เรื่อง เกิดใหม่เป็นทายาทพรรคมารสายชิลล์ (ที่ดันโหดระดับพระเจ้า)
แสงอรุณเิ่ะจับฟ้า ทว่าเีหยกี่ลอยู่เหนือเกลับเคลื่อนี่ด้วยาเ็ทะลุีำั มุ่งหน้าู่ยอดเขาัเป็ี่ตั้ง "สำนักแสงศักดิ์สิทธิ์" ดินแดนี่ได้รับการยกย่องว่าเป็นศูนย์รวมแห่งความดีงามและแสงสว่างฝ่ายธรรมะ
ฉืออวี่ ี่นั่งู่ปลายเีมองลงไปยังวิหารสีขาวบริสุทธิ์เบื้องล่างด้วยจิตใจี่ว้าวุ่น นางหันไปหากงจื่อสี่ี่ยังคงนอนหลับตาพริ้ม
"กงจื่อสี่... ข้าขอร้องล่ะ ให้ข้าเข้าไปเจรจากับท่านเจ้าสำนักก่อนเถิด ผู้อาวุโสสามอาจจะโกหกเพื่อเอาตัวรอด สำนักข้าไม่มีทางสร้างคุกใต้ดินมืดมิดหรือทำเรื่องชั่วช้าเช่นนั้นแน่!"
กงจื่อสี่ลืมตาขึ้นข้างหนึ่งพลางหาว "คนเรามักจะหลอกตัวเองเมื่อความจริงมันรับมือยาก... เอาเถอะ ถ้าเจ้าอยากไป 'ตื่นรู้' ด้วยตัวเอง ข้าก็จะให้เวลาเจ้าหนึ่งชั่วยาม ข้าจะจอดเีนอนรอู่หน้าซุ้มปะตู ถ้าเจ้าไม่กลับมา... ข้าจะถือว่าเจ้าโดนจับไปแล้ว และข้าจะเข้าไปพังี่นี่ทิ้งซะ"
ฉืออวี่พยักหน้า นางคว้ากะบี่แล้วใช้วิชาตัวเบาทะยานลงู่เบื้องล่าง มุ่งตรงเข้าู่วิหารหลักทันที
เมื่อความขยันนำไปู่หายนะ
หนึ่งชั่วยามผ่านไปอย่างรวดเร็ว กงจื่อสี่กำลังพลิกตัวเปลี่ยนท่านอน ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากะบบก็ดังขึ้นในหัว
[ติ๊ง! แจ้งเตือนสถานะตัวละครเสริม: 'ฉืออวี่' ถูกลอบโจมตี ถูกผนึกลมปราณ และถูกนำตัวไปขังยังคุกใต้ดินชั้นลึกสุด]
กงจื่อสี่ลืมตาขึ้นช้าๆ ถอนหายใจยาวจนหน้าอกกะเพื่อม "เห็นไหม... ข้าบอกแล้วว่าความขยันมันนำมาซึ่งความซวย รนหาี่ทำงานหนักแท้ๆ สุดท้ายก็ไปเป็นภาะให้คนขี้เกียจอย่างข้าต้องออกแรงไปช่วยอีก"
เขาดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ะบบอินเตอร์เฟซก็สว่างวาบขึ้นเบื้องหน้า
"ะบบ... ปรับเปลี่ยนรูปแบบวิมานเคลื่อนี่ เปลี่ยนวัสดุจากหยกเป็น 'เหล็กไทมิฬ' เสริมะบบกันสะเทือนะดับ SSS และเปิดโหมดรถถังทะลวงเกราะ!"
[รับทราบ! ทำการปรับเปลี่ยนโครงสร้าง...]
เพียงชั่วพริบตา เีหยกี่ดูบอบบางหรูหราก็แปรสภาพกลายเป็น "เีเหล็กไทมิฬ" สีดำมะเมื่อม แผ่กลิ่นอายความเย็นเยียบและหนักอึ้งจนพื้นดินรอบๆ ถึงกับยุบตัวลงไปเล็กน้อย
"โม่ขวาง..." กงจื่อสี่เรียกเสียงเรียบ
"ขอรับคุณชาย!" ชายร่างยักษ์ก้าวออกมากะแทกหมัดเข้ากับหน้าอกตนเอง
"แบกเีข้า... เราจะลงไปใต้ดินกัน ทางไหนมีกำแพง ก็พังมันไปตรงนั้นแหละ ข้าขี้เกียจหาปะตู"
การบุกรุกี่ไร้มารยาที่สุดในยุทธภพ
ณ ซุ้มปะตูใหญ่สำนักแสงศักดิ์สิทธิ์ ศิษย์เวรยามนับสิบคนกำลังยืนรักษาการณ์อย่างเคร่งครัด ทันใดนั้น พื้นดินก็สั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว ร่างยักษ์โม่ขวางี่แบกเีเหล็กไขนาดมหึมาไว้บนบ่าก้าวอาดๆ เข้ามาตรงๆ
"หยุดนะ! ี่นี่คือเขตศักดิ์สิทธิ์ มารร้ายห้ามล่วงล้ำ... อั้ก!"
ศิษย์ยามยังพูดไม่ทันจบ โม่ขวางก็พุ่งชนปะตูกะเบื้องเคลือบสีขาวจนแตกกะจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ศิษย์นับสิบปลิวว่อนกะเด็นไปคนละทิศคนละทางราวกับใบไม้ร่วง
กงจื่อสี่ี่นอนกอดหมอนู่บนเีไม่ได้รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนแม้แต่น้อย เขาใช้เนตรมารสยบฟ้าสแกนหาจุดี่มีอุณหภูมิต่ำี่สุดและมีกลิ่นอาย 'หญ้าคืนวิญญาณ'
"โม่ขวาง เลี้ยวซ้าย ทะลุวิหารจันทราไปเลย แล้วกะทืบพื้นตรงลานน้ำพุ นั่นคือทางเข้าคุกใต้ดิน"
โม่ขวางรับคำสั่งและพุ่งทะยานไปข้างหน้า กำแพงวิหาร เสาหิน หรือแม้แต่ค่ายกลป้องกันสำนัก ถูกกะบองยักษ์และแรงกะแทกเีเหล็กไบดขยี้จนราบเป็นหน้ากลอง
คุกใต้ดินมรณะ กับการแก้ค่ายกลด้วย "ตรรกะความขี้เกียจ"
เมื่อโม่ขวางกะทืบลานน้ำพุจนแตกออก บันไดศิลาี่ทอดยาวลงู่ความมืดมิดก็ปรากฏขึ้น กลิ่นอับชื้นและกลิ่นคาวเลือดลอยคลุ้งขึ้นมาแตะจมูก
"แหวะ... อากาศแย่มาก หรูเยียนไม่ได้ลงมาด้วย ใครจะจุดกำยานให้ข้าล่ะทีนี้" กงจื่อสี่บ่นอุบ แต่ก็สั่งให้โม่ขวางเดินลงไป
เมื่อลงมาถึงชั้นแรก พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับ "ค่ายกลหมื่นศาสตรา" กลไกโบราณี่เมื่อมีผู้บุกรุก ลูกศรอาบยาพิษและหอกแหลมนับหมื่นจะพุ่งออกมาจากกำแพงทุกทิศทาง
"ตายซะเถอะไอ้พวกมาร!" ผู้อาวุโสคุมคุกี่แอบซุ่มู่สับสวิตช์กลไก
ลูกศรนับหมื่นพุ่งแหวกอากาศเข้าหาเีเหล็กไดัง-่าฝน โม่ขวางเตรียมจะควงกะบองปัดป้อง แต่กงจื่อสี่กลับยกมือขึ้นห้ามเบาๆ
"อย่าขยับเยอะโม่ขวาง ฝุ่นมันจะฟุ้งเข้าตาข้า..."
กงจื่อสี่เปิดใช้งาน [เนตรมารสยบฟ้า: เขตแดนผลักไสความวุ่นวาย] เขาไม่ได้ใช้ลมปราณปะทะ แต่เขาคำนวณทิศทางพลังงานจลน์ด้วยะบบสมองกลเขา
$$E_{deflect} = \oint_{S} (\vec{F}_{lazy} \cdot d\vec{A}) = \sum_{i=1}^{n} \frac{1}{2} m_i v_i^2 \times \cos (180^\circ) $$
สนามพลังแม่เหล็กทรงกลมสีม่วงแผ่ออกมาครอบคลุมเี ทันทีี่ลูกศรและหอกเหล็กสัมผัสกับม่านพลังนี้ พวกมันไม่ได้สะท้อนกลับ แต่มันสูญเสียพลังงานจลน์ไปในพริบตา ราวกับว่าอาวุธพวกนั้น "ขี้เกียจ" ี่จะพุ่งต่อไป ลูกศรนับหมื่นร่วงหล่นลงพื้นดัง แกรกๆๆ กองเป็นภูเขาขยะโดยี่ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนบนเีเขา
ผู้อาวุโสคุมคุกเบิกตากว้างจนแทบถลน "ปะ... เป็นไปไม่ได้! วิชาขี้ขลาดอันใดกัน!"
"ขี้ขลาดอะไรล่ะ นี่เขาเรียกว่าฟิสิกส์ปะยุกต์ต่างหาก" กงจื่อสี่สะบัดนิ้วเบาๆ คลื่นพลังลมปราณพุ่งกะแทกหน้าอกผู้อาวุโสคนนั้นจนปลิวไปติดกำแพง สลบเหมือดคาี่
บดขยี้ผู้พิทักษ์แห่งแสง
โม่ขวางแบกเีลงมาถึงชั้นี่สาม ซึ่งเป็นชั้นี่ลึกี่สุดและเป็นี่เก็บหญ้าคืนวิญญาณ ี่นั่นมีลานกว้างซึ่งเต็มไปด้วยยอดฝีมือชุดขาวะดับ "ผู้นำธรรมะ" นับร้อยคนยืนตั้งแถวรอรับมือ นำโดยรองเจ้าสำนักแสงศักดิ์สิทธิ์
"กงจื่อสี่! เจ้ากล้าบุกรุกสถานี่ศักดิ์สิทธิ์พวกเรา วันนี้เจ้าจะไม่มีโอกาสรอดกลับไป!" รองเจ้าสำนักชักกะบี่ี่ส่องแสงสีทองจ้า
กงจื่อสี่หรี่ตามองแสงกะบี่ี่แยงตา "พวกเจ้านี่มันย้อนแย้งจริงๆ ปากบอกว่าศักดิ์สิทธิ์ แต่ดันมาู่ในคุกใต้ดินมืดๆ ชื้นๆ แถมยังมีกลิ่นความตายฟุ้งไปหมด... ข้าล่ะเกลียดพวกหน้าไหว้หลังหลอกจริงๆ มันทำให้ข้าหงุดหงิด และเมื่อข้าหงุดหงิด ข้าก็จะนอนไม่หลับ!"
ทันใดนั้น กงจื่อสี่ปลดปล่อยพลังี่แท้จริง [เนตรมารสยบฟ้า ขั้นี่ 5: แรงกดดันแห่งมหาเทพนิทรา] ออกมาเต็มสูบ
อากาศในคุกใต้ดินถูกบีบอัดจนเกิดเสียงลั่นดัง เปรี๊ยะ! แรงกดดันลมปราณี่หนักหน่วงราวกับภูเขาไท่ซานตกลงมาจากฟ้า ทับลงบนร่างยอดฝีมือฝ่ายธรรมะทั้งร้อยคนพร้อมกัน
กร๊อบ! อ๊ากกก!
นักรบชุดขาวนับร้อยไม่ได้แม้แต่จะก้าวเท้า พวกเขาถูกอัดกะแทกจนคุกเข่าลงกับพื้นหิน บางคนี่ลมปราณอ่อนแอถึงกับกะอักเลือดและหน้าคะมำลงไปแนบกับพื้นดิน อาการพวกเขาไม่ได้เกิดจากบาดแผลภายนอก แต่เป็น "จิตวิญญาณ" ี่ถูกบังคับให้ยอมจำนนและง่วงงุนจนไม่อาจต่อต้าน
รองเจ้าสำนักพยายามใช้กะบี่ค้ำยันร่างกายี่สั่นเทา "อั้ก... พลัง... พลังะดับนี้... เจ้าไม่ใช่แค่มารธรรมดา..."
"ข้าก็ไม่เคยบอกว่าข้าธรรมดานะ" กงจื่อสี่มองข้ามหัวรองเจ้าสำนักไป "โม่ขวาง เหยียบข้ามไปเลย ะวังอย่าให้เีเอียงล่ะ"
ร่างยักษ์โม่ขวางก้าวข้ามหัวเหล่ายอดฝีมือฝ่ายธรรมะี่หมอบกะแตู่กับพื้นอย่างง่ายดาย เดินตรงลึกเข้าไปยังห้องนิรภัยชั้นในสุด
แสงสว่างี่แสนสกปรก
โม่ขวางถีบปะตูเหล็กกล้าจนพังทลาย สิ่งี่รอู่หลังปะตูนั้นไม่ใช่สมบัติล้ำค่า หรือแท่นบูชาศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็นกรงขังเหล็กหลายสิบกรงี่มีเด็กชาวบ้านร่างซูบผอมถูกขังู่ พวกเขาถูกสูบปราณชีวิตเพื่อนำไปกลั่นเป็นยาอายุวัฒนะ
และในกรงมุมสุด... ฉืออวี่ ในสภาพชุดขาวี่เปื้อนเลือดและฝุ่นกำลังถูกล่ามโซ่ตรวนี่แขนขาทั้งสองข้าง ใบหน้านางเต็มไปด้วยคราบน้ำตาแห่งความผิดหวังเมื่อได้เห็น "ความจริง" สำนักี่นางเทิดทูนมาทั้งชีวิต
กงจื่อสี่มองภาพนั้นด้วยสายตาี่เย็นชาี่สุดนับตั้งแต่ทะลุมิติมา เขาไม่ได้ยิ้มกวนปะสาทอีกต่อไป
"ะบบ... หยุดเล่นตลกได้แล้ว ช่วยสแกนหา 'หญ้าคืนวิญญาณ' และเตรียมปลดล็อกโซ่ตรวนพวกนี้ทั้งหมดซะ..."
[รับทราบโฮสต์... เริ่มต้นปฏิบัติการกวาดล้างความจอมปลอม]
กงจื่อสี่ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นยืนจากเีเหล็กไเป็นครั้งแรกการต่อสู้ในวันนี้ แม้แต่โม่ขวางยังต้องกลั้นหายใจ เพราะเมื่อใดี่จอมมารนิทรายอมลุกขึ้นยืนด้วยตัวเอง... นั่นหมายความว่า นรกขุมี่ลึกี่สุดได้เปิดต้อนรับศัตรูเขาแล้ว!
***
Wisan-Mars
ปล. ขอบคุณท่านจอมยุทธทุกท่านี่ติดตามมาถึงตอนนี้ ข้าน้อยขอคาะวะ
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??