0.00 
0.00 
เรื่อง อาวุธมนุษย์เกิดใหม่เป็นเจ้าชายขยะ ในโลกที่ตัดสินว่าเวทมนต์คือทุกสิ่ง
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
สามััจากี่มีาปะะกันะ่าคาาิน่า ราตรีแห่งาล้างแค้น แะคนแคระนักล่าค่าหัว ี่ป้อมปราาแอสทราวินบ่ายวันนี้คาาิน่าในชุดหญิงชาวบ้านทั่วไปกำลังนั่งดื่มน้ำชาา์วิสาฟาเอล ด้านหลังเธอมีเ์กับแบรด ี่อยู่ในชุดชาวบ้านธรรมดายืนอยู่ นอกจากา์วิสาฟาเอลกับคาาิน่า็ยังมีมอแกนเ็้ี่มองคาาิน่าด้วยความสนอกสนใจ
“พี่สาวสวยจังเ” เ็้ชมด้วยแววตาี่ใสซื่อ ทำเอาคาาิน่าต้องยิ้มา
“ุนะจ้ะ” เธอุเ็้ กลับเป็า์วิสาฟาเอลี่พูดว่า
“ท่านคาาิน่าไม่ต้องุหรอกครับเด็กคนนี้เจอผู้หญิงคนไหนสวยๆ ็ชมไปหมด”
เ็้มอแกนรีบหันไปมองา์วิสาฟาเอลด้วยความไม่พอใจ
“พูดอะไรกันนะปู่ข้าไม่ใช่คนแบั้นซะหน่อย แะอีกอย่างท่านคาาิน่า็สวยจริงๆ นี่”
คาาิน่ากับา์วิสาฟาเอลต่างพากันยิ้มาเมื่อได้เห็นปฏิกิริยาเ็้
“แต่ข้าไม่นึกเนะว่าท่านคาาิน่าจะต้องไปจากป้อมปราาแอสทราวินแ้”
า์วิสาฟาเอลพูดกับทาคาริน่าี่ยกน้ำชาขึ้นมาดื่ม นางตอบว่า
“นานๆ ทีจะได้าข้างนอกข้าเอยากจะท่องเี่ยวสักหน่อยนะค่ะ”
า์วิสาฟาเอลพยักหน้าเข้าใจก่อนจะพูดกับเธอว่า
“แต่ละแวกนี้็มีแค่ป่าภูเาแ้็ถ้ำนะครับอาจมีทะเลสาบหรือบึงี่บางจุด ซึ่ง็ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่บางทีข้าว่าท่านคาาิน่าอาจจะพบว่ามันน่าเบื่อ็ได้”
คาาิน่ายิ้มให้เาก่อนจะพูดว่า
“ถ้ามันมีแต่ิ่เหล่านั้น็เป็เรื่องดีนะคะนานๆ ทีาท่องเี่ยวชมธรรมชาติ็นับว่าเป็เรื่องี่ไม่เลวอยู่เหมือนกัน”
“แ้เรื่องภารกิจในครั้งนี้ท่านคาาิน่าจะทำยังไงต่อไปครับหรือว่าจะล้มเลิกภารกิจแ้”
คาาิน่าพูดด้วยรอยยิ้ม
“็คงต้องเป็อย่างนั้นล่ะค่ะท่านา์วิสเพราะว่าเป้าหมายรับรู้ึามีอยู่พวกเราแ้เาคงจะไม่โผล่หน้ามาให้เราเห็นอีก”
า์วิสาฟาเอลพูดด้วยท่าทีี่กลัดกลุ้มว่า
“ต้องขอโทษท่านคาาิน่าด้วยนะครับี่ผมไม่สามารถเป็ประโยชน์ให้ท่านได้มากกว่านี้”
“ไม่เป็ไรหรอกค่ะท่านา์วิสเพราะได้รับความอนุเราะห์แะความช่วยเหลือจากท่านำใ้ภารกิจครั้งนี้ราบรื่นอย่างไม่น่าเชื่อ”
ขณะี่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่นั่นเ็้มอแกน็ถามคาาิน่าว่า
“ท่านคาาิน่าจะไปเี่ยวป่าเหรอให้ข้าไปด้วยได้ไหม”
า์วิสาฟาเอลรีบกล่าวเตือนทันที
“นายน้อยอยู่กับปู่ี่นี่แหละอย่าไปรบกวนเวลาพักผ่อนท่านคาาิน่าเ”
มอแกนไม่พอใจ
“เอ๋! ำไกันล่ะปู่ทีปู่กับข้า็มักออกไปข้างนอกบ่อยๆ ไม่ใช่หรอข้ารู้ด้วยนะว่าี่ไหนน่าเี่ยวี่ไหนสวย”
า์วิสาฟาเอลตอบโดยไม่หันไปมองเ็้ว่า
“เพราะท่านคาาิน่าท่านจะกลับมิราเนัสี่ท่องเี่ยว็แค่ผ่านทางเท่านั้น หรือนายน้อยจะตามท่านคาาิน่ากับมิราเินัสด้วย”
มอแกนหันไปถามคาาิน่าว่า
“ท่านจะไปแ้หรอ?”
คาาิน่ายิ้มแ้พยักหน้าให้เ็้
“จะกลับแ้”
มอแกนทำหน้างอถามว่า
“ท่านจะจะมาี่นี่อีกมั้ย?”
“ถ้ามีโอกาสฉันจะมาเยี่ยมเธอี่นี่แน่นอน”
มอแกนทำตาโตรีบร้องว่า
“สัญญาแ้นะว่าจะกลับมาี่นี่อีก”
คาาิน่ายิ้มแ้พยักหน้าอย่างหนักแน่น
“อื้ม! สัญญาเ”
จากนั้นทั้งสามคน็ดื่มชาต่ออีกพักนึงแ้็พากันเดินออกจากี่พักา์วิสาฟาเอล แ้เดินออกจากป้อมปราาแอสทราวินโดยมีา์วิสาฟาเอลกับมอร์แกนเดินตามมาส่งี่หน้าประตู พวกเากล่าวคำอำลาแ้็แยกย้ายกัน
คาริน่านำพาแบรดกับเ์เดินจากพวกเาไปจนรับสายตา า์วิสาฟาเอลถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะพบว่ามอแกนัยืนอยู่แบั้นจึงแซวว่า
“นายน้อยอยากตามพวกเาไปมากขนาดนั้นเหรอครับ”
มอร์แกนตอบตรงๆ ว่า
“เปล่าหรอกข้าแค่อยากแต่งงานกับท่านคาาิน่าต่างหาก”
า์วิสาฟาเอลทำหน้าพิลึกพิลั่นพูดกับเ็้ว่า
“ข้าว่านายน้อยเลิกคิดแบั้นจะดีกว่านะ”
มองแกหันมามองหน้าา์วิสาฟาเอลถามด้วยความไม่เข้าใจว่า
“ำไหรอปู่?”
า์วิสาฟาเอลมองหน้าอีกฝ่ายก่อนจะพูดว่า
“ข้าว่านายน้อยถามตัวเองเหอะว่าำไ”
“เอ๊ะ?”
หลังจากี่พวกคาาิน่าเดินออกจากป้อมปราาแอสทราวินมาได้ระยะหนึ่งแ้จนมาึี่ขอบชายป่าทั้งสามคน็หยุดเดิน เป็คาาิน่าี่ถามขึ้นว่า
“แบรดได้เรื่องอะไรบ้างไหมจากิ่นั้น”
แบรดหยิบชิ้นหนึ่งามันเป็เศษชิ้นส่วนลูกแก้วความทรงจำ ความจริงหลังจากี่มีาปะะในคืนนั้นแ้คาาิน่าได้รู้ว่า คุณสมบัติแมลงเกาะชะตายังทำงานอยู่ เธอจึงได้กลับไปี่ทุ่งโล่งี่มีาปะะกันในวันนั้นเพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับอีกฝ่าย เพราะิ่ี่จะเห็นในล้วนมีแต่ิ่ี่เธอไม่เข้าใจเธอไปหมด ความสามารถต่างๆ ี่เาแสดงาล้วนแทบไม่พึ่งพาพลังเวทย์ แต่อนุภาพมันกับเป็ิ่ี่ไม่สามารถประมาทได้ เพื่อความมั่นใจว่าคราวนี้เาจะไม่หลุดรอดไปจากเธออีกเธอจึงต้องาข้อมูลเกี่ยวกับมากกว่านี้ แะเศษลูกแก้วความทรงจำนี้็เป็ิ่เดียวี่เหลืออยู่เกี่ยวกับตัวคนๆ นั้น
ทั้งี่ความจริงแ้คาาิน่าสนใจหุ่นไม้นั่นมากกว่าแต่ผลจากแรงระเบิดำใ้มันแหลกจุลจนเหลือเพียงแค่เศษลูกแก้วความทรงจำนี้เท่านั้น
แบรดมองเศษลูกแก้วความทรงจำในมือพร้อมกับขมวดคิ้ว
“ลูกแก้วความทรงจำเสียหายหนักมากแต่นั่นไม่ใช่ประเด็นครับ ประเด็นมันอยู่ี่ว่าิ่ี่อยู่ในลูกแก้วนั้นข้ากลับไม่เยได้เห็นอะไรแบี้มาก่อน”
คาาิน่ากับเ์ต่างมองเาด้วยความสงสัย แบรดอธิบายว่า
“ิ่ี่อยู่ในเศษลูกแก้วความทรงจำี่ท่านคาาิน่าเ็บมานั้นเหมือนจะเป็ข้อความครับ แต่ข้อความเหล่านั้นล้วนเป็วงกับขีดแนวตั้ง”
“เอ๊ะ?” เ์อุทานาในขณะี่คาาิน่ากับขมวดคิ้ว
“วงกับขีดแนวตั้งพวกนั้นเรียงกันเป็แถวแ้เว้นวรรคเหมือนกับตัวอักษร เพียงแต่ว่าบางครั้งเป็วงหลายวงแ้ึมีขีดแนวตั้ง บางครั้ง็เป็ขีดหลายขีดแ้ึมีวง บางครั้ง็เป็วงกับขีดคละกันไม่เป็ิ่ี่ข้าไม่เยเห็นมาก่อน คิดว่ายังไงครับท่านคาาิน่า”
แบรดหันไปถามคาาิน่า เธอมีสีหน้าครุ่นคิดก่อนจะถามว่า
“ถ้ามีแค่วงกับขีดแนวตั้งเป็ไปได้ไหมี่จะเป็าเข้ารหัสเพื่อซ่อนข้อมูลี่อยู่ในลูกแก้วความทรงจำ”
แบรดพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะตอบว่า
“เป็ไปได้สูงครับท่านคาาิน่าเพียงแต่ว่าาเข้ารหัสในรูปแบี้เป็ิ่ี่ข้าไม่เยเห็นมาก่อนแะข้าเอง็ไม่รู้ว่าจะถอดมันยังไง ข้าลองถอดมันดูแ้แต่ไม่มีอะไรคืบหน้าเ คาดว่าคงต้องลองส่งให้ทางหน่วยงานเฉพาะศาสนาจักรลองถอดดู”
คาาิน่าพยักหน้าบอกว่า
“งั้นตอนนี้็เ็บมันเอาไว้ก่อนยังไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น”
แบรดพยักหน้าแล้วเ็บเศษลูกแก้วความทรงจำไว้ในถุงมิติ เ์็ถามเธอว่า
“แ้เราจะเอายังไงต่อดีครับท่านคาาิน่า”
คาาิน่ายิ้มให้ทั้งสองคนตอบว่า
“ตามี่แบรดบอกว่าเมื่อึเวลาแมลงเกาะชะตา็จะบอกเองว่าตำแหน่งคนๆ นั้นอยู่ตรงไหนใช่ไหม”
แบรดตอบว่า
“ใช่ครับท่านคาาิน่า”
“ถ้าอย่างนั้นจนกว่าพวกเราจะรู้ตำแหน่งเป้าหมาย็พักผ่อนกันซะหน่อยเถอะ พอดีได้ยินมาว่าทางทิศเหนือเยื้องไปทางทิศตะวันตกจากป้อมปราาแอสทราวินมีเมืองเล็กๆ อยู่เมืองหนึ่งพอดีพวกเราจะไปพักผ่อนี่นั่นกัน”
เ์ถามขึ้นว่า
“ท่านหมายึเมืองไพร์ล็อกี่เยต้านทานาบุกทหารดราโกวิชกว่าสองหมื่นนายนั่นหรอครับ”
คาาิน่าพยักหน้าบอกว่า
“เพราะี่ผ่านมาพวกเราต้องคอยเฝ้าระวังว่าคนๆ นี้จะมาเอาเมื่อไหร่ำใ้ไม่สามารถพักผ่อนได้อย่างเต็มี่ งั้นคราวนี้เรา็พักผ่อนกันซะหน่อยเถอะ แต่ว่าเพื่อไม่ให้เารู้ว่าคนศาสนาจากยังไม่ล้มเลิกี่จะตามชิ้นนั้นจากเา ดังนั้นพวกเราจะไปี่เมืองนั้นในฐานะคนธรรมดาไม่ใช่คนศาสนจักร”
แบรดกับเ์ต่างพยักหน้าเห็นพ้องแะเข้าใจแ้ว่าำไคาาิน่าึให้พวกเาแต่งตัวแบี้
เวลาเดียวกันี่เมืองไพร์ล็อก
ี่หน้าบ้านเจคในยามนี้ทุกคนเริ่มได้รับาฝึกฝนี่ไม่เหมือนกัน จูนกับอันนาต้องฝึกาจำแนกสมุนไพรแต่ละชนิด ในขณะี่เจคกับพวกลูกน้องเาฝึกผลัดกันัทุ่มไปมา เรเวนแะเนีย็อยู่ในนี้ด้วยโดยี่เนียนั้นฝึกฝึกกับเดซี่ เมื่อวานนี้เ์ิลูซี่กับเดซี่มาฝึกวิ่งปากัวร์ร่วมกับพวกเจคด้วย ซึ่งผลลัพธ์็เป็ี่น่าอัศจรรย์เพราะสองพี่น้องคู่นี้เาแสดงศักยภาพาได้อย่างน่าทึ่ง ขณะี่พวกเจคนั้นแทบจะตายให้ได้แม้แต่เรเวน็ไม่ต่างกัน
ส่วนโทมัสตอนนี้ปวดกล้ามเนื้อไปทั้งตัวแม้เมื่อวานจะเป็แค่าวิ่งธรรมดาไม่ใช่วิ่งปากัวร์เหมือนพวกเจค็ตาม ซึ่งเ์ิขณะนี้็กำลังสั่งให้โทมัสหัดเขียนตัวเลขแบบอารบิกอยู่
“อาจารย์ครับำไต้องเขียนตัวเลขเป็แบี้ด้วยครับ”
เ์ิตอบเา็มองผู้คนผลัดกันัทุ่มไปมาว่า
“เพราะมันง่ายสำหรับาใช้งานน่ะสิครับ”
โทมัสทำหน้าไม่เข้าใจเพราะในีปอาร์เนัส็มีตัวเลขใช้งานกันอยู่แ้เาจึงไม่เข้าใจว่าำไอาจารย์เาคนนี้เธอให้จำรูปแบบตัวเลขี่เาไม่เยเห็นมาก่อน
“มันง่ายยังไงครับ?”
“มันง่ายสำหรับาใช้งานในอนาคตครับ”
เ์ิตอบเหมือนไม่ตอบพร้อมกับหันไปตะโกนว่า
“นี่ตรงนั้นน่ะครับสะโพกคุณต้องอยู่ต่ำกว่าสะโพกคู่ต่อสู้นะครับ แ้็ตรงนั้นครับอย่าใช้แต่แรงแขนสิครับบิดหมุนสะโพกให้เร็วกว่านี้เพราะแรงมาจากสะโพกนะครับ”
โทมัสมองิ่ี่อยู่สมุดกว่าจะถามเาอีกว่า
“ว่าแต่อาจารย์ำไึไม่ให้ผมดื่มโพชั่นด้วยครับ” โทมัสถามพร้อมกับรู้สึกระบมไปทั้งตัวจากาี่วิ่งเมื่อวานตอนเช้า
เ์ิตอบในขณะี่สายตายังมองาฝึกทุ่มแต่ละคู่
“เพราะาฝึกให้ชินกับความเจ็บปวดเป็ิ่จำเป็ครับ”
ตอนนี้โทมัสเริ่มรู้สึกแปลกๆ กับาสอนอาจารย์คนนี้เาไม่เข้าใจว่าำไต้องตื่นมาวิ่งตอนตีห้า แะไม่เข้าใจว่าำไต้องจำระบบตัวเลขแบบใหม่ด้วย แะยังมีิ่ี่เาได้ยินี่อาจารย์คนนี้บอกว่าโลก ซึ่งเาบอกว่ามันไม่สมเหตุสมผลกับิ่ี่เห็นพอเาถามว่าำไโลกึคำตอบกลับได้ยินื เป็เพราะแรงโน้มถ่วงแ้็ไม่อธิบายอะไรอีก
เ์ิซึ่งสังเกตได้ว่าเผ่ามารหูสัตว์ทั้งสองนั้นกลับแสดงความสามารถได้อย่างน่าทึ่งแะเรียนรู้ได้ไวอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่ว่าจะทั้งลูซี่ี่ฝึกอยู่กับเรเวนหรือเดซี่ี่ฝึกอยู่กับเนีย็เข้าใจหลักาี่เาบอกได้ง่ายๆ จนทำเพียงไม่กี่ที็สามารถทำาทุ่มคู่ต่อสู้ลงื้ได้อย่างถูกต้อง ส่วนเจคนั้นแม้จะดูไม่ชินในตอนแรกแต่เพราะยึดหลักี่เาสอนว่าช้าืราบรื่นราบรื่นืรวดเร็ว ี่เน้นถูกต้องไว้ก่อน็เริ่มชินแะคุ้นเยเรื่อยๆ
ในหัวเจคนึกึภาพี่เาถูกเ์ิัทุ่มในตอนนั้น เาเริ่มเข้าใจหลักาแ้ว่าำไอีกฝ่ายทั้งี่ตัวเล็กกว่าสามารถัเาทุ่มได้ ี่แท้็เป็อย่างี่อีกฝ่ายบอกว่าเาบุกเข้าไปเหมือนวัวบ้าพลัง ตอนแรกนั้นเา็ฝึกอย่างเก้ๆ กังๆ แต่เ์ิให้คำแนะนำเาว่า ไม่ต้องรีบให้เน้นความถูกต้องไว้ก่อนฝึกมันประจำแะเมื่อมันกลายเป็ความคุ้นเยเมื่อึเวลาใช้งานมันจะเร็วขึ้นเอง สำหรับคำถามี่ว่าาฝึกแบี้จะมีประโยชน์อะไรเมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้ใช้เวทย์มนต์ี่แข็งแกร่งกว่าเจค็ได้คำตอบว่า ไม่ว่าจะเป็ผู้ใช้เวทย์เหมือนี่ทรงพลังแค่ไหนหรือเป็ผู้มีพลังเวทย์ี่อ่อนด้อยโครงสร้างร่างกายทุกอย่าง็เป็แบบเดียวกัน ดังนั้นาฝึกครั้งนี้จึงไม่ใช่แค่าฝึกทุ่มแต่มันืาฝึกี่จะรู้ว่าร่างกายมีจุดไหนี่เล่นงานได้จุดไหนี่เล่นงานแ้จะมีาตอบสนองยังไง
แต่อีกคนี่ไม่น่าเชื่อว่าจะมีทักษะในเรื่องนี้็ืรอน เพราะี่ผ่านมาเามักแสดงความอ่อนด้อยในศักยภาพทางร่างกายอยู่เสมอ ผิดกับเพื่อนเาสองคนทั้งบาสหรือเดนิสี่แสดงให้เห็นึศักยภาพร่างกายี่เหนือกว่าเา แต่ในาฝึกัทุ่มนี้พอรู้ึหลักาแะาวางท่าเา็พัฒนาไปอย่างรวดเร็ว แม้ว่าจะไม่ถูกต้องตามหลักาทั้งหมดแต่็ถือว่าเยี่ยมมากสำหรับผู้เริ่มต้น
ส่วนบาสกับเดนิสนั้นสองคนนี้มีปัญหาเหมือนกับลูกน้องเจคหลายๆ คน ี่มักเลื่อนไหวตามสัญชาตญาณแะความคุ้นชิน ซึ่งไม่ใช่ิ่ี่เ์ิซีเรียสเพราะเามองว่าคนพวกนี้เป็มนุษย์แะมนุษย์็สามารถพัฒนาได้
ส่วนเรเวนนั้นยังต้องแก้ไขอีกเยอะผลลัพธ์ี่เธอัลูซี่ทุ่มกับลูซี่ัเธอทุ่มต่างกันมากไม่ใช่แค่เรื่องพละกำลังี่ต่างกันะ่าเผ่าพันธุ์ แต่เพราะเธอยังไม่คุ้นชินกับาใช้แรงจากส่วนอื่น บ่อยครั้งี่เธอมักเผลอใช้แรงจากี่แขนเพียงอย่างเดียว แต่แม้ว่าเธอจะทำผิดพลาดอยู่บ่อยครั้งแต่เธอกลับแสดงท่าทางดื้อดึงอย่างไม่น่าเชื่อ
“นี่อาจารย์ครับแ้ตกลงแรงโน้มถ่วงนี่ือะไรครับ”
โทมัสถามขณะกำลังเขียนเลขอาราบิก 0-9 แถวแ้แถวเราสมุด เ์ิตอบทั้งี่สายตาัมองาฝึกัทุ่มพวกเา
“คุณเยสงสัยไหมครับว่าำไขาคุณต้องติดอยู่ี่ื้ ำไุิ่ทุกอย่างต้องไปอยู่ี่ื้ตลอด ำไยิ่งเราตกลงมาสูงเท่าไหร่ความเสียหายี่ได้รับ็ยิ่งแรงเท่านั้น”
ถามนี้ำใ้โทมัสละสายตาจากสมุดขึ้นมามองเ์ิ เารู้สึกงุนงงแะไม่เข้าใจว่าอาจารย์จะถามเรื่องนี้ำไ เพราะนี่็เป็ิ่ี่ปกติี่เป็เรื่องื้ฐานีุ่ิ่ทุกอย่างล้วนต้องติดอยู่กับื้เพราะื้อยู่ข้างล่าง… อยู่ๆ โทมัส็เหมือนจะคิดอะไรได้
‘ื้อยู่ข้างล่าง ำไื้ึอยู่ข้างล่าง แ้ำไเราต้องอยู่ิัื้ตลอด ำไเราไม่สามารถลอยไปฟ้าได้โดยี่ไม่ต้องใช้เวทย์มนตร์หรือเรือเหาะ’
เป็ครั้งแรกี่โทมัสรู้สึกสงสัยในเรื่องื้ๆ ี่เาเห็นปกตินี้ ก่อนเาจะเห็นเ์ิหยิบเหรียญทองขึ้นมาหนึ่งเหรียญ เาดีดเหรียญทองขึ้นฟ้าจนเมื่อเหรียญทองตกลงมาเา็รับมันไว้ก่อนจะตอบว่า
“คำตอบเรื่องนี้็เป็เพราะแรงโน้มถ่วงไงครับ”
“แรงโน้มถ่วง?” โทมัสทวนคำเายิ่งสงสัยว่าแรงโน้มถ่วงนั้นือะไร แะำไมันึำใ้คนแะุิ่ต้องอยู่ิัื้ แะถ้าิ่ี่อาจารย์เาพูดเป็ความจริง็หมายความว่าีปอาร์เนัสนั้นแะมัน็เพราะแรงโน้มถ่วง
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
![[นิยายแปล] I Am Fated Villain ยึดครองใต้หล้าด้วยระบบมารร้ายแห่งโชคชะตา](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1758873761_78716960.webp)
![[นิยายแปล] อภินิหาร หนึ่งราชันหมื่นอัตลักษณ์ Absolute Resonance](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1737518715_77529948.webp)
![[นิยายแปล] Logging 10000 Years into the Future - เทพไร้พ่าย ลุยเดี่ยวอนาคตหมื่นปี](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/1751968032_51084667.webp)
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??