เรื่อง อาวุธมนุษย์เกิดใหม่เป็นเจ้าชายขยะ ในโลกที่ตัดสินว่าเวทมนต์คือทุกสิ่ง

        นครไร้ราตรี คาทาริน่า เฟย์ไรน์ ยืนอยู่บนหลังคาบ้านแห่งหนึ่งพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ คืนนี้ที่นครไร้ราตรีกลับมาเรื่องเกิดขึ้นมีชาวเมืองและเหล่าพ่อค้าสัญจรจำนวนไม่น้อยที่ตกอยู่ในความตื่นตระหนก เพราะอยู่ทหารก็เข้ามาทำการตรวจค้นบ้านแต่ละหลังร้านค้าแต่ละร้าน ทั้งยังตรวจค้นตามที่ต่างๆ อย่างละเอียดพอมีคนลองถามดูว่าตามหาใครก็ได้คำตอบว่าเป็นคนแคระคนหนึ่ง มีคนจำนวนไม่น้อยที่นึกโยงคนแคระที่เขาตามหากับนักล่าค่าหัวที่ตอนนี้เป็นที่พูดถึงกันก็คือคนแคระนักล่าค่าหัว เพราะนี่คือคนแคระเพียงคนเดียวที่เขาพอจะนึกออก จากนั้นก็มีข่าวลือว่าที่ทางการตามล่าคนแคระนักล่าค่าหัวไปทั่วทั้งเมืองผ่านการบอกเล่าไปแบบปากต่อปาก ส่วนสาเหตุนั้นต่างก็พากันเล่าลือกันไปต่างๆ นานา

        คาทาริน่ามองเหล่าผู้คนเบื้องล่างเธอไม่รู้ว่าตอนนี้เป้าหมายที่เธอตามล่านั้นอยู่ที่ไหน จริงอยู่ที่ในเมืองตอนนี้ได้มีทหารทำการปิดล้อมทุกด้านซึ่งดูไม่น่าจะออกไปจากเมืองได้ แต่ตามข้อมูลที่คาทาริน่าได้มาเกี่ยวกับคนคนนี้คือเขาไม่เคยเข้ามาในป้อมปราการแอสทราวินผ่านประตู แสดงว่าเขามักจะเข้าออกที่เมืองนี้ทางอื่นซึ่งเป็นทางไหนนั้นกลับไม่มีข้อมูลเลยแม้แต่น้อย ตอนนี้เบาะแสทุกอย่างล้วนขาดสะบั้นไพ่อย่างแมลงเกาะชะตาก็ถูกรู้ทันอีกฝ่ายคล้ายกับหนีหายเข้ากลีบเมฆอีกครั้ง 

        ทว่าคาทาริน่าไม่ยอมแพ้เธอเฝ้ารอเป้าหมายคนนี้มาเกือบเดือนไม่ใช่เพื่อที่จะให้เขาหนีพ้นเงื้อมือเธอไปง่ายๆ แบบนี้ เธอลองไล่เลียงข้อมูลต่างๆ ที่เธอรู้เกียวกับเป้าหมายอีกครั้ง แล้วนึกย้อนถึงตอนที่เธอพุ่งลงมายังจุดที่เป้าหมายอยู่หลังจากที่รู้ว่าแมลงเกาะชะตามีความเคลื่อนไหว ตอนนั้นเธอจำได้ว่าข้างเขามีผู้หญิงอยู่คนหนึ่งตอนนั้นเธอไม่ได้สนใจผู้หญิงคนนั้นรู้แค่ว่าเป็นหญิงคณิกาจากการแต่งกายของเธอส่วนหน้าตาและสีผมนั้นเธอจำไม่ได้ เมื่อคิดถึงตรงนี้เธอกลับเอะใจได้บางอย่าง ในตอนที่เจมส์ตามมาสมทบรายงานว่าพวกทหารที่ทำการลาดตะเวนต่างกำลังแอบไปทำอย่างว่ากับพวกหญิงคณิกา

        คาทาริน่าคล้ายกับจับเบาะแสอะไรบางอย่างได้

        “ใช่แล้วหญิงคณิกาพวกนั้น” ขณะที่เธอกำลังเตรียมจะไปหาเจมส์เพื่อสั่งการ กลับเป็นเจมส์ที่ขึ้นมาบนหลังคาแล้วรายงานว่า

        “ท่านคาทาริน่าครับพอดีตอนนี้ในเมืองกำลังมีข่าวลือครับ”

        “ข่าวลือ?”

        “ใช่ครับข่าวลือบอกว่าไม่ไกลจากป้อมปราการแอสทราวินตอนนี้พวกที่คอยล่านักล่าค่าหัวกำลังปะทะกับนักล่าค่าหัวคนหนึ่งครับ”

        คาทาริน่ารีบถามว่า

        “แล้วนักล่าคาหัวที่คนพวกนั้นสู้ด้วยเป็นใคร”

        “เรื่องนี้ข้าเองก็ไม่ทราบเหมือนกันครับแต่ข้าคิดว่าบางทีอาจเป็นคนทีเรากำลังตามหาอยู่ก็ได้”

        ได้ฟังดังนั้นเธอก็แสดงสีหน้าลังเลขึ้นมาทันทีเธอไม่รู้ว่าคนที่พวกนั้นสู้ด้วยเป็นเป้าหมายเดียวกับที่เธอตามล่าหรือเปล่า ถ้าใช่เธอก็ควรรีบไปในทันทีก่อนที่คนพวกนั้นจะได้ตัวเขาไป แต่ถ้าไม่ใช่ขึ้นมาการที่เธอไปสนใจที่ตรงนั้นก็อาจเปิดโอกาสให้เป้าหมายหนีไปได้ก็เป็นได้ ขณะที่เธอกำลังลังเลอยู่นั้นก็สัมผัสอะไรบางอย่างรีบหันไปมองทางหนึ่งทันที

        “มีการระเบิดขึ้นของพลังเวทย์”

        เจมส์ไม่เข้าใจว่าที่เธอพูดถึงนั้นหมายถึงอะไร คาทาริน่าพูด

        “พวกนั้นมีคนที่กำลังจะกลายร่างอสูร”

        เจมส์เริ่มเข้าใจแล้วว่ามันคืออะไรที่ผ่านมานั้นแม้ว่าศาสนจักรมานาแห่งนิรันดร์จะครองความยิ่งใหญ่จนกลายเป็นองค์กรที่ทรงพลังที่สุด แต่ทว่าความจริงกลับมีกลุ่มคนจำนวนไม่น้อยที่มุ่งหวังจะทำลายการมีอยู่ของศาสนจักรและหนึ่งในนั้นก็คือพวกราตรีแห่งการล้างแค้น ในสายตาของเจมส์คนกลุ่มนี้ก็เป็นแค่ของมีตำหนิแล้วคิดจะฝืนชะตาโดยการใช้วิธีการนอกรีตเพื่อให้ได้พลังมาเท่านั้น เป็นแค่พวกกเฬวรากที่สมควรถูกกำจัดทิ้งให้หมดเพราะมานาเป็นสิ่งที่พระเจ้าประทานมาให้กับเหล่ามวลมนุษย์ด้วยความเมตตา การที่มานาของแต่ละคนมีปริมาณไม่เท่ากันก็เป็นประสงค์ของพระเจ้า ขอเพียงมีศรัทธาในพระเจ้ามั่นคงไม่คลอนแคลนสักวันหนึ่งย่องได้รับความเมตตาจากพระเจ้าเป็นแน่ ซึ่งการใช้วิธีการนอกรีตเพื่อให้ได้พลังมานั้นก็นับเป็นการดูหมิ่นในความเมตตาของพระเจ้าซึ่งนับเป็นบาปมหันต์ที่มิอาจจะอภัยให้ได้ นี่คือสิ่งที่ศาสนจักรมานาแห่งนิรันดร์มักพร่ำสอนมาโดยตลอดและก็เป็นสิ่งที่ทั้งเจมส์และแบรดยึดมั่นว่ามันคือสัจจะธรรมที่เที่ยงแท้

        คาทาริน่าสั่งการแบรดว่า

        “เดี๋ยวข้าจะไปดูเหตุการณ์ที่ด้านนั้นตรงนี้ฝากเจ้ากับแบรดกับแบรดช่วยจัดการด้วย จนกว่าเราจะมั่นใจว่าที่ปะทะอยู่กับพวกนั้นคือเป้าหมายที่พวกเราตามหาเราจะวางใจไม่ได้เด็ดขาด”

        แบรดทาบฝ่ามือขวากับบกลางหน้าอกพูดด้วยความขึงขังว่า

        “รับทราบครับท่านผมสัญญาว่าจะทำให้ที่ครับ”

        คาทาริน่าพยักหน้าก่อนที่ร่างกายเธอจะกายเป็นลำแสงแล้วพุ่งออกไปความมืด

        เออร์วินถือปืนทั้งสองพุ่งเข้าหานาคราชสามเศียรก่อนจะเบี่ยงตัวหลบพิษที่อีกฝ่ายพ่นออกมาได้อย่างฉิวเฉียดเลี้ยงพุ่งเข้าไปใกล้จนได้ระยะก็เล็งปืนทั้งสองกระบอกไปที่หัวงูแต่ยังไม่ทันได้ลั่นไกก็ต้องรีบกระโดดหลบงูใหญ่ที่ตอนนี้ใหญ่มากกว่าเดิมหลายเท่าอ้าปากหมายจะกลืนกินเขาไปทั้งตัวแต่เออร์วินดีดตัวถอยหลังพร้อมกับปากที่อ้ากว้างพุ่งผ่านหน้าเขาไป เมื่อโอกาศมาถึงเออร์วินก็ไม่รอช้าเหนี่ยวไกทั้งสองกระบอกไปกระบอกละสี่นัดรวมเป็นแปดนัดติดต่อกันทันที ทุกนัดล้วนแต่เข้าจุดเดียวกันแต่ผลคือทำได้เพียงแค่เกล็ดงูที่ตอนนี้มีขนาดใหญ่กว่าเดิมเพียงแค่มีริ้วรอยเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

        ‘แข็งกว่าเดิมเยอะเลยแฮะ’ เออร์วินคิดอย่างใจเย็นก่อนกระโดถอยหลังเพื่อหลบการหมุนตัวแล้วฟาดหางขนาดใหญ่ใส่เขา เพื่อเห็นว่าโจมตีอีกฝ่ายไม่โดนหัวกลางที่มีเขาก็อ้าปากแล้วพ่นเปลวไฟออกมา 

        เออร์วินที่เห็นว่าอีกฝ่ายโจมตีมาด้วยการพ่นไฟเขาก็รีบใช้ย่างก้าวเงาภูติเข้าถึงตัวเขาได้แล้วยิงไปที่หัวของงูพิษไปอีกแปดนัดทุกนัดล้วนเข้าจุดเดียวกันซึ่งผลเป็นเช่นเดิมคือสร้างริ้วรอยเพียงเล็กน้อยให้เกล็ดที่ถูกยิงเพียงเท่านั้น เออร์วินก็มีรอช้ารับถอยออกมาด้วยย่างก้าวเงาภูติก็ที่หัวของงูใหญ่จะพุ่งลงมางับตรงตำแหน่งที่เขายืนเมื่อสักครู่

        ริคที่ได้แต่ยืนมองเหตุการณ์มาตั้งแต่เมื่อครู่เพราะเขาไม่นึกว่าเอ็นวี่ที่กลายร่างสำเร็จจะคลั่งไม่สนเหตุสนผลได้ขนาดนี้ ซึ่งเหมือนเอ็นวี่จะลืมแล้วว่าพวกเขามาที่นี่เพื่ออะไรและทำไมถึงต้องล่าคนๆ นี้ ริครีบตั้งสติทันทีก่อนจะตระโกนว่า

        “เฮ่ย! เอ็นวี่หยุดก่อนเรายังฆ่ามันไม่ได้”

        แต่เหมือนเอ็นวี่จะไม่รับรู้ในสิ่งที่ริคพูดเพราะมันกลับเลี้อยไปหาเออร์วินอย่างรวดเร็วราวกับว่าวันนี้เออร์วินไม่ตายไม่เลิกลา

        ‘สุดยอดไปเลยน้าโจมตีได้ทั้งกลางและไกลแถมมีเกล็ดที่โคตรหนาอีกเหมือนจะไร้เทียมทานเลย’ เออร์วินยังคงคิดอย่างใจเย็นพลางรีโหลดกระสุนไปด้วย เขาสงสัยว่าเกล็ดนั่นจะกันลูก .338 ลาปัวแม็กนั่มไหวมั้ยเสียดายที่ในมือมีแค่ปืนลูกโม่ 9มม. เลยไม่ได้พิสูจน์เรื่องนี้ แต่เขารีโหลดยังไม่ทันเสร็จก็ต้องกลิ้งตัวหลบพิษที่อีกฝ่ายพ่นออกมาแล้วทำการบรรจุกระสุนต่อจนเสร็จ ก็พบว่านาคราชสามเศียรพุ่งเข้ามาใกล้เขาพร้อมกับให้งูใหญ่พุ่งเข้ามางับเขา แต่เออร์วินกลับถอยออกมาจากตรงนั้นเพียงแค่ไม่กี่ก้าวทำให้งูใหญ่งับลงที่พื้นข้างๆ เขา เออร์วินมองที่ตาของงูใหญ่ก่อนจะลั่นไกใส่ไปสามนัดติดผลคืองูใหญ่ตัวนั้นรีบยกหัวขึ้นพร้อมกับส่ายไปมา

        ‘โอ๊ะยิงเข้าด้วยแฮะ’ เออร์คิดในใจ

        หลังจากที่งูใหญ่โดนยิงที่ตาไปข้างหนึ่งมันก็เริ่มร้องเสียงฝ่อไม่หยุดดวงตาอสรพิษสีเหลืองของทั้งสี่ข้างจ้องมองเออร์วินก่อนที่หัวกลางจะอ้าปากเออร์วินกลับรีบใช้ย่างก้าวเงาภูติถอยออกมาก่อนที่จะโดนย่างสด อีกฝ่ายก็หยุดพ่นไฟเปลี่ยนเป็นตวัดหางใส่เขาซึ่งเออร์วินก็หลบด้วยการกระโดดถอยหลัง จนเมื่อหางที่ตวัดผ่านไปแล้วเขาก็พุ่งเข้าไปแต่แล้วกลับต้องชะงักเมื่อลางสังหรณ์เตือนเขาถึงอันตรายบางอย่าง เขารีบหยุดฝีเท้าแล้วเปลี่ยนกระโดษถอยหลังทันทีก่อนที่จะมี-่าฝนจากขนนกศิลาพุ่งลงมาปักพื้นที่เขายืนอยู่เมื่อสักครู่

        ‘เจ้านกนั่น’ เออร์วินเหลือบมองไปทางหนึ่งพบว่ามีตนที่ปีกนกขนาดใหญ่อยู่บนหลัง เขารู้สึกว่าเจ้านี่โคตรจะน่ารำคาญเลยก่อนที่จะรีบม้วนตัวไปทางด้านข้าง พิษพุ่งเขาไปอย่างฉิวเฉียด ‘กะไม่ให้พักเลยนะ’ เออร์วินคิดในใจก่อนจะเล็งปืนในมือขวาไปที่ริคแต่ยังไม่ทันได้ยิงก็รีบหลบไปอีกทางเพราะเจ้างูยักษ์ได้พ่นพิษมาอีกครั้ง เออร์วินที่ตั้งหลักได้กลับต้องกระโดดถอยหนีออกครั้งเมื่อริคพ่น-่าฝนขนนกศิลาใส่เขาอีชุดหนึ่ง

        หลังจากที่ปล่อย-่าฝนขนนกศิลาเสร็จริคก็หันไปเตือนเอ็นวี่อีกครั้งว่า

        “เอ็นวี่ตั้งสติก่อนเรายังฆ่ามันตอนนี้ไม่ได้นะ”

        แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือเสียงฝ่อของงูตามด้วยการเลี้อยเข้าไปหาอีกฝ่ายหมายจะเอาชีวิต ริคที่เห็นท่าไม่ดีจึงรู้ว่าไม่ได้การแล้ว เขาไม่คิดว่าเอ็นวี่ในสภาพนี้จะแพ้แต่ที่ที่เขากังวลก็คือเอ็นวี่จะฆ่าอีกฝ่ายก่อนที่จะได้ของที่พวกเขาตามหา

        “ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ต้องใช้เจ้านั่นแล้ว”

        ริคพึมพำออกมาก่อนจะยืนนิ่งกลางอากาศพร้อมกับกระแสมานาในอากาศไหลเข้ามาตัวเขาอย่างบ้าคลั่ง เช่นเดียวกับตอนที่เอ็นวี่กำลังจะกลายร่างเป็นนาคราชสามเศียร มานาจำวนถูกดูดเข้ามาในร่างเขาเรื่อยๆ งูยักษ์ที่กำลังเลี้อยไปหาเออร์วินพลันหยุดเลื้อยก่อนจะวกหามามองริคก่อนที่เสียงหนึ่งจะดังขึ้น

        ปัง!

        ริคก้มมองที่ท้องของตนพบว่ามันมีเลือดไหลออกมาเขาหันไปมองที่อีกทางหนึ่งพบว่าที่พื้นไม่ไกลเท่าไรนักร่างเตี้ยเล็กใส่สีดำมิดชิดทั้งตัวสวมหน้ากากที่ปิดมิดทั้งใบหน้ากำลังชี้อาวุธประหลาดมาที่เขา

        “นี่แก!”

        ริคพูดออกมาก่อนจะร่วงลงพื้นคืนนี้นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาร่วงแบบนี้และทั้งสองครั้งก็เกิดขึ้นด้วยฝีมือของคนเพียงคนเดียว

        ‘อยู่เฉยๆ ไปเหอะเอ็งน่ะ’ เออร์วินคิดในใจก่อนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง ‘กระแสมานามัน…’ เออร์วินพบว่ากระแสมานาที่ไหลเข้าไปในร่างของริคนั้นกลับไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหรือแผ่วลงแต่อย่างใด เขามองไปยังร่างที่มีปีกซึ่งนอนกองอยู่ที่พื้นต่อให้ไม่เข้าไปดูใกล้ๆ แต่จากการที่ยังคงดูดกระแสมานาต่อได้แบบนี้ก็พอบ่งบอกได้ว่าอีกฝ่ายยังมีมีชีวิตอยู่

        ‘ตายยากจริง’ เออร์วินคิดในใจก่อนจะกระโดดกลิ้งหลบการตวัดหางใส่ของนาคราชสามเศียร สายตายังคงเหลือบมองร่างที่นอนกองกับพื้นนั้นเขารู้ว่าถ้าปล่อยไว้สักพักคงได้กลายเป็นตัวยุ่งยากแบบงูยักษ์ตัวนี้ ในใจอยากรีบเข้าไปยิงซ้ำให้มันจบๆ ไปแต่เมื่อมีงูใหญ่อยู่ด้วยแบบนี้มันคงไม่ง่ายอย่างที่คิด เออร์วินคิดพลางหลบหัวงูใหญ่ที่พุ่งเข้ามางับเขาจะยิงไปที่ตาของงูก็พบว่าเป็นข้างเดิมกับที่เขายิงไว้ ซึ่งเออร์วินก็ไม่สนใจยิงซ้ำเข้าไปอีกสี่นัดจนหัวงูใหญ่ส่ายไปมาพร้อมกับร้องฝ่อไม่หยุดอีกรอบ จังหวะที่งูตัวนั้นเผลอเออร์วินก็รีบถอยออกมาทันพร้อมกลับกระแสมานาที่ไหลเข้าไปร่างคนที่มีปีกนั่นหยุดชะงักลงก่อนจะเกิดการระเบิดของมานาขึ้นอีกครั้ง

        ลำแสงเส้นหนึ่งกำลังพุ่งผ่านความมืดคาทาริน่าที่กำลังมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่เกิดการระบอดของมานากลับต้องตกตะลึงเมื่อพบว่ามีการดูดกลืนกระแสมานาเข้าไปอย่างบ้าคลั่งก่อนทุกอย่างจะสงบลงแล้วตามด้วยการระเบิดของมานาเป็นครั้งที่สองในคืนนี้

        “มีการกลายร่างอสูรขึ้นอีกแล้ว”

        ตอนแรกเธอรู้สึกกังวลว่าเป้าหมายที่เธอตามหาอาจจะเสียท่าถูกเล่นงานและถูกพวกราตรีแห่งการล้างแค้นได้ของชิ้นนั้นไป จนเมื่อเธอที่สัมผัสได้ว่ามีการกลายร่างอสูรถึงสองครั้งทำเอาเธอสงสัยว่าศัตรูของพวกราตรีแห่งการล้างแค้นเป็นใครกันแน่ แล้วตกลงจะใช่คนเดียวกับที่เธอตามหาหรือไม่ สิ่งเหล่านี้เริ่มวนเวียนในหัวของเธอแต่ถึงยังไงเธอก็ต้องมุ่งหน้าไปเพื่อให้รู้แน่ชัด เธอพุ่งเป็นแสงตรงไปจนเริ่มเห็นสิ่งหนึ่งเป็นงูยักษ์ขนนาดใหญ่สามตัว แต่เมื่อเธอเข้าใกล้ไปมากพอกลับพบว่าแท้จริงแล้วงูยักษ์ทั้งสามตัวนั้นมาร่างเดียวกัน

        “นาคราชสามเศียร”

        เธอพึมพำออกมาก่อนจะหยดนิ่งอยู่กลางอากาศชุดตราสัญลักษณ์ศาสนจักรบนชุดเกราะของเธอพลันเรื่องแสงขึ้นก่อนจะปรากฏเป็นตราศาสนจักรขนาดใหญ่ที่ด้านหลังของเธอ พร้อมกับมีปีกเรืองแสงสองคู่ยื่นออกมาจากตราศาสนจักรนั้น เธอยืนนิ้งกลางอากาศเหลือบมองไปทางด้านล่างกลับต้องตาเป็นประกายเมื่อเธอพบว่ามีร่างเตี้ยเล็กยืนอยู่ ซึ่งเป็นร่างเดียวกับที่เธอพบมี่หน้าโรงตีเหล็กของแกรี่ ในมือของเขาถืออาวุธรูปร่าประหลาดที่เธอเคยลองประกอบดูแต่กลับพบว่าชิ้นส่วนมันไม่ครบ

        “เป็นเขาจริงๆ ด้วย”

        เธอพึมพำออกมาก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายก็เงยหน้าขึ้นมองเธอเช่นกัน เธอรู้สึกเหมือนกับว่าเขาไม่มีท่าหวาดกลัวหรือเคารพต่อเธอแม้แต่น้อย

        เออร์วินเงยหน้ามองร่างที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้นคิดในใจว่า

        ‘ในที่สุดเธอก็มาแล้วเท่านี้ก็เหลือแค่กำลังเสริมของเจ้าคนมีปีกนั่น’ เขาใช้นิ้งโป้งง้างนักปืนทั้งสองกระบอก ก่อนจะเหลือบมองไปที่งูยักษ์ตัวนั้นพบว่ามันเอาแต่จ้องมองร่างบนฟ้านั้นไม่วางตาแต่เออร์วินรู้สึกไม่รู้เลยว่า ตอนนี้ความรู้สึกของนาคราชสามเศียรผสมปนเปกันไปหมดทั้งความรู้สึกเศร้าโศกชิงชังโกรธแค้นและหวาดกลัว

        ขณะที่สถานการณ์กำลังอยู่ในสภาพชะงักงันต่างฝ่ายต่างเอาแต่เผชิญหน้านั้นเสียงร้องหนึ่งก็ดังขึ้นไปทั่วบริเวณนั้น

        “แกว๊ก!!!”

        ทั้งเออร์วินและคาทาริน่าต่างกันไปมองที่เดียวกันพบว่าที่ตรงนั้นที่เคยมีริคนอนอยู่กลับถูกแทนที่ด้วยกริฟฟินขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง ดูภายนอกก็เหมือนกริฟฟินทั่วไปเพียงแต่ว่าจะงอยปาก ปีกขนาดใหญ่ที่กลางหลัง กรงเล็กล้วนเป็นหิน

        คาทาริน่าพึมพาออกมาพร้อมกับที่เออร์วินพูดในใจว่า

        “กริฟฟินศิลา”

        ‘กริฟฟินศิลาจริงด้วย’