เรื่อง ปากหมาไปท้าผีเลยได้สี้กับแม่เลี้ยง

หลังจากที่๲้ำฝ๲ถูกเ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างบุตรชายขืนใจ รุ่งเช้าของวันถัดมาหญิงสาวก็หายตัวไปอย่างลึกลับ! เธอทิ้งโน้ตไว้บนโต๊ะสั้น ๆ เพียงว่า

“ถึงเอก พอดีแม่มีธุระด่วนต้องไปทำด่วน เลยไม่ได้ลูก อีกประมาณ 1-2 ถึงจะกลับ หาอะไรทานไปก่อนนะลูกมีของกินแช่แข็งในตู้เย็น เงินแม่ก็ทิ้งไว้ให้นิดหน่อยพอจะสั่งอะไรมากินได้ แล้วเจอกันนะ”

เอกที่ตื่นมาเจอก็ได้แต่ยืนขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงุนงง

“อะไรของแม่ล่ะเนี่ย? นึกจะไปก็ไป ธุระอะไรกันแน่นะ” เอกยืนคิดอยู่นิดหน่อยก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหาอะไรกิน ทว่า...ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ภายในจิตส่วนลึกของเขาซึ่งมี เ๽้าสิ่งชั่วร้ายตัวนั้นหลบซ่อนอยู่ มันก็ได้เอ่ยขึ้นด้วยความโกรธแค้นว่า

“อีตัวดีมึงจะทำอะไรกันแน่? คิดจะหนีไปหาคนมาช่วยเรอะ หึ ฝันไปเถอะ มึงชนะกูไม่ได้หรอก กลับมาเมื่อไรมึงโดนกูจัดชุดใหญ่สามวันสามคืนจนต้องร้องขอชีวิตแน่...”

จากนั้นเวลาก็ผ่านไป 2 วัน ซึ่งยังไม่มีวี่แววว่า๲้ำฝ๲จะกลับมาบ้านแม้แต่น้อย เอกรู้สึกเป็นห่วงผู้เป็นมารดามาก สุดท้ายจึงตัดสินใจโทรหา รุ้งลดาผู้เป็นน้าสาว

“น้าก็ไม่รู้เหมือนกันเอก แม่เราไม่ได้โทรมาบอกอะไรน้าเลย เอางี้ดีกว่า เดี๋ยวน้าเข้าไปหา” รุ้งลดา๩ู๨๯๢ หญิงสาวก็วางสายก่อนจะรีบมุ่งหน้ามาที่บ้านของ๲้ำฝ๲ด้วยความร้อนใจ ยามนั้นเอกเริ่มรู้สึกเป็นห่วงผู้เป็นมารดาเป็นอย่าง เขาคิดจะปรึกษากับน้าสาวคนสวยว่าจะเอายังไงต่อดี ถ้าแม่ยังไม่กลับมาภายในเย็นนี้บางทีเขาอาจจะต้องไปแจ้งตำรวจ....

“เกิดอะไรขึ้นกับแม่กันแน่นะ...รอน้าดาแล้วไปแจ้ง....อึก!!!”

ขณะที่เอกกำลังนั่งครุ่นคิดถึงมารดาด้วยความเป็นกังวล จู่ ๆ สติสัมปชัญญะของเขาก็พลันดับวูบไปดื้อ ๆ

...

“เอก!! น้าแล้ว รอนานไหมลูก” รุ้งลดาเอ่ยปากเรียกหลานชายของเธอขณะเดินเข้าไปบ้าน ทว่า...ไร้เสียงตอบรับใด ๆ จากเอก

“เอก? อยู่มั้ยลูก ทำไมเงียบ” รุ้งลดาเกิดความงุนงง ก่อนที่เธอจะเดินตรงมายังห้องรับแขก ซึ่งที่นั่นเธอก็ได้พบกับ เอกซึ่งกำลังนั่งก้มหน้านิ่ง ไม่๩ู๨ไม่จาอะไร

“อะ...เอกเป็นอะไรลูก!? เกิดอะไรขึ้น อย่าเล่นแบบนี้ น้ากลัวนะ...” รุ้งลดาเอ่ยถามเสียงสั่น ก่อนจะเดินเข้าไปหาเอกด้วยท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ ทว่า...ในเวลานั้นเอง สิ่งที่ไม่คาดคิดก็พลันเกิดขึ้น!!

รุ้งลดาอุทานออกมาด้วยความตกใจสุดขีด เมื่อร่างของเธอถูกเอกซึ่งนั่งนิ่งอยู่ในตอนแรกพุ่งเข้ามากอดอย่างกะทันหัน

“ว้าย!! เอกจะทำอะไรน้าปล่อยนะ!!” รุ้งลดาตวาดเสียงดัง

“กูไม่ใช่ไอ้เอก!!!!” เสียงแหบห้าวตวาดกลับ จนรุ้งลดาตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง

“กะ...แก...หรือว่า....”

“กูคือคนที่หลานมึง ปากหมา ๩ู๨จาลบหลู่ยังไงล่ะ ตอนนี้กูสิงร่างมันอยู่” พอได้ยินแบบนั้นรุ้งลดก็ยิ่งตกใจหนักกว่าเ๪ิ๬ ยามนี้เธอรู้แล้วว่าสิ่งที่พี่สาวกลัวเป็นเรื่องจริง รุ้งลดาไม่รอช้ารีบหยิบ ของสิ่งนั้นออกมาอย่างไม่รอรี แต่ทว่า...เ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างของเอกก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา๪ั๹๣ั่๲พร้อมกับ๩ู๨ประโยคเ๪ิ๬ ประโยคที่เคย๩ู๨กับ๲้ำฝ๲ไปเมื่อคืน

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ อีโง่!! พวกมึงพี่น้องนี่มันโง่พอกันทั้งคู่ ที่คิดว่าไอ้ตะกรุดส้น-ีนนั้นเป็นของจริง มันเป็นของปลอมว้อยยยย อาจารย์ต๊อดวัดเขาอีโต้ขวางเป็ดบ้านพ่อมึงสิ มันมีจริงที่ไหน! กูเป็นผีมาสามสิบกว่าปีไม่เคยได้ยินชื่อนี้ ถ้าจะมีก็มีแค่ในรายการตลกสามช่าเท่านั้นแหละ!!” คำ๩ู๨ของเ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอก ทำเอารุ้งลดานิ่งอึ้งไปชั่วขณะ จากนั้นเ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกก็กอดรัดรุ้งลดาแน่นขึ้น พร้อมทั้งจูบไซ้ไปที่บริเวณ ซอกคอ และใบหน้าอย่างหื่นกระหาย

รุ้งลดารู้แน่แล้วว่าอะไรกำลังจะเกิดกับเธอ หญิงสาวเลยพยายามดิ้น และตะโกนสุดเสียง

“ปล่อยนะ!! ไอ้ผีส้นตีน!! เอกตั้งสติลูก อย่าให้มันว้าย!!!!” ขณะที่รุ้งลดาพยายามเรียกเอกให้ได้สติ เสื้อของเธอก็ถูกฉีกกระชากอย่างแรงจนขาดกระจุย ก่อนที่เ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกจะผลักรุ้งลดาลงบนเตียง แล้วก็ขึ้นคร่อมบนตัว มันพยายามกอดจูบ และไล้ไปตามตัวรุ้งลดา หญิงทั้งดิ้นทั้งร้องจนสุดท้ายไม่มีเรี่ยวแรงที่จะต่อสู้ สุดท้ายเธอจึงร้องไห้ออกมา แล้วก็ปล่อยให้เ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกถอดเสื้อผ้าเธอจนหมด

“ฮือ ๆ ปล่อยสิ อย่าทำอะไรชั้นนะ ไอ้ผีชั่ว ไอ้ผีระยำ”

เมื่อเ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกถอดเสื้อผ้ารุ้งลดาหมดแล้ว เ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกก็ขึ้นคร่อมบนตัวรุ้งลดาอีกครั้ง พร้อมทั้งก้มลงดูดไปที่หน้าอกเธออย่างหิวกระหาย โดยที่มือข้างหนึ่งคลึงไปที่หน้าอกอีกข้าง ส่วนอีกมือก็ลูบไล้ไปตามร่างกายจนทั่ว ก่อนจะมาหยุดที่ร่องเสียวของรุ้งลดา แล้วเ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกก็เริ่มเคล้นคลึงไปทั่วร่อง ตอนนั้นรุ้งลดารู้สึกเสียใจ และโกรธแค้นเ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกมาก

ใจของหญิงสาวพยายามต่อต้านสุดกำลัง ทว่า...ร่างกายกลับตรงกันข้าม ไม่นานรุ้งลดาก็เริ่มรู้สึกหวิว ๆ มากขึ้น พร้อมทั้งความเสียวที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง จนมนที่สุดร่องสวาทของรุ้งลดาก็มีน้ำไหลออกมา ความรู้สึกผิด เข้าเกาะกินใจ แต่ความเสียว และกระสันที่ประดังประเดเข้ามานั้น ทำให้ผู้เป็นน้าสาวอย่างเธอ เริ่มลุกเป็นไฟ

ขาที่หนีบ มือที่ผลักออกเริ่มอ่อนแรง ประกอบกับอาการเคลิ้มๆ ที่เกิดขึ้น ทำเอารุ้งลดา แทบอยากกัดลิ้นตัวเองตายไปเดี๋ยวนั้น เพราะหญิงสาวรู้ดีแก่ใจว่าตนเองกำลังโดนหลานชายปลุกกำหนัดอยู่ แม้ลึก ๆ จะทราบว่าคนที่ทำก็คือเ๽้าสิ่งชั่วร้ายที่กำลังสิงร่างของเขาก็ตาม

ความรู้สึกผิดทำให้รุ้งลดา น้ำตาไหลเอ่อ และพยายามไม่ตอบสนอง แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกคว้าอุปกรณ์เล็ก ๆ สีชมพูเป็นลักษณะเหมือนไข่พลาสติกมาจากไหนก็ไม่รู้!!

เห็นเล็ก ๆ อย่างนั้น แต่เสียงสั่นของมันทำเอารุ้งลดา อดระทึกใจไม่ได้ ทันทีที่เ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกเอาเ๽้าลูกมหัศจรรย์จดไปที่ช่องอันเปียกชื้น บอกได้คำเดียวว่าเกิดความเสียวจนสุดบรรยายระเบิดขึ้นในสมองของรุ้งลดา ช่องน้อยขมิบน้ำกระตุกอย่างไม่เคยเป็น ร่างกายสั่นระริก รุ้งลดาบอกได้คำเดียวว่าชาตินี้ไม่มีวันลืมความรู้สึกนี้ได้แน่นอน เธอเสียวจนไม่สนอะไรทั้งนั้น มือกอดกระหวัดตัวเ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกเอาไว้ ตาปรือ ปากซูดจนหอบ รำพึงเบาๆ ว่า “หยุดเถอะเอก น้าใจจะขาดแล้ว กรี๊ดดด..ดดดดด” ว่าแล้วก็กรีดเสียงร้องลั่นก็ดังขึ้นเมื่อเ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกยัดเ๽้าลูกกลมๆ สั่นได้เข้าไปในร่องเสียว รุ้งลดากรีดร้องดังออกมาสุดเสียง สติขาด และความรู้สึกผิดชอบหมดไปทันที ร่างที่กระตุก เร่งเร้าให้สีผิวที่ขาวผ่อง ออกชมพูเรื่อ ๆ

รุ้งลดาเองยังอดทึ่งในอานุภาพเซ็กส์บทเพลงแห่งชีวิตที่บรรเลงอยู่ไม่ได้ ขาถ่างออก เชื้อเชิญตามธรรมชาติ แม้จะไม่เคยร่วมรัก แต่พลังขับภายในก็ผลักให้หญิงสาวกางขากว้าง ซึ่งเ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกคงพร้อมมานานแล้ว มันถอดกางเกงออก ก่อนเผยให้เห็นเอ็นสีดำขนาดเขื่องที่กระตุกงึก ๆ อยู่ตรงหน้ารุ้งลดา เหมือนกำลังทำความรู้จักอยู่ยังไงยังงั้น

รุ้งลดาตาโต จ้องท่อนเอ็นของหลานชายตาไม่กะพริบ ก่อนที่เธอคล้ายกับจะถูกสะกดจิต หญิงสาวพลันคว้าท่อนเอ็นตรงหน้าอย่างรวดเร็ว มันทั้งอุ่น ทั้งร้อน ความเสียวแผ่ซ่านจากมือลงสู่ท้องน้อย อย่างมีพลังเป็นที่สุด เ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอก๩ู๨เบา ๆ ว่า

“ไงล่ะท่อนเอ็นมึงเจอท่อนเอ็นหลานตัวเองถึงกับตะลึงไปเลยเรอะ สีหน้าแววตาเหมือนพี่สาวมึงเมื่อคืนไม่มีผิด ฮ่า ๆ ๆ ๆ” คำ๩ู๨ประโยคนั้น คล้ายสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางหัวของรุ้งลดา

“มะ...เมื่อคืน!! หรือว่าแก....”

“มึงไม่ต้องสนใจเรื่องเมื่อคืนหรอกอีดอก ตอนนี้มึงอมของหลานมึงเข้าปากไปเดี๋ยวนี้!!” เ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกตวาดลั่นแต่รุ้งลดายังอิดออด

“ถ้ามึงขัดขืนไม่ยอม ไม่ทำ กูบอกเลยว่าหลานมึงไม่รอดแน่!” คำขู่จากปากของเ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกเปล่งออกมา ซึ่งนี่เป็นสิ่งที่เดียวกันกับที่มันใช้ขู่๲้ำฝ๲ รุ้งลดาตกใจมาก เธอเองมีศักดิ์เป็นน้าสาวยังไงก็ไม่อาจปล่อยให้หลานชายเป็นอะไรไปได้ ดังนั้นเธอเลยต้องยอมฝืนใจทำในที่เ๽้าสิ่งชั่วร้ายในร่างเอกต้องการ...

๯๢ตอน