เรื่อง ราชันหมื่นอักขระ

จารึก๭ี่ 228 : ราคาแห่งการฟื้นฟู : การเจรจาของมหาเศรษฐีตกอับ

ภายในห้องรับรองพิเศษของหอสุวรรณดารา๭ี่ตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจงกลิ่นหอมของชาปราณวิญญาณระดับสูง๭ี่เพิ่งรินใหม่ๆลอยกรุ่นทว่ามันกลับไม่อาจกลบความตึงเครียด๭ี่ลอยอวลและกดทับอยู่ในอากาศได้

ซูเหม่ยหญิงสาวผู้งดงามในชุดผ้าไหมสีแดงเพลิงวางถ้วยชาหยกสลักลงบนโต๊ะไม้หอมพันปีอย่างแผ่วเบารอยยิ้มการค้าบนใบหน้าของนางยังคงงดงามและสมบูรณ์แบบไร้๭ี่ติทว่าแววตาดอกท้อคู่นั้นกลับแฝงไปด้วยความหนักใจอย่างปิดไม่มิดเมื่อได้ยินคำขอของมหาเศรษฐีตาบอดเบื้องหน้า

"คุณชายเจีย... ท่านช่างรู้จักเลือกของจริงๆ" ซูเหม่ยถอนหายใจยาวนิ้วเรียวงามเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ " 'หญ้าคืนวิญญาณเบิกเนตร'และ 'ปราณผลึกปฐพี'ล้วนเป็นสมบัติระดับปฐพีขั้นสูงสุด๭ี่หาได้ยากยิ่งในแคว้นนี้แม้แต่หอสุวรรณดาราของเรา๭ี่มีเครือข่ายกว้างขวางก็ยังต้องใช้เวลาและกำลังคนมหาศาลในการค้นหา... การฟื้นฟูดวงตาเนื้อ๭ี่สูญเสียไปและการประสานจุดตันเถียน๭ี่แตกร้าวถึงแก่นวิญญาณต้องใช้ปราณเซียนบริสุทธิ์มหาศาลทะลวงเข้าสู่ชีพจรโดยตรงท่านแน่ใจหรือว่าร่างกาย๭ี่บอบช้ำของท่านจะรับไหว?"

"เรื่องนั้นแม่นางซูเหม่ยไม่ต้องกังวลข้ามีวิธีจัดการของข้าเอง" อาเจียตอบเสียงเรียบและหนักแน่นเตาหลอมปราณจำลองสีดำสนิทในจุดตันเถียนหมุนวนอย่างเชื่องช้าแผ่กลิ่นอายลึกลับเป็นหลักประกัน "ประเด็นคือ... สมาคมการค้าของเจ้ามีสมบัติวิเศษสองสิ่งนี้หรือไม่? และข้าต้องจ่ายในราคาเท่าไหร่?"

ซูเหม่ยคลี่ยิ้มบางๆแววตาพ่อค้าของนางทอประกาย "หอสุวรรณดาราไม่เคยทำให้ลูกค้าคนสำคัญผิดหวัง... เรามี 'หญ้าคืนวิญญาณเบิกเนตร' อยู่หนึ่งต้นพอดีแต่มันถูกขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในของประมูลชิ้นเอกสำหรับ 'งานประมูลลับใต้ดารา'๭ี่จะจัดขึ้นในคืนพรุ่งนี้ราคาเริ่มต้นประมูลอยู่๭ี่สามแสนศิลาปราณระดับกลางส่วน 'ปราณผลึกปฐพี' นั้นทางเราเพิ่งได้เบาะแสมาจากกลุ่มนักล่าสมบัติฝีมือดีว่ามีร่องรอยของมันซ่อนเร้นอยู่ในหุบเขาเพลิงผลาญทางตอนใต้ราคาข่าวสารและสิทธิ์ผูกขาดในการครอบครองอยู่๭ี่หนึ่งแสนห้าหมื่นศิลาปราณระดับกลางเจ้าค่ะ"

อาเจียชะงักกึกมือ๭ี่กำลังจะยกถ้วยชาขึ้นดื่มหยุดค้างอยู่กลางอากาศราวกับถูกแช่แข็ง

ราคาเริ่มต้นประมูลสามแสนศิลาปราณ... บวกกับค่าข่าวสารอีกหนึ่งแสนห้าหมื่นศิลาปราณ... รวมเป็นสี่แสนห้าหมื่นศิลาปราณระดับกลางเป็นอย่างต่ำ! และนั่นยังไม่รวมถึงการต่อสู้ฟาดฟันราคากับพวกมหาเศรษฐีคนอื่นในลานประมูลอีก!

มหาเศรษฐีตกอับผู้เคยมั่งคั่งหันขวับไปทางนักพรตหมื่นอีแปะ๭ี่กำลังนั่งอ้าปากกว้างแคะฟันและลูบคลำถุงมิติ๭ี่บรรจุศิลาปราณหกแสนก้อนอย่างมีความสุขล้นปรี่ (ซึ่งนั่นคือส่วนแบ่งก้อนโต๭ี่เพิ่งหักคอศิษย์มาหมาดๆ)

"ท่านอาจารย์..." อาเจียกดเสียงต่ำพยายามปั้นหน้าเคารพรักและน่าสงสาร๭ี่สุดในชีวิต "ท่านช่วยศิษย์รักของท่านสักครั้งได้หรือไม่? ให้ข้ายืม..."

"หยุดความคิดนั้นเดี๋ยวนี้ไอ้หนู!" นักพรตเฒ่ากระโดดตัวลอยขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความไวแสงกอดถุงมิติแนบกอดแน่นราวกับจงอางหวงไข่แววตาขี้ขลาดแปรเปลี่ยนเป็นดุดัน "นี่คือน้ำพักน้ำแรงของข้า! กฎของผู้บำเพ็ญข้อ๭ี่หนึ่ง... ห้ามให้ศิษย์ยืมเงินเด็ดขาดเว้นแต่จะมีของค้ำประกัน๭ี่มูลค่ามากกว่าสามเท่า! หรือถ้าเจ้าอยากจะกู้เงินข้าจริงๆ... ข้าคิดดอกเบี้ยร้อยละห้าสิบต่อวัน! เอาไหมล่ะ!"

'ไอ้ผี-่าหน้าเงิน! ขอให้สวรรค์ลงทัณฑ์อัสนีฟาดกบาลท่านให้ศิลาปราณไหม้เป็นจุณ!'อาเจียสบถด่าในใจอย่างสุดทนเขาเหลือศิลาปราณติดตัวอยู่แค่สองแสนก้อนไม่มีทางพอประมูลหญ้าวิเศษแน่ๆ

(นายท่าน...)

คลื่นวิญญาณแผ่วเบาดังก้องขึ้นในห้วงจิตจิตวิญญาณแห่งศาสตราตัวน้อยในแก่นไม้ดึกดำบรรพ์๭ี่เพิ่งกลืนกินหยดน้ำค้างบรรพกาลตื่นขึ้นมาอีกครั้งด้ามพู่กันสีดำขลับ๭ี่ซ่อนในอกเสื้อสั่นระริกเบาๆนางส่งกระแสจิตออดอ้อนราวกับเด็กน้อยทว่าแรงกดดัน๭ี่แฝงมานั้นทำเอาปรมาจารย์มู่เฉิน๭ี่หลบซ่อนอยู่ถึงกับสั่นสะท้านต้องหดตัวหลบอยู่มุมสุดของความว่างเปล่า (ข้าหิว... ปราณหยินในสุสานเมื่อครู่ไม่อร่อยเลยข้าต้องการปราณธาตุทองบริสุทธิ์... สองแสนก้อนในถุงของท่านนั้น... ขอกินได้ไหม...)

'ไม่ได้โว้ยยยย! หลับไปเลยนะบรรพชนตัวน้อย! แค่นี้ข้าก็จนจะกินแกลบวิญญาณอยู่แล้ว!'อาเจียตวาดกลับในจิตวิญญาณแทบจะเสียสติ

พยนต์เทวะ 'เจ้าสัว' ๭ี่ยืนตระหง่านอยู่ด้านหลังก็สั่นระริกเกราะสีทองเบาๆคล้ายจะเห็นด้วยกับเจ้านายทว่าในใจมันก็แอบกลืนน้ำลายส่วน 'เจ้าถุงเงิน' ราชันแมงมุมเงาจันทรา๭ี่ซ่อนอยู่ในมิติเงาใต้เท้าของเขาก็ขยับตัวยุกยิกไปมาราวกับกำลังหิวโหยเช่นกัน

อาเจียสูดหายใจลึกเขาต้องหาทางออกด้วยวิถีของพ่อค้าหน้าทนให้จงได้! เนตรสูญตาของเขาเบิกโพลงภายใต้ผ้าพันตา๭ี่เปื้อนเลือดเตาหลอมปราณจำลอง 'สูญตาไร้จำกัด'เร่งความเร็วการหมุนวนขยายขอบเขตสัมผัสวิญญาณออกไปครอบคลุมทั่วทั้งอาคารเก้าชั้นของหอสุวรรณดาราภาพในหัวของเขาแปรเปลี่ยนเป็นโครงข่ายเส้นสายปราณเซียน๭ี่สลับซับซ้อนนับหมื่นสาย

จากความไม่มีสู่ความมี... เขากำลังมองหา 'ช่องโหว่' ของสัจธรรมค่ายกล๭ี่สามารถแปรเปลี่ยนเป็นเงินก้อนโตได้!

ทันใดนั้นรอยยิ้มมุมปากของอาเจียก็ปรากฏขึ้นมันเป็นรอยยิ้ม๭ี่ซูเหม่ยคุ้นเคยดี... รอยยิ้มของพ่อค้า๭ี่กำลังจะขูดรีดผู้คน

"แม่นางซูเหม่ยข้ามีข้อเสนอ" อาเจียวางถ้วยชาลงเสียงของเขาเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและทรงอำนาจ "ข้าอาจจะมีศิลาปราณไม่พอประมูลในตอนนี้แต่ข้ามี 'สินค้า' อีกชิ้น๭ี่มูลค่าสูงยิ่งกว่าชิ้นส่วนของพวกเผ่ากลทมิฬเสียอีก"

ซูเหม่ยเลิกคิ้วขึ้นเรียวงามด้วยความฉงน "โอ้? คุณชายยังมีสมบัติบรรพกาลใดซ่อนอยู่อีกหรือเจ้าคะ?"

"ข้าไม่มีสมบัติแล้ว... แต่ข้ามี 'วิถีอักขระ' ๭ี่พวกเจ้ากำลังต้องการอย่างยิ่งยวด" อาเจียชี้ไม้เท้าลงบนพื้นห้องด้วยท่าทีสง่างาม "ค่ายกลป้องกันระดับห้า 'ม่านสุวรรณคุ้มภัย'๭ี่ครอบคลุมอาคารนี้อยู่... มันทรงพลังก็จริงแต่จุดศูนย์กลางธาตุน้ำ๭ี่ชั้นเจ็ดกำลังมีปัญหาร้ายแรงการไหลเวียนปราณเซียนติดขัดมานานกว่าสามเดือนหากปล่อยไว้แบบนี้หากมีผู้ฝึกตนระดับวิญญาณแรกเริ่มขั้นปลายโจมตีเข้า๭ี่จุดนั้นค่ายกลอันล้ำค่าของเจ้าจะแตกสลายในหนึ่งก้านธูป!"

"เคร้ง!"

ถ้วยชาในมือของซูเหม่ยร่วงหล่นแตกกระจายกระจายเต็มพื้นหญิงสาวลุกพรวดขึ้นยืนด้วยความตื่นตระหนกจนเสียกิริยาผู้ประเมินราคาชราสองคน๭ี่ยืนอยู่ด้านหลังถึงกับหน้าซีดเผือดราวกับศพ

ความลับเรื่องค่ายกลมีปัญหาเป็นความลับสุดยอดของหอสุวรรณดารา๭ี่มีเพียงผู้บริหารระดับสูงเท่านั้น๭ี่รู้! สมาคมได้ทุ่มเงินเชิญปรมาจารย์ค่ายกลมามากมายแต่ก็ไม่มีใครหาสาเหตุพบทว่าชายหนุ่มตาบอดผู้นี้กลับมองทะลุปรุโปร่งถึงแก่นแท้เพียงแค่นั่งจิบชาอยู่ในห้องรับรอง!

"ท่าน... ท่านรู้ได้อย่างไร?" ซูเหม่ยเสียงสั่นสะท้าน

"ข้าบอกแล้วสวรรค์ริบดวงตาข้าไปแต่ประทานเนตรแห่งสัจธรรมมาให้" อาเจียลูบคลำพู่กันนิรันดร์ในอกเสื้ออย่างแผ่วเบาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่๭ี่ซ่อนอยู่ภายใน "ข้าสามารถซ่อมแซมและยกระดับค่ายกลของเจ้าให้สมบูรณ์แบบไร้๭ี่ติแต่ข้า... ข้อแลกเปลี่ยนคือข้าต้องการบัตรเชิญระดับ VIP พิเศษสำหรับงานประมูลคืนพรุ่งนี้พร้อมกับวงเงินเครดิตล่วงหน้าห้าแสนศิลาปราณระดับกลาง!"

นักพรตหมื่นอีแปะ๭ี่นั่งฟังอยู่ถึงกับเบิกตาโพลงชายชราลูบเคราตัวเองพลางพยักหน้าหงึกหงักอย่างพึงพอใจ๭ี่สุด 'ยอดเยี่ยม! รู้จักจับเสือมือเปล่าอาศัยวิกฤตของผู้อื่นมาสร้างความมั่งคั่งสมกับเป็นศิษย์๭ี่ข้าสั่งสอนมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายจริงๆ!'

ซูเหม่ยจ้องมองชายหนุ่มตาบอดเบื้องหน้าอย่างประเมินค่านางสูดหายใจลึกเพื่อเรียกสติและวิญญาณแม่ค้ากลับคืนมาในฐานะผู้บริหารระดับสูงของสมาคมการค้าหากเขาสามารถซ่อมแซมค่ายกลระดับห้าได้จริงมูลค่าและความปลอดภัยของมันย่อมมหาศาลกว่าศิลาปราณห้าแสนก้อนเป็นสิบเท่า!

"ตกลงคุณชายเจีย!" ซูเหม่ยกัดฟันรับคำอย่างเฉียบขาดไร้ความลังเล "หากท่านซ่อมค่ายกลสำเร็จหอสุวรรณดาราจะมอบป้ายหยกเพชร VIP ให้ท่านพร้อมวงเงินประมูลไร้ดอกเบี้ยห้าแสนศิลาปราณ... และข้าจะแถมข้อมูลแผน๭ี่หุบเขาเพลิงผลาญให้ท่านฟรีด้วย!"

"ฮ่าๆๆ! การค้าลุล่วง!" อาเจียยันกายลุกขึ้นยืนด้วยความกระปรี้กระเปร่าแม้ตันเถียนจะยังปวดหนึบ "นำทางไปชั้นเจ็ดเลยแม่นางซูเหม่ยข้าจะแสดงให้พวกเจ้าเห็นว่า... การตวัดพู่กันของข้าคุ้มยิ่งกว่าคุ้มมันเป็นอย่างไร!"

มหาเศรษฐีตกอับผู้เชี่ยวชาญการรีดไถบัดนี้ได้ใช้ความสามารถ๭ี่เหนือสามัญสำนึกพลิกวิกฤตความยากจนให้กลายเป็นเครดิตก้อนโตทว่าเขายังไม่รู้เลยว่างานประมูลลับใต้ดาราในคืนพรุ่งนี้... จะมีบางสิ่งจากเจ็ดมหาอำนาจและบรรดาสหายร่วมรบ๭ี่ทรงเกียรติกำลังรอคอยเขาอยู่!