื่อง หวงนักรักรุ่นพี่วิศวะจอมโหด

"ยายโซ วันนี้อยากดื่มจัง ไปเที่ยวกัน" โซเฟียเงยหน้ามองซอลลาอย่างสงสัยเพราะปกติเพื่อนของเธอไม่ชอบเที่ยวกลางคืนสักเท่าไหร่

"แกอย่ามองฉันแบบนั้นสิ ฉันแค่อยากดื่มเอง" ซอลลาส่งสายตาออดอ้อนจนโซเฟียจนตกลง

"โอเคร เจอกันที่ผับKR สองทุ่มนะ"

"โอเคร เจอกันฉันกลับห้องก่อนนะ บายๆๆ"ซอลลาโบกมือให้โซเฟียและขึ้นรถขับออกไป เมื่อเห็นเพื่อนออกไปแล้วโซเฟียก็รีบขึ้นรถตามออกไปเช่นกัน

ผับKR

วันนี้ซอลลาเลือกที่จะใส่ชุดเดรสรัดรูปสีดำสายเดี่ยวรัดรูปเปิดแผ่นหลังโชว์ให้เห็นแผ่นหลังขาวเนียว ผมยาวสลวยถูกดัดจนเป็นลอนสวยสยายทั่วแผ่นหลัง ใบหน้าสวยแต่งเติมอย่างพอดีจนน่ามอง ผู้คนที่เดินผ่านต่างพากันเมียงมองร่างอรชรที่กำลังยื่นกดโทรศัพท์อย่างไ๬่ไ๪้ใส่ใจผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมาแต่ที่จริง เธอกำลังหลบสายตาราวเสือกระหายเหยื่อของผู้ชายเหล่านั้นต่างหาก

รอไม่นานโซเฟียก็มาถึงซอลลาจึงเริ่มรู้สึกผ่อนคลายขึ้น

"แกมายื่นอ่อยเหยื่อรึไงยายซอล ทำไมไม่รออยู่รถ"

. "ก็ฉันกลัวแกหาฉันไม่เจอไง"

"เห้อแกนะแกมายื่นไม่กลัวโดนฉุดไปรึไง"ทันทีที่โซเฟียพูดจบซอลลาจึงรีบกระโจนเกาะแขนเพื่อนสาวด้วยความกลัว โซเฟียได้แต่ถอนหายใจอย่างเอือมๆ และปล่อยให้ซอลลาเกาะแขนอยู่แบบนั้นและรีบเข้าไปทางด้านในทันที เมื่อเดินเข้ามาข้างในซอลลารู้สึกแปลกตากับมันมากถึงเธอจะเป็นลูกคุณหนูที่เอาแต่ใจแต่พ่อแม่ของเธอไม่เคยปล่อยให้มาเที่ยวที่แบบนี้ซึ่งสร้างความแปลกตาแปลกใจให้เธอไม่น้อย ทั้งสองเดินเบียดเสียดผู้คนมากมายภายในผับกว่าจะมาถึงโต๊ะก็เล่นเอาเหนื่อยพอควร

"โห้ยายซอล ทำเหมือนไม่เคยมาเลยนะ"โซเฟียที่นั่งไขว้ห้างมือสวยถือแก้วเหล้ากระดกดื่มอย่างสบายนั่งมองซอลลาที่มองไปทั่วอย่างตื่นเต้น

"ก็ฉันพึ่งเคยมานิ พ่อแม่ฉันไม่อนุญาตให้ฉันมาที่แบบนี้หรอกนะ"โซเฟียมองซอลลาอย่างไม่เชื่อสายตา เพราะท่าทางของซอลลาเหมือนคนค่อนข้างเอาแต่ใจและกร้านโลกพอสมควร

"จริงๆ นะยายโซ ฉันอ่ะอยากมีอิสระแบบแกที่สุด"

"ฉันนึกว่าแกไม่ชอบเที่ยวกลางคืนซ่ะอีกที่ไหนได้พ่อแม่ไม่อนุญาตนี้เอง"

"ก็ใช่นะสิ คอยดูนะคืนนี้ฉันจะเมาให้เต็มที่"พูดจบซอลลาก็หยิบแก้วเหล้ามากระดกจนหมดแก้ว ทำเอาโซเฟียตกใจจึงรีบไปแยกแก้วเหล้าจากเพื่อนสาวแต่ไม่ทันเสียแล้ว

"อึก อึก อึก อ๊า หืมยายโซ ฉันขออีก"โซเฟียมองเพื่อนสาวที่หน้าแดงกล่ำจากการกระดกเหล้าหมดแก้วเมื่อกี้อย่างตกใจ แค่แก้วเดี๋ยวเพื่อนเธอก็เมาแอ้ซ่ะแล้วดูเหมือนซอลลาจะไม่เคยดื่ม โซเฟียถึงกับกลุ้มขมับสงสัยวันนี้เธอจะต้องพาซอลลากลับตั้งแต่พึ่งเข้ามาได้10 นาทีเสียแล้ว

ด้านบนผับซึ่งเป็นห้องส่วนตัวแต่สามารถมองเห็นข้างนอกได้ ชายหนุ่มร่างสูงนั่งมองออกไปข้างนอกผ่านกระจกสายตาคมจดจ้องหญิงสาวที่กำลังโยกย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะเพลงอย่างเซ็กซี่ มือหนากำเข้าหาแน่น

"หึ หวงเหรอว่ะ"วายุที่นั่งกระดกเหล้าอยู่ข้างๆ คิรินมองชายหนุ่มอย่างจริงจัง

"กูไ๬่ไ๪้หวง"

" งั้นก็ปล่อยให้หมามันคาบไปแดกก่อนหล่ะกัน"วายุยกยิ้มเสมองไปยังด้านล่างที่กำลังมีชายหนุ่มเข้าไปเต้นคลอเคลียกับซอลลา ร่างเล็กที่มึนเมาไ๬่ไ๪้สติปล่อยตัวให้พิงกับอกแกร่งสะโพกสวยก็ส่ายไปมาตามจังหวะเพลง มือหนาหยิบเหล้ากระดกเข้าปากรวดเดียวก่อนจะกระแทกแก้วว่างอย่างแรง ขาแกร่งก้าวเดินออกไปอย่างรีบร้อน วายุได้แต่มองตามหลังคิรินอย่างนึกขัน เขาดูออกว่าคิรินชอบหญิงสาวแต่แค่เขาไม่ยอมรับแค่นั้น วายุเลือกที่จะนั่งมองลงไปข้างล่างโต๊ะของซอลลา ทันทีที่คิรินเดินลงไปถึงโต๊ะ เขาก็กระชากแขนเล็กของซอลลาออกมาจนหน้าหญิงสาวกระแทกเข้ากับอกแกร่งอย่างจัง

"โอ้ย เจ็บนะ ใครชั่งกล้ามากกระชาก" ทันทีที่ซออลาเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าเป็นคิริน จากที่เมาๆ เธอก็เริ่มสร่างขึ้นมา

"พี่คิริน"ทันทีที่ซอลลาพูดชื่อของเขา ในตาคมกริบที่มองมายังเธอทำเอาซอลลารู้สึกกลัว หญิงสาวจึงไม่กล้าเอ่ยปากใดๆ ออกมา

"มายุ่งอะไรว่ะ"

คิรินไ๬่ไ๪้พูดอะไรออกมาแค่มองผู้ชายตรงหน้าเงียบๆ สายตาคมกริบที่จ้องเขาจนเหมือนอยากจะสับร่างเป็นชิ้นทำเอาเขาเริ่มกลัวจึงรีบเดินหนีออกไป ทันทีที่ผู้ชายคนนั้นเดินออกไปแล้วซอลลาพยายามตั้งสติและคุยกับคนตรงหน้าทุกเหตุการณ์อยู่ในสายตาของโซเฟีย คราแรกเป็นเธอที่กำลังมาดึงซอลลาออกจากผู้ชายคนนั้นแต่ไม่ทันคิรินเข้ามาก่อน โซเฟียจึงยืนดูเงียบๆ ทุกการกระทำของชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะใส่ใจซอลลาเป็นพิเศษ ทำให้เธอคิดว่า เขาอาจจะชอบเพื่อนของเธอด้วยซ้ำแต่ผิดคาด

"ทำไมทำตัวทุเรศแบบนี้ ถ้าคิดจะมาจีบฉัน ขอบอกเลยนะฉันไม่ชอบผู้หญิงที่ทำตัวง่ายๆ กับผู้ชายแบบเธอ" ซอลลาถึงกลับหน้าชา ตาสวยเริ่มมีน้ำตามาเอ่อคลอ เธอไม่คิดว่าคิรินจะด่าเธอแรงขนาดนี้ ร่างเล็กถึงกับพูดไม่ออก

"หึ ผู้หญิงแบบเธอก็มีไว้ได้แค่แก้ขัดเท่านั้นแหระ ใจง่าย" ว่าจบคิรินก็หันหลังเดินออกไป ซอลลายื่นตัวแข็งทื่อ โซเฟียเมื่อเห็นว่าคิรินเดินออกไปแล้วก็รีบเข้าไปเพื่อนสาวทันที

"ซอล แกรโอเคไหม"ซอลลาโผล่เข้ากอดโซเฟียทันที น้ำตาเม็ดเล็กไหลเต็มใบหน้าเล็กจนเปรอะเปื้อนไปหมด

"ไม่เป็นอะไรนะยายซอล" โซเฟียลูบหลังเพื่อนสาวอย่างปลอบโยน

"ฮึก ฮื่อ ฮึก ฮื่อ" ซอลลาร้องไห้สะอึกสะอื่นอยู่นานพอสมควรโซเฟียเห็นว่าวันนี้คงหมดสนุกแล้วจึงเก็บของและพยุงเพื่อนสาวออกไปเพื่อพากลับไปส่งที่คอนโด

คิรินเมื่อกลับขึ้นมาเขาก็เอาแต่กระดกแก้วเหล้าแก้วแล้วแก้วเหล้าอย่างไม่สนใจ วายุที่เห็นท่าไม่ดีจึงรีบไปแย่งแก้วออกมา

"เห้ย เป็น-่าไรว่ะ มาถึงก็ซดเอาซดเอา"

"ปล่าว"คิรินทิ้งตัวพิงไปกับโซาตาคมมองเมอไปยังเพดานอย่างเหม่อลอย วายุได้แต่มองเพื่อนอย่างเป็นห่วงแต่ก็ไ๬่ไ๪้เอ่ยถาม เพราะเขารู้จักเพื่อนเขาดี ถ้าอยากพูดคิรินจะพูดมันออกมาเอง

"กูด่าเธอ"วายุถึงกับงงอยู่ๆ คิรินก็พูดออกมาเขาจึงถามย้ำอีกรอบ

"ห้ะ มึงด่าใคร"

"ซอลลา" วายุเมื่อจับใจความได้ก็รีบกระโดดมานั่งโซฟาตัวเดียวกับคิรินทันที เมื่อได้ฟังที่คิรินเล่า วายุก็ต้องขยี้ผมอย่างคิดหนัก

"ไอ่คิริน แค่มึงบอกว่ามึงหวงน้องมันมันยากรึไงว่ะ"

"กูไ๬่ไ๪้หวง แค่รู้สึก๮๬ั่๲ไ๼้แค่นั้น"วายุได้มองคิรินอย่างอ่อนใจและหันไปกินเหล้าต่อยังจะดีเสียกว่า

????????????ไ๬่ไ๪้

หวง๲ะ๦ะแค่๮๬ั่๲ไ๼้อย่าเ๳้าใ๽๶ิ๪