เรื่อง แฟนกูหรือกูไม่ดี
พอึรั้ว ลืมตาาูไอ้คนที่มาส่ง
"อ้าวเมิง....ไอ้เพชรนี่หว่า... มาส่งกู แล้วมึงกลับงายวะ เดี๋ยวกูไปส่ง"
"ไอ้ป้งเอ๊ย มึงแม่ง จะเดินยังไม่ได้เลยจะส่งกู ไปๆ มึงเข้าไปได้แล้ว"
"เอออ เออ ขอบจายมากนะ โอ๊ย อยากอ้วกชิบหาย แม่งมึนว่ะ"
พูดแล้วก็เดินโซเซ เข้ามาในรั้ว เดินไปได้แค่สามก้าว ก็ล้มกองลงกับพื้นและไม่ลุกขึ้นมาอีก รู้สึกตัวว่ามีคนมาประคอง และรู้ตัวอีกทีคือเข้ามาอยู่ในห้อง มาห้องได้ไงวะเนี่ย ใครเอากุญแจมาเปิดได้ไง....
รู้ว่าคนนี้ไม่น่าจะใช่ไอ้เพชร ตัวเธอนิ่มกว่า และไม่กระโดกกระเดกแบบไอ้เพชร โดนนมเธอหลายครั้ง รู้ดีว่าเธอนมมีมากกว่าไอ้เพชรแยะเลย
"พี่คะ พี่ป้ง ไหวหรือเปล่าคะพี่"
"อ้าว...ไอ้เพชรเหรอ ครายวะ...เนี่ย อ๋อ นึกออกแล้ว..... โัน่ะเอง ม่ายต้องเรียกป้งพี่สิ..."
"ไ่ใ่คะพี่ หนูเองค่ะ....โมโน"
ไม่มีสติหรือสมองที่จะจำได้ว่าโมโนคือใคร แต่ตอนนี้กำลังอยากอ้วก ลุกโซเซพุ่งไปที่ห้องน้ำ คนนั้นเดินประคองมาที่ชักโครก ก้มหน้าลงก่อนอ้วกที่กินไปออกมาหมด จนหมดแรงฟุบคาส้วม ผู้หญิงที่ชื่อโมโนประคองเปิดน้ำล้างหน้า บ้วนปากและเช็ดตัวให้ พอได้คายของออกไปมั่ง เริ่มสร่างๆ เห็นหน้าน้องคนนั้น ก็ยังจำไม่ได้ว่าเธอคือใคร แต่เหมือนเธอจะรู้จักดี เธอประคองมาที่เตียงและล้มนอนอย่างเสียหลักเลยดึงเด็กคนนั้นลงา้วย เธอเสียหลักล้มตามลงมา อกที่นุ่มนิ่มของเธอมาอยู่บนตัว ในวูบสั้นๆนั้น นึกึโัทันที เธอน่าจะเป็นโัที่ปลอมตัวมาสืบพฤติกรรมของ แต่ตอนนี้คิดึเธอจัง ดึงเจ้าของเต้านมนั้นเข้ามาจูบ แต่สาวน้อยพยายามดิ้นหนี แต่ไม่พ้นอ้อมแขนที่แข็งแรงของ พลิกตัว หญิงสาวคนนั้นไปนอนที่เตียง ส่วนเองเป็นฝ่ายอยู่ข้างบนและกอดจูบเธอหนักหน่วงมากๆ หญิงสาวรู้ว่ามันหมายึอะไร พยายามจะหลบหนี แต่ช้ากว่าที่เอามือมาโอบที่เต้าและบีบขยำ เธอตกใจตัวสั่นและเริ่มร้องไห้ จับเธอแน่น ดึงเสื้อออก ทำไมวันนี้อยากมีอะไรกะผู้หญิงมากมายเช่นนี้ คิดึโัจัง หรือว่านี่คือโัเนี่ย ถ้าเธออยู่กะคงจะดีมากๆ
"พี่ป้งคะ โมโน...นะคะพี่ พอเถอะ โมโนกลัว"
"โั กลัวอาราย เคยมีอะไรกันแล้วอ่ะ..."
"พี่ป้งเมาแล้วนะคะ ไ่ใ่คะ นี่...โมโน...ไ่ใ่พี่โัค่ะ พี่ป้งอย่า โอ๊ยอย่าคะ อย่าถอดค่ะ ไม่เอา พี่ป้งอย่าทำนะ...."
เธอโวยวายเมื่อมือเริ่มดึงกางเกงวอร์มออกไปจากตัวเธอ สาวน้อยที่ชื่อโมโน ไม่มีแรงสู้หรอกครับ เธอตัวเล็กกว่า เรี่ยวแรงกำลังก็น้อยกว่า ถอดกางเกงยีนของออก ดันตัวเองขึ้นไปบนโมโน ตอนนี้ระหว่างกะเด็กสาว มีเพียงกางเกงในของเราสองคนเท่านั้น ดึงกางเกงในของโมโนออก เธอร้องลั่น มือไม้ของเธอขีดข่วนไม่ยั้ง เมามากมายจนไม่รู้ว่าเธอคือโมโน คิดว่าเธอคือโั และยังแปลกใจว่าทำไมวันนี้โัไม่ต้องการ
"พี่คะ โมโนขอร้อง พี่ป้ง อย่าทำโมโนนะ โมโนกลัว ไหว้ล่ะคะพี่ป้ง"
"ไม่ต้องกลัว เราเคยมีไรกันแล้วอ่ะ มันไม่เจ็บแล้วนะ"
นั่นคือคำขอร้องสุดท้ายของหญิงสาวที่ชื่อโมโน เอา-วยออกมาจากกางเกงในและเสียบเข้าไปในช่องทาง รู้สึกว่ามันแน่น แต่โัก็แน่นๆแบบนี้แหละ พยายามหาทางเข้า แต่เด็กสาวร้องตลอดเวลาจนต้องเอามืออุดปากเธอไว้และกดลำ-วยเข้าไปในรู พอมันแหวกผ่านปากทางเข้าไปเท่านั้น สายตาเธอเหลือกลาน ความเจ็บปวดพุ่งพรวด สีหน้าเธอตกใจสุดขีดและหวาดกลัว แต่พิษของแอลกอฮอล์มันบดบังความชั่วดีของไปหมดสิ้น มันขับเน้นความเงี่ยนของออกมามากมาย นึกได้แค่ว่าโัวันนี้คงกลัวมาก เธอเลยไม่ค่อยให้ความร่วมมือกับ กด-วยรุนแรงอีกครั้ง มันพุ่งทะลุเยื่อสาวเข้าไปในตัวของโมโน ไม่ได้รอจังหวะเลยให้โมโนได้ปรับตัว กลับกดมันซ้ำเข้าอีกครั้ง ฝ่ายผู้หญิงร้องลั่น ดิ้นรนพยายามจะหลบหนี แต่มันช้าไปแล้ว -วยทั้งหมดเข้ามาในตัวเธอจนหมดสิ้น มันเสียบลึกจนึมดลูกของเธอ นึกในใจวันนี้ทำไมมันฟิตเหมือนได้เปิดซิงโัมากๆ เริ่มกระเด้าเข้าออก เด็กสาวดิ้นด้วยความเจ็บปวด เธอยังคงดิ้นเพื่อจะให้หลุดออกไป แต่ยิ่งดิ้นยิ่งกระหน่ำแทง พิษเหล้าทำให้มีอารมณ์พลุ่งพล่าน กระหน่ำเต็มที่ เด็กสาวดิ้นไปดิ้น เจ็บจนตัวงอ จนเธอทนความเจ็บปวดไม่ไหว และไม่นานนักสาวน้อยก็เงียบลงไป หยุดดิ้นและหมดสติในที่สุด ยังคงทำต่อเมื่อเห็นว่าเธอหลับลงไปแล้ว และไม่นานนักก็ปล่อยน้ำเข้าไปในตัวเธอ ก้มลงไปกอดสาวน้อยหลังจากเสร็จกิจ...และหลับไป
ตื่นขึ้นมาอีกทีเกือบตีสาม พร้อมกับสร่างเมาขึ้นมาบ้างแล้ว รู้สึกว่ามีคนนอนอยู่ข้าง พยายามรวบรวมสติ ว่าเธอคือใคร แต่ก็นึกไม่ออก ลุกขึ้นนั่งมองหน้าคนที่นอนข้างและตกใจสุดขีด เธอคือโมโน เด็กนักเรียนรุ่นน้องโรงเรียนเก่าเอง นอกจากรุ่นน้องโรงเรียนมัธยมแล้ว โมโนเป็นน้องที่มาจากพิษณุโลกด้วย แม้ว่าจะต่างอำเภอ เอ็นดูโมโนมากๆเหมือนเป็นน้องสาวคนนึงและสอนพิเศษให้เธอโดยไม่คิดเงิน เธออยู่หอที่เดียวกะ ช้อคมากเมื่อเห็นว่า โมโนโดนเปิดซิงไปแล้ว เธออยู่ในสภาพเปล่าเปลือย ยังคงมีเลือดซึมออกมาจากส่วนนั้น น้ำกามเปรอะเปียกไปทั้งหน้าขาของเธอรวมทั้งที่เตียงด้วย เฮ้ย....ทำอะไรลงไปเนี่ย ก้มลงไปดูของ หลักฐานอยู่ครบ เลือดสาวอยู่ติดกางเกงในสีขาวตัวที่โัซื้อให้ ส่วนนั้นของก็มีคราบเลือดและน้ำกามของอยู่ ทำอะไรลงไปเนี่ย
ขณะที่ตกใจอยู่ในนั้น โมโนก็ลืมตาขึ้นมา เด็กสาวเห็นหน้า เธอก็ดึงผ้าห่มมาปิดตัวเธอด้วยความหวาดกลัวและร้องไห้เสียใจอย่างที่สุด ไม่มีคำพูดจากโมโนเลยนอกจากร้องไห้สะอื้นเสียใจ
"โมโน พี่ป้งขอโทษ พี่ป้ง เอ่อ... พี่..เอ่ออ ทำไงกันเนี่ย... พี่เมา พี่ขอโทษ พี่รับผิดทุกอย่างเลยโมโน"
ดึงน้องขึ้นมากอด โมโนกอดแน่น เธอร้องไห้รุนแรงจนรู้สึกได้ เธอไม่ต้องการให้ความสาวของเธอสูญเสียไปแบบนี้
"โมโนจะให้พี่ป้งทำไงพี่ยอมหมดทุกอย่าง พี่ไม่ควรทำโมโนเลย พี่ขอโทษ"
ยิ่งพูดเท่าไร เธอก็ร้องไห้มากเท่านั้น ไม่มีคำพูดจากปากโมโนเลย กอดเธอแน่น อย่างน้อยก็ชดเชยสิ่งที่ทำเธอลงไป ให้โมโนร้องไห้พักใหญ่ จนเธอเริ่มเงียบเสียงลง
"โมโน ฟังพี่นะ เดี๋ยวพี่จะซื้อยาให้โมโนกินกันท้องนะ ไม่เจ็บกินยาเฉยๆ ต่อไปคือโมโนไปแจ้งความกะตำรวจว่าโดนพี่ข่มขืน พี่จะไปมอบตัว หรือโมโนบอกพ่อแม่ก็ได้ พี่จะไปขอโมโนแต่งงานนะ อย่าร้องไห้ พี่เสียใจเหลือเกินที่ทำโมโน"
"พี่ป้ง ฮือๆๆๆ โมโนเห็นพี่นอนอยู่หน้าหอ ก็เลยพาพี่มาส่ง"
โห..ชั่วสุดๆ ในชีวิตของเด็กเรียนไม่เคยมีเรื่องวุ่นวายมากมายแบบนี้ ไม่รู้จะแก้ปัญหายังไง พูดออกไปแล้วค่อยนึกได้ว่า แล้วโัล่ะ ก็รักโัมาก และหวังจะแต่งงานกับเธอ โอ๊ย ถ้าโมโนจะแต่งงานกับ โัจะต้องเสียใจมากๆ นึกในใจ ไม่เคยมีอารมณ์ทางเพศมากมายขนาดนี้ ทำไมวันนี้เป็นแบบนี้ แม่ง...หาเรื่องใส่ตัวมาก
"พี่ป้งคะ ถ้าพี่ป้งแต่งงานกะโมโน แล้วพี่โัทำไงค่ะพี่... โมโนรู้ว่าพี่รักพี่โั"
"งั้นก็ให้พี่เข้าคุกเหอะ พี่คงต้องรับผิดชอบสิ่งที่พี่ทำลงไป"
"พี่ป้ง พี่ติดคุกแล้วใครจะได้อะไรมั่งคะพี่ พี่โัต้องเสียใจ พ่อแม่พี่ก็เสียใจ พี่ก็เสียใจ และโมโนคงเสียใจมาก พี่ป้งคะ...พี่เองก็ดีกะโมโนมาตลอด ไม่เป็นไรค่ะ แค่นี้...โมโนทำให้พี่ได้ค่ะ..."
ช้อคในคำพูดของโมโน เธอเป็นเด็กกว่า แต่ดูเธอจะรอบคอบกว่า คิดว่าไม่แฟร์กะเธอมากๆ การสูญเสียความสาวมันไ่ใ่เรื่องเล็กน้อย
"โมโน ฟังพี่นะ พี่ทำผิดมากๆ ก็ขอบคุณโมโนนะที่ไม่เอาโทษพี่ แต่พี่ก็คงทำแบบนี้ไม่ได้ เอางี้...เพื่อไถ่โทษ พี่จะสอนหนังสือติวให้โมโนจนโมโนเข้ามาเรียนหมอกะพี่ได้...โอเคมั๊ย"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??