เรื่อง [จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

“ ได้นอนบ้างหรือยังเนี่ย ”

อ้ายเสินมองไปยังเถ้าแก่ร้านที่พึ่งกลับมาจากด้านนอกพร้อมกับเป่าเป้ย เมื่อคืนมีคำสั่งให้อพยพเข้าสู่หลุมหลบภัยทั้งหมดส่งผลให้เมืองไร้ผู้คน การเดินเที่ยวเงียบๆจึงสะดวกสบายเฉินห่าวจึงพาลูกสาวออกไปเดินเล่นกินลมชมวิว

“  เถ้าแก่ไม่เกินคืนนี้พวกเราถูกเรียกตัวแน่ๆ ”

“ อย่าไปคิดมาก ฉันจะให้อันอันไปช่วยก็แล้วกัน ”

ยังไม่มีใครรู้ว่าอันอันเลเวลเท่าไหร่ทุกคนรู้เพียงแค่ว่ามันกลับมาจากซากโบราณสถานกับเถ้าแก่ แม้จะรู้ว่าเลเวลสูงมากกลับไม่มีใครกล้าคาดหวังกับมัน แต่จากท่าทางของเฉินห่าวที่แสดงออกมาก็ทำให้พวกเขาเบาใจได้นิดหน่อย ท่าทางนี้เหมือนกับสงครามครั้งก่อน เขต X คงยังไม่ถึงวันจบสิ้น

“ เถ้าแก่คุณจะเข้าร่วมสงครามด้วยหรือเปล่า ”

“ ไม่ล่ะ ฉันคิดว่าฮันเตอร์น่าจะจัดการกันเองได้ ”

มอนสเตอร์เลเวลสูงที่สุดในตอนนี้คือ 160 ส่วนความสามารถของเหล่าผู้นำตระกูลและผู้อาวุโสของแต่ละตระกูลเฉลี่ยแล้วอยู่ที่ 150 

อย่างไรก็ตามนับตั้งแต่ตาเฒ่าหวงซวนเดินทางเข้าไปในสงครามเขาได้เข้าไปต่อสู้กับเลเวล 160 ทำให้มอนสเตอร์เลเวลสูงที่สุดถูกหยุดเอาไว้

ถึงอย่างนั้นทุกคนยังคงกังวลใจเพราะมีรายงานมาว่ามีการเคลื่อนไหวของมอนสเตอร์เลเวล 180 ซึ่งมันเป็นเลเวลสูงที่สุดของมอนสเตอร์ที่อาศัยอยู่ทางตอนใต้เขต X 

หากสงครามครั้งนี้มีเพียงเลเวล 160 เหล่าฮันเตอร์คงมองสงครามไม่ต่างจากสงครามครั้งก่อน โอกาสที่พวกเขาจะชนะมีสูงเช่นเดียวกันเพราะเลเวลของฮันเตอร์ในเขต X เพิ่มสูงขึ้น

แต่การมีเลเวล 180 เข้ามาเกี่ยวข้องทำให้ทุกคนวิตกเพราะยังไม่มีฮันเตอร์คนไหนในเขต X มีเลเวลสูงถึงระดับนั้นต่อให้จะเป็นพันโทของกองทัพก็ตาม

หลังจากเฉินห่าวตบบ่าให้กำลังใจอ้ายเสินเขาจึงพาเป่าเป้ยเข้านอน คือนี้มีเรื่องสำคัญที่เขาจำเป็นจะต้องทำเช่นเดียวกัน ความเสี่ยงในคืนนี้มีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นนั่นคือการตื่นขึ้นมากลางดึกของเป่าเป้ยแล้วหาเขาไม่เจอ

อีก 2 วันเขาจะต้องพานักศึกษาเดินทางไปสอบในพื้นที่ล่าที่ทางมหาวิทยาลัยชิงหัวเตรียมไว้ ทุกคนจึงยุ่งอยู่กับการเตรียมตัวทำให้เขาไม่สามารถให้เหมยลี่และหลี่อิงมาอยู่เป็นเพื่อนเป่าเป้ยได้ 

นอกจากนั้นแล้วอันอันอาจจะต้องเดินทางเข้าสู่สงครามเพื่อกำจัดเลเวล 180 และขับไล่พวกที่เหลือให้ออกห่างจากสงครามจนทำให้ฮันเตอร์ต่อสู้ได้ง่ายยิ่งขึ้น คืนนี้จึงมีเพียงเฟยหลงที่สามารถอยู่เล่นกับเป่าเป้ยได้หากว่าอีกฝ่ายตื่นขึ้นมากลางดึก ซึ่งเขาภาวนาให้เธอหลับในห้องแสงวิบวับต่อไปจนถึงเช้า

“ ฝันดีครับ ”

“ ฝันลีค่าป๊ะป๋า ”

เด็กสาวแสดงท่าทางงัวเงียแล้วผลอยหลับไปหลังจากฟังนิทานก่อนนอน เฉินห่าวจึงนั่งรอสักพักเพื่อดูว่าลูกสาวหลอกเขาอีกหรือเปล่า หลังจากตรวจสอบร่างกายของเป่าเป้ยจนมั่นใจว่าหลับแล้วเขาจึงเดินผ่านพอร์ทัลไปยังชั้น 100 โรงแรมหรูอี้ ก่อนที่จะส่งกระแสจิตติดต่อมือสังหารนทีมืดที่ประจำการอยู่ในจุดต่างๆของเมืองลั่วหยาง

ครบตามกำหนดการณ์ที่เขาวางแผนเอาไว้ว่าจะเอาคืนพวกที่จ้างมือสังหารแล้ว  มือสังหารที่พวกมันจ้างมาตอนนี้ได้รับทักษะและเพิ่มค่าสถานะ 10 หน่วยแล้วเขาจึงจะพาพวกมันเดินทางกลับไปจัดการกับผู้ว่าจ้าง เพื่อข่มขวัญกลุ่มคนที่พยายามจะเลียแข้งเลียขาตระกูลหาน

“ ไปจินหลิงกรุ๊ปก่อน ”

เหล่ามือสังหารที่เตรียมตัวอยู่รอบๆเมืองลั่วหยางมุ่งหน้าไปยังจินหลิงกรุ๊ป  หลังจากออกคำสั่งเฉินห่าวจึงขึ้นไปบนดาดฟ้าตึกพร้อมกับเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นสีดำ นอกจากนั้นแล้วเขายังสวมใส่ไอเทมป้องกันเลเวล 120 ให้ตรงตามเลเวลของตนเองเพื่อเพิ่มพลังโจมตีให้สูงขึ้นไปอีกขั้น จากนั้นเขาก็มุ่งหน้าตามมือสังหารไปยังจินหลิงกรุ๊ปในทันที

“ ลูกพี่!! ”

ป๋อหลินเบิกตาโตหลังจากเห็นข้อความเด้งขึ้นมาในกลางดึก  ต้นทางของข้อความที่ส่งมานั้นเป็นของกองทัพ ไม่ใช่เพียงแค่ป๋อหลินที่ได้รับข้อความ ฮันเตอร์ภายในหลงเฉียงฟิตเนสได้รับข้อความเช่นเดียวกัน ใครก็ตามที่เลเวล 50 ไปจนถึง 80 ถูกเรียกให้เข้าไปสมทบในสนามรบเพื่อเป็นกำลังให้คนที่กำลังต่อสู้อยู่ที่นั่น

“ บ้าเอ๊ย อย่างน้อยรอให้ถึงพรุ่งนี้เช้าก็ไม่ได้ เถ้าแก่อยู่ในร้านหรือเปล่า ”

อ้ายเสินมองหาเถ้าแก่พบว่าในร้านมีเพียงฮันเตอร์ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงภายในหัวมาจากเฟยหลงบอกให้พวกเขาเดินทางออกไปเลยไม่จำเป็นต้องมองหาเถ้าแก่  ทุกคนที่รู้ว่าเถ้าแก่หลับไปแล้วจึงไม่รบกวนรีบสวมใส่ชุดเกราะแล้วขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังสงครามในทันที

เหล่าฮันเตอร์ที่อยู่ภายในหลงเฉียงฟิตเนสต่างก็ติดรถไปด้วยกันเพราะเป้าหมายของพวกเขาในครั้งนี้คือสงครามทางทิศใต้เขต X 

ลมเย็นๆพัดกระทบร่างกายที่หุ้มด้วยชุดสีดำ บริเวณใบหน้าสวมหมวกเต็มใบเพื่อไม่ให้กล้องตัวใดตรวจจับดวงตาของเขาได้

หลังจากยืนมองตึกสูงของจินหลิงกรุ๊ปได้สักพักพร้อมกับฟังรายงานของหัวหน้านทีมืด เฉินห่าวจึงสั่งให้มือสังหารบุกเข้าไปในตึกพร้อมๆกันทั้งหมด โดยกำชับทุกคนให้เงียบที่สุดเนื่องจากคืนนี้พวกเขาต้องเดินทางไปอีกหลายแห่ง

พรึ่บ!

หนึ่งในสิ่งแรกที่เกิดขึ้นหลังจากคำสั่งสังหารเอ่ยออกมาจากเฉินห่าวคือการตัดพลังงานภายในตึก ที่นี่ไม่ใช่เพียงแค่สถานที่ทำงานแต่ยังเป็นบ้านของสมาชิกจินหลิงกรุ๊ป

ทันทีที่ไฟภายในตึกดับลงมือสังหารแต่ละคนก็เริ่มพุ่งตัวเข้าไปฆ่าบอดี้การ์ดและผู้รักษาความปลอดภัยรอบๆตึก 

ทุกการสังหารมีเพียงเลือดที่เฉินห่าวอนุญาตให้หกลงไปบนพื้น ส่วนร่างกายเขาบอกให้เก็บใส่แหวนเพราะต้องการทำให้คนที่ได้ยินข่าวหวาดกลัวในการสังหารครั้งนี้

เขาไม่ได้ต้องการเป็นศัตรูกับทางการและเจ้าหน้าที่ หากเขาปล่อยศพทิ้งเกลื่อนจะต้องมีคนตามหาผู้ลงมืออย่างแน่นอน อาชญากรรมสังหารหมู่จะถูกพูดถึงเป็นวงกว้าง การลงมือครั้งนี้เขาเพียงแค่ต้องการขู่กลุ่มคนที่เลียแข้งเลียขาตระกูลหานเท่านั้น ทุกคนในตึกจึงต้องหายไป แม้ทางการและเจ้าหน้าที่จะเข้ามาทำข่าว พวกเขาจะพบเพียงรอยเลือดและสันนิษฐานเพียงแค่ว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้น ส่วนผู้คนของจินหลิงกรุ๊ปจะกลายเป็นผู้สูญหาย

เจ้าหน้าที่จะวิ่งตามคดีนี้เพียงแค่ช่วงแรกเพราะชาวเมืองต่างก็ไม่สนใจ  ต่างจากข่าวอาชญากรรมสังหารหมู่ ชาวเมืองลั่วหยางจะบีบให้เจ้าหน้าที่ต้องไล่ล่าผู้ลงมือ หากเป็นคดีคนหายหลายคนจะทำเพียงรับรู้แล้วรอฟังเท่านั้น 

ความอยากรู้ของผู้คนจะมุ่งเป้าไปที่คำว่าจินหลิงกรุ๊ปย้ายไปที่ไหนหรือว่าพวกเขาหลบหนีขุมอำนาจใหญ่เหมือนที่เคยเห็นข่าวการหายไปของหลายๆขุมอำนาจ

เนตรเซียนหมื่นวิถีมองทะลวงเข้าไปในตึกผสานเข้ากับการใช้อาณาเขตปลอดภัยคอยบอกตำแหน่งของคนที่อยู่ภายในนั้น  เหล่ามือสังหารที่มีคนนำทางทำให้ลงมือได้ง่ายขึ้น 

เหล่ามือสังหารที่เก็บกวาดผู้คนภายในตึกเริ่มขยับขึ้นไปชั้นที่สูงขึ้น  ในระหว่างมือสังหารเคลื่อนไหวเฉินห่าวก็ได้ออกคำสั่งให้หัวหน้าองค์กรนทีมืดวิ่งออกจากกลุ่มไปยังชั้นถัดไปเพื่อจัดการคนที่เริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ

บอดี้การ์ดหลายคนฝีมือดีและมีเลเวลสูงถึง 150 เขาจึงต้องจัดการพวกมันก่อน

ภายใต้การเคลื่อนไหวของหัวหน้าองค์กรนทีมืดและลูกทีมอีก 10 คน ทุกเป้าหมายที่เฉินห่าวชี้เป้าล้วนแล้วถูกสังหารในเวลาไม่ถึง 30 วินาที

การต่อสู้ที่เกิดขึ้นล้วนแล้วเป็นการรุมโจมตีไม่เปิดโอกาสให้เกิดการต่อสู้ที่ยืดเยื้อ

เหล่ามือสังหารที่เขาสร้างขึ้นล้วนแล้วได้รับวรยุทธ์มือสังหารกันทั้งหมด ยิ่งเมื่ออยู่รวมกันเป็นจำนวนมากและได้ต่อสู้ภายในเงามืด ความสามารถของพวกเขาจะยิ่งเพิ่มทวีคูณขึ้น

แต่ละคนรู้ว่าตนเองจะต้องทำอย่างไรเพื่อให้สังหารได้เร็วที่สุด คนหนึ่งล่อความสนใจ อีกคนหยุดการเคลื่อนไหวเอาไว้ ส่วนคนที่เหลือจะลอบเข้าไปในจุดต่างๆจากนั้นจึงลงมือสังหารจนทำให้ฮันเตอร์ที่อยู่ภายในตึกจินหลิงกรุ๊ปถูกฆ่าคนแล้วคนเล่า

“ นายท่านเรามาถึงชั้นสุดท้ายแล้ว ”

หัวหน้าองค์กรนทีมืดส่งกระแสจิตกลับมาที่เฉินห่าวเพื่อรายงานการเคลื่อนไหว พึ่งผ่านมาเพียง 10 นาทีเท่านั้นพวกเขาก็สามารถขึ้นมาถึงชั้นบนสุดของจินหลิงกรุ๊ปได้แล้ว

“ ฉันไม่เข้าไปให้เสียเวลาหรอก แต่บอกมันสักหน่อยว่าตายเพราะอะไร ”

หัวหน้าองค์กรนทีมืดยังคงสวมใส่หน้ากากปิดมิดชิด เขารู้ดีว่ามีฮันเตอร์สามารถแกะรอยด้วยการย้อนดูภาพในอดีตได้ สิ่งที่เขาทำจึงมีเพียงเตือนความทรงจำของอีกฝ่ายก่อนตายให้รู้ว่ามันไปแกว่งเท้าโดนใครมา

“ แกคงเป็นคนที่มีอำนาจสูงสุดในจินหลิงกรุ๊ป ”

“ ไอ้พวก-่า แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ”

ดาบในมือของหัวหน้านทีมืดตัดไปยังแขนทั้งสองโดยไม่สนใจเลยว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร แม้มันจะไม่ยอมเงียบเพราะตะเบ็งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด เสียงนี้กลับฟังดูเงียบเพราะทำให้อีกฝ่ายเลือกที่จะฟังเขา

“ แกไม่จำเป็นต้องรู้หรอกว่าใครส่งพวกฉันมา แกรู้แค่ว่าเมื่อไม่นานมานี้แกไปแกว่งเท้าใส่ใครเท่านั้นพอ ”

ดวงตาของชายแก่ร่างอ้วนเบิกกว้างเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้ามาจากที่ไหนยังไม่ทันจะได้ร้องขอชีวิตคอของมันก็ถูกตัดขาดก่อนที่ร่างจะถูกเก็บเอาไว้ในแหวนเก็บของ

เหล่ามือสังหารรีบตรวจสอบรอบๆเพื่อเก็บสิ่งของที่ใช้บันทึกเหตุการณ์จากนั้นก็เริ่มออกจากตึกเดินทางไปยังเทียนชิงคอร์ป

อย่างไรก็ตามมีมือสังหาร 10 คนถูกทิ้งเอาไว้ หน้าที่ของพวกเขาคือการเก็บกวาดกล้องและเครื่องบันทึกทุกอย่างเพื่อไม่ให้มีใครสาวมาถึงตัวพวกเขาได้ 

หลังจากเก็บกวาดทุกอย่างเรียบร้อยแล้วพวกเขาจึงเปิดไฟแล้วเดินทางจากไป ปล่อยให้ผู้คนที่สงสัยเกี่ยวกับตึกจินหลิงกรุ๊ปกลับไปทำงานต่อหลังจากไฟตึกที่ดับลงไปกลับมาเป็นปกติแล้ว

“ นายท่าน เทียนชิงคอร์ปจะมีจุดปักหลักภายในเมือง 2 แห่ง ที่ที่เราอยู่คือจุดแรก ส่วนอีกแห่งคนของเราเข้าปิดล้อมแล้ว ”

หัวหน้านทีมืดรายงานหลังจากเดินทางมาถึงเทียนชิงคอร์ป เฉินห่าวทำเพียงพยักหน้าเบาๆแล้วส่งกระแสจิตบอกมือสังหารให้เริ่มลงมือ พวกเขามีเวลาเพียงคืนเดียวเท่านั้นจึงต้องรีบทำงานให้เสร็จ

หลังจากที่มือสังหารรับคำสั่งพวกเขาก็เริ่มพุ่งเข้าไปในตึกสูง 200 ชั้น โดยครั้งนี้การบุกจะแบ่งออกไป 3 กลุ่มด้วยกัน

ตึกด้านหน้ามีการเตรียมยานเอาไว้สำหรับหลบหนีหากเกิดเหตุฉุกเฉิน มือสังหารจึงแยกกันบุก 2 ทิศทางโดยเริ่มต้นจากชั้น 1 และดาดฟ้าตึกแล้วค่อยมาเจอกันระหว่างกลาง

ส่วนอีกกลุ่มบุกไปยังบ้านพักตากอากาศที่ได้กว้านซื้อทำเป็นบ้านของเทียนชิงคอร์ป