เรื่อง ราชันหมื่นอักขระ

จารึก๭ี่ 215 : เงาสังหารตามติด : จอมโจรพันหน้าและวิชาจำแลงกาย

เมื่อแสงจันทร์๭ี่เคยสาดส่องถูกเมฆทะมึนเคลื่อนตัวเข้าบดบังจนมิดตรอกซอกซอยอันสลับซับซ้อนในเมืองชายแดนกู่เฉิงก็ตกอยู่ในความมืดมิดและหนาวเหน็บจนถึงกระดูกเหนือท้องนภา๭ี่มืดสนิทปรากฏประกายแสงสีดำเย็นเยียบ 4 สายพุ่งแหวกอากาศดุจดาวตก! มันคือนักฆ่าหอเร้นเงา 影阁 (อิ่งเก๋อ) ๭ี่กำลังขี่กระบี่บินไล่ล่าเป้าหมายมูลค่า 500,000 ศิลาปราณอย่างไม่ลดละราวกับฝูงวิหคโลหิต๭ี่ได้กลิ่นเนื้ออันโอชะ

"แฮ่ก... แฮ่ก... ตาเฒ่า! ท่านชะลอความเร็ววิชาเวหาลงหน่อยไม่ได้รึ! ลมปราณ๭ี่ปะทะหน้าทำเอาลำไส้ข้าจะพันกันเป็นปมอยู่แล้ว!"

อาเจียสบถด่าอย่างไม่เกรงใจฟ้าดินขณะ๭ี่ร่างของเขาถูก 'นักพรตหมื่นอีแปะ' หิ้วคอเสื้อทะยานฝ่ามิติด้วยวิชาย่นปฐพี 缩地成寸 (ซัวตี้เฉิงชุ่น)เพียงแค่ชายชราก้าวเท้า 1 ก้าวระยะทางนับ 10 จ้างก็ถูกหดสั้นลงเหลือเพียงฝ่ามือ! ร่างกายของเด็กหนุ่มสะบักสะบอมจากการถูกรุมซ้อมเมื่อครู่ซ้ำร้ายจุดตันเถียน 丹田 (ตันเถียน) ๭ี่ร้าวรานยังส่งความเจ็บปวดแปลบปลาบขึ้นมาทุกครั้ง๭ี่ชายชราบิดเบือนมิติเพื่อหลบเลี่ยงปราณกระบี่๭ี่พุ่งทะยานเจาะอากาศมาจากด้านหลัง

"หุบปากซะไอ้หนู! หากช้ากว่านี้แม้อึดใจเดียวหัวของเจ้าได้ถูกกระบี่บินตัดหลุดจากบ่าไปขึ้นเงินรางวัลแน่!" นักพรตหมื่นอีแปะแค่นเสียงหัวเราะในลำคอเท้า๭ี่สวมรองเท้าฟางเก่าๆเหยียบย่ำลงบนอากาศธาตุบังเกิดระลอกคลื่นมิติเพื่อเปลี่ยนทิศทางกลางอากาศอย่างฉับไว "และ๭ี่สำคัญ... ข้ายังไม่ได้เก็บค่าจ้างหิ้วคอเจ้าเหาะหนีเลยนะ! 5,000 ศิลาปราณระดับกลางขาดตัว!"

"5,000 ก้อน! นี่ท่านปล้นกันกลางอากาศเลยรึ! ข้าบอกว่า 15 ก้อนระดับล่างอย่างไรเล่า!" อาเจียเบิกตากว้างความงกทำเอาเขาลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะ

(นายท่าน... ท่านกำลังห้อยต่องแต่งอยู่กลางอากาศด้วยท่าทางทุเรศทุรังยิ่งนักขอรับ)เสียงทุ้มต่ำติดตลกของเจ้าสัวในร่างพยนต์เทวะ 神机 (เสินจี) ลอยผ่านกระแสจิตมาจากภายในแหวนมิติ 空间戒指 (คงเจียนเจี้ยจื่อ) อย่างไม่รู้เวล่ำเวลา (หากท่านร่วงหล่นลงไปคอหักตายจะให้ข้ากางเสื่อรอรับศพท่านเลยหรือไม่ขอรับข้าจะได้เตรียมกระโถนทองคำไว้ใส่เถ้ากระดูกของท่านท่านจะได้ไปสู่สุคติแบบเศรษฐีถังแตกผู้หยิ่งทะนง)

"ไอ้พยนต์ทรพี! หุบปากแล้วเอาใจช่วยข้าเงียบๆซะ! ข้ายอมตกจากฟ้าคอหักตายดีกว่ายอมให้แกเอาเงินข้าไปซื้อแร่ขัดปีก!"

อาเจียกัดฟันกรอดหันไปมองด้านหลังแสงกระบี่สีดำ 4 สายกำลังพุ่งแหวกเมฆาไล่หลังมาติดๆระยะห่างลดลงเหลือเพียงไม่กี่สิบก้าวเท่านั้น! พวกมันคือนักฆ่าระดับสร้างรากฐานขั้นปลาย๭ี่ขับเคลื่อนกระบี่วิเศษได้อย่างเชี่ยวชาญ

"เจอตัวแล้ว! ค่าหัวห้าแสนก้อนเป็นของพวกเรา!" นักฆ่าคนหนึ่งตวาดลั่นพร้อมกับประสานอิน (มุทรา) สั่งการให้มีดสั้นอาบยาพิษ 3 เล่มแตกตัวเป็นเงามายานับร้อยพุ่งทะลวงอากาศเข้าหาแผ่นหลังของอาเจียดุจ-่าฝน

กี้...

เสียงร้องแผ่วเบาดังขึ้นจากเงามืดใต้ตีนของเด็กหนุ่ม ‘เจ้าถุงเงิน’ ราชันแมงมุมเงาจันทราสลายวิญญาณ๭ี่แฝงตัวอยู่ไม่รอให้เจ้านายต้องสั่งการมันพ่น ‘ใยโปร่งใสไร้สภาพ’ ขึงขวางมิติอากาศเบื้องหลังเอาไว้อย่างเงียบเชียบและรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ

ฉึก! ฉึก! เคร้ง!

เงามายาของมีดสั้นส่วนใหญ่ทะลวงผ่านไปได้แต่อาวุธจริง 2 เล่มกลับพุ่งติดหนึบอยู่กลางอากาศ! อีกเล่มถูกนักพรตหมื่นอีแปะเบี่ยงตัวหลบมิติไปได้อย่างฉิวเฉียดทว่าเมื่อนักฆ่า๭ี่ขี่กระบี่บินพุ่งตามมาด้วยความเร็วสูงทะยานผ่านจุด๭ี่เจ้าถุงเงินขึงใยเวทมนตร์ไว้...

สวบ!

"อ๊ากก!"

นักฆ่าคนแรก๭ี่บินนำหน้ามาพุ่งชนเข้ากับตาข่ายใยแมงมุม๭ี่ขึงขวางมิติอากาศอย่างจัง!ร่างของมันกระเด็นหลุดจากกระบี่วิเศษร่วงหล่นลงไปกระแทกหลังคาเบื้องล่างทว่าสิ่ง๭ี่น่ากลัวไม่ใช่แรงกระแทกแต่เป็นยาพิษสลายวิญญาณ 散魂毒 (ส่านหุนตู๋) ๭ี่เคลือบอยู่บนใย! มันซึมเข้าสู่ผิวหนังและเส้นชีพจรปราณอย่างรวดเร็วกัดกร่อนแก่นวิญญาณจนนักฆ่าผู้นั้นนอนชักกระตุกน้ำลายฟูมปากโดยไม่อาจเปล่งเสียงร้องได้อีก

"ระวัง! มันมีค่ายกลล่องหนซ่อนอยู่ในอากาศ!" นักฆ่าอีก 3 คน๭ี่เหลือรีบดึงปราณบังคับกระบี่ให้เบรกตัวโก่งกลางห้วงเวหาตื่นตระหนกกับสภาพของสหายพวกมันไม่รู้เลยว่านั่นคือฝีมือของสัตว์อสูรบรรพกาลไม่ใช่วิถีอักขระหรือค่ายกลใดๆทั้งสิ้น!

นักพรตหมื่นอีแปะอาศัยจังหวะชุลมุนหิ้วคอเสื้ออาเจียทะยานดิ่งลงสู่พื้นดินพุ่งทะลวงเข้าไปในตรอกมืดทึบ๭ี่ถูกปกคลุมด้วยไอหมอกทว่าเมื่อพวกเขาเหาะเหินมาถึงสุดทางเบื้องหน้ากลับมีกลิ่นอายค่ายกลสกัดกั้น... มันคือทางตัน๭ี่ถูกปิดผนึกมิติ!

"มารดามันเถอะ! สวรรค์ชังข้าหรืออย่างไร! พาหนีมาเจอค่ายกลกักขังเนี่ยนะ!" อาเจียหน้าซีดเผือดเอามือกุมย่ามใส่เงินและแหวนมิติไว้แน่นราวกับจงอางหวงไข่

"เงียบปากซะไอ้หนู! หากอยากรอดก็จ่ายมา 5,000 ก้อน!" ตาเฒ่าฟันหลอแบมือออกตรงหน้าอย่างไร้ยางอาย

"ท่านมันหน้าเลือด! ข้าไม่มีเงิน!" อาเจียปฏิเสธเสียงแข็ง

ในขณะ๭ี่ทั้งสองกำลังต่อรองราคากันอย่างเอาเป็นเอาตายนักฆ่าทั้ง 3 คนก็ร่อนกระบี่ลงมาปิดปากตรอกไว้เรียบร้อยแล้วปราณสังหารอันเยือกเย็นแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วบริเวณปิดกั้นเส้นทางหลบหนีทางอากาศจนหมดสิ้น

"หมดทางหนีแล้ว! มอบหัวของเจ้ามาซะไอ้เด็กหน้าเงิน!" นักฆ่าชูหน้าไม้ระดับวิเศษ๭ี่บรรจุศรอาบยาพิษขึ้นเล็ง

ทว่าในเสี้ยววินาที๭ี่ศรปราณกำลังจะถูกยิงจู่ๆกำแพงอิฐแข็งแกร่งเบื้องหลังอาเจียก็พลันเกิดรอยกระเพื่อมและบิดเบี้ยวราวกับผิวน้ำ! มือปริศนาข้างหนึ่งยื่นทะลุมิติแห่งกำแพงออกมาคว้าหมับเข้า๭ี่คอเสื้อของมหาเศรษฐีถังแตกและนักพรตหมื่นอีแปะแล้วกระชากร่างของพวกเขาทั้งสองผลุบหายเข้าไปในความว่างเปล่าของค่ายกลลวงตานั้นอย่างไร้ร่องรอย!

ปัง! ปัง! ปัง!

ศรปราณอาบยาพิษพุ่งปักเข้า๭ี่กำแพงอิฐเปล่าๆจนระเบิดเป็นหลุมลึกนักฆ่าพุ่งเข้ามาฟันกระบี่ปราณใส่กำแพงด้วยความบ้าคลั่งแต่กลับพบเพียงความแข็งกระด้างของหินผาไม่มีรอยแยกไม่มีค่ายกลหรือกลไกฟ้าใดๆซ่อนอยู่อีกต่อไปราวกับเป้าหมายมูลค่าห้าแสนก้อนระเหยหายไปในอากาศธาตุ!

...

ภายในมิติลับเร้นซ่อนเร้น๭ี่ถูกสร้างขึ้นหลังกำแพงลวงตาอาเจียถูกเหวี่ยงลงไปกองกับพื้นในสภาพฝุ่นตลบเขารีบตะครุบถุงวิเศษของตนเองไว้แน่นตามสัญชาตญาณพ่อค้าก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองผู้ช่วยเหลือ

เบื้องหน้าของเขาคือบุรุษผู้หนึ่งในชุดคลุมสีเข้มทว่าสิ่ง๭ี่ทำให้อาเจียต้องเบิกตากว้างจนลืมหายใจคือใบหน้าของชายผู้นั้น... มันกำลังบิดเบี้ยวและเปลี่ยนรูปทรงไปมาด้วยวิชามายาเซียนอย่างน่าสยดสยอง! ประเดี๋ยวเป็นชายหนุ่มรูปงามประเดี๋ยวเป็นชายชราหน้าย่นประเดี๋ยวกลับกลายเป็นใบหน้าของสตรีผู้เลอโฉม!

"ทะ... ท่านเป็นภูตผีปีศาจหรือยอดมนุษย์แปลงกายอันใดกัน!" อาเจียถอยกรูดไปติดผนังค่ายกล

ชายปริศนาหัวเราะเบาๆใบหน้าของเขาหยุดนิ่งลงกลายเป็นใบหน้าของชายวัยกลางคน๭ี่มีหนวดเคราแพะแววตาเจ้าเล่ห์ดุจสุนัขจิ้งจอก "ตาเฒ่าหมื่นอีแปะ... เจ้าพาเหยื่อชิ้นโตมาให้ข้าถึง๭ี่เลยรึ? เด็กนี่คือขุมทรัพย์เดินได้มูลค่าห้าแสนก้อนเชียวนะ"

นักพรตหมื่นอีแปะปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าหัวเราะแหบพร่า "ข้าเห็นว่าเจ้าเด็กนี่มันมีความหน้าด้านหน้าทนคล้ายคลึงกับพวกเราสมัยหนุ่มๆจึงพามาให้เจ้ารู้จัก... ข้าขอแนะนำไอ้หนูนี่คือจอมโจรพันหน้า 千面神偷 (เชียนเมี่ยนเสินโทว)... ยอดคนบำเพ็ญอิสระผู้เชี่ยวชาญวิชาเร้นเงาและการจำแลงกายอันดับ 1 ในแคว้น"

จอมโจรพันหน้าหรี่ตามองอาเจียตั้งแต่หัวจรดเท้าแววตาของเขาเต็มไปด้วยการประเมินราคาสินค้า "สภาพดูไม่จืดเลยนะอาเจีย... ศิษย์แห่งสำนักหมึกวารีผู้โด่งดังค่าหัว 500,000 ศิลาปราณระดับกลางของเจ้านี่ช่างหอมหวานจนข้าอยากจะจับเจ้ามัดส่งหอเร้นเงาเสียเดี๋ยวนี้เลย"

อาเจียสะดุ้งเฮือกเหงื่อเย็นไหลอาบแผ่นหลังแต่สัญชาตญาณพ่อค้าในสายเลือดกลับทำงานเร็วกว่าความกลัวเขาประเมินสถานการณ์ในเสี้ยววินาที... ชายผู้นี้ใช้ค่ายกลมิติช่วยเขาไว้ซ้ำยังเป็นสหายของตาเฒ่าจอมโกงแสดงว่าต้องมีข้อต่อรอง!

"ช้าก่อนท่านจอมโจร!" อาเจียรีบยกมือห้ามฝืนฉีกยิ้มการค้า๭ี่ดูน่าเกลียดและน่าเวทนา๭ี่สุดในชีวิต "ท่านเป็นยอดโจรย่อมรู้ดีว่าการทำธุรกิจกับพวกนักฆ่าหอเร้นเงานั้นเสี่ยงแค่ไหน! พวกมันอาจจะฆ่าปิดปากท่านเพื่อเบี้ยวเงินรางวัลก็ได้! สู้ท่านรับศิลาปราณสดๆจากข้าตรงนี้ไม่ดีกว่ารึ!"

จอมโจรพันหน้าเลิกคิ้วแววตาสนใจ "โอ้? ไอ้หนุ่มถังแตก๭ี่โดนซ้อมจนปางตายอย่างเจ้ามีปัญญาจ่ายรึ? จุดตันเถียนของเจ้าก็แตกร้าวไปหมดแล้วข้าใช้สัมผัสวิญญาณตรวจสอบได้"

"ข้าให้... ข้าให้ 50,000 ศิลาปราณระดับกลาง!" อาเจียกัดฟันพูดตัวเลขนี้ทำเอาหัวใจของเขาเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าแผล๭ี่ถูกกระบี่ฟัน "แลกกับการใช้ค่ายกลซ่อนตัวข้าให้พ้นจากคืนนี้... และท่านต้องสอนวิชาจำแลงกาย 易容术 (อี้หรงชู่) ของท่านให้ข้าด้วย!"

จอมโจรพันหน้าและนักพรตหมื่นอีแปะเบิกตากว้างก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะลั่นพร้อมกัน

"ฮ่าๆๆ! มหาเศรษฐีหน้าเงินสมคำร่ำลือจริงๆ!" จอมโจรพันหน้าลูบเคราแพะ "โดนไล่ฆ่าจนตรอกขนาดนี้จุดตันเถียนร้าวแทบจะระเบิดยังมีกะจิตกะใจมาเจรจาขอซื้อวิชาลับของข้าอีก! ข้าล่ะชอบความหน้าหนาของเจ้าจริงๆ!"

(เห็นหรือไม่? ข้าบอกแล้วว่าวิชาของชายผู้นี้จะช่วยปกปิดจุดอ่อนของเจ้าได้)เสียงของมู่เฉินดังขึ้นในหัวอาเจียอย่างพึงพอใจ (วิชาจำแลงกายขั้นสูงจะช่วยซ่อนรอยร้าวในตันเถียนของเจ้าไม่ให้ยอดฝีมือคนอื่นใช้สัมผัสวิญญาณตรวจสอบได้จงซื้อมันมาซะไม่ว่าราคาจะแพงแค่ไหนก็ตาม!)

ชายวัยกลางคนแบมือออกตรงหน้าอาเจีย "จ่ายเงินสดมาก่อน 50,000 ก้อนห้ามขาดแม้แต่อีแปะเดียว! แล้วข้าจะใช้เวทมายาเปลี่ยนเจ้าให้กลายเป็นคนใหม่๭ี่แม้แต่มารดาเจ้าก็จำไม่ได้!"

อาเจียน้ำตาร่วงเผาะเป็นสายเลือดมือสั่นเทาขณะล้วงหยิบแหวนมิติ๭ี่เพิ่งปล้นมาจากหน่วยอัสนีเร้นลับเมื่อคืนเขาค่อยๆถ่ายโอนศิลาปราณจำนวน 50,000 ก้อนให้จอมโจรพันหน้าอย่างแสนสาหัสราวกับกำลังเฉือนเนื้อตัวเองออกไปชิ้นโต "รับไป... โอย... เงินของข้า... ลาก่อนนะลูกพ่อ... ข้าสัญญาว่าจะไปปล้น... เอ้ย! ไปหาเงินมาทดแทนพวกเจ้าให้จงได้"

เมื่อได้รับเงินก้อนโตจอมโจรพันหน้าก็ยิ้มกริ่มจนตาหยีเขาสะบัดแขนเสื้อดึงเอาชุดอุปกรณ์แปลกประหลาดออกมาทั้งขวดน้ำยาโอสถสีคล้ำเข็มเงินอัดปราณขนาดยาวและแผ่นหนังมนุษย์จำลอง๭ี่สร้างจากหนังสัตว์อสูรมายา

"วิชาจำแลงกายของข้าไม่ใช่แค่การเอาหน้ากากมาแปะหน้าโง่ๆแบบ๭ี่พวกงิ้วในตลาดทำกันหรอกนะ..." จอมโจรพันหน้าเริ่มอธิบายน้ำเสียงจริงจังขึ้นขณะเดินเข้ามาประชิดตัวมหาเศรษฐีถังแตก "แต่มันคือการใช้อาคม 'ปรับเปลี่ยน' โครงสร้างกระดูกและกล้ามเนื้อบนใบหน้าใหม่ปรับเปลี่ยนกลิ่นอายปราณในร่างกายและซ่อนจุดบกพร่องของเจ้าเสีย... โดยเฉพาะจุดตันเถียน๭ี่แตกร้าวของเจ้านั่นหากไม่ซ่อนกลิ่นอายความว่างเปล่าให้ดีพวกยอดฝีมือเฒ่าๆก็จับได้อยู่ดีว่าเจ้าบาดเจ็บและมีพลังวิปริต"

"ปรับเปลี่ยนกระดูกและกล้ามเนื้อ? ดะ... เดี๋ยวข้าคงไม่ต้องผ่าตัดใช่ไหม!" อาเจียเริ่มหน้าซีด

"หึหึ... ทนเจ็บหน่อยก็แล้วกันไอ้หนู!"

จอมโจรพันหน้าไม่รอให้เหยื่อปฏิเสธเขาลงเข็มเงิน๭ี่อาบปราณเซียนแท้ปักเข้า๭ี่จุดชีพจรบนใบหน้าและลำคอของอาเจียอย่างรวดเร็วและแม่นยำ! ความเจ็บปวดจากการถูกบังคับให้เส้นเอ็นและกระดูกหดเกร็งและเปลี่ยนรูปทรงนั้นแสนสาหัสจนอาเจียต้องร้องโหยหวนทว่ามันก็เทียบไม่ได้เลยกับความเจ็บปวด๭ี่สูญเสียเงิน 50,000 ก้อนไปเมื่อครู่

"อดทนไว้ไอ้หนูเอ๋ย... รุ่งเช้าของวันพรุ่งนี้เจ้าผู้มีค่าหัวห้าแสนก้อนจะหายสาบสูญไปจากโลกเซียน..." จอมโจรพันหน้าพึมพำขณะตวัดมือใช้อาคมประสานน้ำยาโอสถลงบนใบหน้า๭ี่เริ่มเปลี่ยนโครงสร้างของมหาเศรษฐี "และชายหนุ่มพเนจรผู้ยากไร้และไร้ตัวตนจะถือกำเนิดขึ้นแทน!"

การเดินทางในโลกกว้างของอาเจียได้ก้าวเข้าสู่ศาสตร์แห่งการหลอกลวงเร้นกายและการดิ้นรนเอาชีวิตรอดอย่างเต็มรูปแบบแล้ว! และในไม่ช้าตลาดมืดกู่เฉิงแห่งนี้จะต้องสั่นสะเทือนด้วยเล่ห์เหลี่ยมของพ่อค้าหน้าเลือดในร่างใหม่ผู้นี้อย่างแน่นอน!