เรื่อง ตกหลุมรักนายหน้าหวาน
เช้าัต่อา
าหอกล้วยไม้
ประัู่่ในพร้อมสตารท์ทิ้งไว้ั่มนาฬิกาเรือนหรู...6โมง59เเล้วทำไมมันยังไม่ลงาอีก...เขาั่คิดู่ในมไปข้างหน้า อรพรเดินา้านหลังที่เขาจอดดูนาฬิกา...อะพอดี7โมงเป๊ะ...เขาดูโล่งใจพร้อมเคาะกระจกประหันามทำหน้าตึงใส่คนตัวเล็กเอานาฬิกาทาบกับกระจกยิ้มๆประไม่กล้ายิ้มตอบเขากระจกพูดออกา
"ตรงเวลาดีขึ้นาเร็ว"
"ครับ"เขาเอ่ยเปิดประตูด้านหลังจะเข้าไปั่
"เห้ยาั่หน้าูไม่ใช่ัขมึงนะไอ้ั"
"ขอโทษครับ"คนตัวเล็กหน้าเจื่สลับาั่ข้างั
หน้าาั
ประจอดใ้อรพรลง่ เเล้ว่วกไปที่จอดคณะิะฯ
"ลงหน้ามอฯนั่นหละใกล้คณะมึงดีเดี๋ยวูวกไปทะลุด้านหลังถึงาคณะูพอดี"
"ขอบคุณนะครับพี่ปิง"
"เออ"เขาเอ่ยจะไปต่อ....ปรี๊นๆๆ...เสียงบีบเเตรไล่หลังประถึงกับขมวดคิ้วมกระจกหลัง
"ไอ้ปิงจอดนานจังวะจีบัู่นั่นหละ"
"ไอ้เหี้ยวินบีบเเตรหาเตี่ยมึงเหรอ"เขาด่ารีบขับออกไปทันที
"มึงากับไอ้ปิงเหรอ"าวินลดกระจกชะลอเอ่ยถาม
"ครับ"
"อะะ งั้นูไปหละ"....น้านงัยูคิดไว้ไม่มีผิดเเบบนี้ต้จี้ถามเจ้าตัว....เขาคิดรีบขับตามประไปอรพรยืนงงไหว้ค้าง
"อ้าวไปเฉยจะบอกว่าสวัสดีอะไรขเขาันะ"คนตัวเล็กส่ายหัวรีบเดินเข้าาั
าคณะิะฯ
ประเเละาวินจอดเสร็จาวินก็ถามขึ้นา
"ทำไมากับน้ัได้หละครับ"
"เสือก"
"หรือว่าเมื่อคืนไป..ซี๊ดอ้า...ัา"
"ไอ้เหี้ยคิดไรเหี้ยๆ"
"อ้าวไม่ใช่เหรอูคิดว่าเมื่อคืนมึงกับน้มันจะไปงั้มๆัซะอีก"
"มึงบ้ากามตั้งเเต่เมื่อไหร่วะ"
"ก็ตั้งเเตู่เห็นสายตามึงมน้ันั่นหละทำเป็นเเกล้งนู้ว่ามึงสนใจน้มันากกว่า"
"จุ้น"ประรีบเดินหนี
"ชอบก็จีบดิวะน้มันก็น่ารักดีนะตัวเล็กขาวปากเเดงน่ากอดออก"าวินสาธยาย
"ผู้ชายด้วยัอะนะ"
"ถ้าชอบจะกลัวไรวะูดันเว้ย"าวินเอ่ยกอดคอเพื่อนรัก
"พูดากน่ารำคาญไปหาอะไรกินได้เเล้ว"
"จะไปหาน้เตี่ยอะดิ"
"มึงนี่เสือกจริงๆเอานี่ไปคาบเล่นไป"ประเอ่ยเอาถุงเท้าที่พึ่งซักจะนำาใส่ยัดใส่ปากาวิน
"ไอ้ปิงไอ้เวุงเท้านี่หว่า"
"อะใช่อร่อยะอยากเห่าดีนัก"
"อ่อเหรอมึงตาย"าวินเอ่ยประหัวเราะรีบวิ่งหนีทั้งคู่วิ่งไล่ัจนาถึงโรงอาหาร
"เลิกเว้ยเหนื่อยชิบหาย"าวินเอ่ยหอบเเฮกๆประกวาดตารอบโรงอาหารเหมือนมหาใครบางคน
"ไอ้ปิงมึงมหาใครวะ"
"หาไอ้...."ประเกือบคล้อยตามรีบหยุดทันที
"น๊อ...มึงหาน้ัใช่ะ"
"เสือกอีกเเล้วนะมึงูจะไปสั่งข้าวมึงไปซื้อน้ำเลย"ประเอ่ยเดินออกไปาวินยิ้มร่าบ่งบอกว่าถ้าประมีความลับคงปิดเขาไม่มิดหรอกไม่นานทั้งคู่ก็าั่ทานข้าวประยังไม่ละสายตามนาฬิกา....7โมง40แล้วทำไมมันไม่ากินข้าววะ...เขาคิดั่คิ้วขมวดาวินสังเกตุเป็นระยะยิ้มที่มุมปากนึกเเกล้ง
"นู้นน้ัาเเล้ว"
"ไหนวะ"เขาหันขวับตามมือรีบถาม
"นั่นงัยมึงรอน้มันู่"
"ไอ้เหี้ยวินเดี๋ยวูถีบตกเก้าอี้เลย"ประดึงหน้าตึงดูเขาหงุดหงิด
"สายเเล้วกินข้าวทันมั้ยนี่
"ทันดิพุฒิไปเร็ว"อรพรเเละพุฒิชัยเดินาพอดี
"ไอ้ปิงาเเล้วเว้ย"
"อย่าากวนตีนไอ้วิน"
"งั้นมึงดู"าวินจับหน้าประใ้หันาูเขาถึงกับหายหงุดฟงิดเเถมตะโกนเรียก
"ไอ้ัทางนี้"เสียงดังจนทุกคนหันามเขาอรพรยิ้มๆมเขา
"อย่าบอกนะนายจะไปั่กับพี่ปิง"
"ก็พี่เค้าเรียกไม่ไปได้เหรอเดี๋ยวโมโหาทำงัย"
"อะไรอย่างงัยมีกลัวพี่เค้าโมโหด้วย"
"ไม่รู้"อรพรเอ่ยรีบเดินไป
"นั่นงัยัเเกมันร้าย"พุฒิชัยส่ายหัวเดินตามเพื่อนไป
"กินข้าวเหนียวหมูปิ๊งเเล้วัเนอะ"
"เดี๋ยวเราไปซื้อน้ำ่"พุฒิชัยเอ่ยทั้งคู่เเยกย้ายัเเล้วาั่รวมัที่โต๊ะประกับาวิน
"ได้ไรกินวะ"าวินเอ่ยขึ้นา
"พี่ถามใครหละ"พุฒิชัยเอ่ย
"ถามหา"
"อ้าวพอดีไม่ใช่หา"
"กวนตีน"าวินเอ่ยดึงหน้าใส่พุฒิชัยเหมือนจะวางมวยัใ้ได้
"กินเเค่นี้อิ่มเหรอมึงไอ้ั"
"อิ่มครับอีกอย่างสายเเล้วเเล้ว"คนตัวเล็กเอ่ยทั้ง4รีบกินมีคุยับ้างเล็กน้อยประมอรพรเเล้วยิ้มาวินหันาเห็นกระซิบถามกวนๆ
"ยิ้มไรวะ"
"อุ๊ เสือก"
"มึงด่าได้เเค่นี้เหรอ"
"สาระเเน"ประสวน2หนุ่มรุ่นน้พาัขำ
"บ้านเป็นตลกเหรอ"าวินสวนอรพึงกับั่นิ่งเเต่พุฒิชัยเอียงคอบ่นพึมพำล้อเรียน
"ยังอีกเดี๋ยวโดน"าวินหมันไส้ชี้หน้าพุฒิชัยจึงเเกล้งั่เฉยไม่รู้ไม่ชี้"หลังจากกินเสร็จทำกิจกรรมหน้าเสาธงเเล้วทั้งหมดก็เเยกัเข้าคณะ
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??